Dom trzepoczących skrzydeł. Królestwo Wron. Tom 1

Na początku roku podjęłam decyzję, aby w tym roku wziąć udział w #wyzwanieLC2024. Tematem lutowego wyzwania czytelniczego było przeczytanie książki, która została nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2023. Zadanie niby proste, a jednak kiedy zaczęłam przeglądać nominacje, których nie miałam okazji wcześniej czytać, nagle wybór okazał się bardzo trudny. Ostatecznie padło na książkę z kategorii romantasy - "Dom trzepoczących skrzydeł" autorstwa Olivii Wildenstein. Czy w mojej ocenie ta publikacja słusznie trafiła na listę nominowanych? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Główną bohaterką historii jest Fallon Rossi. Pozbawiona magicznej mocy Fae półkrwi, którą w przeciwieństwie do innych mieszkańców Luce, kochają morskie stworzenia. Przez swoje pochodzenie dziewczyna jest pogardzana przez większość Fae czystej krwi. Pewnego dnia wyrocznia przepowiada jej, że gdy uwolni wrony, zostanie królową.

Rozradowana Fallon, której serce należy do Dantego Regio — brata obecnego króla, decyduje się podjąć misji zebrania żelaznych statuetek, które mają pomóc jej w pozbawieniu korony obecnego władcy i oddaniu jej swojemu ukochanemu, który zasiadłby na tronie, z nią, jako królową u swego boku. Czy Fallon wykona swoje zadanie? Czy ona i Dante będą razem władać królestwem Luce? Jakie tajemnice wyjdą na jaw, gdy wszystkie wrony zostaną uwolnione? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam Was do lektury.

Muszę przyznać, że chociaż "Dom trzepoczących skrzydeł" przypadł mi do gustu, wydaje mi się, że sama nominacja do plebiscytu Książka Roku 2023 jest trochę na wyrost. Myślę, że chociaż nie czytam zbyt wielu książek z kategorii romantasy, wśród przeczytanych publikacji znalazłabym takie, które bardziej zasługiwałyby na znalezienie się w tym zaszczytnym gronie.

Sama fabuła książki i opisany przez autorkę świat są interesujące i przykuwające uwagę czytelnika. Chociaż książka ma ponad 600 stron, czyta się ją dość płynnie i w zasadzie poza nieco przedłużającym się początkiem, nie ma się w tej kwestii, do czego przyczepić. Bardzo podobał mi się sam pomysł poszukiwania wron i co za tym idzie, wszystkie kwestie związane z tajemniczym podniebnym królestwem oraz to, że wszelkie skrzętnie skrywane tajemnice wychodzą na jaw dopiero po czasie i to w najmniej spodziewanym przez czytelnika momencie.

Natomiast jeśli chodzi o kreację bohaterów, to cóż... Tutaj "Dom trzepoczących skrzydeł" wypadł nieco gorzej. Główna bohaterka — Fallon była w mojej ocenie strasznie irytującą, niedojrzałą i naiwną istotą. W trakcie czytania nieraz ubolewałam nad jej głupotą i zastanawiałam się, czy nie jest ona przypadkiem wchodzącą w okres dojrzewania nastolatką, która sama nie wie, czego chce. Zdecydowanie bardziej polubiłam te mniej znaczące postacie i cieszyłam się za każdym razem, kiedy to właśnie one pojawiały się na horyzoncie. Myślę, że gdyby autorka bardziej popracowałaby nad kreacją Fallon pierwszy tom "Królestwa Wron" zająłby naprawdę wysoką pozycję w moim rankingu przeczytanych książek, a tak uplasował się gdzieś w połowie stawki.

Niemniej jednak na pewno sięgnę po kolejną odsłonę tej serii, ponieważ jestem ciekawa, jak Fallon odnajdzie się w nowej rzeczywistości.

Lekkie, zabawne fantasy.

Na plus, ciekawy klimat, który stworzyła autorka. Na początku miałam mały miszmasz w głowie i nie byłam pewna czy książka trafi w mój gust. Na szczęście, było to uczucie chwilowe.

Podobało mi się to, że główna bohaterka popełnia błędy, ale uczy się na nich. Może i można zarzucić jej naiwność w niektórych kwestiach, ale któż z nas nie był młody?...

Chciałabym, żeby autorka w następnych częściach rozwinęła pewne aspekty świata, które stworzyła. Czasem, brakowało mi jakiegoś wytłumaczenia czy głębszego poznania bohaterów lub krain, w których działa się akcja. Mam nadzieję, że to się poprawi.

Na pewno sięgnę po następną część.

„Nie mam złudzeń, że zdobycie serca Dantego będzie nie lada wyzwaniem, ale jeśli stanę do tej walki przekonana o niechybnej porażce, nie będę mieć żadnych szans na wygraną”.

