Drapieżne bestie. Beasts of Prey. Tom 1

Pisząc tę opinię ledwo zamknęłam książkę, a emocje po jej przeczytaniu wciąż są we mnie żywe. Czy jest to debiut, który zasługuje na same pochwały, ochy i achy?

Koffi pracuje w Nocnym Zoo i zajmuje się groźnymi, magicznymi stworzeniami, aby spłacić rodzinne długi i odzyskać wolność. Jednak jeden wieczór sprawia, że dziewczyna odkrywa w sobie moc, której kompletnie nie rozumie. Co połączy ją z walecznym Ekonem? Jak zakończy się ich podróż do dżungli pełnej magii i nieznanego?

„Drapieżne bestie” to książka o niesamowitym klimacie, który zdecydowanie przypadł mi do gustu. Mroczna mitologia, pierwotne plemienia, gliniane wioski, dżungla i magia. Wszystko to powoduje, że czytelnik przenosi się do zupełnie nowego, nieznanego sobie świata.

Autorka ma dość przyjemny styl pisania i co najważniejsze bogatą wyobraźnię. Bez niej zdecydowanie nie udałoby się jej stworzyć czegoś takiego.

Początkowo książka troszeczkę mi się dłużyła, jednak później akcja zdecydowanie przyspieszyła i powodowała momentami ciarki na całym ciele. Tajemnicze potwory potrafią poruszyć wyobraźnię, a umiejscowienie akcji w dżungli pełnej magii powoduje, że nie wiemy co zaraz spotka naszych bohaterów.

A jacy są bohaterowie? Dość ciekawi, choć w moim odczuciu nie do końca dopracowani. Koffi to postać, której autorka poświęciła najwięcej uwagi. Jest to postać wręcz dopieszczona, która posiada charakterek, wie czego chce i nie sposób jej złamać. Za to Ekon jest chłopakiem, którego chyba do końca nie rozumiem. Brakuje mi w nim charakteru, jego zachowanie momentami powodowało, że chciałam rzucić książkę w kąt. Niemniej jednak duet ten przyciąga uwagę i jestem bardzo ciekawa ich dalszych losów.

„Drapieżne bestie” to książka, którą czytałam z ciekawością. Magia związana jest tutaj z obrzędami, rytuałami i tajemniczym klimatem. Zakończenie bardzo mi się spodobało i spowodowało, że z czystą przyjemnością sięgnę po tom drugi.

"Często zdaje się, że bestie, które najzacieklej atakują, zostały najbardziej skrzywdzone." - Ayana Gray "Drapieżne bestie"

Czy są takie książki, które na początku niezwykle Wam się dłużyły, a potem wciągnęły Was w swój magiczny świat i nie chciały wypuścić?

Dla mnie doskonałym przykładem są właśnie "Drapieżne bestie" 💛

Od pierwszej strony do mniej więcej połowy książki nie byłam w stanie wgryźć się w fabułę i reguły tego obcego, pełnego magii świata. Cała mityczność, legendy, prawa działania systemu magii i nawet sama tajemnicza dżungla były inne niż to, co czytałam do tej pory. Jakoś nie mogłam wyobrazić sobie miejsc i wydarzeń i (choć nie jest to powód do dumy) niestety kilka razy chciałam nawet przerwać lekturę. Jaki byłby to błąd, bo dosłownie kilka stron dalej zakochałam się w tym nowym świecie szczególnie dlatego, że autorka czerpała inspiracje z kultury afrykańskiej - co nawiasem mówiąc wyszło jej świetnie! Sama akcja porwała mnie w swoje odmęty i było po mnie. Dodatkowo mamy wstawki językowe z języka Suahili, co urzekło mnie najbardziej, bo jeśli nie wiecie kiedyś miałam dużą styczność z tym językiem i już on sprawia, że lektura jest całkiem inna i ma w sobie ten klimat. Bohaterowie nie są prostolinijni i dobrze się z nimi bawiłam. Okazali się dobrymi towarzyszami tej wyprawy, bądź co bądź przeszliśmy kawał niebezpiecznej drogi.

Co takiego oferuje nam fabuła? Z pewnością magię, tajemnice, wątek miłosny... być może, bo wcale nie jest w nim nic oczywistego, świetnych bohaterów i zwrot akcji, który wbija w fotel mentalny MOCNO. Czytając mamy perspektywę postaci, więc ciekawie można przejść przez opowieść z różnego punktu widzenia, co dla mnie przeważnie jest dużym plusem.

Jejku... to była dobra podróż i pomimo nieco kiepskiego startu na finiszu bawiłam się wyśmienicie i czułam się usatysfakcjonowana przebiegiem wydarzeń, choć moje serducho nie raz i nie dwa dostało emocjonalnego kopa! Dodam, że tom drugi to jeszcze lepsza wyprawa tylko już w większym składzie, ale nie będę nic zdradzać - to trzeba przeczytać!

Ból przechodzi przez moje ciało niczym jadowite węże oplatające moje członki, wdzierające się brutalnie do moich żył. Moje ciało dygocze, wygina się, nie jestem w stanie nad nim zapanować. Czuje naraz piekielnie palący żar i odrętwiający chłód. Jedynie co jestem w stanie teraz zrobić to spróbować wytrzymać to szaleństwo. Pamiętam jak przez mgłę ostatnie chwile, uciekałam przed wojownikami w stronę dżungli. Tak, tej przed którą mnie ostrzegano, tyle opowiadano mrożących krew w żyłach legend. Tylko wtedy, przy ognisku, w kręgu najbliższych mi osób, te historie były straszne, a zarazem tak bardzo fascynujące. Teraz, gdy czuję jakby moje życie miało za chwilę zakończyć swą podróż, leżę sparaliżowana na wilgotnym poszyciu i staram się skoncentrować jeszcze choć na chwilę swoją uwagę na gwiazdach. Tak mało o nich wiemy. Ogłuszające dudnienie mojego serca wypełnia moją głowę, całą mnie. Słyszę coś jeszcze. Szelest dobiegający za moimi plecami. Nie mogę się podnieść, to i może nawet lepiej. Nie wiem co jest gorszego, umrzeć w torturach z rąk wojowników, czy być rozszarpana przez bestie rządzącą tym pradawnym, dzikim miejscem. Powiadają, że w mrokach czają się pierwotne demony, lubujące się w wysysaniu szpiku z ludzkich kości.

"Drapieżne bestie" Ayana Gray wydawnictwo YOU&YA

Ayana Gray stworzyła bardzo interesującą historie nasączaną panafrykanizmem. Choć znajdujące się uniwersum w tej powieści, jest wytworem fantazji pisarki, znajdziemy tu wiele nawiązań do kontynenty, polityki czy chociażby języka Afryki. Nawet postaci ze świata demonicznego mają swoje korzenie w ludowości tego okręgu, co nadaje książce jeszcze lepszego charakteru. Jak zaznacza sama twórczyni, jest to powieść fantasy idealnie w komponująca się w literaturę young adult.

