Dom na Groblach. Pogrążeni w ciemności

„wzgardzona kobieta

jest najniebezpieczniejszym przeciwnikiem"

Gdy rozstawałam się z Wandą Krzeszowską i Iwo Bironem w pierwszym tomie serii „Dom na Groblach”, wszystko zmierzało ku temu, by oboje wiedli szczęśliwe, wspólne życie. Tymczasem drugi tom pt.: "Pogrążeni w ciemności", pokazuje, jak szybko szczęście potrafi się rozsypać. Sześć lat później spotykamy Iwo w zupełnie innym momencie życia, przygnębionego, zagubionego i próbującego poradzić sobie z bólem, który powoli go wyniszcza. Na szczęście jego ojciec ma w Anglii energiczną, mądrą siostrę, która doskonale rozumie swego bratanka i postanawia mu pomóc.

Blurb książki informuje, że Biron skorzystał z zaproszenia cioci Mali, ale wciąż pogrążony jest w depresji. Dlaczego? Tego oczywiście nie zdradzę, choć moje przypuszczenia dość szybko okazały się trafne. Wiadomo również, że Londynem wstrząsają brutalne morderstwa, które budzą strach mieszkańców i coraz bardziej komplikują sytuację głównego bohatera. W życiu Iwo pojawiają się także dwie kobiety, które, podobnie jak ukochana Wanda, próbują przełamywać obowiązujące stereotypy i walczyć o własne miejsce w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Jedną z nich jest pielęgniarka, Ewa Cavell, która mimo wiedzy i zaangażowania nadal bywa traktowana przez niektórych z pobłażaniem tylko dlatego, że wykonuje zawód uznawany wówczas za mało prestiżowy. Drugą ważną bohaterką jest Emma Owen, która od początku jest zafascynowana Bironem i wyraźnie wyróżnia się na tle kobiet swojej epoki charakterem oraz sposobem myślenia. Jej ambicją jest zdobycie stopnia naukowego z paleontologii, co w tamtym czasie nie było łatwe dla kobiet.

Fabułę otwiera prolog opatrzony datą: listopad 1888 roku i umiejscowiony właśnie w Londynie. Zastajemy Iwo Birona w trudnym położeniu, gdyż leży w szpitalu po tym, jak został brutalnie napadnięty w jednej z londyńskich dzielnic. Następnie cofamy się o dwa lata, by zobaczyć, co wydarzyło się w Biskupicach i dlaczego Biron zdecydował się wyjechać do stolicy Anglii. Dopiero później śledzimy kolejne wydarzenia prowadzące do sceny z prologu oraz dowiadujemy się, co stało się dalej.

Pani Wiktoria Gische stopniowo odsłania kolejne elementy układanki, a my próbujemy je dopasować, zanim zrobią to bohaterowie. Przy okazji bardzo sugestywnie oddaje klimat miasta końca XIX wieku. Londyn pokazany jest jako miejsce pełne kontrastów. Z jednej strony życie toczy się w eleganckich salonach i bogatych miejskich domach, z drugiej - w mrocznych zaułki, w które lepiej nie zaglądać, zwłaszcza po zmroku.

Styl Pani Wiktorii Gische wciąga od początku, między innymi dlatego, że autorka nie ma zwyczaju przeciągać scen czy niepotrzebnie rozwlekać wydarzeń. Dłuższe opisy są czasami przy przedstawianiu jakiejś osoby, ale przy tym powstaje rys psychologiczny danej postaci. Często kończy rozdziały w najbardziej emocjonujących momentach, tworząc rodzaj suspensu.

Narracja prowadzona jest w trzeciej osobie, a historia składa się z kilku wątków, dzięki czemu możemy obserwować wydarzenia z perspektywy różnych bohaterów. Autorka pokazuje zarówno losy postaci pierwszoplanowych, jak i bohaterów drugoplanowych, którzy również mają znaczenie dla całej historii. Bardzo zgrabnie wprowadza również motyw kryminalny, umiejętnie budując atmosferę zagrożenia, odsłaniając przed nami niektóre fakty, o których nie wie nawet policja. My widzimy więcej, poznajemy sprawców, ich motywy oraz sposób działania, ale mimo tego i tak długo nie znamy całej prawdy. To sprawia, że napięcie utrzymuje się niemal do samego końca.

