Diabeł w przebraniu. Ravenels. Tom 7

Lady Merritt Sterling to wdowa, która żyje spokojnie swoim życiem aż do momentu, gdy w porcie dostrzega nieziemsko przystojnego diabła w ludzkim przebraniu. Tym diabłem okazuje się być Kair MacRae, czyli szkot z uwodzicielskim uśmiechem i łobuzerskim spojrzeniem, które działa na kobiety. Kair zajmuje się produkcją szkockiej whisky, która tak naprawdę nadaje początek biegu znajomości tych dwojga. Wszystko zaczęło się od whisky, ale na niej się nie skończy. Romans nabiera niezwykle szybkiego tempa, gdy Merritt nie potrafi oprzeć się urokowi Kaira i już przy pierwszej sposobności tak naprawdę sama ciągnie go do łóżka. Zamroczona jego urokiem nie pozwala mu odejść, nawet wtedy, gdy pojawiają się kłopoty i dwukrotnie ktoś próbuje zabić Kaira. A kto i z jakiego powodu chciałby pozbyć się mężczyzny... Tą zagadkę uda Wam się rozwiązać jeśli zdecyduje się sięgnąć po "Diabła w przebraniu" Lisy Kleypas.

Przyznam szczerze, że pierwszy raz sięgnęłam po twórczość autorki, mimo iż romanse historyczne są bardzo wysoko w mojej hierarchii ulubionych gatunków. Autorka do powieści używa lekkiego języka, a wszystko komponuje tak, że przez książkę się płynie. Była to pierwsza książka, którą miałam przyjemność przeczytać, a jest to już siódmy z kolei tom tej serii i niezmiernie żałuję, że nie czytałam poprzednich, co z pewnością nadrobię. Myślę, że to pozwoli rozwinąć mi rodzinne koligacje, znajomości i biznesy poznanych w tej części ludzi.

Autorka przenosi nas do świata dziewiętnastowiecznej Anglii i Szkocji, lecz robi to nieco zbyt współcześnie. Język nie do końca pozwala nam sądzić, że znajdujemy się w tak odległej historii. Niektóre zachowania bohaterów, szczególnie Lady Merritt również odbiegają od typowych zachowań dam tamtych czasów. Niemniej jednak całość dla mnie wypadła bardzo przyjemnie i lekko, co sprawiło że nabrałam ochoty na więcej. Z pewnością jeszcze sięgnę po twórczość autorki i inne tomy tej serii. Ja ze swojej strony serdecznie polecam.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję wydawnictwu Prószyński i S-ka.

Cała powieść utrzymana jest w bardzo lekkim, żartobliwym klimacie dlatego pozwolę sobie również w takim stylu napisać moją opinię.

Jak to zazwyczaj w takich romansach bywa, on jest zbójem. Jest też nieokrzesany, ale za to tak przystojny, że te niewielkie braki w zachowaniu stają się zaledwie uroczą cechą charakteru. Słyszałam kiedyś takie określenie, że ładni ludzie mają w życiu łatwiej. Nie sposób się z tym nie zgodzić. Nieokrzesany Szkot może powiedzieć i zrobić o wiele więcej niż ktoś krępy, niski, niepozorny lub też całkiem nieatrakcyjny. Jakby wspaniale wyrzeźbione ciało i twarz pogłaskana anielskim dłutem stanowiło przepustkę do każdego świata a przede wszystkim do pobłażliwości i przymykania oka ze strony płci kobiecej. No cóż, w przypadku pana Keir’a MacRae te wszystkie określenia niby pasują, ale tak naprawdę był on po prostu twardym karmelkiem z miękkim środkiem. Czytając zapowiedź, czekałam na takiego łapserdaka, który będzie wywoływał zamieszanie i porządnie namiesza w fabule. Niestety, ta postać była nieco za delikatna, za mało wyraźna, choć początkowe opisy sprawiły, że moja wyobraźnia podsunęła mi postać innego zabójczo przystojnego Szkota – Jamesa Frasera.

