Demon i mroczna toń

Miałam straszną ochotę napisać tylko jedno zdanie " Polecam. Sylwia Stinia". Bo ta książka, jest tak dobra, że jakikolwiek opis nie odda jej sprawiedliwości a napisanie zbyt dużo, zepsuje innym zabawę. Postaram się jak najmniej wyjawić, bo co to za powieść detektywistyczna, gdy wiemy o co chodzi?

Mamy rok 1634 rok. Skwar się leje z nieba, ale może wydaje się być spokojne. W porcie stoi flota potężnych galeonów, gotowa ruszyć w jeden z najdłuższych rejsów aż do Amsterdamu. Towary piętrzą się na każdym z nich, ale to Saardam wyróżnia się najbardziej. Na jego pokładzie będzie podróżował sam Gubernator wraz z żoną, córką i ... kochanką. Trzeba przyznać, że wybór współpasażerów dość ciekawy. Oprócz nich na pokładzie podróżuje jeszcze słynny detektyw Samuel Pipps, obecnie skazany za przestępstwo (czy aby na pewno?) i zakuty w kajdany, oraz jego przyjaciel, były żołnierz Arent Hayes (brzmi znajomo, prawda?). Załoga to najgorsi z najgorszych, którym brak sumienia a własną matkę sprzedaliby za butelkę rumu. Jednak na pokładzie statku, głęboko pod pokładem jest coś jeszcze. Tajemniczy pakunek, zwany Kaprysem.

Jednak opowieść nie byłaby nią bez zwrotu akcji już na samym początku. Tuż przed wypłynięciem, trędowaty rzuca na Saardama klątwę, że ktokolwiek wsiądzie na jego pokład nie dopłynie do celu. Muszą zapłacić należytą cenę Staremu Tomowi, demonowi z dna piekieł, inaczej zginą. Gdy podczas podróży zaczynają się dziać niepokojące rzeczy, podejrzenie na trędowatego a śledztwo musi poprowadzić Hayes. Czy uda mu się powtrzymać śmierć, zanim zabierze ich wszystkich? I czym tak naprawdę jest Kaprys?

Nie jesteśmy w stanie karać za każdy zły uczynek na świecie.

Mam ochotę głosem osła ze Shreka krzyknąć "Ja chcę jeszcze raz!". Takich książek powinno być zdecydowanie więcej. Rozwiązanie zagadki prowadzi tylko do następnej, gdy nam się wydaje, że złapaliśmy srokę za ogon, ta się odwraca by pokazać nam rząd ostrych zębów. Turton doskonale manewruje pomiędzy akcją a momentami potrzebnej ciszy, których nie ma jednak zbyt dużo. Bo i nie ma to czasu! Para naszych głównych bohaterów, przypomina Sherlocka i Watsona a cała przygoda, kojarzy mi się ze "Śmiercią na Nilu". Uwielbiam jej klimat i to, że do końca nie wiadomo, kto, co i jak.

Na olbrzymi plus zasługują opisy oraz rysunek Saardama, gdzie mamy rozkład kajut oraz nazwy poszczególnych części statku. To bardzo ułatwia zrozumienie wszystkiego, zwłaszcza gdy nie jest się wilkiem morskim. Dostajemy również przeprosiny dla historyków oraz samych statków. "Moja książka jest fikcją historyczną, w której to historia jest fikcją". Ostatnie zdanie, daje nadzieję, że już za dwa lata dostaniemy kolejną, świetną książkę, tego niezwykłego autora.

Może więc pora , by diabeł zrobił to, czego Bóg nie chce.

Polecam wszystkim, którzy kochają stare, dobre powieści detektywistyczne, tylko w troszkę nowszym wydaniu. Po książkę, sięgnę na pewno jeszcze nie raz. Kto wie, może Stary Tom, przyjmie i moją duszę?

Sylwia "Sirroco'' Stinia

Wypływamy na pełne morze, drodzy czytelnicy- trzymajcie się mocno! "Demon i mroczna toń" to zdecydowany numer jeden na moje liście książek. Akcja dzieje się na statku, a na ów statek została rzucona klątwa.. Przez trędowatego! To już zapowiada się dobrze, a jeśli systematycznie brniemy dalej przez kolejne stronnice książki, sami przekonujemy się, że demon naprawdę tu szaleje. Wydarzeń jest bardzo dużo, więc momentami trzeba się odrobinę cofnąć, aby przypomnieć sobie w czym rzecz. Mnie nie przeszkadzało to w żadnym stopniu a książka wciągnęła mnie bez reszty. Godna polecenia książka, gdzie trupy ścielą się na większości stron. Jak dla mnie super!