„Dom na Groblach” to seria bardzo udanie łącząca romans historyczny z kryminałem retro. W pierwszym tomie ginęły kobiety w Krakowie i sprawa ta została wyjaśniona, a sprawca ukarany. Jednak teraz powstaje wątpliwość, czy na pewno wszystko zostało wyjaśnione. W drugim tomie pt.: „Pogrążeni w ciemności” pani Wiktoria Gische ponownie stworzyła historię pełną emocji, tajemnic, ekspresyjnych wydarzeń, a przy tym wykreowała wiele ciekawych postaci, będących przekrojem londyńskiego społeczeństwa. Można w niej dostrzec różne tematy, ale najbardziej widoczna jest kwestia wychodzenia z trudnej przeszłości, radzenia sobie z cierpieniem i stratą, ale też o dawaniu sobie drugiej szansy na miłość. Dzięki temu książka angażuje nie tylko intrygą kryminalną, lecz także samymi bohaterami i ich przeżyciami. Trzyma w napięciu i niepokojącym klimacie do ostatniej strony, by wraz finałem pozostawić nas z rosnącą ciekawością i nieodpartą potrzebą sięgnięcia po kolejny tom.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem Videograf

„Pogrążeni w ciemnościach” to drugi tom cyklu „Dom na Groblach” i powiem szczerze, że po pięknym zakończeniu pierwszej części zupełnie nie byłam gotowa na to, co autorka zrobi tutaj z moimi emocjami.

Już sam początek złamał mi serce. Serio. A potem bardzo powoli zaczęła je sklejać kawałek po kawałku.

Biron po ogromnej stracie ukochanej żony całkowicie się załamuje. Wyjeżdża do rodziny razem z córeczką w Londynie i próbuje jakoś wrócić do życia, choć widać, że nie jest to łatwe. Bardzo podobało mi się pokazanie żałoby i tego, że po takiej stracie nic nie dzieje się szybko. To nie jest historia, gdzie nagle wszystko wraca do normy, tylko powolny proces uczenia się życia na nowo.

Ta książka mocno pokazuje też realia tamtych czasów. Nawet największa miłość nie była w stanie wygrać z ograniczeniami dawnej medycyny, która wtedy często pozostawiała więcej pytań niż odpowiedzi. I właśnie to było dla mnie bardzo poruszające, bo momentami aż czuło się taką bezsilność.

Podobało mi się również to, że autorka pokazuje, że nawet po ogromnej stracie można kiedyś spróbować poukładać sobie życie od nowa. Nie oznacza to zapomnienia, ale raczej nauczenie się żyć inaczej. I to było bardzo życiowe.

Ogromnym plusem, jest wątek kryminalny. Brutalne morderstwa kobiet dodają historii napięcia i sprawiają, że cały czas chce się czytać dalej, żeby dowiedzieć się, co właściwie się wydarzyło i kto za tym stoi. Bardzo lubię, kiedy obyczajowo historyczna historia ma w sobie też zagadkę kryminalną i tutaj to naprawdę dobrze działa.

Bardzo podoba mi się też klimat tej serii. Czuć historyczne tło, emocje bohaterów i taki lekki mrok unoszący się nad całą historią. To nie jest lekka książka, ale zdecydowanie taka, która zostaje w głowie na dłużej.

Po tej części jeszcze bardziej chcę wiedzieć, co wydarzy się dalej, bo autorka zdecydowanie potrafi wzbudzić emocje i zostawić czytelnika z głodem kolejnego tomu.

