Dobroć nieznajomych

"Dźwiękiem, jaki wydaje molestowane dziecko, często jest cisza."

Przejmująca i wzruszająca opowieść, wywołuje silne emocje, jednocześnie pozytywne i negatywne, a przy tym sugestywnie nakłania do przemyśleń. Jak wiele zła dzieje się wokół nas, którego nie jesteśmy w stanie dostrzec, nie tyle z powodu lekceważenia, nieczułości, niewrażliwości czy małej spostrzegawczości, ale z perfekcyjnego jego opakowania pozorami, przykrywkami i fałszywymi znacznikami. Kiedy prawda wychodzi na jaw ogarnia nas poczucie winy i wyrzuty sumienia, że nie zdołaliśmy właściwie odczytać sygnałów, odpowiednio zinterpretować zachowania, uchwycić gesty świadczące o chęci uzyskania pomocy przez ofiarę. Najgorzej, kiedy ból, strach i rozpacz dotykają dzieci, uwięzione w wirze cierpienia i lojalności wobec dorosłych, którym powinny bezgranicznie ufać i których pomimo nieustannej udręki wciąż nie potrafią przestać kochać. A co jeśli oprawcami stają się rodzice?

Sarah Laden i jej synowie, Danny i Nate, próbują pozbierać się po śmierci męża i ojca, uczą się na nowo wzajemnych relacji, dostrzegają jak potężną siłą jest wsparcie bliskich, co tak naprawdę oznacza zaufanie w rodzinie i czym należy się kierować, aby zrozumieć drugiego człowieka. W tę chwiejącą się w posadach rodzinę wkracza Courtney Kendrick, ginekolog położnik, jej mąż Mark, prezes agencji public relations, i ich jedenastoletni syn Jordan. Mające miejsce wydarzenia na zawsze zmieniają oblicze znajomości, podważają przyjaźń, wystawiają na próbę miłość. Obserwując zmieniające się nastawienie i postawę Jordana mocno przeżywamy jego frustrację, sceptycyzm, dylematy i wątpliwości. Z jednej strony ulga, że tajemnica została ujawniona, chwilowe wytchnienie od skutków przemocy, a z drugiej gniew i wściekłość w zasadzie na wszystkich wokół, a także na własną bierność i przyzwolenie.

Podobało mi się, jak autorka pokazuje z różnych perspektyw przerażające brzmienie sekretu głęboko skrywanego przez jedną z rodzin, cieszących się poważaniem i szacunkiem w oczach społeczności lokalnej. Spoglądamy na scenariusz zdarzeń oczyma małoletniej ofiary, owdowiałej matki samotnie wychowującej dwójkę synów, młodego chłopca i nastolatka. Jak różnie odbierane są te same sytuacje, incydenty czy zachowania. Poznając je wszystkie dostajemy pełen obraz dramatu rozgrywającego się w jednym z miasteczek, ale czyż powieleń takich nieszczęść nie ma także w innych? Zatrważające, jak boleśnie uświadamiają nam to statystyki przestępstw wobec dzieci, zwłaszcza dotyczące molestowania seksualnego.

Autorka ma lekki i przyjemny styl narracji, umiejętnie wciąga w historię, angażuje uwagę, podsuwa materiał do refleksji. Ciekawie splata ze sobą wątki, tam gdzie potrzeba zwalnia, aby czytelnik miał czas na spokojne rozważania, a w innych miejscach zręcznie dynamizuje akcję, powodując, że narasta napięcie i chęć jak najszybszego poznania dalszego ciągu. Poruszamy trudne tematy jak śmierć, strata, kara, niesprawiedliwość, ale również widzimy jak rodzi się nadzieja i umacnia wiara. Dotykamy ciemnych i mrocznych stron ludzkiej duszy, lecz także obserwujemy pragnienie przetrwania, niesienia pomocy, bezwarunkowego oddania, gotowości do poświęceń, mocy przebaczenia. I jak z dobroci nieznajomych może uformować się upragnione poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji. Satysfakcjonująca przygoda czytelnicza.

