Droga do Lake Falls. Szepty w ciemnościach

Snieznooka

„Droga do Lake Falls. Szepty w ciemnościach” to trzeci tom historii Vic i El’lara o tajemniczym miasteczku zwanym Lake Falls. Nareszcie mogłam przeczytać tą książkę, bowiem z dwóch pierwszych byłam bardzo zadowolona. Dzięki uprzejmości wydawnictwa Prozami mogłam się cieszyć tyloma przygodami pochłaniając w zawrotnym tempie lekturę.

„W życiu człowiek może mieć nieskończoną ilość miłości - ale koniecznym do tego warunkiem jest przetrwanie”.

Akcja książki rozpoczyna się w miejscu, w którym się skończyła poprzednia, oznacza to, że nasza bohaterka pakuje się w tarapaty. Nie ma siły uciekać, dla dobra swojego dziecka, jak każda matka jest gotowa bardzo wiele poświęcić. Nic nie jest takie, jak powinno brakuje jej sojuszników, została sama. Nie jest w stanie stawić czoła setkom nieśmiertelnych istot, które pałają do niej nienawiścią i gniewem. Jest rozdarta, przekonana o tym, że Jonathan nie żyje, a jego brat chce zabić jej małą córeczkę.

El’lar jest wściekły za to, że złamała ich umowę, jest jego słabością, jednak nie chce się do tego przyznać, że nie jest mu obojętna. Uczucia sprawiają, że bezwzględne istoty stają się słabe, dlatego nie mogą sobie na nie pozwolić.

Jonathan zniknął, a jego brat Rob przysięga chronić kobietę, co nie jest prostą sprawą zważywszy na to, że Victoria często działa zbyt pochopnie narażając siebie na bezpieczeństwo oraz innych. Mężczyzna traktował ją chłodno, irytowały go nierozważne zbyt pospieszne decyzje podyktowane nieprzemyślanym impulsem. Kobieta wiedziała, w co się pakuje, była obiektem manipulacji wampirów. Zdobyła dla jednego z nich księgi wieźmy, tylko, dlatego, że ją poprosił. Krew córki kobiety mogła tworzyć rzesze przeklętych, chociaż nigdy tego nie sprawdziła, nie zbadała, zamiast tego wydała wyrok śmierci na jej własne dziecko. Rob nie jest mordercą, nie jest dzieciobójcą, dlatego nawet przez sekundę nie rozważał możliwości spełnienia tego żądania.

Autor wykreował historię zamkniętą w ramach mrocznego klimatu, który jest najlepszą i tak niepowtarzalną częścią fabuły. Zbyt ciężka atmosfera zaintrygowała mnie od pierwszej strony pobudzając wyobraźnię. Prostota stylu łączy się z wiarygodnymi bohaterami, którzy potrafią zaskoczyć analizą psychologiczną. Akcja książki była płynna i dynamiczna, nie sposób się doszukać tutaj nudy, z tomu na tom otrzymujemy coraz więcej emocji i tajemniczości.

Ta część różniła się od pozostałych opisów było znacznie mniej, zwłaszcza tych dotyczących ucieczki Victorii, nie brakuje tutaj wciągających zagadek. Poznajemy świat wampirów ich intrygi i spiski, natomiast nasza bohaterka jest nieco mniej w nim widoczna.

Jedyną rzecz, którą nie potrafię przeżyć to zakończenie. Nie przyjmuję do wiadomości, że właśnie taki los zgotował bohaterom, mam nadzieję, że wystarczy tylko trochę poczekać, aby w nasze ręce wpadła kolejna książka z serii mrocznych opowieści z Lake Falls. Cały cykl jest niepowtarzalny łatwo można obdarzyć postacie sympatią tak dużą, że za nic na świecie nie chce się z nimi rozstać, zwłaszcza w taki sposób. Jest wiele niewiadomych, nie znamy losu maleńkiej Katie, mam nadzieję, że Dormann da nam możliwość ich poznania.

Cały cykl oceniam pozytywnie, jeśli nie będziecie zbyt dużo oczekiwać od niego, tylko potraktujecie jako historię, którą mile można spędzić czas, będziecie zadowoleni, może pokochacie bohaterów tak jak ja?