1888 rok, Biron zostaje mocno doświadczony przez życie. Zmuszony jest wyjechać do Anglii. Traf chce, że właśnie w tym czasie biedną dzielnice Londynu nawiedzają tragedie. Na ulicach Whitechapel żadna kobieta nie może się czuć bezpiecznie, zwłaszcza te lekkich obyczajów. Na drodze Iwo pojawiają się dwie kobiety. Czy jednak jest gotowy na nowe uczucia? Kim jest morderca z Whitechapel?

Tym razem większa część fabuły tyczy się na ulicach Londynu. Robi się niebezpiecznie, morderca kobiet pozostaje nieuchwytny, a tragedia jaka dotknęła Iwo kładzie się cieniem na jego relacjach. Nie wie czy zdoła jeszcze kogoś pokochać. Boi się, że znów kogoś straci.

Książki autorki są ciekawe, a ich akcja toczy się w nierównym tempie. Czasem biegnie na łeb na szyję by za chwilę zwolnić i pozwolić sobie na wewnętrzne refleksje bohaterów. Skupia się ona na relacjach międzyludzkich i ich różnorodności. Wchodząc w ciemne uliczki Whitechapel trzeba mieć się na baczności, a nie każdy łagodnie wyglądający przechodzień właśnie takim jest.

Książka spodoba się wszystkim, którzy lubią powieści obyczajowe z historią w tle, z mocno rozbudowanym wątkiem relacji międzyludzkich i społecznych nierówności. Polecam i czekam na ciąg dalszy.

57/52/2026

"Dom na Groblach. Pogrążeni w ciemności" Wiktoria Gische Videograf #recenzjapatronacka #współpracabarterowa #współpracarecenzencka #domnagroblach #tom2

W londyńskiej mgle

"Dom na Groblach. Pogrążeni w ciemności" to drugi tom pióra Wiktorii Gische z serii Dom na Groblach. W tym tomie fabuła skupia się na młodszej siostrze Krzeszowskiej, Wandzie i jej losach. Przyznam, że poprowadzenie akcji, które zastosowała autorka bardzo mnie zaskoczyło. Na pierwszych stronach książki byłam zdezorientowana, nie wiedziałam co się dzieje, ale wraz z kolejną przewracaną kartką autorka tłumaczy czytelnikowi bieg wydarzeń, które przenoszą bohatera poznanego w pierwszym tomie w inną przestrzeń.

Iwo Biron zmagający się z ogromnym osobistym dramatem postanawia zmienić otoczenie i wyjeżdża do Londynu. Tam próbuje poskładać się na nową, a los postawi przed nim na drodzę ponownie brutalne morderstwa, które dręczyć będą ubogą dzielnicę Londynu, Whitechapel. W londyńskiej mgle żadna z kobiet, zwłaszcza lekkich obyczajów nie może czuć się bezpiecznie. Ale przeznaczenie postawi przed Iwonem także szansę na nową miłość, kim ona będzie i jak potoczą się losy Birona?

"Jesteś jak rozbita filiżanka. Potłuczony, ale poskładany. Zapewne brakuje niewielkich fragmentów, ale nadal można cieszyć się jej pięknem i z niej pić, chociaż ostrożnie. Już nigdy nie będziesz taki sam."

