Dodo i smocze miasto

Jest Święto ptaków, kiedy para dodo Pomponii i Aninaska doczekują się potomka. Z jaja wykluwa się mały dodo i zostaje nazwany Jogi Rarytas. Już w pierwszych chwilach życia okazuje się, że jest bardzo ciekawski i nie zamierza siedzieć na miejscu. Wyrusza na swoją pierwszą jednak na pewno nie ostatnią wyprawę po wyspie. Każdego dnia udaje mu się dotrzeć troszkę dalej, poznać nowych mieszkańców, nabyć wiedzę, zdobyć przyjaciół. Po pewnym czasie wyspa przestaje mu wystarczać, zaczyna marzyć o wyprawie na odległą wyspę. Chciałby ją zobaczyć oraz poznać zamieszkującą ją smoki. Czy marzenie małego dodo się spełni?

Historia w książce jest po prostu urocza. Autorka zabiera małego czytelnika do świata pięknego, po części magicznego. Książka wciąga dziecko, jednocześnie sprawiając, że z dużym zainteresowaniem słucha, a starsze z przyjemnością czyta. To historia pełna ciekawych przygód, z dość sprawnie poprowadzoną akcją i zwrotami, które potrafią naszą pociechę zaskoczyć. Momentami zabawna, momentami pouczająca, momentami pełna magii – jednym słowem nie da się z nią nudzić.

W książce znajdziemy ładne ilustracje. W większości są one czarno-białe. Moim zdaniem są ciekawe, przyciągające wzrok i zachęcające do poznania treści.

„Dodo i smocze miasto” to książka, która spodobała się synowi i z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Literatura dziecięca może mieć wiele odcieni i z tego też powodu dobrze jest mieć na uwadze wydania, które są interesujące nie tylko w przypadku najmłodszych odbiorców, ale również dorosłych. Do tego grona zdecydowanie można zaliczyć wydanie ,,Dodo i smocze miasto" Eweliny Mazurek, które nie jest bardzo wyczerpujące pod względem poruszanej treści, a jednocześnie autorka w tej książce dla młodego czytelnika porusza sporo ważnych zagadnień.

,,Dodo i smocze miasto" Eweliny Mazurek ma sto kilkadziesiąt stron. Całość czyta się naprawdę sprawnie i opiera się na narodzinach dodo. Następnie wybrał się on do krainy smoków. W tym wydaniu autorka porusza zagadnienia związane z emocjami, uczuciami, postępowaniem na co dzień i tym, jak to wygląda nie tylko w ludzkim świecie. Wewnątrz są ilustracje, jest kilka kolorowych, jednak większość tylko z konturami. Nie brakuje także pustych kartek do wypełnienia ich przez dziecko.

Uważam, że dobrze jest sięgać również po dziecięcej wydania. W związku z ich różnorodnością można mieć pewność związaną z tym, iż uda zapoznać się z tymi, które poruszają ważne tematy. Dodatkową zaletą bajki ,,Dodo i smocze miasto" Eweliny Mazurek jest to, że bohaterami są również smoki. Obecność zwierząt i innych istot w fabule dodatkowo zachęca młodszych odbiorców do zapoznawania się z konkretnym wydaniem.

"Dodo i smocze miasto". Czy to na pewno książka dla dzieci? Zdecydowanie tak. Czy tylko dla dzieci? Absolutnie!

Dodo, to mały ptaszek, który właśnie się wykluł. Jest niezwykle odważnym i ciekawskim stworzonkiem a jego stopy, mają magiczną moc. Mały nielot przemierza całą wyspę, w poszukiwaniu przygód i odpowiedzi, na coraz więcej, pojawiających się w jego głowie pytań.

Szybko zawiera przyjaźnie a jego wędrówki stają się coraz dalsze, wykraczając poza teren wyspy, na której mieszka.

Historia małego ptaszka dodo wciąga już od pierwszej strony. Synek chętnie słuchał opowieści, sama również chętnie sięgałam po książkę, która wciągnęła mnie do świata małego nielota, aby poznać dalsze losy bohatera.

Ciekawe przygody, jakie spotykały ptaszka dodo wciągały czytelnika, wzbudzając wiele emocji.

Zabawne dialogi, nie raz wywoływały uśmiech a nawet śmiech, zarówno u mnie, jak i dziecka.

Nieprawdopodobne i magiczne wydarzenia, sprawiały, że ciężko było oderwać się od lektury.

