Dziennik singielki. Jak upolować mężczyznę

„Dziennik Singielki. Jak upolować mężczyznę” to najnowsza powieść Mroczkowskiej Małgorzaty. Z panią Małgosią nie miałam jeszcze styczności, mimo że już od dłuższego czasu inna powieść autorki zdobi moją biblioteczkę. Co tu dużo mówić, zabrakło mi czasu na jej przeczytanie. Skusiłam się natomiast na inną jej powieść, gdyż zwyczajnie opis bardziej przypadł mi do gustu. Pomyślałam, że polowanie na faceta może być zabawną przygodą. A i owszem zabawnie było, momentami nawet komicznie. Ale muszę przyznać, uczucia mam lekko mieszane. Szału nie było, a pupa wciąż na swoim miejscu, ale nie powiem bo lekka przyjemność z czytania była. Najbardziej przeszkadzało mi to, że powieść napisana jest w formie dziennika, nie jestem do końca przekonana czy odpowiadała mi taka forma. Ale chyba najbardziej przeszkadzało mi to, że powieść do złudzenia przypomina mi troszeczkę inną, bardzo znaną kobietom powieść. Pewnie większość z was domyśla się o czym mowa, skoro mamy do czynienia z pamiętnikiem. Niestety nie mogę powiedzieć, że powieść była oryginalna. Ogromny plus za to, ze mogłam się tutaj pośmiać, oraz za to, że autorka zdecydowała się napisać opowieść o kobietach, dla kobiet. Moja ocenia to 3+/5!

[Adres usunięty]

„Dziennik singielki” Małgorzaty Mroczkowskiej opisuje rzeczywistość, jaka nigdy nie była mi dana. Nie byłam singielką, a będąc w wieku bohaterki miałam już dwoje dzieci i byłam szczęśliwą mężatką 😁 Może też właśnie z tego względu z taką ciekawością zabrałam się za czytanie tej pozycji wydanej przez Wydawnictwo Czwarta Strona 👍

Jak już wspomniałam, bohaterką Dziennika jest singielka - 29 letnia Julia. Najważniejszymi rzeczami w jej życiu są zakupy w ciucholandach, spotkania z przyjaciółką Natalią i wspólne użalanie się nad swoim samotnym losem 😉 Celem życia Julki stało się znalezienie miłości. Czegóż ta dziewczyna nie robiła, by to osiągnąć... Korzystanie z portali randkowych, wypatrywanie potencjalnych kandydatów w barach czy na dyskotekach - to była jej codzienność. Niestety, jak to w życiu bywa, im bardziej Julka chciała poznać i pokochać kogoś, tym bardziej stawało się to trudne... Powieść Małgorzaty Mroczkowskiej napisana jest w formie dziennika/pamiętnika - oczywiście od razu kojarzy nam się z „Dziennikiem Bridget Jones”. Przyznam, że bardzo długo nie mogłam oswoić tej formy, gdyż brakowało mi bardzo akcji, wątku który ciągnąłby się przez kolejne rozdziały. Dopiero zakończenie sprawiło, że wszystko nabrało głębszego sensu i przyniosło mi satysfakcję 😉

Muszę przyznać, że poczucie humoru autorka (i jej bohaterki) mają przednie. Postać Julii jest świetnie zarysowana, myślę, że większość kobiet będzie potrafiła się odnaleźć w jej przemyśleniach niezależnie czy jest singielką, czy kobietą w związku. To nasze kobiece usprawiedliwianie własnych wad i słabości, tłumaczenie się z uwielbienia dla słodyczy i dobrego jedzenia - no rzućcie kamieniem która z nas tego nie zna 😁 Wszystko to znajdziecie w niezwykle kobiecej książce jaką jest „Dziennik singielki” (który polecam nie tylko singielkom 😉) !

Trzeba przyznać, że książki pani Małgorzaty są bardzo specyficzne i jedyne w swoim rodzaju. Czytałam już dwie poprzednie, a ta po prostu jest genialna. Zabawna, komiczna i ciekawa. Jest napisana w taki sposób jakby główna bohaterka prowadziła pamiętnik. A więc mamy jej przemyślenia, sposób zachowania, no dosłownie wszystko. Co według mnie jest ogromnym plusem, bo dzięki temu mamy szansę jeszcze lepiej poznać główną bohaterkę, która od razu tak jakoś skojarzyła mi się z Bridget Jones!

Ogromnym plusem są również krótkie i ciekawe rozdzialiki. Książka ma przeszło pięćset stron, ale przez to czyta się ją bardzo szybko. Ja całą historię połknęłam w dosłownie trzy dni.

Z początku mogłoby się wydawać, że te rozdzialiki są takie niepasujące do siebie, że nie tworzą jakieś zwartej fabuły, ale jednak w momencie przeczytania całej książki, jesteśmy dopiero w stanie złożyć to wszystko w całość. A wtedy to nam daje ciekawy ogląd na fabułę.

No i ten humor, jest ON wyczuwalny niemal na każdym kroku. Czujemy stale te żarty i humorki Autorki. Ja byłam tym zachwycona, bo książka dostarczyła mi sporą dawkę dobrej zabawy.

Warto też zwrócić uwagę, że główna postać - Julia, jest niezwykle ciekawa, dynamiczna, zabawna. Bardzo często nie zdaje sobie nawet sprawy, że to co robi jest komiczne.

