Dusza cesarza

Popularność Brandona Sandersona w Polsce od dłuższego czasu nie słabnie a wręcz autor ten zyskuje sobie kolejnych zagorzałych fanów. Znany jest głównie z opasłych tomiszczy jak cykl Ostatnie Imperium, czy Archiwum Burzowego Światła - świetnie napisane książki z ogromnym rozmachem po kilkaset stron każda. Jak jednak poradził sobie w przypadku Duszy Cesarza - w krótkiej nieco ponad stu stronicowej nowelce? Znakomicie i mój podziw dla talentu Sandersona wciąż wzrasta!

Cesarz Ashravan cudem ocalał ze skrytobójczego ataku, lecz stracił w jego wyniku świadomość i nie ma z nim żadnego kontaktu. Jednakże jego żona nie miała tyle szczęścia i zginęła - aby ukryć stan Ashravana zostaje ogłoszone 100 dni żałoby. Po tym czasie cesarz musi się pokazać publicznie, inaczej rządzące Stronnictwo Dziedzictwa straci władzę i cesarstwo pogrąży się w chaosie... Wyjściem z sytuacji jest stworzenie nowej duszy dla cesarza przy pomocy Fałszerstwa - niewiarygodnie trudnej i owianej tajemnicą sztuki. Zadanie to przypadło Shai, jednej z najlepszych fałszerek, która została pojmana podczas próby zastąpienia cennego artefaktu w pałacu. Ma teraz 100 dni, aby stworzyć idealną duszę dla cesarza, tak by nikt nie poznał się, że to fałszerstwo. Zamknięta w niedużej komnacie, jest szpiegowana przez polityków i uwięziona za drzwiami opieczętowanymi jej własną krwią. Jej jedynym sojusznikiem jest Gaoton, najbardziej lojalny doradca cesarza. Czy Shai uda się dokonać niemożliwego? Czy po wykonaniu zadania uratuje swoje życie? Czy może zostanie stracona, aby tajemnica nigdy nie wyszła na jaw?

Mocnym punktem Duszy Cesarza są zdecydowanie bohaterowie, a właściwie dwójka z nich. Shai to osoba nietuzinkowa i chwytająca ze serce od pierwszych stron. Jest inteligentną i bystrą młodą kobietą, która z niezwykłym wyczuciem i doświadczeniem potrafi odczytywać ludzkie emocje i motywy jakie pchają ich do działania. Niejednokrotnie podczas swojej pracy raczy czytelnika dojrzałymi i mądrymi przemyśleniami. Ją samą ambicja popycha do ukończenia niemożliwego, by zarazem umieścić swoje dzieło w samym sercu cesarstwa. Gaoton zaś to jeden z Arbitrów, na którym Shai ćwiczy poszczególne pieczęcie duszy i sprawdza czy dobrze rozgryzła poszczególne aspekty osobowości cesarza. Razem ta dwójka tworzy bardzo udany duet - o skrajnie odmiennych poglądach, co owocuje interesującymi dyskusjami i rozważaniami.

W swoich książkach Sanderson przyzwyczaił mnie już do tego, że posiada wręcz niewyobrażalny zasób kapitalnych pomysłów i nie inaczej jest w przypadku świata Elantris do którego należy ta nowelka. Fałszerstwo to po Dusznikowaniu i Allomancji kolejny oryginalny i fascynujący system magii, który oczarował mnie bez reszty. Polega ono w ogólnym zarysie na tworzeniu tzw. pieczęci duszy, które zmieniają naturę przedmiotu dla którego zostały wykonane. Dzięki nim możliwa jest zmiana wyglądu przedmiotów, jak i całych obiektów - można przywrócić ich dawny wygląd, bądź też całkowicie go zmienić. Możliwe jest nawet stworzenie czyjeś duszy na nowo, lecz wymaga to miesięcy ciężkich studiów nad każdym najmniejszym aspektem osobowości. Co ciekawe autor tworząc ten system magii inspirował się pieczęciami w muzeum w Tajwanie.