Kiedy na początku roku w zapowiedziach wydawnictwa ukazała się powieść Demon i mroczna toń wiedziałam ,że muszę ją przeczytać, ciągnęło mnie do niej jak magnes, dałam się omamić tytułowemu demonowi i cierpliwie czekałam na premierę. Przyznajcie sami, marketing odwalony na ocenę celującą.

Ale czy nowa powieść Stuarta Turtona faktycznie jest warta uwagi?

Początek zaskakuje - kiedy czytamy jak trędowaty rzuca klątwę na statek, a po chwili sam ginie w płomieniach jesteśmy zaciekawieni i wkręceni po uszy. Gdy rozpoczyna się rejs jeszcze chwilę zaintrygowani śledzimy, jak dziwne demoniczne symbole pojawiają się na statku, niektórzy widzą po zmroku postać trędowatego, słyszą szepty i głosy. Póki co jest jeszcze przez moment ciekawie. Następnie wprowadzeni są kolejni i kolejni bohaterowie oraz jeszcze więcej wątków, które odwracają uwagę od głównej tematyki i czar Saaradama pryska...

Wiedziona chęcią poznania zakończenia wytrwałam i tylko to uczucie sprawiło, że nie odłożyłam książki przed czasem.

Coś w tej powieści nie zagrało.

⚓Intryga⚓

Puzzle do siebie nie pasują, elementy zagadki nie układają się w jedną całość, brakuje logiki i rzetelnego podsumowania. Nie spodziewajcie się inteligentnej intrygi! W finale wszystko rozwiewa się niczym mgła, mamy winę lecz nie ma kary. Nie funkcjonuje tu zasada rozwiązania przyczynowo- skutkowego, brakuje realności zdarzeń, wszystko jest sztucznie napompowane. Łudziłam się, że może autor w ten sposób bawi się z czytelnikiem i lada moment rozwieje moje obawy, nic z tych rzeczy. Fabuła jest dla mnie nielogiczna i oscyluje na krawędzi fantasy.

⚓Bohaterowie ⚓

Nie ma szans, aby w natłoku dziejących się wydarzeń spamiętać choćby jedną postać. Pomimo, że autor pozostawił na wstępie spis "ważniejszych" postaci niewiele ON wyjaśnia i zupełnie nie mam pojęcia po co go zamieszczono. Jesteśmy przygnieceni taką ilością postaci i wątków, że odechciewa się dalszej lektury. Skoro mamy aż tylu bohaterów może warto byłoby zamieścić w tym spisie wszystkich, przynajmniej byłoby wiadomo kto jest kim. Mnogość postaci to nie jeden problem.Bohaterowie są jałowi, bez wyrazu, utkani na jednakową modłę. Brakuje przejrzystości i jakiejkolwiek charakterystyki. Żadna sylwetka nie zapadnie w pamięć. Nie ma nawet cienia szansy, aby komukolwiek w tym śledztwie kibicować.

⚓Klimat ⚓

Trup ściele się gęsto, momentami jest mrocznie i to by było na tyle. Brakuje mi charakteru dawnej epoki, klimatu rejsu, nie dane mi było poczuć ani morskiej bryzy, ani sztormu, ani szalejącej burzy. Skoro autor położył na łopatki intrygę i bohaterów być może liczyłam, że choć odrobinę zanurzę się w klimacie Saaradama, jednak posłowie, które przeczytałam niestety w zakończeniu wylały mi kubeł zimnej wody.

Książka po zamknięciu odeszła w niepamięć. Samo wydanie zasługuję na pochwałę, bo oprócz ciekawej okładki mamy dodatkowo wklejkę z grafiką okrętu opisującą wszystkie pomieszczenia, co daje ciekawy efekt. jednak te wszystkie wizualne zabiegi nie zrekompensują mi mało ciekawej historii

Tym razem Stuart Turton powraca z genialną historyczną fikcją literacką, osadzoną w XVII wieku, która zabierze Was w tajemniczą i iście mroczną morską podróż. Gotowi?

.