" Drapieżne bestie" czyta się dość szybko, przede wszystkim dzięki napięciu, które pierwsze wybija się z tekstu. Wątki bardzo umiejętnie przeplatają się w tej pozycji, podoba mi się zaskakująca chronologia wydarzeń. Najpierw czytelnik może mieć wrażenie, że prowadzony jest przez dwie różne historie, jednak z biegiem czasu jest zaskakiwany, obdarowywany różnymi uczuciami, akcja efektownie się rozkręca i nie urywa gwałtownie, lecz płynie poprzez rwące fale wyobraźni autorki. Postaci są żywe i namacalne, barwne i nietuzinkowe, mające na celu zobrazowanie najgorszych cech ludzkich, a zarazem udowodnienia, że mimo to, jesteśmy też lojalni i zdolni do poświęcenia.

Znajdziemy tutaj delikatny wątek miłosny, dodający lekkiego smaku, przybliżający nas do realności. Język jakim posługuje się autorka jest bardzo malowniczy, w tekście zawartych jest wiele porównań, przemyśleń, złotych myśli. Bardzo interesująco została też przedstawiona tu magia oraz konsekwencje jakie można ponieść za pożądanie wielkiej mocy, która nigdy nie będzie naszą własnością. Można to odnieść do wielu aspektów ludzkiego życia.

Całość kompozycji oceniam bardzo dobrze, książka mnie zainteresowała, nie znudziła niczym nie zdenerwowała. To był bardzo pożytecznie i przyjemnie spędzony czas, a przeczytać ją mogłam w ramach akcji book tour organizowanej w social mediach, za którą oczywiście bardzo dziękuję.

(…-Hm, dobrze, a więc gwiazdy.- Język plątał mu się w ustach. - Te dwie nazywają się Adongo i Wasswa; zostały nazwane na część dwóch braci żyraf - wyjaśnił. - Legenda mówi o tym, że każdy brat chciał być wyższy od tego drugiego, więc wyciągali szyje, aż ich rogi zahaczyły o nocne niebo, a oni zmienili się w gwiazdy. Teraz kłócą się o to, który jaśniej świeci...)

Intrygujący opis i okładka. Afryka, mitologia, przygoda. Wszystko to razem brzmi świetnie.

Książka o szesnastolatce skierowana raczej dla jej rówieśników. Ja, trochę starsza, doceniam tą powieść za oryginalną scenerię, możliwość poznania afrykańskiej kultury, ale już widzę w niej przewidywalność i wykorzystanie wszystkich motywów, które są przypisane temu gatunkowi. To przygodówka z elementami fantastyki, gdzie poznajemy nowy świat, który, jak dla mnie, trochę za slabo został opisany. Na początku trochę mnie to zniechęcało, jednak z każdą stroną jest łatwiej. Sam styl pisania autorki jest lekki i przyjemny, adekwatny do historii.

Jest to debiut, ale całkiem udany.

"Drapieżne bestie" to książka skupiająca się na losach Koffi i Ekona. Szesnastoletnia Koffi pracuje dla cieszącego się złą sławą Nocnego Zoo. Zajmuje się groźnymi, magicznymi stworzeniami, by spłacić zaciągnięte przez rodzinę długi i odzyskać upragnioną wolność. Gdy pewnego wieczoru okrutny właściciel Zoo grozi jej bliskim, Koffi uwalnia moc, której nie rozumie. Ekon chce wstąpić w szeregi Synów Sześciu i zostać wojownikiem. W dniu, w którym przystępuje do ostatniego rytuału przejścia, na drodze do realizacji planu staje mu pożar Nocnego Zoo, Shetani – niebezpieczny potwór terroryzujący miasto - i dziewczyna, która ma moc, by przegonić bestię. Splot okoliczności sprawia, że dwoje nastolatków łączy siły. Koffi i Ekon – zachowując w tajemnicy swoje prawdziwe motywy – postanawiają wspólnie pokonać Shetaniego.

Byłam niezwykle ciekawa tej historii już po samym opisie. Jednak z niewiadomych mi względów obawiałam się, że będzie mi ciężko wdrożyć się w tą historię - i faktycznie tak było. Pierwsze sto stron było takim przygotowaniem do rozpoczęcia prawdziwej akcji i fakt ciężko mi się to trochę czytało ALE warto było się "przemęczyć" przez początki bo później...już nie mogłam się oderwać od tej historii. Im bardziej historia nabierała tempa tym bardziej mi się ona podobała. Autorka ma przyjemny styl pisania i ciekawie to wszystko opisuje. Jestem pod wrażeniem tego jak autorka wykreowała i poprowadziła to wszystko! Fabuła jest naprawdę nie banalna i wciągająca. Pełna zwrotów akcji oraz wybojów. Nasi bohaterowie napotkają na swojej drodze wiele przeciwności losu bo Wielka Dżungla ich nie oszczędzi i naszykuje wiele niespodzianek. Jeśli chodzi o naszych bohaterów - bardzo polubiłam Koffi i Ekona! Ta dwójka jest niesamowita i razem z nimi przeżywałam te wszystkie przygody jakie przechodzili bo przez całą książkę naprawdę się z nimi zżyłam. Relacja jaka ich łączyła, to jak się oboje dopełniali było genialne. Zakończenie sprawiło, że chciałabym jak najszybciej poznać dalsze losy naszych bohaterów!

Jeśli szukacie książki, z nie banalną, oryginalną fabułą, pełną zwrotów akcji, tajemnic i adrenaliny, z bohaterami, którzy swoją odwagą potrafią chwycić za serce to koniecznie musicie przeczytać "Drapieżne bestie"!💜

Autor: Ayana Gray

Tytuł: Drapieżne bestie

Wydawnictwo: Muza

Miała to być książka, która porwie mnie od samego początku.

Niestety nie poczułam do niej żadnej więzi. Nie zainteresowała mnie ta fabuła. Nie mogłam się w nią wciągnąć.

Ubolewałam nad tym, ponieważ bardzo chciałam ją poznać. Niestety czasem się na takie książki trafia. Pomysł miała ona świetny, dlatego byłam podekscytowana, kiedy do niej podeszłam.

Myślę, że jakbym na początku nie poczuła się zagubiona w niej, to mogłaby mi się spodobać.

Nie jest to pozycja dla mnie, jednak jeżeli was zainteresowała, to nie wahajcie się z podejściem do niej.

Ocena 3/10

Powieść uważam za świetny debiut. Sięgnąłem po nią z ciekawości i okazało się to dobrą decyzją. Lubię klimaty fantasy i mitologie z różnych zakątków świata. W przypadku tej książki Ayana Gray sięgnęła po wierzenia afrykańskie i wyszło to doskonale. Dzięki temu całość tylko na tym zyskuje i tworzy też oryginalną oraz niesamowitą atmosferę.

Podoba mi się również styl pisania. Jest to co prawda pierwszy poważny krok autorki w świecie literatury, lecz z tym zadaniem poradziła sobie ona znakomicie. Wątki są połączone umiejętnie, nie brakuje ciekawych pomysłów, a fabuła potrafi wielokrotnie zaskoczyć. Zachęcam do przeczytania tej książki. Warto to zrobić ze względu na jej unikalny charakter.