"Dom na Groblach. Pogrążeni w ciemności" to doskonałe połączenie powieści obyczajowej z thrillerem. Autorka ponownie w fabułę wplata wątek historycznego seryjnego mordercy, tym razem pada na Kubę Rozpruwacza. Na plus jest fakt, że autorka nie idzie na łatwiznę, ale przeplata literackich bohaterów z tymi "historycznymi", którzy naprawdę żyli w Londynie w 1888 roku i byli ofiarami, podejrzanymi bądź prowadzili śledztwo w sprawie zabójstw Rozpruwacza. Autorka przemyca tu takie nazwiska jak: inspektor Abberline, Seweryn Kłosowski, Aaron Kośmiński, Mary Pearcy, której dokonana przez nią zbrodnia, przez wzgląd na brutalność była początkowo przypisywana Rozpruwaczowi. Myślę też, że ta postać będzie miała jakiś udział w tomie trzecim. No właśnie tom trzeci! Jest mi potrzebny natychmiast, to zakończenie, pani Wiktorio nie można pozostawiać w takim zawieszeniu, w takiej niepewności czytelnika ! Czekam niecierpliwie na tom trzeci i trzymam kciuki za szczęśliwe rozwiązanie losów bohaterów! A Wam polecam ten tom jak i pierwszy, jeśli chcecie mieć pełny wgląd w perypetie bohaterów. Ten tom czyta się szybko, mroczne zbrodnie dodają książce szczypty niepokoju, lęku, tajemniczości, jaką skrywają osnute mgłą ulice Londynu. Z zaciekawieniem także śledzi się losy Birona i tego, jak próbuje on na nowo poukładać swoje życie i posklejać swoje serce. Udana kontynuacja, mogę polecić Wam ją uczciwie. Jedyne do czego mogę się przyczepić, ale to już tak na marginesie, to do literówek i do zwrotu, którego autorka używa kilka razy, a mianowicie do wyrażenia "jak błękitne są źrenice", błękitne mogą być tęczówki, a nie źrenice. Ale to jedyne zarzuty z mojej strony, więc jeśli lubicie połączenia opowieści obyczajowej z historycznymi zbrodniami w tle, które dodają historii odrobinę grozy, to siegajcie i czytajcie.

Za możliwość patronowania i lektury dziękuję autorce i wydawnictwu Videograf.

„Dom na Groblach” powraca i ponownie wciąga w swój mroczny, wielowarstwowy świat, gdzie historia nie jest tylko tłem, ale żywym organizmem pulsującym emocjami, tajemnicami i niebezpieczeństwem.

Tym razem akcja ponownie osadzona jest w Krakowie, ale autorka rozszerza przestrzeń opowieści także o Londyn, co dodaje historii jeszcze większego rozmachu i poczucia, że wydarzenia wymykają się spod kontroli, rozciągając się na dwa różne światy.

Rok 1888 nie jest łaskawy dla bohaterów. Biron po tragedii, która go dotknęła — chorobie i śmierci ukochanej Wandy — nie potrafi odnaleźć w sobie spokoju. Wyjazd do Anglii miał być ucieczką, próbą odcięcia się od bólu, ale trauma nie pozwala mu zostawić przeszłości za sobą. Każdy krok wydaje się prowadzić go z powrotem do wspomnień, od których tak bardzo chce uciec.

W tle osobistego dramatu narasta coś znacznie bardziej niepokojącego — seria brutalnych morderstw, które wprowadzają do fabuły intensywny wątek kryminalny. Atmosfera gęstnieje z każdą stroną, a pytanie o to, kto stoi za zbrodniami, staje się coraz bardziej palące. Nic nie jest oczywiste, a każdy trop tylko pogłębia chaos.

Równolegle obserwujemy losy Iwo, którego życie również nie daje mu wytchnienia. Zła passa zdaje się go nie opuszczać, a jego wewnętrzne rozdarcie i walka o przyszłość sprawiają, że czytelnik cały czas zastanawia się, czy jeszcze uda mu się zawalczyć o miłość i odzyskać kontrolę nad własnym losem.

To historia, która nie daje oddechu. Romans historyczny splata się tu z kryminałem w sposób naturalny i bardzo płynny, tworząc opowieść pełną napięcia, emocji i niepokoju. Autorka świetnie buduje klimat epoki — mroczny, wilgotny, pełen niedopowiedzeń i cieni, które czają się za każdym rogiem.

To książka, która wciąga tak bardzo, że trudno ją odłożyć „na później”, bo każdy rozdział kończy się pytaniem, które domaga się odpowiedzi.

„Dom na Groblach” to historia, która zostaje w głowie na długo po zakończeniu lektury. A zakończenie tylko wzmacnia jedno — potrzebę sięgnięcia po kontynuację.