Mamy rok 1634 i pewien statek o nazwie Saardam, ma właśnie wyruszyć w rejs do Amsterdamu. Na pokładzie, znajduje się bardzo ważny pasażer, niejaki detektyw Samuel Pipps, który ma zostać osądzony za przestępstwo. Towarzyszy mu oczywiście jego najlepszy przyjaciel, Arent Hayes, który chce za wszelką cenę udowodnić niewinność Pippsa. Jednak, wkrótce po wypłynięciu statku na morze, pasażerowie zaczynają dostrzegać paranormalne i demoniczne sytuacje. I właśnie wtedy zaczyna się zabawa...

.

Wow, co to była za cudowna książka! Zachwycałam się nią od początku, a co najważniejsze - zachwyt ten, pozostał już do samego końca. Nie wiem jak to robi Turton, ale to już kolejna jego książka, która mnie zmiażdżyła całkowicie! Nie znalazłam tutaj kompletnie nic, do czego mogłabym się przyczepić. Serio! Fabuła tutaj jest świetnie ograna i co chwilę jesteśmy zaskakiwani czymś nowym, czego kompletnie byśmy się nie spodziewali. Sama zaś tajemnica, stworzona przez autora, jest tak bardzo złożona i świetnie przemyślana, że ja bym w życiu nie rozwiązała tej zagadki. A zazwyczaj mi sie to udaje. Ponadto, mamy tutaj ogrom ciekawych i przeróżnych bohaterów, którzy idealnie komponują się z całą historią. Jest ich tak dużo, że na pewno znajdziecie sobie swojego ulubieńca. Pewnie teraz sobie myślicie "skoro jest tyle postaci, to na bank ciężko się w nich połapać" ale spokojnie, Turton bardzo stopniowo wprowadza do fabuły tych bohaterów i na luzie idzie ich wszystkich ogarnąć. A na koniec zostawiłam sobie warsztat autora, bo tutaj też warto się skupić. Stuart operuje bardzo płynnym i zręczyny stylem, który idealnie pasuje do tego typu literatury. Dzięki temu, czyta się to szybko i przyjemnie. Ja bardzo lubię taki język, więc jest to obecnie mój ulubieniec!

.

Dla mnie "Demon i Mroczna Toń" to książka bez wad, więc uważam, że fani Sherlocka Holmesa czy Agathy Christie koniecznie muszę to przeczytać. Serio, nie zawiedziecie się na tym!

Wzburzone granatowe morze, ciskające pioruny rozbijające nieposkromione kłębiaste fale … Ciemno i nieprzyjemnie, wiatr szaleje i nikt nie jest w stanie go poskromić … A pośrodku płynie nierównym rytmem Saardam. Mamy rok 1634, statek wyrusza z Batawii do Amsterdamu. Na jego pokładzie same znamienitości: gubernator z rodziną i kochanką, detektyw serca Samuel Pipps i jego opiekun Arent Hayes, pastor z uczennicą, hrabina i inni. Na chwilę przed wypłynięciem trędowaty ostrzega załogę, że statek nie dotrze do celu, spotka do katastrofa. Nikt nie wierzy w opowiadane przez niego głupstwa. Prawie nikt. Hayes będzie się starał wyjaśnić słowa przestrogi i nie dopuścić do złego. Jednak niewielu chce mu pomóc, lekceważąc przepowiednię. Jak się wkrótce okazuje, słowa trędowatego nie były daremne. Na statku zaczynają się dziać dziwne i niebezpieczne rzeczy. Jakieś nieziemskie siły zaczynają się ujawniać. Czyżby przeszłość, o której wspomina gubernator, powróciła? Nie daje o sobie zapomnieć. Demon zła rozpoczyna walkę o dusze, o przywództwo pośród możnych płynących statkiem. Tylko czy ON naprawdę istnieje czy jest wyobrażeniem? Opowiadaną od lat legendą? Czy statek dopłynie do celu i gubernator osiągnie zamierzony cel? Czy być może zostanie zatopiony przez złe moce? Może huragan zdenerwuje morskie fale i załoga będzie musiała z nimi walczyć o przetrwanie?

Stuart Turton stworzył powieść detektywistyczną, z angielskim klimatem i dokładnością. Główny bohater prowadzi precyzyjne dochodzenie, wszędzie zaglądając i wszystkich rozpytując, wsadzając nos w każdy zakamarek statku. Nic nie może ujść jego uwadze. Przy okazji wychodzą na jaw powiązania rodzinne, których raczej nikt się nie spodziewał. One dodają pikanterii i zmieniają bieg wydarzeń, atmosfera zagęszcza się i komplikuje. Kiedy rozwiązuje się worek z tragicznymi wydarzeniami, każdy staje się podejrzanym. Dlaczego? Otóż każdy z pasażerów miał cel, aby te zdarzenia nastąpiły. Podejrzanymi kierowały różnorakie pobudki i analiza zachowania każdego pasażera z osobna wprawiała czytelnika w osłupienie i mąciła chwilowy spokój. Powodowała mroczną i niespokojną toń.

