Dawno temu blask

Jaki kraj chcielibyście najbardziej zwiedzić? Bo moim marzeniem są Włochy, a zwłaszcza Rzym :)

Dlaczego się o to pytam? Ponieważ w ostatniej książce, którą przeczytałam, miałam okazję przenieść się do świata zbliżonego do renesansowej Italii.

„Dawno temu blask” G. G. Kaya, bo o tej książce mowa, to historia niesamowita. Czuć w niej inspirację wydarzeniami i postaciami historycznymi, widać, że autor interesuje się średniowieczem i renesansem. Jednocześnie jednak, nie trzeba mieć wiedzy na ten temat, w końcu to fantastyka :) Zarazem ta fantastyczność nie bije po oczach, nie spodziewajmy się zatem skomplikowanych systemów magicznych, czy mnogości istot nie z tej ziemi. Moim zdaniem, powieść ta klasyfikuje się w low fantasy. W książce w tej mamy za to cały korowód bohaterów, ale o dziwo ich liczba nie męczy. Z przyjemnością śledzi się ich dzieje, jak splatają się nieraz ich losy. Głównym bohaterem jest Danio, który po latach wspomina swoje niezwykłe życie. Jako syn zwykłego krawca, miał niewiarygodną okazję uczyć się w elitarnej szkole wraz z dziećmi arystokratów. Następnie pracował na dworze hrabiego, gdzie poznał Adrię, która chciała zamordować jego mocodawcę. Jak przystało na te czasy akcja pełna jest koneksji, intryg, rozgrywek politycznych i spisków. Równocześnie jednak historia toczy się dość powoli, swoim tempem. Autor postawił na rozważania o życiu, o wartościach, którymi powinno się kierować, o konsekwencjach podejmowanych decyzji.

Trochę trzeba się przyzwyczaić do stylu pisania autora. Narracja przeskakuje z trzecioosobowej na pierwszoosobową. Na dodatek historia prowadzona jest w klimacie opowieści, dialogi są w niej tylko dodatkiem. Jednak jak już do tego przywykniemy, to przez historię się płynie.

Jako plus muszę też zaliczyć bardzo ładne wydanie tej książki. Nie dość, że jest w twardej oprawie, to na początku ma mapkę oraz spis postaci wraz z ich powiązaniami i zaznaczeniem kim są. Czcionka też ma przyzwoity rozmiar, więc czytanie tej książki to sama przyjemność :) Polecam !

Guy Gavriel Kay to wprawny bajarz, który ma wiele do powiedzenia. Jego treściwe i objętościowe powieści zawsze mocno wpływają na wyobraźnię a przyjemność czytania płynie z każdej możliwej strony. "Dawno temu blask" idealnie pokazuje talent autora oraz jego nieograniczone pomysły, więc każdy kto poszukuje angażującej fabuły na kilka udanych wieczorów powinien bliżej przyjrzeć się jego twórczości.

Intensywne opisy, ciekawa kreacja bohaterów, mnogość wątków a także zaskakująco dynamiczna choć niespieszna akcja przekładają się na wrażenia pobudzające nasze szare komórki. Autor łączy ze sobą mnóstwo gatunków i robi to tak płynnie, że nie widzimy przejść między wydarzeniami czując, że wszystko jest dokładnie takie jak być powinno. Historia, królewskie dwory, wymyślne zasady, bohaterowie stający w obliczu niebezpieczeństwa - to wszystko przypomina baśń lub legendę pisane w obrazowym, plastycznym i bardzo opisowym (ale nie nudnym!) stylu.

Fabuła jest rozległa i właściwie niemożliwa do opisania w kilku słowach. Aby docenić jej urok trzeba po prostu ją poznać z każdej strony, przerzucając karty powieści liczącej sobie ponad pięćset stron. Stajemy u boku Danio Cerra, który w młodości miał przyjemność uczyć się w renomowanej szkole mimo niskiego statusu społecznego. Podjął się służby na dworze hrabiego i szybko zrozumiał dlaczego wszyscy nazywają go Bestią. Nie spodziewałam się również, że będzie to wstęp dla wielkiej przygody, romantycznych chwil a także niebezpiecznych momentów, które zagoszczą w jego życiu szybciej niż mógł się tego spodziewać.