"Drapieżne bestie" to jedna z najciekawszych i najbardziej oryginalnych książek fantasy, z jakimi miałam styczność. Jest bardzo dopracowana i ciężko było mi uwierzyć, że jest to debiut Gray. Większość powieści fantasy dla młodzieży, które przeczytałam, opierały się na mitologii europejskiej, dlatego cieszę się, że dzięki tej książce miałam okazję nieco bliżej poznać wierzenia afrykańskie. Lektura ta ma wspaniały klimat i znalazłam w niej wiele nowych słów. Akcja rozwija się stopniowo, co dla mnie było bardzo dużym plusem.

Uwielbiam uczyć się nowych rzeczy, więc gdy usłyszałam, że Drapieżne bestie to panafrykańska powieść fantasy, stwierdziłam, że nie mogę przejść obok niej obojętnie. Z miejsca chciałam się dowiedzieć czegoś więcej o afrykańskiej mitologii i kulturze. I jeśli tego będziecie szukać w tej książce, na pewno się nie rozczarujecie. Świat stworzony przez autorkę jest niezwykły. Ma w sobie coś czarującego, co przenosi czytelnika do miejsc przesyconych pradawną magią.

Ayana Gray, w swoim debiucie, zabrała nas w podróż wyjątkową. Napisana przez nią historia na pewno wyróżnia się na tle innych książek z gatunku fantastyki YA. W wykreowany przez siebie świat autorka wplotła wiele informacji, które w dzisiejszych czasach są często zapominane lub spychane na margines. Czytałam już książkę, której fabuła była poświęcona Afryce, ale tutaj klimat i wyjątkowość tego kontynentu czułam zdecydowanie mocniej.

Jest to debiut i miejscami to czuć, ale autorka, wymyślając tę historię, rzuciła się na głęboką wodę, więc pewne błędę jestem jej w stanie wybaczyć. Tylko jedna rzecz nie daje mi spokoju, gdy myślami wracam do tej książki — zbyt długa, męcząca ekspozycja. Nieźle się wynudziłam na pierwszych stu stronach książki. Czułam potencjał w tekście, ale powolna akcja, sprawiała, że nie byłam w stanie wgryźć się w tę powieść. Zwykle staram się kończyć zaczęte książki, a tutaj byłam naprawdę blisko odłożenia jej na kiedy indziej. Po tym powolnym początku nastąpił pewien przełom. Część z dżunglą uważam za najlepszy moment tej powieści. Mam nadzieję, że autorka wróci do tego miejsca w kolejnych tomach, bo jego potencjał wydaje się niewyczerpany. Nawet nie wiem, kiedy przeczytałam rozdziały poświęcone dżungli, tak szybko i przyjemnie mi się przez nie płynęło. Do bohaterów na razie mam neutralny stosunek. Na pewno nie są to papierowe postaci, ale jednak jakoś nie poczułam do nich sympatii, ani też nie zraziły mnie do nich ich zachowania. Podoba mi się wątek romantyczny — jest takim powiewem czegoś nowego, jeśli chodzi o fantastykę YA. Jestem ciekawa, w jaką stronę pójdzie autorka w kolejnych tomach, jak rozwinie się historia Kofii i Ekona.

"Drapieżne bestie" stanowią debiut literacki Ayany Gray. I to niezwykle udany. To co wyróżnia tę powieść na tle podobnych fantasy, to fakt, że świat przedstawiony inspirowany jest Afryką, a nie powiela kolejny schemat europejskiego miasta bądź amerykańskiego country. Autorka czerpała z utartych schematów w kreacji bohaterów książki, ale mimo tego powieść bardzo miło się czyta – jest to opowieść o dorastaniu, o odkrywaniu siebie, o mierzeniu się z problemami, jakie stawia przed nami świat. "Drapieżne bestie" to tom 1 planowanej sagi. To powieść dla nastolatków, spragnionych emocji. Bardzo przyjemny debiut.

Książka "Drapieżne bestie" opowiada o świecie zupełnie innym od naszego, pełnym magii. Istnieje w nim zupełnie odrębna religia, odrębny język, a po świecie grasują magiczne zwierzęta. Cały świat jest bardzo rozbudowany, co z pewnością przypadnie do gustu wszystkim fanatykom fantastyki, takim jak ja. Zwykły czytelnik może się w nich trochę zagubić, dlatego szczególnie polecam fanom Hobbita czy Opowieści z Narni, którzy są gotowi na tak obcy świat. Mi szczególnie spodobały się nawiązania do mitologii afrykańskiej. Polecam serdecznie.

Nie ukrywam, nie jestem fanką tego typu książek (tematy mitologiczno- fantastyczne), jednak... zachęcona opiniami znajomych sięgnęłam po tę pozycję i jestem zachwycona! Wciągająca historia, pełna zwrotów akcji i trzymająca w napięciu do samego końca. W trakcie czytania dowiedziałam się, że to debiut Ayany Grey i ciężko było mi uwierzyć, bo naprawdę super się to czytało. Polecam wszystkim fanom fantastyki, ale nie tylko, ponieważ w historii przewija się też wątek miłosny :) Z niecierpliwością czekam na kolejną część tej zaskakującej trylogii.

Koffi pracuje dla Nocnego Zoo, ponieważ musi spłacić zaciągnięte długi. Zajmuje się tam bardzo niebezpiecznymi zwierzętami. Ekon chce wstąpić w szeregi Synów Sześciu, zostać wojownikiem jak jego ojciec i brat. W dniu rytuału przeszkadza mu pożar w Nocnym Zoo. Do realizacji planu staje mu Shetani i dziewczyna, która potrafi przegonić tą bestie. Losy Koffi i Ekona się przecinają. Wyruszają do Dżungli by zgładzić Shetani. Czy im się uda? Co wydarzy się w Dżungli?

Byłam tej książki bardzo ciekawa. Na początku trochę ciężko było mi się wczuć w tą historię. W niektórych momentach chciałam przejść dalej bo mnie najzwyczajniej nudziły. Była akcja, niespodziewane zwroty czy niebezpieczeństwo i te najbardziej mnie ciekawiły momenty. Akcja na początku wydawała mi się wolniejsza, a później z każdą stroną nabierała tempa. Bardzo mi się spodobał wykreowany świat przez autorkę. Wydaje mi się bardzo oryginalny i różnorodny. Najbardziej ciekawiły mnie te wszystkie zwierzęta i rośliny znajdujące się w Dżungli. Poniekąd sama zechciałam przejść się po tej Dżungli, ale mały by były szanse bym w niej przeżyła. W książce znajduje się podzielony lud, który mnie zaciekawił, a szczególnie różnice. Z tych właśnie przeciwnych ludów pochodzą Koffi i Ekon. Wydarzenia poznajemy z ich perspektywy. Ekona polubiłam, a szczególnie jego dziwactwo do liczb. Bardzo patrzył realnie na świat oraz był inteligentny. Kofii jest odważna, troszczy się o swoich bliskich. Podobało mi się przedstawienie wcześniejszych losów Adiah. Chciałabym się o niej czegoś więcej dowiedzieć i o przepychu (mocy). Zakończenie i większość tajemnic, które ujrzały światło dzienne sprawiło, że chce poznać dalsze losy głównych bohaterów. 8/10

Ostatnio często zdarza mi się sięgać po książkę z powodu okładki, tym razem nie było inaczej 😜czy było warto ?