„Mroczną tonią starzy marynarze nazywają ludzką duszę – odpowiedział za niego van Schooten. - Wierzą, że nasze grzechy spoczywają w niej jak wraki statków na dnie oceanu. Stary Tom nurkuje w naszych duszach”.

Autor doskonale oddaje panującą na statku atmosferę, niespokojne i trudne relacje. Jak obserwujemy utworzyły się dwa obozy, załoga kontra pasażerowie, ci pierwsi przypisują sobie wyższą rangę i żądają szacunku. Panuje nieufność i wrogość, a poszukiwania tajemniczego Kaprysu zacierają wszelkie zasady przyzwoitości. Kto będzie sprytniejszy i cwańszy ten może odnieść spektakularne zwycięstwo. Gdy walka toczy się o władzę i pieniądze, nikt nie ma skrupułów i chciwość gra pierwsze skrzypce. Do tego dochodzi jeszcze osobista zemsta i nic jest w stanie powstrzymać od złego.

Demon i mroczna toń to połączenie powieści detektywistycznej z wątkami kryminalnym oraz elementami fantastyki. Stworzona została wybuchowa energetyczna kompilacja, tylko czekamy, kiedy ktoś wyciągnie zawleczkę i nastąpi wybuch emocji. A nastąpi, bądźcie tego pewni. Nie liczcie na to, że będzie łatwo i przyjemnie. Owszem, będzie miło, ale trzeba będzie się trochę nagimnastykować, aby nadążać za tropami, które nieustannie podrzuca nam autor i które mają za zadanie nas zwieść. Trzeba się sprężyć i mieć otwarty umysł, inaczej zostaniemy daleko w tyle …, a rozwiązanie zagadki umknie nam spod nosa. Słowem, ulotni się po angielsku. Koniec, zaskakujący, przynajmniej dla mnie. Oczywiście, starałam się prognozować bieg wydarzeń i finał, ale tym razem, poniosłam porażkę. Autor mnie przechytrzył. Ale świetnie, bo to sprawiło, że bawiłam się wyśmienicie i zaliczyłam wspaniałą morską przygodę. A tak szczerze, to z podróży statkiem wyleczyłam się na najbliższe lata ...

Książkę przyjemnie mi się czytało, tak samo jak "Siedem śmierci Evelyn Hardcastle", więc nie czuję się ani trochę zawiedziona. Książki różni oczywiście tajemnicą i bohaterami, ale w obu występuje tzw. zagadka zamkniętego pokoju. Poza tym akcja "Siedem śmierci..." rozgrywa się w rezydencji i jest tam motyw podróży w czasie, a akcja w "Demon..." rozgrywa się na statku i jest to raczej historia przygodowa bez fantastyki.

Historia wciągnęła mnie od pierwszych stron i z zaciekawieniem czytałam aż do końca. Postaci są dobrze wykreowane, nie były nudne i niecharakterystyczne. Podczas czytania podejrzewałam o morderstwo dosłownie każdego, więc z zaciekawieniem śledziłam ich losy.

Coś do czego mogę się przyczepić to to, że w początkowych rozdziałach znajdowało się wiele opisów, które nie wnosiły nic do ogólnej fabuły i tak naprawdę mogłyby zostać usunięte. Poza tym jeśli ktoś chce samemu rozwiązać tą zagadkę to mu się to nie uda, bo nie mamy wystarczających poszlak. Dopiero na końcu wszystko zostaje wyjaśnione i podsunięte nam pod nos.

Ale i tak świetnie się przy tej książce bawiłam i z niecierpliwością czekam na kolejną historię od tego autora.

Kiedy 24 marca otrzymałam niespodziewaną przesyłkę, moje zaciekawienie sięgnęło zenitu. Do książkowej przesyłki dołączony był demoniczny list oraz kilka złotych monet, za które mogłam kupić bilet na wielki statek. Zaproszenie brzmiało tak:

„Wiedz że na pokładzie tego statku nie dopłyniesz do Amsterdamu. Sekrety twych współpasażerów są zbyt groźne. Wielu z was umrze podczas tego rejsu. To ja zdecyduje kto pożegna się z życiem jako pierwszy i czy ktoś ocaleje.

