"Dysputa o dziele" autorstwa Ivana Dimitrijevicia to filozoficzna podróż w głąb istoty człowieka i jego relacji z otaczającym go światem. Książka, której treść ujmuje esencję bytu i jego potencjalnego dzieła, stanowi nie tylko refleksję nad szczęściem, lecz również przemyślenie ontologii i polityki Zachodu.
Dla wielkich myślicieli, takich jak Platon czy Arystoteles, każdy byt posiada własne dzieło definiujące jego istnienie. To dzieło, związane z naturą danego bytu, wypełnia go, nadając mu pełnię i szczęście. Jednak, jak podkreśla Dimitrijević, w epoce mechanicyzmu, byt staje się pozbawiony własnego dzieła. Hobbesowska krytyka antropomorfizmu pozbawiła człowieka nie tylko dzielności, ale i indywidualnego dzieła. W tej perspektywie dzieło jest narzucone, transcendentne, służy usprawiedliwieniu władzy człowieka nad innymi oraz nad naturą. Autor zagłębia się w idee Agambena dotyczące niedzielności, próbując wyzwolić bycie z logiki dzieła. Przełamanie tej logiki pozwoliłoby każdej istocie prowadzić proste życie, niezależne od wyznaczonych ról i oczekiwań społeczeństwa. Dlatego pytanie o dzieło staje się istotnym zagadnieniem dotyczącym ontologii i polityki Zachodu.
"Dysputa o dziele" to nie tylko książka o szczęściu, lecz także głęboka analiza filozoficzna dotycząca istoty bytu i jego relacji z dziełem. Ivan Dimitrijević, włoski filozof, przybliża czytelnikowi krytyczne spojrzenie na koncept dzieła, rozważając pytania o wolność, szczęście i indywidualność. To dzieło, napisane po polsku, staje się ważnym głosem w refleksji nad filozofią polityczną i ontologią współczesnego społeczeństwa.
