Dzień 21. Misja 100. Tom 2

"Dobrzy ludzie mogą się mylić. To nie znaczy, że przestaje ci na nich zależeć."

A w drugim tomie, bohaterowie nabierają kolorytu i wyrazistości, coraz więcej odkrywają nam ze swojej przeszłości. Utożsamiamy się z nimi, kibicujemy im i z zainteresowaniem śledzimy spotykające ich wydarzenia, historie i przygody. Autorka przekazuje coraz więcej szczegółów i istotnych faktów, rozbudowuje fabułę, wprowadza wiele nowych i intrygujących wątków. Narracja silnie przyciąga uwagę czytelnika i wciąga w świat fantastyki z elementami science fiction. Oczywiście, wątek romantyczny, podobnie jak w tomie pierwszym, dalej odgrywa wiodącą rolę w powieści. Trzeba przyznać, że jest prowadzony interesująco i sympatycznie. Mamy także przedstawione lub kontynuowane inne atrakcyjne motywy, intrygi, wyzwania i dylematy, przed jakimi muszą stanąć i poradzić sobie główni bohaterzy - Wells, Glass, Bellamy i Clarke. Akcja nabiera dużego tempa i niespodziewanych zwrotów. Retrospekcje do lat spędzonych przez kolonistów na statku kosmicznym, przeplatają się z wydarzeniami dziejącymi się na Ziemi. Stopniowo odkrywają się przed nami tajemnice, sekrety, niewiadome.

I znów, podobnie jak w tomie pierwszym, autorka zmusza nas do refleksji psychologicznych. Coraz większy nacisk położony jest na zagadnienia przetrwania kolonistów. Wśród zesłańców zawiązują się sojusze, powstają nowe grupy, wielką rolę odgrywają solidarność i akceptacja. Ale czy w nowych warunkach można sobie ufać i do jakiego stopnia? Jak dawne urazy i konflikty wpływają na nieporozumienia między bohaterami? Kolonistom zaczyna brakować środków medycznych, ubrań, jedzenia, tylko nieliczni potrafią lub chcą polować. A do tego wszystkiego, nagle okazuje się, że na zasiedlanym terytorium robi się bardzo niebezpiecznie. Dlaczego? Co tak przeraża zesłańców? Sprawdźcie sami, sięgnijcie po książkę, wczujcie się w jej klimat, spędźcie miło i przyjemnie czas. Lektura z pewnością najbardziej przypadnie do gustu młodemu czytelnikowi. A ja czekam na kolejny tom, dotychczasowe wykazują się wielkim potencjałem, dlatego spodziewam się jeszcze większej czytelniczych wrażeń.

Recenzja pierwszego tomu serii "100" na [Adres usunięty]. Tam też o podobieństwach i różnicach między serialem telewizyjnym a książką. :)

Dwadzieścia jeden dni temu grupa młodych skazańców mieszkających do tej poy na statku kosmicznym trafiła na ziemię. Od teraz koloniści muszą radzić sobie z niebezpieczeństwem, które dopadło ich znienacka. Okazuje się, że ziemia wcale nie jest wyludniona, a jej mieszkańcy nie są przyjaźnie nastawieni. Gdy przybysze z kosmosu muszą pogrzebać jednego ze swoich, coś w nich pęka. Zdają sobie sprawę, że to nie jest łatwa wyprawa, na której mogą sobie poradzić młodzi ludzie. Na dodatek ktoś porywa Octavię. Bellamy wyrusza na jej poszukiwanie w towarzystwie Clarke. W obozie natomiast Wells stara się przekonać wszystkich, że uda im się zachować bezpieczeństwo. W tym samym czasie w kosmosie także nie dzieje się za dobrze. Niedostateczna ilość tlenu powoduje, że władze odcinają społeczności niżej urodzone od głównej części statku, ograniczając im w ten sposób powietrze i skazując na śmierć.

Dzień 21 Kass Morgan to kontynuacja Misji 100. Druga część cyklu podejmuje wątki z poprzedniego tomu, dlatego ponownie możemy przeczytać o tym, co u Clarke, Wellsa, Bellamy’ego i Glass.

Akcja ponownie rozgrywa się w dwóch miejscach – na ziemi i w kosmosie. Koloniści zaczynają poznawać nowy dom i orientują się, że nie jest to przyjazna kraina. Inni ludzie chcą im zaszkodzi, jedzenie się kończy, owoce bywają trujące, a noce zmuszają do szukania schronienia. Największym jednak problemem jest rozłam, który dokonuje się w grupie. Brak jednomyślności co do ziemian powoduje kłótnie wśród młodych kolonistów. Jak się to skończy?