Kto wie, być może to ty zostaniesz wybrany. Wstąp do mnie na służbę, oddaj mi przysługę, a spełnię twe najskrytsze pragnienia – wszystkie twoje małe, oślizgłe potrzeby…”

Zignorowalibyście takie zaproszenie? Nie? Ja też nie dałam rady.

Jest rok 1634 z Batawii do Amsterdamu wyrusza wielki statek – Saardam. Na jego pokładzie płyną ważni pasażerowie: gubernator kolonii, jego żona, córka, a także jego kochanka. Jednym z pasażerów jest pastor, słynny detektyw ze swoim uczniem i kobieta która nie wychodzi ze swojej kajuty. Przed samym wyjściem statku w morze, trędowaty w porcie wieszczy zły koniec Saardama. Czy należy wierzyć słowom trędowatego?

Od pierwszych stron książka mnie pochłonęła. I mimo że to jest ponad 500 stron, czytało się ją z wielkim zaciekawieniem. Zagadka goni zagadkę, a atmosfera na statku pełna jest grozy i niedomówień. Każdy ma swoją tajemnicę i sekret, który ukrywa przed współpasażerami. A przerażające wydarzenia nie dają o sobie zapomnieć.

„O! Słyszę, że stawiamy żagle. Już za późno, by zejść z pokładu. Na twoim miejscu udałbym się do kajuty i dobrze przemyślał moją propozycję. Jaką cenę byłbyś gotów zapłacić za wszystko, czego kiedykolwiek pragnąłeś?

Odnajdę cię nocą. Odszukam w ciemnościach…”

Piękne wydanie w twardej oprawie. Okładki to przekrój statku i opis poszczególnych miejsc i kajut pasażerów. Wszystko to dodaje nastroju i tajemniczości podczas czytania.

Za egzemplarz recenzyjny dziękuję Wydawnictwu Albatros. Zapraszam na stronę: [Adres usunięty]

Wydawnictwo Albatros

Tłumaczenie: Jacek Żuławnik

Ilość stron: 512

Data premiery: 24 marca 2021

"Demon i mroczna toń" to moja pierwsza powieść autora i jestem nią zachwycona! Pomysł oraz jego realizacja są poprowadzone po prostu mistrzowsko. Nie brakuje elementów grozy - potężnego demona Starego Toma, na którego imię wszystkim jeży się włos na głowie, a któremu przypisuje się bycie samym diabłem, żywych zmarłych oraz budzących strach symboli. Wszystko to plus rzadko przewidywalne morze, od początku wprowadzają nastrój niepokoju.

"Demon i mroczna toń" to powieść przygodowa pełna zagadek do rozwiązania (kim jest demon znany jako Stary Tom? Gdzie ukrywa się trędowaty? Co przewożone jest w skrzyniach w prochowni? Jaki tajemniczy ładunek zabrał ze sobą jeden z podróżujących?). Jednak na pokładzie znajduje się wybitny detektyw Samuel Pipps (w metodach podobny do Sherlocka Holmesa) i były żołnierz, a teraz ochroniarz i przyjaciel Pippsa Arent Hayes (osoba pokroju dr. Watsona, z tym że silniejsza). Ta para wzajemnie się uzupełnia, więc sprawy powinny zostać rozwiązane dość szybko, z tym że Samuel ma status więźnia i zostaje zamknięty pod pokładem. Czy Arent, choć inteligenty, jednak w większości polegający na sile mięśni, poradzi sobie sam?

Ta powieść, choć dość obszerna jest tak dobrze napisana, że przeczytanie jej to przyjemność. Język pasuje do roku, w którym żyją nasi bohaterowie, przy czym nie ma problemu, by się na niego przestawić. Rozgrywające się wydarzenia zostały opisane bardzo plastycznie, więc wszystko, o czym czytamy, może mieć odzwierciedlenie w naszej wyobraźni. Autor poza głównym wątkiem przybliża czytelnikowi jak wykańczająca - psychicznie również - może być taka podróż, jak zmieniają się nastroje załogi, jak coraz ciężej zapanować nad ludźmi. "Demon i mroczna toń" to świetnie skonstruowana powieść przygodowa, z bardzo zaskakującym finałem. Polecam!