Pomysłowo wykreowane postacie, sprawiały wrażenie prawdziwych, żyjących na prawdę, gdzieś we wszechświecie.

Książka zawiera niewiele ilustracji. Część z nich jest czarno-biała. Uważam jednak, że jest to plus tej książki. Nie jest to historia przeznaczona dla bardzo małych dzieci, ale nieco większych. Dzieci angażują swoją wyobraźnię, samodzielnie dodając kolory i swoje własne obrazy. Młodzi czytelnicy siłą własnej wyobraźni tworzą scenerię do przedstawionej opowieści.

Znajdują się w niej również miejsca, w których dziecko samo może stworzyć własną ilustracje do czytanego tekstu.

Wiele wypowiedzi bohaterów, zawiera mądre lekcje i rady dla małych czytelników. Uważny słuchacz, może się wiele nauczyć i odkryć, co tak na prawdę jest ważne w życiu.

Po przeczytaniu książki, czuję spory niedosyt. Bardzo polubiłam małego i odważnego odkrywcę świata i chętnie zostałabym w jego świecie znacznie dłużej. Mam nadzieję, że to nie koniec i będę mogła razem z nim przeżyć, jeszcze nie jedną przygodę.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

Dodo i smocze miasto to kolejna książeczka dla dzieci, którą przeczytałem z ogromną przyjemnością i zainteresowaniem. Od razu trzeba sobie zadać pytanie dotyczące ptaszka dodo, głównego bohatera tej opowieści. Czy w ogóle taki gatunek istnieje? Czy ktoś widział dodo, a dokładniej dront dodo — Raphus cucullatus? Odpowiedź za chwilę. Najpierw kilka słów o autorce, Pani Ewelinie Mazurek. Z zawodu jest... inżynierem materiałowym i jak sama twierdzi, pisząc dla dzieci baśnie, opowiadania, czy bajki, rozminęła się z powołaniem. Do tego sama tworzy ilustracje do książek, co również jest jej pasją. Autorka twierdzi, że pisanie i malowanie były dla niej piętą achillesową, a jak się okazuje... stały się jej wspaniałą drogą życiową.

Na okładce książki zobaczymy wyspę i dwa ptaszki oraz żółwia. To bohaterowie wykreowani przez autorkę, zapatrzeni gdzieś w dal, jakby chcieli coś wypatrzeć, zobaczyć, poznać. I my, odbiorcy poznamy dodo i ich marzenia. Bo tak naprawdę, jak pisałem wcześniej, gatunek ten został uznany za wymarły. Ptaki te z rodziny gołębiowatych występowały kiedyś na ograniczonym obszarze, na wyspie Mauritius. Znalazłem też informację, że ostatnie ptaki dodo zostały zabite w 1662. Czy to prawda? Nie wiem, ale wiem na pewno, że Ewelina Mazurek ożywiła nam na nowo dodo, przypomniała czytelnikom, że te ptaki kiedyś istniały.

Wyruszmy więc w podróż gdzieś na odległą wyspę, położoną z dala od ludzkich siedlisk, tam, gdzie przyroda rządzi się swoimi prawami. Jest właśnie dzień zwany Świętem Ptaków. Tego dnia na świat przychodzi, a właściwie wykluwa się z jajka, Jogi Rarytas, potomek Pomponii i Aninaska. Jak na maluszka przystało, od samego początku bardzo interesuje się otaczającym go światem. Chce go natychmiast poznawać, więc rusza od razu na poszukiwanie nieznanego. Jego przygody są czasem bardzo niebezpieczne, ale ptaszek od samych narodzin jest niesamowicie odważny. Gdzie w takim razie wybierze się Jogi Rarytas z poznanym przyjacielem? Czy podróż będzie bezpieczna? Jakie tajemnice kryje odległa wyspa, której to wypatrują dodo i żółw na okładce książki?

To pierwsza część przygód Jogiego Rarytasa i jego przyjaciół. Powinna zaciekawić dzieci, jak i rodziców, którzy będą chcieli wspólnie przeczytać książkę ze swoimi pociechami. Warto zwrócić uwagę na ilustracje, ale także na... puste miejsca na niektórych stronach opowieści. To tam autorka zostawiła miejsce dla dzieci, by użyły swojej wyobraźni i namalowały przygody dzielnego ptaszka dodo. Dzięki temu staną się współautorami niezwykle ciekawej opowieści.