Z niecierpliwością czekałam na tę książkę. Jak już wam wcześniej pisałam w recenzjach poprzednich dwóch części serii Lake Falls, jestem bardzo zadowolona z twórczości tego pisarza.

Ta część różniła się od pozostałych. Tym razem było mniej opisów, które dotyczyły ucieczki Victorii. Spotkaliśmy się z poszukiwaniami przez brata Jonathana (Ronald czyli Rob) oraz jednego z wampirów, czyli z Gaborem. Ale nie tylko na nich autor postawił tym razem. W poprzednich częściach poznaliśmy między innymi Iie oraz Tea. W tej części poznaliśmy mroczną stronę kapłanki, jej cel oraz przekonania.

Podobało mi się, że tym razem autor nie bawił się w opisywanie dokładnie krajobrazu lecz postawił na szybko rozwijająca się akcję. Od pierwszej strony już wiadomo, że będzie się dużo działo.

W wielu momentach autor mnie zaskakiwał. Między innymi faktem że Aaron nie stoi po ich stronie. (Nie będę wam spoilerować. Dowiedzieć się kto to jest podczas czytania). Były także takie momenty, które potrafiłam totalnie przewidzieć – jak to że Vic prześpi się kolejny raz z El’larem. Wtedy się troszkę zdenerwowałam. Chciałam by było inaczej…

Ciągle zastanawiam się czy to na pewno ostatnia część. Zakończenie mnie nie zadowoliło. Wręcz przeciwnie, chciałabym dowiedzieć się co dalej dzieję się z bohaterami! Nie wiem na przykład, co z Katie!?

Jedyny minus tej książki moim zadaniem jest właśnie zakończenie. Ale to moje zdanie. Nadal jednak pozostaje ta seria jedną z moich ulubionych i jestem pewna, że często będę do niej wracać.

Polecam książkę gdy chcemy przeczytać coś innego niż typowy Zmierzch.

W życiu człowiek może mieć nieskończoną ilość miłości - ale koniecznym do tego warunkiem jest przetrwanie."

Victoria nie ma sił by dłużej uciekać. Dla dobra swojego dziecka poświęciła już wiele i wciąż gotowa jest oddać wszystko co ma. Niestety została zupełnie sama, brakuje jej sojuszników i nierealne jest by stawiła czoła setkom wściekłych wampirów. Vic jest rozdarta pomiędzy miłością a nienawiścią. Myśli, że Jonathan nie żyje a jego brat chce zabić małą Kat. El'lar jest wściekły, że złamała ich umowę. Jedyną słabością wampirów są uczucia i mężczyzna nie chce przyznać, że Vic nie jest mu obojętna. Tracąc księgi wiedźm Vic doprowadziła do katastrofy. Ponowne nadejście Azdarotha staje się niebezpiecznie prawdopodobne. Rozpoczyna się walka pomiędzy wyznawcami Azdarotha a zwolennikami Tei. Czy Robowi, który obiecał bratu zaopiekować się Vic, uda się ją ocalić? Czy Victoria zdąży nie dopuścić do wypełnienia się przepowiedni?

"Droga do Lake Falls" to trzecia część przygód walecznej Victorii i bezlitosnych wampirów. Nie muszę chyba przypominać jak wielką fanką tej serii jestem. Z niecierpliwością czekałam na każdą kolejną część by móc ją pochłonąć. A każda kolejna jest o wiele lepsza od poprzedniej. Te książki wciągają już od pierwszych stron i nie wypuszczają dopóki nie przeczytamy ich do końca.

W tej części autor domknął wszystkie wątki, które rozpoczęły się w "Ucieczce z Lake Falls". Mroczna atmosfera już na początku się zagęszcza i tworzy niepowtarzalny klimat. Historia wampirów z Lake Falls potrafi przyprawić o lekkie dreszcze. Nie brakuje tu wciągających zagadek i mrocznych tajemnic a napięcie jest stopniowo budowane. Victoria zeszła w tej części troszeczkę na dalszy plan a my zwracamy głównie uwagę na intrygi, spiski wśród wampirów oraz wśród zwolenników Umiłowanej. Świat istot nadprzyrodzonych łączy się z realnym światem tworząc klimat tajemniczości. Płynna, dynamiczna akcja przenosi nas w świat rozgrywających się wydarzeń.