Przeniosłam się do 1624 roku, wypłynęłam na pełne morze i nie spodziewałam się, że na potężnym statku „Saardam” będę rozwiązywać intrygę kryminalną rodem z książek o Sherlocku Holmesie i jego pomocniku Watsonie. Autor książki „Siedem śmierci Evelyn Hardcastle” kazał mi czekać dwa lata na nową powieść, bo nie dość, że takim debiutem wysoko podniósł sobie poprzeczkę, to o zakończeniu bardzo trudno było mi zapomnieć. Czy „Demon i mroczna toń” przeskoczyła pierwszą książkę, czy może rozczarowała po całości? Nie będę trzymać Was w niepewności i już teraz zdradzę, że było bardzo dobrze! Ale czy ta książka wychodząca poza jeden gatunek jest pozbawiona wad?

Na szykujący się do wypłynięcia z Batawii do Amsterdamu statek „Saardam” wsiadają gubernator z żoną i córką, za nim podąża jego kochanka z synami, kupiec, pastor ze swoją podopieczną. Na pokład zmierzają także dwaj detektywy: Samuel Pipps oraz jego przyjaciel i ochroniarz w jednym: Arent Hayes. Sławny detektyw niestety tym razem nie jest witany w chwale, lecz zostaje zakuty w kajdany i oskarżony o zbrodnię ma dopłynąć, by wziąć udział w swoim procesie. Gdy chwilę przed wypłynięciem pewien trędowaty obwieszcza, że statek nie dopłynie do miejsca docelowego, Hayes ma wrażenie, że od tamtej pory prześladuje go zły omen, a na „Saardamie” zaczynają dziać się dziwne rzeczy: snuje się widmo trędowatego, na masztach pojawiają się dziwne znaki i wszystko wskazuje na to, że jest to związane z klątwą Starego Toma. Demon opętał statek czy komuś zależy, by ON nie dopłynął? Arent postanawia, że rozwiąże skomplikowaną zagadkę, tylko czy zdąży?

„Demona i mrocznej toni” nie da się łatwo zaszufladkować, bo choć gatunkiem przewodnim jest kryminał, to znajdziemy tutaj elementy związane z powieścią historyczną i fantasty i autor bardzo łatwo zaciera granice. Choć nie odnalazłam tutaj elementów horroru (a na to trochę liczyłam) to zdarzyło się, że poczułam zaniepokojenie i strach związany z fragmentami paranormalnymi. Turton zabiera czytelnika w podróż na pełne morze i po tym, co usłyszymy od trędowatego, nie jest pewnie, czy ten statek będzie w stanie dokończyć zaplanowaną trasę i dobijemy do brzegu Amsterdamu. Bohaterów na pokładzie jest wielu i niekiedy można się pogubić w ich mnogości, ale każdy z nich gmatwa, dokłada informację i dba o to, byśmy nie mieli tak łatwo w rozwiązaniu zagadki. Chyba najmocniej polubiłam żonę gubernatora i właśnie Arenta, którzy w całej opowieści wysuwają się na pierwszy plan. Cały czas zadawałam sobie pytanie – o co chodzi z tym demonem i czy statek na pewno jest nawiedzony. Miałam swoją wersję zakończenia, ale co jakiś czas dochodziło do jeszcze straszniejszych wydarzeń na statku – jedno morderstwo, dziwne znaki, zaszlachtowanie zwierząt, kolejne morderstwo i moja teoria brała w łeb. A koniec końców okazało się, że myślałam dobrze, lecz autor i tak zrobił mnie w jajo. I to mi się bardzo podoba!

Może się wydawać, że skoro Stuart Turton zdołał wyprowadzić mnie w pole, to książka nie ma żadnych wad. A jednak do dwóch rzeczy mogę się delikatnie przyczepić – pierwsza z nich związana jest z bohaterami – było ich za wielu i momentami gubiłam się, dotyczy to zwłaszcza męskich bohaterów. Tempo tej książki też mogłoby być troszkę szybsze, bo środek wyraźnie zwalnia i mimo wyczuwalnego klimatu grozy parę razy złapało mnie znużenie treścią. Turton pisze na tyle ciekawie, że obydwie książki polecam i jak autor obiecał – czekam na najnowszą książkę, która ukaże się za dwa lata. Jestem ogromnie ciekawa, czym tym razem mnie zaskoczy

W Polsce ukazały się już wcześniejsze książki Stuarta Turtona, ale nie miałam okazji się z nimi zapoznać. ,,Demon i mroczna toń" to moje pierwsze spotkanie z jego twórczością.