Podobno wydarzenia osadzone są w miejscu kreowanym na renesansowe Włochy, ale prawda jest taka, że miejsce będzie wyglądało dokładnie tak jak wymyśli je nasza wyobraźnia. Owszem autor pięknie przedstawił świat i zabawił się w odpowiednie detale, ale jednocześnie pozostawił sporo miejsca dla czytelnika, który odgrywał w swojej głowie sceny zależne od upodobania. A to zaledwie wierzchołek zalet powieści, ponieważ mnóstwo jest tutaj wydarzeń, wątków, motywów i prezentowanych wartości a także cała plejada postaci, charyzmatycznych oraz indywidualnych co sprawia, że podczas czytania nie sposób się nudzić. Autor pisze o dziedzicach wielkiej fortuny, którzy nie znają swoich priorytetów, o kobietach szukających swojego miejsca w świecie, o uciecze przed przeznaczeniem a także o pozorach, ułudzie i egoizmowi, które zawsze rządzą się swoimi prawami.

Zasiądź w ulubionym fotelu, przygotuj słodką herbatę, nakryj się cieplutkim kocem i oddaj lekturze "Dawno temu blask". To przyjemność dla zmysłów oraz wyobraźni a także propozycja przygody wartej każdej poświęconej minuty. Guy Gavriel Kay żongluje bohaterami, wyzwaniami dla nich a także wprowadza konfliktowe napięcia zapewniając nam moc atrakcji oraz intensywność wrażeń rozchodzących się po ciele, gdy wraz z bohaterami oczekujemy nieoczekiwanego. Lektura gruba, ale jakże korzystna dla umysłu czytającego!

To solidna fantastyka taka dla najbardziej wymagających. Porozmawiajmy.

[Współpraca reklamowa z @zysk_wydawnictwo]

Co mnie urzekło to styl. Arcy przyjemny. Dawno nie czytałam tak pięknie formułowanych zdań, które tworzą idealnie płynną historię. To była literacka uczta, którą polecam każdemu.

„Czasem sami podejmujemy decyzje, czasem ktoś robi to za nas.”

Mnogość perspektyw daje szeroki ogląd na historię, którą śledzimy. Dostajemy wiele szczegółów i elementów, które układają się w zawiłą fabularnie sieć zdarzeń. To wszystko składa się na stosunkowo wolny przebieg akcji.

Znajdziesz tu szereg angażujących, niezwykle dobrze napisanych opisów wydarzeń, bo dzieje się tu wiele. Toczące ze sobą boje wrogie miasta, najemnicy, wiele zła, wiele bólu, a w tym wszystkim miłość, chęć pomocy i rodzina. Ta historia to bogactwo postaci i wydarzeń, których losy splatają się wzajemnie, a to wymaga sporego skupienia. To książka, na którą trzeba poświecić zdecydowanie więcej niż jeden wieczór.

„Chciałby dalej żyć, kochać i się bać.”

Adria to bohaterka niezwykła. Silna, próbująca dać z siebie więcej niż się od niej oczekuje. Jej zuchwałość sprawiała, że stanowiła obiekt pożądania dla niejednej osoby. Danio był niezwykle inteligentny, dzielił się z nami wieloma mądrymi przemyśleniami. Ich drogi krzyżują się ze sobą kilkukrotnie, a ja wyczekiwałam ich spotkań. Miałam też nadzieję na pozytywny finał, ale fortuna życia miała inne plany.

„Jesteśmy tym, kim jesteśmy, a świat jest tym, czym jest.”