W tym przypadku mamy tutaj przedstawione różne sposoby na poderwanie chłopaka. Nasza bohaterka - Julka nie jest już pierwszej młodości, a nadal nie możemy sobie nikogo znaleźć! Trzeba wziąć jednak pod uwagę fakt, że Julka jest niezwykle wybredna i tak napawdę sama nie wie jakiego faceta chce!

Opis fabuły

Julka ma już prawie około trzydziestu lat. Można powiedzieć, że ma wszystko. Pracę, pieniądze, przyjaciół, rodzinę, no ale... jednego jej brakuje, a mianowicie faceta! Za nic w świecie nie potrafi znaleźć sobie nikogo. Stale tłumaczy to tym, że nie ma dla niej faceta idealnego.

Możnaby powiedzieć, że mógłby być to problem związany z pracą, ale jak się okazuje nie do końca. Julka to typ kobiety, która robi to co ma zrobić i ucieka jak najszbciej do domu.

Za to co najbardziej kocha Julia? Zakupy i jedzenie! No bo która kobieta nie lubi zakupów? Ciuchów? Kosmetyków? No jednak to w żaden sposób nie przybliża jej do miłości jej życia. A wręcz przeciwnie...

Julce dosłownie nic nie pomaga, ani potrale randkowe, ani spotkania na żywo. Trzeba też wziąć pod uwagę, że bohaterka jest bardzo wybredna. Sama nie wie do końca czego chce. Facet albo jest za niski, albo za gruby, albo za brzydki, albo nie pasuje jej charaker...

No ale może w końcu upoluje kogoś ciekawego?

„Szlag by to trafił. Życie singielki jest strasznie trudne! Miałam ochotę trzasnąć klapą mojego laptopa i raz na zawsze zamknąć za sobą drzwi do wszelakich portali internetowych, na których tylko traciłam czas”.

Niespełna trzydziestoletnia Julia wiedzie spokojne życie. Ma wspaniałych przyjaciół, uwielbia zakupy (jest miłośniczką wyprzedaży) i pracuje w biurze, które pośredniczy w wynajmowaniu pokoi w gospodarstwach agroturystycznych w całej Polsce, ale do pełni szczęścia brakuje jej miłości! Czy z pomocą aplikacji randkowych uda się jej znaleźć odpowiedniego kandydata na życiowego partnera? A może miłość w ogóle nie jest jej pisana?

„Idealny facet nie może być nudny. Nie powinien być hulaką przeskakującym z jednej imprezy na drugą. Idealny mężczyzna nie może być pracoholikiem. Bardziej niż pracę powinien kochać swoją kobietę”.

Małgorzata Mroczkowska oddaje w ręce czytelników ciepłą, dynamiczną i zabawną powieść napisaną w formie pamiętnika. Główna bohaterka, Julia jest zdeterminowana w swoich poszukiwaniach. Niestety nie jest łatwo. Kandydaci, albo mają żony i szukają kochanki, albo poszukują kobiety idealnej na sponsoring. Czy Julia w końcu znajdzie tego jedynego? A może nie powinna szukać ukochanego w świecie wirtualnym?

„Fajnie jest szukać miłość. Ale jeszcze fajniej jest ją znaleźć”.

Jeśli czytaliście poprzednie publikacje autorki „Od jutra dieta”, czy też „Dziennik przetrwania” to już zdążyliście zapoznać się z lekkim, nasiąkniętym humorem piórem autorki. To kolejna historia z przymróżeniem oka i dystansem. Śledzenie perypetii Julii dostarczyło mi wiele uśmiechu i wprowadziło mnie w stan relaksu. Muszę przyznać, iż naprawdę świetnie się bawiłam podczas czytania niniejszej publikacji. Zapomniałam o całym otaczającym mnie świecie i nieustannie kibicowałam Julii, by w końcu udało się jej znaleźć miłość swojego życia. Wraz z nią przeżywałam chwile radości, szaleństwa i smutku. Dzięki "Dziennikowi singielki" dowiedziałam się również, w jaki sposób można znaleźć mężczyznę swoich marzeń i gdzie go szukać (na pewno nie w sypialni przyjaciółki 😊).

"Dziennik singielki" to książka, która udowadnia, iż to, co wydaje się nam nieuchwytne, zazwyczaj znajduje się najbliżej nas, a my po prostu tego nie dostrzegamy. Miłość zazwyczaj w życiu człowieka pojawia się w najmniej spodziewanym momencie. Tak naprawdę prędzej czy później każdy ją spotka. Czasami trzeba tylko trochę poczekać. Julia twierdzi, że czekanie na tego jedynego umilą wyprzedaże! W końcu jest w nich ekspertką!

„Miłość, miłość... Do czego człowiekowi potrzebna jest miłość? Mam pracę. Mam zdrowie. Jeszcze przez chwilę mam młodość. Na cholerę mi miłość? Czy to przypadkiem nie jest nieci przereklamowane? A może ja już jestem na to za stara? Miało się tych parę związków na koniec, a w zasadzie całe dwa, bo reszta była z tych mało poważnych i starczy”.

REASUMUJĄC: "Dziennik singielki. Jak upolować mężczyznę" to ciepła, zabawna i urocza historia, która udowadnia, iż to, co najlepsze dopiero przed nami, a miłość zazwyczaj znajduje się tuż obok nas. Czasami trzeba się tylko dobrze rozejrzeć! Polecam!