"Drapieżne bestie" Ayana Grey przeniosła mnie w świat zupełnie nieznany, mroczny, tajemniczy, brutalny a do tego pełen zaczarowanych bestii. Książka powoli się rozkręcała jednak z każdą stroną wciągała mnie mocnej i silnej w dżunglę która była pełna niespodzianek. Koffi pracuje z mamą w Nocnym Zoo, kiedy w końcu dowiadują się że ich dług został prawie spłacony i niedługo obie będą wolne, dochodzi do tragedii. Gdy miejsce ich pracy płonie obie próbują uciec jak najdalej . Ekon to chłopak który stracił ojca , jednak chciałby jak on stać się bohaterm Pragnie więc wstąpić w szeregi Synów Sześciu jak jego brat. Jednak jego ostatni egzamin zostaje zakłócony przez pożar Nocnego Zoo. Wydaje się że tą dwójkę nic nie łączy , że są zupełnie różni , jednak to oni postanawiają razem walczyć z bestią która atakuje ludzi oraz odkryć tajemnice i sekrety które ich dręczą. Z mocą która ich wewnętrznie trawi i z wołaniem dżungli, które ich przeraża.

Z początku miałam problem by wkręcić się w fabułę , przeskoki z bohatera na bohatera powodowały że książka rozkręcała się powoli. Jednak z strony na stronę miałam coraz więcej pytań a gdy ta dwójka zaczęła razem działać historia w końcu mnie chwyciła w swoje szpony i nie chciała już puścić. Tajemnice które odkrywamy z bohaterami potrafiły mnie przyciągnąć a i dżungla miała w tym spory udział.

Czekam na kolejny tom i liczę że będzie miał taki sam klimat a magia z książki będzie jeszcze bardziej mnie wołać. 😍

Z niecierpliwością czekałam na „Drapieżne bestie”, nie mogłam doczekać się lektury, wielu osobom ta książka się bardzo podobała. Niestety mnie ten tytuł bardzo rozczarował.

Męczyłam tą pozycję dosyć długo. Miałam nadzieję, że ciąg dalszy będzie lepszy jak początek ale nie był. Chwilami ten tytuł wciągał i coś mnie zaciekawiło czy zaintrygowało, lecz przez większość czasu czytałam raczej na siłę.

Bohaterowie byli nijacy. Fabuła mi się nie podobała. Historia miała potencjał, ale został on niewykorzystany. Najciekawsza była przeprawa przez dżunglę, niestety nie trwała ona za długo i nie działo się tam zbyt wiele. Można to było o wiele lepiej rozegrać.

Niekiedy wydarzenia się razem nie kleiły, były trochę bez sensu i zbyt oczywiste, przewidywalne.

Za to bardzo mi się podobało to, że autorka inspirowała się wierzeniami i mitologią Afryki. Jest to raczej rzadkie źródło inspiracji i dzięki temu książka zyskała na wyjątkowości. Najbardziej przypadły mi do gustu opisy istot i roślin zamieszkujących dżunglę, niektóre były naprawdę niesamowite.

Kiedy wchodzisz do dżungli, żeby zapolować na potwora, lepiej, żebyś był przygotowany. Inaczej czeka cię marny koniec. Szczególnie jeśli dzieją się tam naprawdę dziwne rzeczy, magię zawartą w nienaturalnej mgle czuć aż na kilometr, a sama dżungla traktuje cię jako niechcianego gościa.

Z takim oto niebezpiecznym zadaniem musi zmierzyć się Koffi, główna bohaterka powieści Ayany Gray pt. "Drapieżne bestie". Dziewczyna, chcąc spłacić dług walutowany w latach niewolnictwa jej i jej matki, wybiera się w sam środek dżungli. Pragnie odnaleźć i przyprowadzić Shetani, czyli morderczą bestie od lat siejącą popłoch wśród mieszkańców miasteczka.

Wskutek totalnego przypadku towarzyszem Koffi stanie się Ekon, aplikujący w szeregi Synów Sześciu chłopak, młodszy brat kapitana. Ekon również pragnie odnaleźć Shetani, lecz w celu zabicia potwora, co z kolei poniesie za sobą wiele zalet: wykazanie się odwagą oraz męstwem sprawi, że automatycznie wejdzie w szeregi najbardziej prestiżowego i oddanego chwałą szeregu wojowników.

Czy Koffi i Ekon odnajdą bestię? Z czym (albo kim) będą musieli zmierzyć się w dziczy? Co się stanie, kiedy nagle wszystko okaże się totalną bujdą wyssaną z palca, a prawda okaże się zgoła inna? Pytanie brzmi: co będzie tą prawdą?

Ayana Gray stworzyła bardzo dobre panafrykańskie fantasy z niesamowicie oryginalnym klimatem. W ogóle w "Drapieżnych bestiach" na największy plus zasługuje właśnie ten nietuzinkowy, zachwycający i dziki klimat rodem z afrykańskich wierzeń czy mitologii. W książce dodatkowo znalazły się zapożyczenia z języka suahili, a nawet niektóre imiona lub nazwiska należały do afrykańskich liderów politycznych, naturalistów, etc.

"Drapieżne bestie" to lekka, pełna przygód historia, którą czyta się bardzo szybko i przyjemnie. W żadnym miejscu nie ma chwili na nudę, ponieważ autorka co rusz zachwyca czytelników zwrotem akcji, jej przyspieszeniem albo wydarzeniami, od jakich wręcz nie da się oderwać. Choć czasami te wydarzenia łączą w sobie znane schematy z innych książek young adult, a bohaterowie nie są aż tak doskonale wykreowani - zabrakło mi w nich ducha, czegoś, co sprawi, że wydadzą się żywymi osobami, a nie postaciami literackimi.

W książce czytelnik spotka się z motywem zabronionej magii oraz bóstw wtrącających się w życie ludzi, więc jeśli ktoś lubi podobne klimaty, będzie zachwycony. Podobał mi się też wątek dżungli jako ogromnego, niebezpiecznego miejsca pełnego nadprzyrodzonych zjawisk - chętnie poeksplorowałabym to obszar dłużej.

"Drapieżne bestie" Ayany Gray to bardzo przyjemna młodzieżówka fantasy, którą polecam zwolennikom gatunku. I choć nie należy ona do wybitnych, to podczas czytania gwarantuję doskonałą zabawę. W książce można bowiem zetkąć się z zakazaną magią, bóstwami, młodzieńczym zauroczeniem, dzikością dżungli i potworami rodem z koszmarów. A wszystko to w akompaniamencie niesamowitej, afrykańskiej atmosfery!

„Drapieżne bestie” to debiut, pierwszy tom z trylogii Beasts of Prey autorstwa Ayany Gray, wydany przez Wydawnictwo You&YA.