Akcja na statku jest równie dramatyczna. Glass musi zdecydować, czy chce umrzeć w ramionach ukochanego, czy spróbować zawalczyć o życie. Nie jest to łatwy wybór – każdy z nich sprawia, że dziewczyna musi z czegoś zrezygnować.

Tak jak w poprzedniej części rozdziałom nadano imiona zamiast tytułów. Dzięki temu wiemy, który z bohaterów będzie teraz opowiadał swoją część. Narracja trzecioosobowa pozwala na „przeskakiwanie” między postaciami. Dzięki temu poznajemy sytuację z kilku stron. Bohaterowie oprócz opowiadania tego, co dzieje się „tu i teraz”, często uciekają też we wspomnienia, dlatego możemy poznać ich lepiej, zrozumieć ich położenie, dowiedzieć się, jacy byli wcześniej. Fragmenty te wyróżniono innym fontem, dlatego nie mylą się nam podczas czytania.

Interesującym wątkiem w powieści jest szukanie innych ludzi i poznawanie ich. Jacy są ziemianie? Jakie mają nastawienie? Koloniści wrzucają ich do jednego worka, a okazuje się, że nawet wśród ziemian są podgrupy. Innym ciekawym tematem jest wątek związany z przybyszami z kosmosu. Czasem nawet było mi za mało tego tematu – ciekawie czyta się o tym, jak sobie radzą osoby, które dopiero od trzech tygodni mieszkają na ziemi.

Jeśli oglądacie serial The 100, nie spodziewajcie się, że książka powiela to, co na ekranie. Są pewne wątki, które się powtarzają, lecz jest też wiele takich, które zmieniono w serialu. Warto poznać pierwowzór książkowy, by zobaczyć, jakich postaci brakuje i z czym muszą sobie radzić bohaterowie.

Dzień 21 to książka dla młodzieży. Znajdziecie tu pierwsze miłości, trudne wybory, przyjaźnie, kłamstwa i całą gamę uczuć. Wszystko to zostało pokazane na tle trudnych warunków na ziemi i niepewnej sytuacji w grupie, którą tworzą młodzi kryminaliści. Autorka stworzyła ciekawy świat, w którym umieściła swoich bohaterów. I chociaż klimat jest nieco mniej mroczny i niebezpieczny, niż się spodziewałam, warto przeczytać.

Podczas czytania książki mamy okazję poznawać losy 4 bohaterów z perspektywy każdego z nich. Główni bohaterowie to Wells, Glass, Bellamy, Clarke i każde z nich ma swoją historię a zarazem wspólną. Dzięki autorce mamy okazję obserwować świat z różnych stron a także poznawać go szerzej, gdyż bohaterowie choć się znają, każdy podąża własną ścieżką. Bellamy chce za wszelką cenę odnaleźć siostrę. Glass walczy o przetrwanie na statku i o miłość. Wells choć podążył za miłością teraz jest sam, chociaż swoją drogę również znajdzie. Clarke toczy wewnętrzną walkę z przeszłością, jak i także zakochuje się w Bellamym i pomaga mu odnaleźć siostrę.

"Spokojna, pomocna, godna zaufania Priya. Dlaczego miałaby popełnić samobójstwo? W ataku nostalgii? A może wyczuła, że setkę zesłańców czeka mimo wszystko zagłada?

Często po długim czasie nie czytania kontynuacji muszę sobie wiele przypomnieć, a jeśli jest z perspektywy kilku bohaterów, to już w ogóle mi się to zawsze miesza, ale z tą książką było wyjątkowo inaczej. Zaczęłam czytać od pierwszej strony, jakbym w ogóle nie przerywała książki. Naprawdę wielkie brava dla autorki, ze udało jej się tak napisać, że aż trudno zapomnieć treść.

Bardzo się zżyłam z każdym bohaterem, nie mam jednego ulubionego uwielbiam każdego. Cieszę się, że miałam okazję śledzić ich losy po raz kolejny.

Niestety jest mi bardzo przykro, że końcówka jest trochę nijaka, ponieważ choć jedno się wyjaśnia pojawia się kolejne kilkadziesiąt pytań. Po skończeniu książki siedziałam i rozmyślam jakby to było dalej i czemu autorka już nie pisze kontynuacji. Mi się powieść, choć krótka, bardzo podobała. No właśnie krótka... Aż przykro.

Bardzo podoba mi się okładka zarówno jak i pierwszej części jak i tej. Ślicznie wyglądają napisany z tłem a okładka biała, nie mogę się napatrzeć. Książka choć młodzieżowa to polecam ją każdemu, ponieważ akcja i bohaterowie w ogóle nie przypominają książki dla młodzieży. Mam nadzieję, że zachęciłam Was do sięgnięcia po tę książkę. :)