Artur Rubinstein był genialnym dzieckiem – bo bardzo muzykalnym. Porywał swoją grą, koncertował w najsłynniejszych salach świata, szczególnie ceniono go za interpretacje kompozycji Fryderyka Chopina. Choć słynął z niezwykłej dynamiki wykonawczej, zawsze mało ćwiczył.
Gdy w 1950 roku w San Francisco przedstawiciele 50 rządów podpisali Kartę Narodów Zjednoczonych powołującą do życia ONZ, poproszono Rubinsteina o występ. „W tej sali, w której urządzi się przyszłość świata, brakuje mi flagi polskiej, za którą walczyliście. Ja tego nie mogę tolerować, dlatego zagram hymn Polski i proszę o powstanie” – powiedział wówczas Rubinstein, który zawsze powtarzał, że przede wszystkim jest Polakiem.
Ewa, córka pisarza, mieszka w łódzkiej kamienicy przy Piotrkowskiej 78, w której Rubinstein spędził dzieciństwo.
Pewnej nocy budzą ją dźwięki fortepianu. W salonie przy instrumencie siedzi dziwnie, ale sympatycznie wyglądający pan.
Okazuje się on psotnym, nieco pyszałkowatym duchem, który nie chce, aby ojciec Ewy napisał o nim książkę.
Dlaczego? Wkrótce dziewczynka poznaje powód.
Dla jakiej grupy wiekowej przeznaczona jest książka "Duch Rubinsteina. Opowieść o wielkim pianiście"?
Publikacja jest skierowana do dzieci w wieku szkolnym, które interesują się muzyką i historią. Dzięki przystępnej formie narracyjnej łączącej fakty z elementami fantastycznymi, treść jest zrozumiała i angażująca dla młodszych odbiorców. Książka należy do edukacyjnej serii "Nieprzeciętni", co gwarantuje wysoki poziom merytoryczny dopasowany do możliwości percepcyjnych ucznia. To idealna propozycja dla rodziców chcących zaszczepić w dzieciach pasję do kultury wysokiej w sposób lekki i nowoczesny.
Czy opowieść o pianiście zawiera autentyczne fakty z życia Artura Rubinsteina?
Tak, autorka wplata w fabułę rzeczywiste wydarzenia, takie jak słynny występ artysty w San Francisco. Czytelnicy poznają historyczny gest pianisty związany z zagraniem polskiego hymnu oraz dowiadują się o jego ogromnym talencie do interpretacji utworów Chopina. Opisana w książce kamienica przy ulicy Piotrkowskiej 78 w Łodzi jest realnym miejscem, w którym artysta spędził swoje dzieciństwo. Połączenie faktografii z literacką fikcją pozwala dziecku lepiej zapamiętać kluczowe momenty z biografii wybitnego Polaka.
W jakim stylu i klimacie utrzymana jest narracja tej publikacji?
Historia łączy w sobie cechy powieści przygodowej z elementami realizmu magicznego i humoru. Postać ducha Rubinsteina została przedstawiona jako postać psotna i nieco pyszałkowata, co nadaje opowieści dynamiki i lekkości. Autorka unika suchego tonu encyklopedycznego, stawiając na budowanie emocjonalnej więzi między czytelnikiem a głównymi bohaterami. Dzięki temu lektura staje się fascynującą podróżą w czasie, która ożywia postać wielkiego muzyka w wyobraźni dziecka.
Dla kogo ta książka o słynnym pianiście może nie być odpowiednia?
Publikacja nie jest klasyczną, naukową biografią i może rozczarować osoby szukające wyłącznie suchych danych faktograficznych. Ze względu na obecność postaci nadprzyrodzonych i fabularyzowany styl, nie jest to pozycja dla dorosłych badaczy muzyki oczekujących specjalistycznej analizy muzykologicznej. Bardzo małe dzieci mogą mieć trudność ze zrozumieniem kontekstu historycznego oraz niektórych wątków dotyczących kariery międzynarodowej artysty. Książka skupia się na inspirowaniu młodych ludzi, a nie na dostarczaniu wyczerpujących informacji technicznych o technice gry pianisty.
Czego uczy dzieci historia spotkania Ewy z duchem wybitnego artysty?
Opowieść uczy młodych czytelników patriotyzmu oraz pokazuje, że wielki sukces wymaga pasji i odwagi. Dzieci dowiadują się, jak istotne jest poczucie tożsamości narodowej, co doskonale ilustruje postawa Rubinsteina na arenie międzynarodowej. Spotkanie z duchem uświadamia odbiorcom, że za każdą wybitną postacią kryje się człowiek z własnym charakterem i słabościami. Lektura zachęca do rozwijania własnych uzdolnień i uświadamia, że historia Polski pełna jest inspirujących, nieprzeciętnych osobowości.