Macie niekiedy ochotę na to, aby sięgnąć po książkę zupełnie nieoczywistą, przepełnioną magią i akcją, ale też tak bardzo oderwaną od rzeczywistości, że po jej lekturze ciężko będzie na nowo odnaleźć się w realnym świecie? Takie właśnie są „Drapieżne bestie”.

Cała historia opowiedziana jest z perspektywy Koffi – nastolatki, zmuszonej pracować z mamą w Nocnym Zoo, aby spłacić długi i w końcu cieszyć się upragnioną wolnością. Dziewczyna zajmuje się magicznymi, groźnymi zwierzętami.

Drugim z bohaterów jest Ekon, który pragnie wstąpić w szeregi Synów Sześciu i zostać wojownikiem. Chłopak lubi mieć wszystko poukładane, nie działa chaotycznie. Poświęcił całe swoje życie, aby zrealizować swój cel. Niestety traf chce, że w dzień przystąpienia do rytuału przejścia, sprawy zupełnie zmieniają swój bieg. Na przeszkodzie staje mu pożar Nocnego Zoo, dziewczyna z dziwną mocą i potwór terroryzujący miasto - Sethani. Chyba to dość wrażeń jak na jeden dzień, prawda? Ale będzie tylko gorzej…

Koffi i Ekon postanawiają połączyć swoje siły. Będą działać ramię w ramię, będą eksplorować Wielką Dżunglę, spróbują okiełznać bestię, mordującą ludzi. Choć, jak wiadomo, wspólny cel nie gwarantuje wspólnych motywacji. Każde z nich ma swoje tajemnice. Do tego oboje pochodzą z różnych plemion, które w przeszłości nie darzyły się sympatią. Jak potoczy się ich współpraca? Jakie plany mają Koffi i Ekon w stosunku do potwora?

Klimat książki jest niecodzienny, wręcz mroczno-bajkowy. Autorka postanowiła wpleść w akcję kulturę afrykańską i mity, wierzenia, które sprawiają, że przestajemy na chwilę żyć „tu i teraz”, a zagłębiamy się z ciekawością w inny, nieznany w pełni świat. Głównym atutem książki jest właśnie ta nieokiełznana, tajemnicza i mroczna dzicz, na swój sposób przedstawione oderwanie od rzeczywistości, bogactwo niezbadanej fauny i flory dżungli. Opisy fantastycznych stworzeń i roślinności sprawiały, że miejsce dało się niemalże poczuć. W końcu co może być bardziej ekscytującego niż dżungla, z której mało kto wyszedł żywy?

Do tego relacja między głównymi bohaterami nie jest męcząca. Widać, że postaci, gdy muszą zmierzać się z coraz to nowymi wyzwaniami, dorastają, zmieniają swoje wartości życiowe. Oczywiście są młodzi i popełniają błędy, ale też i uczą się na nich. Mimo tego, że pod względem temperamentu i podejścia do świata, nawyków i działań, są jak ogień i woda, to będą musieli nauczyć się współpracować.

Zabrakło mi głębszego poznania zasad funkcjonowania świata, ale wydaje mi się, że w późniejszych tomach trylogii będzie miało to miejsce, więc traktuję to też jako wstęp do dalszej przygody, która będzie jeszcze bardziej pogłębiona. To wszystko ma ogromny potencjał, a i jest pozostawionych wiele niewiadomych, więc tym bardziej możemy liczyć na późniejszą petardę. Tutaj opisy są przeplatane z akcją, która jest zrównoważona, ma swoje tempo, sprawiając tym samym, że książki nie da się odłożyć, Po chwili akcja zwalnia, odstępując miejsca opisom, dzięki którym książka wiele zyskuje. A opisów jest sporo – jeśli nie jesteście zaciekawieni tym klimatem, to może być ciężej przebrnąć przez książkę. Jest to zdecydowanie książka, która na pewno zgarnie skrajne opinie w zależności od oczekiwań i preferencji czytelników. Dla fanów wątków romantycznych też się coś znajdzie :) Dla przeciwników takich wątków dodam, że jest on lekki i subtelny, niewymuszony.

Jeśli macie ochotę na książkę, którą czyta się z przyjemnością, zaangażowaniem i ekscytacją, a także chcecie silnie odczuwać wykreowany przez autorkę barwny świat i zagłębiać w tajemnice bohaterów, to sięgnijcie po „Drapieżne bestie”.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu You&YA.

16-letnia Koffi mieszka i pracuje wraz z matką w Nocnym Zoo, w którym są opiekunkami magicznych i niezwykle niebezpiecznych stworzeń. Pewnego razu pod wpływem nerwów, dziewczyna ujawnia swoją moc, o której nie miała pojęcia. Jej losy splatają się z Ekonem – nastolatkiem aspirującym do roli walecznego wojownika w szeregach Synów Sześciu.

Chłopak, tak samo jak Koffi, musi wyruszyć do serca dżungli, aby złapać Shetaniego – stwora od lat terroryzującego ich lud. Niestety ich polowanie ujawni wiele skrywanych sekretów, które mogą zaważyć na losach ich świata.

Historia stworzona przez Ayanę Gray zdecydowanie się wyróżniała na tle książek, które czytałam w ostatnim czasie. Autorka tworząc ją, inspirowała się mitologią afrykańską - która jest mi niezwykle odległa, ponieważ nigdy nie było mi dane się z nią zapoznać. Nic dziwnego więc, że niesamowicie ciągnęło mnie do “Drapieżnych besti”. Niestety pierwsza połowa (a może nawet i ¾ książki) sprawiała, że nie do końca mogłam się wczuć w świat przedstawiony. Początek był dość nudny, mimo wielu poruszonych wątków. Jedynymi postaciami, które zostały potraktowane z odpowiednią uwagą byli główni bohaterowie – jednak reszta wypada przy nich blado.

Ostatnie kilkadziesiąt stron nieco poprawiło moje odczucia (zwroty akcji były naprawdę udane!), jednak wciąż nie mogłam znaleźć tego “czegoś”.

Nie zmienia to faktu, że naprawdę jestem ciekawa, jak potoczą się losy Ekona oraz Koffii. Być może kontynuacja tej historii kryje w sobie brakujące elementy w tej historii.

"W kwestii potworów, tych przyziemnych i tych boskich, żaden nie jest tak groźny i nie budzi takiego strachu jak Shetani."

*

Koffi, razem z matką pracuje w Nocnym Zoo, aby spłacić długi oraz odzyskać wolność i jest już blisko osiągniecia celu. Ekon od zawsze chciał wstąpić w szeregi Synów Sześciu jak jego ojciec i aby to osiągnąć czeka na niego ostatnie zadanie. Niestety jedna niefortunna noc zmienia wszystko i krzyżuje ścieżki tej dwójki. Teraz aby odwykać to co utracili, Ekon i Koffi łączą siły, aby pokonać tajemniczą bestię zwaną Shetani. Jednak nie może być zbyt łatwo, zwłaszcza gdy wokół piętrzą się tajemnice, a droga do celu wiedzie przez niebezpieczną dżunglę.