Tajemniczy przedmiot Kaprys, który miał mieć wpływ na życie i los ludzi staje się tutaj elementem niemalże najważniejszym. Niewielu wie co to jest i do czego ma zostać użyte. Do tego dochodzi płynięcie pewnym statkiem, na którym może znajdować się demon i zaczyna robić się nieco mrocznie.

Jak podkreśla autor, jego powieść to jedynie fikcja literacka. Nie da się ukryć, że bardzo udana. Akcja jest umiarkowana, ani za wolna, ani zbyt szybka. Bardzo mi się podobało takie tempo. Fabularnie także nie można narzekać na nudę. Zwłaszcza zakończenie tej powieści okazuje się niezwykle zaskakujące.

Nieco może przerażać objętość, to 500 stron lektury pisanej dość drobnym drukiem.Zaręczam jednak, że tak się w nią wciągnięcie, że nie odłożycie tej książki przed przeczytaniem ostatniego zdania. Ja jestem bardzo usatysfakcjonowana linią fabularną.

,,Demon i mroczna toń" Stuarta Turtona to niebanalna publikacja wydana w bardzo ładnej sztywnej oprawie, której warto dać szansę w wolny dzień.

O tym, że nie ma statków niezatapialnych, przekonali się już boleśnie pasażerowie i projektanci Titanica, ale to tylko jeden z wielu przykładów tego, że nawet najsolidniej skonstruowany okręt, ma swoje słabe punkty. A kiedy jednym z nich nie jest sama konstrukcja, to zapewne jest to obsługujący go człowiek. Jednak wsiadając na pokład zwykle nie myślimy o katastrofie, nawet nie jesteśmy w stanie przewidzieć tego, ile niebezpieczeństw może na nas czyhać, wolimy zatem skupiać się na celu wyprawy czy też na tym, by dobrze się bawić.

W 1634 roku w porcie w Batawii przyszłość statku handlowego Saardama, należącego do Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, poznał każdy, kto stał przy rampie. Makabrycznego widowiska, jakie było udziałem pasażerów trudno zresztą było nie zauważyć – płonący mężczyzna wykrzykujący słowa o klątwie przyciągnął bowiem tłumy. Trędowaty, który zgodnie z rozkazem gubernatora, powinien już dawno zostać unicestwiony, wdrapał się na skrzynki stojące na nabrzeżu i wykrzykiwał, iż ładunek statku splamiony jest grzechem, a każdego, kto wsiądzie na pokład czeka zguba. Z racji choroby mężczyzny można było wziąć te słowa za majaki oszalałego z bólu człowieka gdyby nie fakt, iż trędowaty … nie miał języka. Był zatem wyłącznie przyciągającą uwagę marionetką, tymczasem słowa wypowiadane były przez kogoś innego. A to już przypomina zatrważający plan, mogący mieć daleko idące konsekwencje…

Czy statek rzeczywiście został przeklęty? Jak potoczą się losy rejsu i jego pasażerów? Czy na pokładzie grasuje demon? Czy planowany jest akt sabotażu? Nad tym, czy problemy mają namacalne źródło czy też wykraczają daleko poza nasze poznanie rzeczywistości i należą do świata demonów, zastanawiać się będziemy wraz z tymi, którzy muszą podróżować statkiem, mimo tych gróźb. Powieść pt. „Demon i mroczna toń”, choć nie jest horrorem, ani nawet thrillerem, to z powodzeniem przyciągnąć może wielbicieli tych gatunków. W opublikowanej nakładem Wydawnictwa Albatros powieści mamy wiele emocji, którymi autor Stuart Turton umiejętnie steruje. Tym samym książka przykuwa naszą uwagę, a choć nie jest tak dobra jak „Siedem śmierci Evelyn Hardcastle”, to utrzymana jest w podobnym klimacie i tak samo zaskakuje prowadzeniem akcji i zastosowanymi rozwiązaniami.