Czas przedstawiony w powieści to rok 1880, Anglia i Szkocja. Czułam jednak dysonans, ponieważ język powieści jest tak lekki i współczesny, że łapałam się często na oczekiwaniu, że któryś z bohaterów wyciągnie zaraz smartfona i wygoogluje jakieś informacje w sieci. W tym przypadku brakowało mi jednak stylizacji języka na czas adekwatny do opisywanych wydarzeń.

Skoro czas powieści to koniec dziewiętnastego wieku, można by się spodziewać, że od bohaterów należałoby się spodziewać rygorystycznego przestrzegania konwenansów i wszelakich wytycznych. W przypadku Merritt Sterling jednak wszystkie te zasady nie miały w ogóle prawa mocy, bowiem kierowała się ona przede wszystkim instynktem. To było nieco śmieszne, ale też momentami z przesadą wyolbrzymione. Nie jestem fanką rozległych opisów łóżkowych poczynań, a w tej powieści niestety takowych było sporo. Uznaję to za minus, bo wydaje mi się, że ten czas można by poświęcić na rozwinięcie innych wątków, chociażby tych kryminalnych czy genealogicznych. Bo właśnie te elementy fabuły zostały niesłusznie pominięte. Chciałabym poczytać więcej o Lordzie Ormondzie, matce MacRae, czy innych koligacjach.

Co ciekawe, autorka wykazała się godną podziwu wiedzą na temat produkcji whisky. Dość szeroko przedstawiła proces tworzenia tego trunku i to w tak przystępny sposób, ze nawet nabrałam ochoty y spróbować tej słynnej szkockiej.

Nie czytałam poprzednich tomów i może to błąd, choć nigdzie nie spotkałam się z informacją, jakoby każdy tom był powiązany z poprzednimi. Nie wypowiem się jednak, jak to jest moim zdaniem, bo po prostu nie wiem.

Wątek romansu, miłości i osobistych dywagacji uczuciowych zdominowały tę powieść. Gdyby pozostałe wątki zostały potraktowane z równą uwagą, ta powieść byłaby obszerna, ale też bardzo interesująca fabularnie. Jeśli jednak chcecie sięgnąć po powieść lekką, ze specyficznym humorem i nienaganną językowo, myślę, że „Diabeł w przebraniu” spełni swoją rolę. Mimo moich uwag nie uważam, bym straciła czas podczas lektury. Przeciwnie, nieco się odprężyłam i moja głowa odpoczęła od natłoku codziennych spraw.

Oceniam tę książkę na 6/10. Żałuję, że nie wykorzystano w niej całego potencjału, który krył się w niektórych wątkach.

Dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka za egzemplarz do recenzji.

Merrit to stateczna wdowa, która po śmierci męża prowadzi firmę transportową, co jest nie lada wyzwaniem w ówczesnym świecie rządzonym przez mężczyzn. Gdy u progu jej drzwi staje nieokrzesany Szkot, Keir Macrea, jej świat wywraca się do góry nogami. Na obojgu to spotkanie robi wywiera ogromne wrażenie, budzą się w nich uczucia i pożądanie, które trudno opisać słowami. Gdy Keirowi przytrafia się kolejny wypadek, a wszystko wskazuje na to, że ktoś nastaje na jego życie, kobieta ma zamiar zrobić wszystko, aby go uchronić. Jednak czy znajomość osób z tak różnych światów może spotkać szczęśliwe zakończenie?

Relacja głównych bohaterów jest cudownie opisana. Wzajemne przyciąganie, które ciężko opisać słowami a którego nie mogą poskromić przeradza się w relację pełną namiętności. Zarówno Keir jak i Merrit są świetnie wykreowani a autorce udało się uchwycić różnice społeczne między nimi, gdy zestawia skromną choć upartą damę z wyższych sfer z równie upartym szkockim właścicielem destylarni, nie przebierającym w słowach, co nie raz przyprawia czytelnika o cień uśmiechu a dużo częściej rumieniec na policzkach, gdy czytamy pełne uniesień fragmenty.

Dodatkowo poruszyła mnie więź między rodzinami Lorda Westcliffa a księcia Kingstona. Tu pełna ciepła, wzajemnej sympatii i wparcia, rodzinna relacja, która dała wiele wsparcia Merrit w trudnych chwilach.