*

Jak ja bym chciała wszystkie książki miały taki klimat jak "Drapieżne bestie” . Dżungla, niebezpieczna podróż oraz nawiązania do mitologii afrykańskiej sprawiają, że wykreowany przez autorkę świat wciąga i intryguje coraz bardziej z każdą przeczytaną stroną. Jednak czy to wystarczyło, aby mogła uznać ten debiut za udany…

*

Nie będę was oszukiwać, że kreacja świata oraz właśnie klimat to największe atuty tej książki. Bohaterowie z kolei w moim odczuciu wypadają dość neutralnie – byli fajnie napisani, ale jakoś nie zapałałam do nich wielką sympatią . Jednak w książce pojawiło się również klika słabszych stron. Mówię tu szczególnie o:

- Zamieszaniu na początku książki. Ciągła zmian perspektyw oraz wprowadzenie wielu bohaterów ”na raz” – nieraz niepotrzebnie - początkowo utrudniły mi odnalezienie się w historii.

- Częściowo ciągnącej się fabule. Początek książki poza kilkom fragmentami wydał mi się zwyczajnie nudny, a nadmiar przekazanych informacji pozwolił domyślić się - w kilku przypadkach - co wydarzy się dalej. Jednak, gdy akcja nabrała tempa, a im dalej w las… a raczej dżunglę, tym więcej się działo, to ostatecznie ostatnie strony książki czytałam z zapartym tchem .

*

Tym samym „Drapieżne bestie” oceniam na 7/10, jest to fajny debiut, po który warto sięgnąć choćby po to, aby zmierzyć się z tajemnicami oraz niebezpieczeństwem, jakie skrywa dżungla i jej niesamowici mieszkańcy .

Jakie jest Wasze ulubione magiczne zwierzę? Dziś mam dla Was książkę pełną wielu fantastycznych ale i bardzo niebezpiecznych zwierząt. Mowa o książce "Drapieżne bestie" autorstwa Ayany Gray. Książka została wydana nakładem Wydawnictwa You&YA. Jest to początek świetnie zapowiadającej się serii fantasy.

Koffi pracuje wraz z matką w Nocnym Zoo, gdzie zajmuje się niezwykle niebezpiecznymi zwierzętami. Są blisko spłaty długu i wolności. Niestety pewne wydarzenia sprawiają iż zadłużenie znacznie wzrasta. Ekon chce wstąpić w szeregi Synów Sześciu i zostać wojownikiem. Niestety gdy już ma dostąpić ostatniej próby zostaje ona przerwana przez pożar Nocnego Zoo. Przez zbieg okoliczności, a może tak było zapisane, ta dwójka staje na swojej drodze i łączą siły by odnaleźć Shetaniego, który jest bestią terroryzującą miasto. Każde z nich ma własny plan co do potwora, a jak ostatecznie się zachowają gdy go odnajdą i czego dowiedzą się w trakcie przeprawy przez dżunglę dowiecie się sięgając po powieść.

Po za główną częścią poświęconą Koffi bądź Ekonowi, mamy rozdziały poświęcone Adiah opowiadające o czasach kiedy magia była traktowana jako dar, a nie coś co należy ukrywać.

Cóż to była za historia! Zawiła, skomplikowana i nieoczywista! Aż chce się chwycić już po kolejną część i poznać dalsze losy bohaterów i odkryć kolejne regiony dżungli i bestie skrywające się w niej. Przepełniona niebezpieczeństwem pełna magii opowieść o miłości oraz nadziei. Mamy tu nawiązania do afrykańskich mitów. Jak dla mnie była to rewelacyjna przygoda. Bogactwo świata zwłaszcza dżungli i możliwość poznania afrykańskich mitów bardzo mi się spodobało. Ciekawie poprowadzona akcja i świetna kreacja bohaterów zdecydowanie sprawiają, że jest to jedna z tych książek, którą ciężko odłożyć.

Co do wydania książki to niezwykle mi się podoba! Zwłaszcza mapki, których pozazdroszczą nam bohaterowie książki. Okładka prosta, ale niezwykle zachęcająca by sprawdzić co się za nią kryje.

Ogromnie Wam polecam tą powieść, zwłaszcza miłośnikom dzikich bestii i wypraw po dżungli!

Za egzemplarz książki do recenzji w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu.

Nastoletnia Koffi pracuje w owianym złą sławą Nocnym Zoo, w którym zobaczyć można niezwykłe zwierzęta. Razem z matką spłacają dług, kiedy są blisko uwolnienia się, pewien wypadek na zawsze zmienia życie bohaterki.

Ekon pochodzi z rodziny, w której mężczyźni od pokoleń zostają Synami Sześciu. W noc rytuału, podczas którego ma dołączyć do wojowników, wybucha pożar. Chłopak staje oko w oko z bestią, Shetani. Życie ratuje mu młoda uciekinierka, która ma moc przeganiającą bestię, a wojownik puszcza ja wolno.

Aby udowodnić swoją wartość i zmyć z siebie te hańbę, Ekon postanawia wytropić potwora. Jednak sam nie da sobie rady. Nastolatkowie łączą siły i ruszają w tę niebezpieczna podróż, do przepełnionej magią dżungli.

Książka zaczyna się świetnie, choć próg wejścia jest dość wysoki i potrzeba chwili, żeby się odnaleźć i wczuć. Bohaterowie są ciekawi i wyraziści, a historia wyróżnia się na tle innych, wypada bardzo świeżo. Mieszanka Afrykańskich wierzeń i mitologii, którymi inspirowała się autorka, przyciąga czytelnika. Ten świat jest tajemniczy, intrygujący, pełen magicznych, dzikich stworzeń i pierwotnej magii.

Jest niesamowicie klimatycznie! Jednakże w powieści pojawia się parę dłużyzn, momentami miałam wrażenie, że fabuła ciągnie się, zamiast płynąc naprzód. Za to zakończenie… 🤯nie mogłam się oderwać i bardzo czekam na kontynuację.

Podsumowując książka nie jest bez wad, ale mi się podobała. Polowania, zwierzęta i przyroda, do tego fajnie przeprowadzony, niewielki wątek romantyczny, wypadają naprawdę dobrze. Nieco inaczej rozłożylabym akcje tak, żeby całość wypadła płynniej. Ponieważ momentami historia się dłuży, przez co powieść wypada nierówno. Niemniej ja bardzo lubię kiedy się dzieje, jeśli wolicie nieco wolniejsze tempo możliwe, że w ogóle tego nie odczujecie.

Ostatnio mam ten problem z fantastyką, że żadna nie spełnia moich oczekiwań. Ta niestety również znalazła się w tym gronie. Moje oczekiwania, bo zobaczeniu tylu pozytywnych opinii były na prawdę wysokie, ale wyszło jak wyszło.

Zacznę od najlepszej rzeczy w tej książce, czyli świat przedstawiony. Był według mnie cudownie zrobiony, zarówno bohaterowie jak i klimat Afryki. Uwielbiam vibe dżungli w tej książce!

Niestety cała reszta leży:( Główna bohaterka mnie irytowała, bez konkretnego powodu. Cała akcja była potwornie nudna i mi się dłużyła. Ostatnie 100 stron było najciekawsze, ale pomimo to nie wzbudziło to we mnie żadnych emocji.