Wśród pasażerów wiele jest wysoko postawionych i majętnych osób, między innymi gubernator kolonii z żoną, córką oraz kochanką, a także słynny detektyw Samuel Pipps i jego uczeń Arent Hayes. Zapewne Pipps, nie tylko mistrz w rozwiązywaniu zagadek kryminalnych, ale też zdolny alchemik, bardzo szybko zweryfikowałby prawdopodobieństwo spełnienia się groźby gdyby nie fakt, iż przebywa ON na statku w charakterze więźnia. Oskarżony jest o niesprecyzowaną zbrodnie chwilę po tym, jak okrył się chwałą odzyskują cenną dla gubernatora rzecz, nie rozumie, co właściwie się stało, ale jest pewien tego, że grozi mu stryczek. A choć nie wie, czym naraził się gubernatorowi to jest przekonany, że ten bezwzględny człowiek osobiście dopilnuje tego, by zapadł niekorzystny wyrok.

W tej sytuacji wyjaśnienie tego, czy zagrożenie jest realne i skąd tak naprawdę może przyjść, spada na ucznia Pippsa, rosłego mężczyznę nazywanego Niedźwiedziem. Może ON liczyć na pomoc niektórych pasażerów, w tym żony gubernatora, Sary, która uwierzyła w przepowiednie trędowatego, niestety mimo próśb, została przez męża zmuszona do wejścia na pokład. Czy uczniowi, dzięki wskazówkom mistrza, uda się rozwikłać zagadkę? Przekonamy się o tym dzięki lekturze książki, którą – mimo objętości – pochłaniamy jednym tchem, trudno bowiem oprzeć się wrażeniu, że w zagrożeniu czającym się na statku rzeczywiście kryje się coś nadnaturalnego. Ten klimat grozy przenika się tu z ciekawością towarzyszącą rozwiązywaniu kryminalnej zagadki sprawiając, że mocno angażujemy się w lekturę. A mimo iż w pewnej chwili możemy poczuć znużenie ilością wątków czy zdarzeń, to warto przebrnąć przez ten moment po to, by dać się zaskoczyć.

Na pewno ta książka nie dała mi tego, czego się spodziewałam. Nie znaczy to, że było lepiej czy gorzej, ale inaczej. To historia trochę zagmatwana, nieprzewidywalna, przygodowa i umiejscowiona w historycznych realiach. Mieszanka wybuchowa.

Jest to moje pierwsze spotkanie z autorem (ale wiem, że muszę poznać jego wcześniejszą powieść), i już wiem, że jest ON obdarzony dużą wyobraźnią. Jednak żeby dotrzeć do sedna, musimy się wgryźć, ja przynajmniej musiałam, bo początek nie przyciągał. No fanką morskich i historycznych książek nie jestem. Ale z każdą stroną było coraz lepiej i łatwiej. Bo oprócz tej przygody jest tu też klasyczny kryminał. I jak początek zaczął się spokojnie, tak końcówka już płynęła pełną falą.

Warto też zwrócić uwagę na wydanie, po raz kolejny Wydawnictwo Albatros zrobiło cudowną robotę i nawet gdyby książka mi się nie podobała (ale podobała), to jest idealną ozdobą biblioteczki.

Jeżeli lubicie horrory, które będą Was trzymać w napięciu do ostatnich stron to ta książka jest dla Was. Znajdziecie w niej także elementy mistycyzmu, zjawisk nadprzyrodzonych i co najważniejsze zagadki.

Turton przyznaje się do tego, że lubi mieszać w swoich książkach różne gatunki. Tak też dzieje się w tym wypadku. Autor czerpie niesamowity klimat grozy i przenosi go na swoje kartki, jednak sposób w jaki to robi jest wyjątkowy. Nawet jeżeli czerpie coś od innych autorów takich jak Christie, Doyle, czy Simmons to nie czujemy nachalnej powtarzalności. Zostajemy przeniesieni do roku 1634, gdzie na statku „Saardam” mamy wyruszyć w długą podróż z Batawii do Amsterdamu. Jednak podróż ta nie będzie spokojna. Pipps jako oskarżony na statek zostaje wprowadzony w kajdanach, a na jego kompanie spocznie obowiązek rozwiązania zagadkowej sprawy demona, który będzie próbował zatopić statek.

Książka wciągnęła mnie do tego stopnia, że przeczytałam ją w jeden wieczór. Niektóre momenty były delikatnie nużące i według mnie niepotrzebne. Jednak całość fabuły oceniam jak najbardziej na plus. Niesie ona za sobą niesamowity klimat klasyki, który wyróżnia ją na tle innych książek. Bohaterowie wykreowani są w sposób genialny i ciężko zaufać któremukolwiek z nich.

Co tak naprawdę wydarzyło się na statku? Czy „Saardam” dopłynie do brzegu? Przekonajcie się sami!