Dusza Cesarza to książka niezwykła pod każdym względem. Przede wszystkim w tak krótkiej książce Sanderson zawarł niesamowicie wiele elementów, które niesamowici urzekają. Chwilami może się wydawać, że autor mógłby opisać pewne relacje, wydarzenia nieco szerzej, lecz moim zdaniem nie ma to żadnego uzasadnienia - całość jest odpowiednio wyważona. Ciekawi bohaterowie i system magii, to nie wszystko czym na książka zachwyca. Więc czym jeszcze? Wspomnianymi dialogami pomiędzy Shai a Gaotonem. W trakcie ich dyskusji padają różnorodne pytania o to, czym tak naprawdę jest sztuka, czy fałszerstwo można uznać za sztukę, oraz gdzie jest granica tego co można sfałszować. Oboje mają skrajnie różne i odmienne poglądy, każdy zna temat z zupełnie innej strony, co czyni ich rozmowy niezwykle fascynującymi. Autor nie zaznacza przy tym, która ze stron ma rację, która opinia jest tą właściwą - zachowuje obojętny ton, pozostawiając decyzję czytelnikowi.

Dusza Cesarza to prawdziwy popis kunsztu Sandersona. Ciekawi bohaterowie, pasjonujący system magii i interesujące niebanalne dialogi to najmocniejsze strony tej nowelki, liczącej zaledwie 100 stron. Książka ta będzie idealną pozycją dla osób niezdecydowanych, które nie znają jeszcze Sandersona a chcą zacząć przygodę z jego twórczością. Osobiście nie mogę się już doczekać aż będę miał okazję przeczytać Elantris i ponownie powrócić do tego świata. Polecam!

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Mag!

[Adres usunięty]

Brandon Sanderson już nieraz był chwalony przez recenzentów. Ja jednak nie miałam do tej pory czytać żadnej z jego książek. Tak, wiem. Wstyd. Stwierdziłam jednak że na sam początek przygody z tym autorem będzie dobra ta króciutka książka. Nie chciałam się męczyć przez 400 stron ze stylem który mógłby mi nie pasować. Moje obawy okazały się jednak niepotrzebne.

Treść początkowo była dla mnie troszkę niezrozumiała. Nie bardzo orientowałam się o co chodzi z fałszowaniem. Wiadomo, wstępnie kojarzyło mi się to ze znanym z wiadomości fałszowaniem banknotów czy obrazów. Tu jednak jest to innym, bardziej skomplikowanym procesem. Jego tajniki zrozumiałam jednak w jakiejś połowie książki. Oprócz tego podobała mi się stała tajemniczość, która wiązała się z przygotowaniami Shai oraz samą postacią Cesarza.

Całość czytało się bardzo dobrze, choć troszkę długo. Wydawało mi się że książkę 100-stronicowaną przeczytam w maksymalnie 1,5 godziny. Czytałam jednak ok 2,5 godziny. I choć mnie to nie męczyło to lekko zawiodło. Mimo to samo czytanie było bardzo przyjemne i przede wszystkim interesujące.

Co tak bardzo ciekawiło mnie w tej książce? Oczywiście losy Shai. Bardzo mnie intrygowało to, czy dziewczyna podoła zadaniu, czy uda jej się uciec oraz to jak będą wyglądały jej kolejne działania związane z przygotowywaniem fałszerstwa. W tak krótkiej historii autor wyraźnie skupił się na wątku tworzenia duszy cesarza i pozostałe historie tak jak przeszłość władcy, zostały ograniczone do minimum.

Postać Shai to wyjątkowa kreacja. Dlaczego? To nieprzewidywalna a przy tym uzdolniona dziewczyna, która umie wykorzystać swoje atuty a tym samym zatuszować wady. I choć nie poznałam jej zbyt dokładnie, bo książka w zasadzie opiera się na tym co jest tu i teraz, to bardzo ją polubiłam. Mogę wręcz powiedzieć że podziwiam.

Nie sposób nie wspomnieć tu o tym jak książka jest wykonana. Strony są dobrze sklejone, a do całości doczepiona jest wstążeczka jako zakładka. Twarda okładka również wykonana jest starannie. Podoba mi się także ilustracja jaka ją zdobi. Pasuje do samego klimatu książki, choć nie stuprocentowo, to można uznać że jest odpowiednia. Jednak sama w sobie bardzo mi się podoba jako ilustracja.

Jednym słowem książka mi się podobała, a tym samym bardzo zachęciła do zapoznania się z twórczością Brandona Sandersona. Jak tylko będę miała chwilkę wolnego czasu wypożyczę lub kupię jakąś jego książkę.