Czy polecam? ciężko stwierdzić

Jeżeli interesują was takie klimaty - przeczytajcie i wyróbcie sami własną opinię.

Moje emocje na temat tej książki mogę podsumować tak: Kurczę, niektórzy to mają talent! Piszą debiuancką książkę i od razu taką dobrą 😍

Kocham nawiązania do różnych mitologii w książkach, tutaj akurat mamy afrykańską, dlatego też byłam ciekawa tej pozycji. Na całe szczęście się nie zawiodłam, bardzo spodobał mi się jej klimat.

Zanim jeszcze sama zabrałam się za czytanie, widziałam wiele recenzji tej książki, które zachwycały się budowaniem świata przedstawionego przez autorkę i narzekały na słabą akcję. Świat przedstawiony jest faktycznie cudowny, mamy tutaj bogatą florę i faunę, ciekawą mitologię i potwory. Jednak z zarzutami względem akcji się nie mogę zgodzić. Toczy się ona spokojnym, ułożonym tempem, które pozwala nam podziwiać piękno opisanego świata i rozwijającej się relacji głównych bohaterów.

A właśnie, skoro już mowa o ich relacji: była taka urocza, że kiedy tylko pojawiała się jakaś romantyczna scena, albo nawet jedno z nich myślało o drugim, na mojej twarzy od razu pojawiał się uśmiech. Ale nie zawsze było tak miło i przyjemnie. Na końcu książki pojawiło się sporo zaskoczeń, wszystko okazało się inne niż bohaterzy byli przekonani. I tutaj kolejne zaskoczenie, niepowiązane już z fabułą: byłam święcie przekonana, że "Drapieżne bestie" to jednotomówka. A tu jednak nie! Zakończenie urwało akcję w najciekawszym momencie! Mam nadzieję na drugą część nie będzie trzeba długo czekać...

Byłam strasznie ciekawa tej książki. "Drapieżne bestie" zapowiadały się naprawdę dobrze.

Na początku poznajemy świat, w którym żyją Koffi i Ekon. Autorka wykreowała go w bardzo interesujący sposób i odkrywała po kawałku przed czytelnikami.

Nigdy wcześniej nie spotkałam się z mitologią afrykańską. Tu miałam okazję nieco ją poznać i strasznie mi się spodobała. Świetnie przedstawione zostają wierzenia, ale mamy okazję poznać też tajemnicze bestie i dawne bóstwa, a także ukrytą magię.

Na początku pojawia się bardzo dużo postaci, jednak nie mamy okazji ich poznać. Są one jedynie wspominane przez główną bohaterkę. Przez to nie do końca mogłam zapamiętać kto jest kim. Na szczęście później wszystko się zmienia.

Dzięki podróży do Dżungli i występującym tam gatunkom zwierząt oraz roślin możemy świetnie poczuć egzotyczny klimat, ale i odrobinę niepokoju. Strasznie spodobał mi się panujący podczas czytania nastrój i stał się wręcz jednym z moich ulubionych elementów.

Nie przywiązałam się szczególnie do bohaterów, ale uważam, że zostali wykreowani bardzo dobrze. Są rzeczywiści i popełniają błędy, a to ogromnie cenię.

Znajdziemy tu również wątek skupiający się na uczuciach, ale jest on bardzo delikatny, co według mnie również jest na plus.

Styl autorki jest przyjemny, jednak przeszkadzało mi tempo akcji, szczególnie na początku. Wszystko jest dokładnie przedstawiane, a my stoimy praktycznie w miejscu. Sytuacja zmienia się nieco kiedy bohaterowie wybierają się na misję. Zaczyna dziać się coś więcej i momentami jest naprawdę będzie ciekawie. Jeszcze lepiej wygląda końcówka, która zaskakuje i trzyma w napięciu. Jednak przez tak długi i powolny początek książka mnie nudziła. Brakowało mi też nieco więcej przygody w dżungli.

Mimo wszystko polecam tę historię. Jeśli lubicie wolniejszą akcję, to "Drapieżne bestie" powinny przypaść wam do gustu.

Miłego dnia! 🤍

„Najpierw nisko i drżącymi głosami, co przypominało ostrożne dźwięki fletu fula, po chwili ich śpiew rozbrzmiewał głośniej. Podobnie, jak cząsteczki światła, które Koffi widziała wcześniej”.

Sześciu Bogów. Bracia noszący błękitne habity. Ukrywana przez lata magia. Niebezpieczeństwo czyhające w dżungli. Ayana Gray w „Drapieżnych bestiach” tworzy świat przepełniony legendami, wierzeniami i tradycjami Afrykańskimi.

Ekon to młody mężczyzna pragnący wstąpić w szeregi Synów Sześciu, podobnie jak jego brat. Kofii to kobieta skazana na pracę w Nocnym Zoo przez bezmyślność swojego nieżyjącego już ojca. Łączy ich jedno. Shetani, dzika bestia żyjąca w Większej Dżungli. Oboje pragną ją schwytać. W tym celu łączą siły i wyruszają w niebezpieczną przygodę, za którą przyjdzie im gorzko zapłacić.

Książka podzielona jest na cztery części. Początek jest dość oryginalny, świetnie wprowadza nas w świat głównych bohaterów. Poznajemy w nim historię Kofii oraz jej rodziny, a także Ekona. Z pomocą retrospekcji możemy również zrozumieć rozłam.

Muszę przyznać, że akcja jest dość specyficzna. Nie mogę nazwać jej dynamiczną, powolną również nie. Jest gdzieś na pograniczu. Rozwija się powoli, krok po kroku zaciekawiając czytelnika. Uważam jednak, że osoby, które cechuje niecierpliwość zdecydowanie nie dotrwają nawet do połowy „Drapieżnych bestii”.

Z drugiej strony zdecydowanym plusem są liczne opisy. Dzięki nim możemy dogłębnie zobrazować sobie wygląd Dżungli, dzikich zwierząt. Jesteśmy również w stanie wyobrazić sobie naszych bohaterów.

Pomysł autorki na fabułę jest świetnie zrealizowany i tutaj nie ma się nawet o co sprzeczać. Magiczne stworzenia dodają całości drapieżności podkreślając nieprzypadkowość tytułu. Co prawda możemy go zrozumieć również w znaczeniu przenośnym. Drapieżne bestie to nasze głęboko ukryte lęki, strach, którym dajemy się zdominować w chwili kryzysu.

Odłożyłam tą pozycję na półkę zaledwie kilka godzin temu. Moje uczucia co do niej nadal są mieszane. Niemniej jednak, uważam, że zakończenie jest okropne. Książka zakończyła się w punkcie kulminacyjnym. Dla mnie to najgorsze co można zrobić dylogii, czy trylogii.

Podsumowując: książka mimo wszelkich mankamentów jest dobra. Myślę, że mogę polecić ten tytuł, jednakże tylko tym, którzy są fanami fantasy.

