| Wydawnictwo: | Zysk i S-ka |
| Oprawa: | Twarda |
| Rok wydania: | 2017 |
| Ilość stron: | 416 |
Tak o emiracie nie pisał jeszcze nikt. Jacek Pałkiewicz obala powszechne mity, obnażając prawdziwe oblicze świątyni luksusu: brak swobód obywatelskich, represje i niewolnicze warunki pracy najemnych robotników. Jak mówi, petrodolary zapewniły Dubajowi pobłażliwość świata, który nie ma odwagi, by złożyć interesy ekonomiczne na ołtarzu walki o prawa człowieka.
Bestsellerowy Dubaj… teraz w twardej oprawie z jeszcze większą ilością zdjęć.
Cieszę się z zakupy tej ksiązki. Tytuł w żadnym razie nie kłamał i faktycznie przedstawia prawdziwe oblicze Dubaju, ale przede wszystkim przedstawia inne oblicze niż znalismy do tej pory. Autor sam drogą dedukcji wysnuwa pewne teorie ale również konfrontuje je z innymi osobami, rozmawia z nimi, zapisuje dialogi Wszystko tylko się potwierdza.
Ksiązka zaciekawia od samego początku. Autor opisuje wszystko w bezpośredni sposób trochę jak takie jego wspomnienia, opowiastki. dobrze się czyta, przemawia do mnie ogólnie jego styl. interesuję się dubajem dlatego sięgnęłam po książkę ale chętnei też przeczytam może jego inne reportaże
Reportaże Jacka Pałkiewicza poznałam już przy okazji jego innych podróży. Jednakże zazwyczaj przedstawiał ON dżungle, inne plemiona, totalnie inny świat. Czy Dubaj różni się od poprzednich jego twórczości? Niby tak a niby nie, bo nadal pokazuje inny świat, świat którego nie znamy z tej strony, z której teraz zostaje nam przedstawiony
Książkę, z pewnością poleciłabym każdej osobie, której wydaje się że Dubaj wewnątrz jest tak samo piękny jak pokazują go na zewnątrz. Że to bogactwo, luksus, złoto nie bierze się znikąd, że jest to wszystko podszyte tragicznymi warunkami, jakie spotykają ludzi, którzy tam mieszkają i pracują
Książkę, z pewnością poleciłabym każdej osobie, której wydaje się że Dubaj wewnątrz jest tak samo piękny jak pokazują go na zewnątrz. Że to bogactwo, luksus, złoto nie bierze się znikąd, że jest to wszystko podszyte tragicznymi warunkami, jakie spotykają ludzi, którzy tam mieszkają i pracują