[Adres usunięty]

Cztery punkty widzenia, cztery różne historie i… ból nie do zniesienia. Ten fizyczny i ten psychologiczny, emocjonalny. Jak można podnieść się po takim ciosie? Że to najbliżsi go zadają? Takie pytania zadaje nowa powieść z cyklu Kobiety To Czytają – „Dobroć nieznajomych” Katriny Kittle. Nie umiem na nie odpowiedzieć bo to niewyobrażalne. Choć się zdarza. Jakim trzeba być człowiekiem, jakim trzeba być potworem żeby robić to własnemu dziecku? Zwykli ludzie tego nie rozumieją, mają w sobie poczucie wstydu, mają wyrzuty sumienia, mają sumienie. Tylko psychopaci zdolni są wejść w skórę innego człowieka i robić to dla przyjemności? Dreszczyku emocji? Fantazji?... Ale wróćmy do książki. Sarah to młoda wdowa z dwójką dzieci. Podnosi się po stracie męża, wychowuje synów, pracuje. Ot, żyje. Pewnego dnia podwozi dziecko swojej przyjaciółki do szkoły ale nigdy tam nie dociera. Bo Jordan podejmuje na szczęście nieudaną próbę samobójczą. Wszystko się sypie w ich domach. Courtney, przyjaciółka i jej mąż zostają aresztowani pod zarzutem molestowania swojego własnego syna i innych dzieci. Jordan pozostaje w szpitalu a Sarah ma straszne wyrzuty że niczego nie zauważyła. Zaufała Courtney i jej rodzinie, jej dzieci przebywały w ich domu, przyjaciółka ją pocieszała. A tu coś tak okropnego… Poznajemy punkt widzenia Sarah, jej synów – Dannego i Nate oraz molestowanego Jordana. Przerażająca, okrutna i piękna opowieść. O wybaczeniu, trudach wychowania i o miłości. Dwie rzeczy mi przeszkadzały – brak historii policjanta, Krambla, i niepotrzebny epilog. A teraz zostawiam Cię z tą recenzją a ja jeszcze pomyślę nad tą powieścią. Nie będę płakać bo tylko Jordan zasługuje na łzy, rozterki, ból, rozpacz i furię. Polecam „Dobroć nieznajomych” choć to bardzo bolesna historia.

To już kolejna powieść z serii "Kobiety to czytają" jaką miałam okazję czytać. O tych książkach rzeczywiście aż chce się rozmawiać, bowiem poruszane w nich problemy są bliskie każdej kobiecie.

Sarah Laden to młoda wdowa wychowująca dwóch synów. Stara się jak może, aby zapewnić im normalny, pełen ciepła dom. Pewnego dnia w przypływie impulsu pod swój dach przyjmuje ciężko doświadczonego przez los chłopca. Jordan to cichy, wyobcowany kolega ze szkoły syna Sarah, Danny'ego. Wszystko w ich poukładanym dotąd życiu się komplikuje, gdy na jaw wychodzą mroczne sekrety z przeszłości.

Lekki tytuł może sugerować, że będziemy mieli do czynienia z czymś optymistycznym, przyjemnym. Ale wcale tak nie jest. Wręcz przeciwnie. Autorka postanowiła zmierzyć się z trudnym tematem, jakim jest pedofilia, molestowanie, kazirodztwo, przemoc. Do tego dołożyła skomplikowane relacje rodzinne, uprzedzenia i brak zaufania. W moim odczuciu autorka ze wszystkimi tymi tematami poradziła sobie świetnie.

"I kto skazał na taki los jego - pozwolił mu przeżyć straszliwe zbrodnie przeciwko jego ciału i duszy, dojść do siebie, rozkwitnąć, po to tylko, by potem obarczyć go czymś takim? To było nieludzkie, chore. "