Książkę czyta się niezwykle przyjemnie, ponad trzysta sześćdziesiąt stron pochłonęłam w jedno popołudnie, a historia „Diabła w przebraniu jest niezwykle wciągająca. Wzbogacenie fabuły o wątek sensacyjny – napady na Keira, śledztwo prowadzone w jego sprawie sprawiają, że akcja nabiera szybkiego tempa co dodaje wyrazistości całej powieści. Ta książka z pewności przypadnie do gustu fankom romansów historycznych. Zachęcam Was do sięgnięcia po nią.

Zawsze chętnie zagłębiam się w lektury z którymi można miło spędzić czas. W związku z tym postanowiłam zapoznać się z najnowszym wydaniem Lisy Kleypas jakim jest ,,Diabeł w przebraniu". Choć jest to już siódmy tom serii z powodzeniem można skusić się na tę lekturę bez znajomości poprzednich tomów. Podoba mi się to, że każdą część można czytać jako oddzielną całość. Takie rozwiązanie sprawia, że nie ma potrzeby nadrabiania wszystkich części by móc zapoznać się z najnowszym wydaniem tego cyklu.

Miłość potrafi pokonać przeróżne przeszkody. Główną bohaterką została lady Merritt, która po śmierci męża przejęła prowadzenie przez niego interesu. Jednym z pracowników firmy był brat kobiety. Jako klient zgłosił się do nich Szkot, który nie był zbyt obyty w eleganckim świecie. Lady to jednak nie przeszkadzało i już od samego początku odbiorca może mieć pewność odnośnie tego co zdarzy się między tą dwójką głównych bohaterów. Nie umniejsza to radości płynącej z lektury, która pod względem ujawnienia pewnych wątków jest zaskakująca.

,,Diabeł w przebraniu" Lisy Kleypas to jedna z tych książek, które idealnie sprawdzały się w upalne dni. Jest to lekka lektura do przeczytania w wolnym czasie. Miło można spędzić czas z taką publikacją i tak też zrobiłam. Podobał mi się pomysł na fabułę tej książki oraz ujawnianie tajemnic z przeszłości głównego bohatera. Bez wątpienia jest się w czym zaczytać w ramach lekkiej pozycji przez cały rok.

"Diabeł w przebraniu" to siódmy już tom serii o rodzinie Ravenelów. Przyznam, że mam słabość do ksiazek tej autorki....no cóż, każda z nas czasem chce się poczuć jak dama.

Lady Merritt Sterling to młoda wdowa prowadząca firmę transportową po zmarłym mężu. Wie, że to co robi nie jest dobrze widziane wśród londyńskich elit i stara się zachowywać tak, by żaden skandal nie splamił jej reputacji. Niby wdowom więcej wolno, ale też mają ograniczenia. Wszystko byłoby dobrze gdyby na jej drodze nie stanął nieokrzesany Szkot Keir MacRae.

Obydwoje czują silne przyciąganie, które nie zwiastuje niczego dobrego....przynajmniej w ich mniemaniu. A kiedy okaże się, że Keir ma tajemniczą przeszłość, obydwoje stają przed niebezpieczeństwem.

Z chęcią sięgam po książki tej autorki bo oprócz romansu oferuje zawsze jakąś kryminalną historię i coś co przyspiesza bicie naszych serc...trochę erotyki.

Nie inaczej jest i tym razem. Moc przyciągania między tą parą jest tak duża, że nie zważają na zagrożenie, które niesie ich związek. A już szczególnie Merritt. Ale to kobieta świadoma swoich pragnień, o silnej woli i wiedząca czego chce. Dlaczego więc miałaby zrezygnować ze związku z Keirem?

Lubię powieści historyczne bo przenoszą nas w przeszłość, pozwalają zajrzeć za zasłonę współczesności, bawią, uczą i wywołują rumieniec.

To dobra propozycja na letni wieczór. Czyta się ją bardzo szybko, będzie idealna w towarzystwie lampki wina.