Zjawiskowa! Fantastyczna! Niezwykła!

„Dom trzepoczących skrzydeł” to lektura, od której nawet nie ośmieliłam się oderwać. Czytając z zapartym tchem, opowieść którą stworzyła autorka, delektowałam się każdym, nawet najmniejszym smaczkiem.

Postać Fallon intryguje już od samego początku. Dużo w niej tajemnic. Sekretów, których nie zna nawet ona. Obraca się w swojej własnej rzeczywistości, gdzie panują mocne zasady. Bohaterka wychowywana jest w sposób, aby sama jej osoba pozostawała w cieniu i niczym się nie wyróżniała. A jednak Fallon jest wyjątkowa, niezwykła i obdarzona zdolnościami, których nie rozumie nikt (nawet czytelnik). I to jest w tym fajne! Niewiedza, która zmienia się wraz z kolejnym rozdziałami.

Akcja połączona z wielowątkową fabułą sprawia, że pragnie się więcej wszystkiego! Te uczucia, które rodzą się na przestrzeni dalszych rozdziałów pozostawiają po sobie olbrzymi mętlik, ale angażują przez to czytelnika do takiego stopnia, że uwalnia się w nim jakaś siła, która pragnie te wszystkie emocje zatrzymać!

Cóż mogę powiedzieć… Sam motyw wędrówki i poszukiwań, które zbliżają do wypełnienia przeznaczenia Fallon są obiecujące i mocno niebezpieczne. Ryzyko jest olbrzymie, ale czy miłość nie jest warta podjęcia wszelkich prób?

„To wszystko dlatego, że go kiedyś odtrąciłam. Wyzwania potrafią stać się obsesją, nikt nie wie tego lepiej ode mnie”

.

Obsesyjnie czekam na kolejny tom! POKOCHAŁAM TĘ HISTORIĘ! Och, jakie to było skomplikowane fabularnie! Bawiłam się fantastycznie udając się w podróż ku spełnieniu marzeń Fallon! Przeogromnie polecam!💕

"Dom trzepoczących skrzydeł" Olivii Wildenstein to opowieść oparta na sekretach i kłamstwach. Pełna intryg i złudzeń opowieść o dziewczynie, która marzyła by być kimś. By się liczyć. To też historia podstępu i klątwy. Jednej przepowiedni i drodze jaka się z nią łączy.

Poznajcie Fallon, mieszańca. Pół elfka nie ma takich praw jak elf czytej krwi i Fallon czuje to w każdej minucie swojego życia. Przez to jej miłość do księcia Luce, Dante wydaje się być niemożliwa do spełnienia. Jednak dziewczyna wie, że młody książę czuje to samo. Gdy pewnego wieczoru tajemnicza Bronwey szepcze do jej uszu słowa "Uwolnij wrony Fallon, a uczynią cię królową" zaślepiona miłością i nadzieją Fallon rusza na poszukiwania. Uruchamiając przy tym ciąg wydarzeń, które mogą szybko zakończyć jej życie. Czy dziewczynie uda się odnaleźć wrony? Czy zginie próbując?

Jaka ta książka była dobra🔥

Mimo, że nie idealna to dostarczyła mi mnóstwa emocji i wrażeń. A tego zawsze szukam w historiach.

Fallon chociaż z początku denerwowała mnie swoją naiwnością i obsesją na punkcie Dantego, szybko zyskała moją sympatię. Wystarczyło uwolnić pierwszą wronę 🤭 razem z tym wydarzeniem tak naprawdę zaczyna się ta historia. Poszukiwania kolejnych ptaków, odkrywanie tajemnic i sekretów a także poznawanie tajemniczej wron Morrgota.

Jego potyczki słowne z Fallon wywoływały uśmiech na mojej twarzy.

Samego wątku romantycznego nie było tu.. wcale, nie licząc obsesji naszej bohaterki🙈 jednak mam nadzieję że w kolejnej części to się zmieni bo Lorcan jest naprawde hot🔥

Koleny plus to różnorodność istot, które zamieszkują ten świat. Autorka stworzyła nowe, ciekawe uniwersum zamieszkane przez elfy, wrony, tajemniczy lud Sabbinów, (który chciałabym lepiej poznać,) ludzi, morskie węże i duszki. Każda z tych istot miała swój wpływ na tę opowieść. Sprawiła, że z zaciekawieniem odkrywałam kolejne sekrety królestwa Luce.

Jeżeli więc lubicie opowieści pełne magii, magicznych stworzeń, intryg i tajemnic. Nie przeszkadza wam naiwna, główna bohaterka, której droga do przemiany jest całkiem długa 🙈 to ta książka wam się spodoba. Ja juz czekam na kolejny tom!