Autor ma wielką umiejętność tworzenia niespodziewanych zakończeń. Panie Arturze to nie może być ostateczne zakończenie historii z Lake Falls. Nie potrafię rozstać się z tymi bohaterami. Cały cykl jest bardzo oryginalny i niepowtarzalny - to historia jedyna w swoim rodzaju. Nie ma tutaj naśladowań czy zaczerpnięć ze Zmierzchu czy innych książek o wampirach. Jest to najlepsza seria jaką przeczytałam w ostatnim czasie. Wyraziści bohaterowie i fascynująca akcja, czyli to co w powieściach najlepsze znajdziecie właśnie tutaj. Gorąco zachęcam do zapoznania się z twórczością autora - na pewno pokochacie tę serię tak mocno jak ja. Polecam!

[Adres usunięty]

Kubek gorącej herbaty, ciepły koc i książka z serii Lake Falls to przepis na miło spędzony wieczór. Kiedyś byłam sceptycznie nastawiona do pierwszego tomu, ale na przekór sobie przeczytałam i... dziś żałuję, że to już ostatni, trzeci tom.

Autor nakreślił historię zamkniętą w ramach mrocznego klimatu, który jest najlepszą częścią fabuły. Ciężka, miejscami bardzo mroczna atmosfera intryguje czytelnika już od pierwszej strony, jednocześnie niosąc ze sobą obietnicę wielkiej przygody. Z racji tego, że powyższy tom to finał wszystkich wydarzeń również moje oczekiwania poszły w górę - chociaż wiedziałam, że jest to historia z gatunku tych lekkich i niekoniecznie zobowiązujących to bardzo polubiłam się z bohaterami, którzy na własnej skórze odczuli jak to jest zmagać się z demonami i mrocznym nastrojem doskonale utrzymanym od pierwszego tomu.

Hipnotyzujący klimat stał się niemal namacalnym bohaterem i stanął na równi z Victorią i Jonathanem. To oni od samego początku namawiali mnie na kontynuowanie lektury przez swoją ciekawą kreację - oto osoby nie pozbawione wad, opowiadające się po dwóch przeciwnych stronach barykady, którzy mają w głowie niezły chaos wywołany całą sytuacją. Zamierzone cele, które próbowali realizować pokrzyżował im podstępny los, który wplątał w wir przygód nieoczekiwane zwroty akcji idealnie łączące się z dusznym klimatem tajemniczości.

Prostota stylu autora ciekawie łączy się z wiarygodnymi bohaterami, którzy zaskakują wysoką analizą psychologiczną jak na historię z gatunku paranormal. Tutaj nadnaturalne zjawiska bez problemu połączyły się z realnym światem i opisane w przystępny sposób okazały się historią naprawdę wciągającą. Nie zdradzając Wam nic z wydarzeń, by nie odebrać ani chwili radości z poznawania finalnej rozgrywki między dobrem a złem mogę jedynie potwierdzić, że wysoko postawiona poprzeczka przez Artura K. Dormanna została przeskoczona z zapasem i w pełni mnie usatysfakcjonowała. Płynna akcja i dynamika, która nie wprowadza ani chwili nudy czy przestoju w fabule jedynie potwierdza, że właśnie na takie zamknięcie czekaliśmy.

Ten kto nie miał okazji zaprzyjaźnić się z serią Lake Falls powinien jak najszybciej nadrobić zaległości. To sentymentalny powrót do gatunku paranormal, który kiedyś królował na naszych półkach, powrót naprawdę udany. Jeśli podejdziecie do tej trylogii jak do niezobowiązującej lektury na spokojny wieczór na pewno nie poczujecie się rozczarowani. Dla mnie to była naprawdę ciekawa przygoda i żałuję, że tak szybko dobiegła końca Autor jednak zamknął wszystkie wątki, wykończył portrety postaci i zaskoczył w finale na co czekałam najbardziej. Polecam, całą serię!