Wszystkie opisane wydarzenia możemy poznać z czterech punktów widzenia - z perspektywy Danny`ego, Sarah, Nate`a i Jordana. W zasadzie każdy z bohaterów poniósł stratę, która w znaczny sposób zmieniła jego życie. Jednak największe wrażenie zrobiło na mnie to, kiedy to Jordan był narratorem. To nad wiek dojrzały chłopiec. Wraz z nim odczuwałam nie tyle strach, co nawet przerażenie. Katrina Kittle wiarygodnie i ze szczegółami pokazała to, co dzieje się w głowie krzywdzonego dziecka. Czytając przeżywałam wszystko wraz z Jordanem. Emocje niejednokrotnie brały górę i musiałam robić sobie przerwy, aby to wszystko jakoś przetrawić, poukładać. Ciężko czyta się takie książki, kiedy jest się samemu wrażliwym na takie zło, na dodatek w stosunku do bezbronnego dziecka. Tylko bestia, nie człowiek, jest zdolna do takich niecnych, zwyrodnialczych czynów. Podczas lektury mnóstwo pytań kotłowało się w mojej głowie. Bo ile jest takich historii jak ta wokół nas? Ile zła dzieje się za zamkniętymi drzwiami, za ścianą? Złość, nienawiść, żal, smutek, współczucie - to tylko mała część emocji i odczuć w trakcie lektury, jakie mi towarzyszyły. Ta powieść wyczerpała mnie emocjonalnie.

"Żywimy głębokie przekonanie, że przestępcy (...) to potwory, a potwora przecież rozpoznamy na pierwszy rzut oka, prawda?"

"Dobroć nieznajomych" to powieść mocna, poruszająca, wzbudzająca wiele emocji o rodzinie, strachu, winie, sile przebaczenia, miłości i przyjaźni. To książka, która tak łatwo nie da o sobie zapomnieć. Zmusza do refleksji i chwili zatrzymania się, do rozejrzenia się wokół. Uwrażliwia na to, co dzieje się wokół nas. Sprawia, że dokładniej zaczynamy przyglądać się naszemu otoczeniu. Jest impulsem do działania, by nie przyglądać się biernie na krzywdę niewinnych.

Klub Kobiety to czytają, to już marka. Zawsze sprawdzając nowości, zerkam, czy nie wyszło coś nowego. Gdy odpowiedź jest twierdząca, taka książka od razu wskakuje na moją chcieć listę. Dobroć nieznajomych to jedna z tych powieści, które są polecane, ale bardzo ostrożnie. Porusza piekielnie trudną tematykę. Człowiek czytając o takich rzeczach, czuje się jakby nurzał się w nieczystościach, boli go głowa, gardło ma ściśnięte. A jednak książkę na pewno będę polecała, wątpię by długo zagrzała miejsce na półce. Jest dobra, trudna, ale dobra. A mnie sprowadziła do parteru. Coś ostatnio mam tak, że czytam książki, które pokazują mi, że świat nie jest taki piękny, z drugiej strony, cień jest tam, gdzie jest światło, więc może nie warto tak generalizować?

Sarah jest wdową, mąż umarł na raka, wcześniej był lekarzem. Teraz kobieta została sama z dwójką dzieci, próbuje wychować synów na zacnych ludzi. Ze starszym synem Natem ma problemu, nastolatek w trudnym wieku, w burzliwy sposób przechodzi żałobę, problemy z policją są apogeum. Młodszy syn Danny, wydaje się być idealnym synem. No i Sarah ma wsparcie w przyjaciółce, która jest położnikiem, a jej syn Jared przyjaźni się z Dannym, a raczej przyjaźnił się, bo jakieś nieporozumienia się wkradły pomiędzy nich. Wiele rzeczy wyjaśni się, gdy Sarah przypadkiem spotka Jareda, który przemoczony będzie zmierzał w kierunku szkoły. Chłopiec planował samobójstwo, ląduje na SORze. Okazuje się, że był wykorzystywany seksualnie, na pewno przez ojca, ale czy matka nie wiedziała? Sarah stanie przed naprawdę dużymi problemami. A w środku tego wszystkiego, będzie zagubiony, skrzywdzony chłopiec.

Ta książka boli. Nie czytałam streszczenia na okładce, więc owszem spodziewałam się problemu, ale kaliber nieco mnie przygnębił. Temat pedofilii, kazirodztwa jest czymś o czym nie dyskutuje się ze znajomymi, chyba nie chcemy wierzyć, że ludzie są w stanie dopuścić się czegoś tak nienaturalnego i okropnego w stosunku do własnych dzieci, więc po prostu wypieramy to ze świadomości. Tymczasem tutaj mamy kawę na ławę. Jedenastoletniego chłopca od lat zmuszanego do kazirodztwa, wykorzystywanego przez rodziców i ich przyjaciół. Chłopca, który nie rozumie co się dzieje, cierpi. Woła o ratunek, ale krzyku nikt nie rozumie, w końcu jego rodzice to nie jakaś patologia, tylko ludzie na poziomie. A że zabili ukochanego kota syna, bo Jared ściągnął na nich uwagę szkoły? Przecież tak bywa, później Jared, będzie próbował żyć według tego co narzucili mu rodzice. Skoro się kogoś kocha, to się go dotyka, jeżeli rodzic jest zły – zabije twoje zwierzątko.