Ach, ale to nie jedyni wspaniali bohaterowie! Wiele postaci wnosi istotne elementy do fabuły. Jelena uzdrowicielka żyjąca na własnych nomadzkich zasadach, przerażający i nieugięty Falco, zepsuty moralnie Uberto, chcąca dobrej przyszłości dla synów Ginevra, nieufny książę Ricci i wielu wielu innych. Tutaj każdy bohater ma przeszłość i przemyślenia, ma znaczenie.

To książka dla fanów fantastyki z szeroko rozbudowaną fabułą. Uczta czytelnicza dla najbardziej wymagających osób.

"Dawno Temu Blask" to przepięknie wydana książka. Na wyklejkach umieszczone są ryciny przedstawiające miasta oraz mapa krainy, o których mowa jest w książce. Czcionka ma dobrze dobrany rozmiar, dzięki czemu czyta się szybko. Dodatkowo na samym początku książki znajduje się spis postaci wraz z powiązaniami między nimi, dzięki czemu, czytelnik bardzo łatwo może przypomnieć sobie, kim jest dany bohater. Dbałość o szczegóły mnie zachwyciła i sprawiła, że czytanie stało się jeszcze przyjemniejsze.

Główny bohater to Guidanio Cerra uczeń elitarnej szkoły, który podjął służbę na dworze "Bestii" Uberta z Mylazji. Nie spodziewa się, że wkrótce pozna potężnych ludzi swoich czasów oraz że jego życie ogromnie się zmieni. Historia świata, który zna zmienia swój bieg od momentu, kiedy na schodach prowadzących do komnaty "Bestii" dostrzega Adrię Ripoli. Misja, której realizacji podjęła się dziewczyna zaburzy dotychczasowy porządek ich świata. Bardzo podoba mi się kreacja bohaterów. Autor przy przedstawieniu postaci mówi wprost zarówno o wadach, jak i zaletach, czasami wyprzedzając fakty z ich życia, co stanowi ciekawy zabieg. Początkowo myślałam, że takie wybieganie w przyszłość będzie mnie irytować, jednak miło się zaskoczyłam. Nie przeszkadzały mi, jedynie budziły moją ciekawość, zainteresowanie i apetyt na więcej. Czytanie nie szło mi super szybko, jednak liczne zwroty akcji, intrygi oraz konkurencja między Falco i Teobaldo sprawiły, że sięgałam po książkę z uśmiechem i chęcią jak najszybszego poznania dalszych losów bohaterów. Opisana historia ma wiele płaszczyzn i perspektyw. Bardzo podoba mi się świat wykreowany na potrzeby książki oraz bohaterowie, ich sposób myślenia, strategia działań oraz zmiany jakie zachodzą w nich w trakcie rozwijania się akcji. Jedynym niewielkim minusem dla mnie jest przeskok między narracją pierwszoosobową a trzecioosobową, który początkowo wybijał mnie z rytmu. Później, kiedy przyzwyczaiłam się do stylu pisania autora, nie rzucało się to przejście już tak bardzo w oczy.

Ogromnie podobał mi się ton, w jakim została napisana ta historia. Łączy w sobie cechy baśni oraz opowieści o konkretnym okresie w życiu Guidanio, który ukształtował go i nadał kierunek jego życiu. Bawiłam się świetnie podczas lektury. Sięgając po ten tytuł nie spodziewałam się, że wywoła we mnie aż takie emocje. Książka to w większości opowieść z dodatkiem niewielkiej liczby dialogów, jednak absolutnie nie przeszkadza to w lekturze oraz poznaniu bohaterów.

Podsumowując, bawiłam się świetnie i żałuję, że nie mogę ponowie przeczytać tej książki po raz pierwszy. Styl pisania autora, jak i stworzony przez niego świat bardzo przypadły mi do gustu, więc wiem, że nie jest to ostatnie książka pióra autora, którą przeczytałam. Serdecznie Wam ją polecam, zwłaszcza teraz na nadchodzące coraz szybciej wieczory. Jest to chyba najlepsza książka jaką czytałam w tym roku.