Droga do samozależności

,,Dopóki mogę powiedzieć ,,tak" albo ,,nie", jestem wolny."

Powiem wam, że zastanawia mnie fakt, dlaczego w szkołach nie dają do czytania lektur, które sprawią, że dzieciaki staną się świadomi swojej wartości, a nie takie, które opowiadają starodawne historie, gdzie nie mogą zrozumieć języka, a o przekazie nie ma mowy. Skoro nikt ich nie uczy, że książka powinna zawierać mądre myśli z których powinni brać przykład, to nic dziwnego, że nikt ich nie szuka, bo jak można szukać coś, czego się nie zna?

Zanim sięgniecie po ten poradnik wiedzcie, że osoby, które poczują się dotknięte treścią mogą nie chcieć jej zrozumieć. Autor na wszelaki sposób tłumaczy nam jak zrozumieć to, że powinniśmy czuć swoją wartość, że powinniśmy być zależni tylko od siebie. Opowiada tu o różnych charakterach ludzkich, przed którymi nas przestrzega, gdyż wiązanie się powiedzmy z kimś, kto wciąż wywołuje w nas wyrzuty sumienia jest zwyczajnie dla nas nie zdrowe. Sami wiecie, że często natrafiamy na osoby, które za wszelką cenę próbują przejąć kontrolę nad naszym życiem. Opowiada tutaj o osobach, które w większości oczekują od nas potwierdzenia, że ich kochamy, że ich nie zostawimy itd. Lub o takich, które robią rzeczy według nich, za dobre dla nas, w ogóle nie pytając nas o zdanie, a widząc nasze niezadowolenie wywołują wyrzuty sumienia, że robią dla nas wszystko, a my dla nich nic. Albo też o takich, które nigdy nic same nie zrobią, bo wolą, by ktoś podejmował za nich decyzje. On ich wszystkich w pewien sposób nazywa i ci, których będzie to dotyczyło poczują się obrażeni. I co ciekawe, nie za to, że ktoś ich nazwał, czy obraził, ale za to, że zobaczył iż naprawdę manipulują innymi właśnie w sposoby, które zostały tutaj podane. Czego zatem uczy podręcznik? Ma on na celu wpierw zrozumienie o czym będziemy tutaj czytali, podanie przykładów, tych ważnych osób i tych, byśmy my jako laicy mogli wszystko zrozumieć. Autor chce nauczyć nas, i chyba bardziej skupił się na osobach, które właśnie tkwią w związku bez przyszłości, by potrafili zawalczyć o siebie. By nie upewniali się, że są wartościowi. By nie oczekiwali, że każdy będzie ich za coś chwalił, tylko żeby byli świadomi swojego sukcesu, tego, że sami wiele potrafią i zdanie innych nie powinno być dla nich ważne. Nie można uzależniać swojego życia od opinii innych, bo wtedy jesteśmy umysłowymi niewolnikami. A jeśli ten temat was interesuje, a uważam, że powinien, bo ja się odnalazłam w nim wyśmienicie, to gorąco zachęcam do lektury:-)

Od wielu lat śledzę prozę Jorge Bucay'a i uważam, że autor ma nie tylko ogrom wiedzy do przekazania, ale potrafi to także zrobić w bardzo jasny, klarowny i interesujący sposób. Jego książki pełne są wartości wartych zapamiętania a każda strona stanowi przyjemność mierzenia się z tym co autor chce nam przekazać.

Lektury Bucay'a są jedynymi po które sięgam w podobnej tematyce. Nie lubię książek, które mówią mi jak mam żyć, ponieważ nikt nigdy nie potrafi wyznaczyć kierunków innej osobie. A jednak w tym przypadku Bucay nie narzuca własnych zasad, nie mówi nam jak mamy postępować, nie każe nam utożsamiać się z jego doświadczeniami a w prosty, plastyczny i emocjonalny sposób podsuwa naszej wyobraźni przygody, anegdotki i opowieści na bazie których możemy inspirować się do zmian w życiu i podejmowania konkretnych działań. To książki, które mają coś do powiedzenia, podejmują konkretne wartości i jednocześnie wydają się być nieszablonowymi a także wartymi przeczytania lekturami bardzo zbliżonymi do tych fabularnych, w których treść stanowi ogromną przyjemność.

Powyższa lektura to inspiracja a także mnóstwo wskazówek do tego jak odzyskać kontrolę nad swoim życiem. Nawet jeśli do tej pory sądziliśmy, że wszystko biegnie odpowiednią drogą, po przeczytaniu lektury Jorge Bucay'a wydaje się, że nie wszystko jest takie jak być powinno. Za sprawą anegdot autor pokazuje nam świat pełen zaskoczeń i przeciwności, świat wciąż nie do końca odkryty. Autor zachęca nas zatem, by wziąć odpowiedzialność za własne życie i żyć pełną piersią a także ograniczyć się od zależności, które hamują nas do zdobywania nowych doświadczeń. Pokazuje nam jak podążać drogą ku przyszłości we własnym tempie i jednocześnie nie zatracać przy tym siebie.

Jorge Bucay to znany pisarz i ceniony psychoterapeuta, który podchodzi do swoich czytelników oraz pacjentów w niekonwencjonalny sposób. Jego propozycje zmian w naszym życiu nie są narzucaniem konkretnych zasad i wartości a skupiają się na rozjaśnianiu umysłu, by samemu obrać konkretny kierunek. Autor staje się naszym mentalnym przewodnikiem, stara się podpowiedzieć jak nie zatracić się w najdłuższej podróży naszego życia i z lekkością, swobodą a także poprzez plastyczny język wyjaśnia procesy naszej skomplikowanej psychiki. Przyznaję, że czytałam wszystkie książki tego autora i każda nauczyła mnie czegoś nowego a także pozwoliła mi w zupełnie inny sposób spojrzeć na moje życie. Nie chodzi o to, by po lekturze zmieniać swoje nastawienie o 180 stopni, ale przede wszystkim pamiętać pewne momenty, anegdotki czy przypowieści i czerpać z nich inspiracje w dalszej przyszłości. Chodzi bowiem o to, by zrozumieć, zapamiętać a także w jakiś subtelny sposób inspirować się na przyszłość za sprawą konfrontacji z fabułą, która przypomina rozmowę autora z czytelnikiem i po prostu analizować wszystko na swój własny sposób.

"Droga do samozależności" to lektura, którą polecam każdemu z Was. Nie jest to nachalny poradnik, który wyznacza konkretną ścieżkę a lektura pełna ukrytych znaczeń, skupiająca się na podprogowym przekazie i bardzo ciekawie wchodząca w interakcję z czytelnikiem. Autor doskonale zna się na rzeczy i to widać na przestrzeni całej jego twórczości, która zbiera wiele fanów, ponieważ ma jasny i klarowny sposób przekazu – buduje relacje z czytającym, zachęca go do wewnętrznego monologu i tym samym nie pozostawia obojętnym na to co dana książka chce nam przekazać. Lekkość stylu, plastyczna forma oraz towarzyszące nam podczas czytania emocje zapewniają kilka godzin niekłamanej, wartościowej przygody, do której – jestem tego pewna – wrócę jeszcze nie jeden raz, by z dystansem spojrzeć na własne wybory i doświadczenia.