Obrazy, które ta książka tworzy w głowie są koszmarne. Ciężkie. Koniec tej książki przynosi oczyszczenie, ból głowy mija, jest ulga. Owszem, w głowie ciągle trwa gonitwa myśli, ale będzie już tylko lepiej, a książkę, jak każdą z tej serii wydawniczej naprawdę warto przeczytać!!!

Czasami wybieram powieści według pory roku - jesienią i zimą dobre kryminały, latem lekkie powieści młodzieżowe. Jednak niezależnie od tego jaki mamy czas - nigdy nie odmówię dobrej powieści obyczajowej. Szczególnie takiej z dreszczykiem czy nutą tajemnicy w tle.

Powieść Katrina Kittle miała w sobie urok, od pierwszego słowa, jaki o niej przeczytałam. Przeważnie biorę w ciemno książki, które czytam i nie sugeruję się opisem na okładce, ale zdarza mi się przeczytać co mogę znaleźć wewnątrz. Przyznaję - w przypadku tej historii opis jest naprawdę kuszący. Kto nie ma ochoty zajrzeć od kuchni w życie rodziny, która w dodatku skrywa jakiś naprawdę ważny sekret? Tak właśnie tworzy się dobre historie: wodzące czytelnika za nos niemal do ostatniej strony.

Wyobraźcie sobie, że Wasze życie rozpada się na kawałki w jednym momencie. Dzięki temu postawicie się w roli głównej bohaterki, Sarah Laden, która w młodym wieku została wdową z dwójką małych chłopców. Trudno wobec takiego dramatu utrzymać rodzinę w całości, szczególnie gdy każdy przeżywa to na swój sposób. A postrzeganie rozgrywanych wydarzeń jest rewelacyjnie przedstawione z perspektywy trzech bohaterów - dzięki temu nic nam nie umyka i cały czas jesteśmy w centrum najważniejszych wydarzeń. Musicie też wiedzieć, że to nie jest historia o śmierci głowy rodziny - to tylko wątek poboczny, który wprowadza czytelnika do bardziej dramatycznego świata przyjaciółki Sarah.

Kobieta bierze pod opiekę Jordana, kolegę swojego syna i chłopca, który przeżył prawdziwą tragedię. To wielki czyn ze strony Sarah, bo nie ma łatwego życia a jednak decyduje się jeszcze na to, by odbudować pozorne szczęście dziecku, które zostało naprawdę mocno pokrzywdzone. Za sprawą nowego gościa w domu wychodzą na jaw co raz bardziej niepokojące fakty, które zaskakują nie tylko samych bohaterów, ale i samego czytelnika, który z nerwów obgryza paznokcie i sam nie wie co myśleć o całej tej sytuacji. Katrina Kittle potrafi wprawić w osłupienie bardzo realną historią, która na przykładzie mocno zarysowanych bohaterów pokazuje, że podobna sytuacja mogłaby przydarzyć się każdemu z nas. A to w tym wszystkim jest chyba najstraszniejsze.

Powieść "Dobroć nieznajomych" ma wiele twarzy - z jednej strony to bardzo dobrze nakreślona historia obyczajowa, od której nie można się oderwać. Z drugiej natomiast to przestroga na przyszłość, by pamiętać o tym, że dobroć wobec innych może do nas wrócić w zupełnie zaskakującej formie. Temat trudny, bo kto nie boi się czytać o molestowaniu seksualnym? Nie mniej jednak jest to książka wzruszająca i piekielnie prawdziwa, która aż pęka od nadmiaru przeróżnych emocji - strachu, wrogości, gniewu i przemożnej nadziei, że wszystko jednak dobrze się ułoży.