„Drapieżne Bestie” to pozycja, która według mnie wyróżnia się na tle innych niesamowitą kreacją świata. Magiczne bestie, dawne bóstwa, dżungla, która wzywa i niebezpieczeństwo czyhające na każdym kroku. Wszystko to sprawiało, że moja wyobraźnia wspinała się na sam szczyt swoich możliwości. 😍 Po raz pierwszy spotkałam się z mitologią afrykańską w książce. Choć nie jest to popularny trend w literaturze, to doświadczenie było wspaniałą i pouczającą przygodą, i z chęcią sięgnęłabym po więcej książek o takiej tematyce.

Mimo to, choć pomysł na fabułę był świetny, nie do końca mnie ona porwała. Pomijając cudowny świat i ciekawą kreację bohaterów, tempo książki było dość powolne. Zabrakło mi emocji i chemii między bohaterami. Dialogi momentami wypadały dość sucho, a sceny, które powinny mnie przysporzyć o dreszcz emocji, były po prostu okej.

Choć ten tom nie kupił mnie w całości, jestem przekonana, że kolejne będą lepsze. „Drapieżne bestie” to debiut autorki z ogromnym potencjałem. Wierzę, że jej warsztat będzie rozwijał się z każdą kolejną książką, a to, czego zabrakło mi w tej części, zostanie dopracowane w kolejnych.

Jeśli lubicie młodzieżówki fantasy, to z lekkim sercem możecie sięgnąć po tą pozycję i dać się uwieść dżungli, która żyje i zamieszkującym ją potworom.

Magia żyje jedynie w starych opowieściach. Podobno kiedyś jej moc buzowała pod miastem, a odczuć dało się to na każdym etapie dnia. Szczególnie obdarzone jednostki potrafiły z jej pomocą leczyć, inne broniły granic, a wybrane dzieci mogły powoli odkrywać jej tajemnice w specjalnych szkołach. Moc krążyła w ziemi i podchodzono do niej z szacunkiem, ale potem nadszedł Rozłam. Czas fali upału palącego ciała i trzęsień ziemi. Nie wiedziano, co spowodowało te wydarzenia, ale jedno było pewne — winę ponosiła magia. Źródła mocy zaczęto postrzegać jako zagrożenia, nie dary, natomiast obdarzone jednostki musiały ukryć się przed żądnymi zemsty ludźmi. Przynajmniej tak mówi legenda. Niemalże zapomniana i budząca wiele wątpliwości. Tyle że w każdej legendzie kryje się ziarenko prawdy i najwyższy czas to udowodnić.

Młodzi nastolatkowie wpadają w wir wydarzeń, który niejednego mógłby przygnieść. Koffi, pracownica Nocnego ZOO, by uratować bliskich zmuszona jest podążyć śladem Shetani. Bestii, która okrutnie zabija niewinnych ludzi. Nie będzie jednak w tym sama. Ekon, chłopak, który marzy by zostać wojownikiem Synów Sześciu, będzie jej towarzyszył, ale czy ich cel aby na pewno się pokrywa? I jak podróż przez dżunglę zmieni ich sposób patrzenia na świat pełen mocy? Na kartach powieści dzieje się wiele, a choć już sam opis na odwrocie okładki dużo zdradza, to sama nie planuję fabuły zarysować dokładniej. Zbyt dobrze czytelnik się bawi, odkrywając kolejne rozdziały.

O Ayanie Gray wcześniej nie słyszałam, ale od teraz będę miała w pamięci tę autorkę. Jej powieść łączy w sobie lekkość młodzieżówki i ciężar nieco mrocznej fantastyki. Całość nawiązuję do wierzeń afrykańskich, kultury tamtejszych lodów i nazwisk ludzi, którzy walczyli o wolność czarnoskórych. W Posłowiu Ayane mówi „Jako czarnoskóra Amerykanka nie wiem dokładnie (ani nawet w przybliżeniu), skąd pochodzą moi przodkowie i gdzie mieszkali, zanim zostali pojmani, więc ta opowieść odnosi się do kultur, mitów i folkloru wielu różnych regionów na kontynencie. Ponadto bada zjawisko przynależności do wymuszonej diaspory", a ja z zachwytem przytaczam jej słowa, bo w książce znalazłam dokładnie to, co w nich obiecała. Wspomina też „Uznałam, że w powieści fantasy nie należy się posługiwać prawdziwą religią, z którą ludzie się utożsamiają i którą praktykują" i myślę że dzięki tym dwóm cytatom potencjalny czytelnik mniej więcej już wie, czego może spodziewać się po świecie Wielkiej Dżungli i jej okolic.

Jeśli j natomiast chodzi o bohaterów — łatwo jest się do nich przywiązać, a jeszcze łatwiej jest ich polubić, choć decyzje, jakie podejmują, czasami budzą w nas sprzeciw. Bywają chwile, gdy ich zachowanie bywa naiwne, ale naiwne w stopniu, który pasuje do ich wieku i w moich oczach nie spłyca powieści. Mam wrażenie, że autorka sporo uwagi poświęciła kreśleniu ich psychiki i wytrwale starała się nie zapominać o bohaterach pobocznych. Było to kolejne (po cudownie stworzonym świecie) miłe zaskoczenie, które czekało mnie podczas lektury.

Po powieść sięgnęłam z dwóch powodów. Po pierwsze fantastyka bazującą na wierzeniach afrykańskich brzmiała bardzo ciekawie. Po drugie za mało w moim życiu książek, gdzie bohaterowie nie są biali, a tym bardziej nie są tacy autorzy. Jaki jednak by mój powód nie był — bawiłam się naprawdę nieźle. Nie miałam wysokich oczekiwań, więc dostałam więcej niż mogłam przypuszczać. A teraz będę wypatrywać drugiego tomu tej jakże intrygującej trylogii!

przekł. Agnieszka Kalus

Uwielbiam, gdy w książkach występują nawiązania do różnych kultur i mitologii, dlatego byłam bardzo podekscytowana sięgając po tę pozycję, szczególnie, że oprócz inspiracji afrykańskimi wierzeniami występuje tu motyw dżungli, który niezwykle mnie intryguje, a którego tak mało do tej pory spotykałam w fantastyce.

Z początku sam klimat historii bardzo mnie wciągnął i zaangażował, jednak później coś zaczęło się psuć. W pewnym momencie fabuła straciła "to coś" w moich oczach i nie do końca czułam się zaangażowana w losy bohaterów.

Mam wrażenie, że z początku dość oryginalna, klimatyczna powieść z czasem zaczęła zmieniać się w zbyt schematyczną, niezbyt wyróżniającą się na tle innych historię, przy której wprawdzie nieźle się bawiłam, ale nie wywołała we mnie większego zachwytu.

Jeśli chodzi o bohaterów, to byli całkiem okej, ale nie poczułam z nimi większej więzi. Myślę, że najbardziej zaintrygowała mnie postać Ekona, a także bóstwa i magiczne stworzenia występujące w dżungli.

Podsumowując, mam mieszane uczucia co do tej książki i choć nie była zła, a zakończenie było naprawdę ciekawe, to z pewnością nie będzie to mój ulubieniec. Mimo wszystko z chęcią przeczytam kolejne tomy, bo całkiem możliwe, że z czasem historia znacznie się rozkręci i nabierze charakteru 😅.