Dar anomalii. Tom 2

"Słu­chaj serca. To ono pod­po­wia­da jako pierw­sze. W dru­giej ko­lej­no­ści do głosu do­cho­dzi umysł, a na końcu w ko­lej­ce usta­wia­ją się obawy: co lu­dzie po­wie­dzą, co na to zna­jo­mi, ro­dzi­na. Każdy z do­rad­ców pra­gnie na­jeść się twą de­cy­zją, lecz star­czy jej tylko dla jed­ne­go."

To bezpośrednia kontynuacja, więc przed przystąpieniem do lektury zachęcam, by wcześniej zapoznać się z pierwszym tomem. Początkowo obawiałam się czy przypomnę sobie wcześniejsze wydarzenia, lecz gdy tylko zaczęłam czytać Dar Anomalii pochłonął całą moją uwagę. Paweł Zbroszczyk z ogromną skrupulatnością kreśli rozbudowany, tętniący życiem, mroczny świat pełen brutalności. Z zapartym tchem śledzimy niebezpieczną wyprawę Brena, Leby i towarzyszącej mu Zadry, czyli jednej z najlepszych najemniczek Estepii oraz imponującego sprytem gnoma Pieprza. Obserwujemy nie tylko ucieczkę przed piewcami, zmagania z krwiożerczymi bestiiami, ale i przemianę, jaka stopniowo dokonuje się w ich wnętrzu. Bren nabiera pewności siebie, dostrzegając jak wielką siłę daje przyjaźń, a także wiara w własne możliwości. Równocześnie śledzimy działania Styksa, przesiąkniętego złem posłańca, gotowego na wiele, by zdobyć tauryn, i zagrozić cesarzowi. Napędzany żądzą zemsty ma również inny przerażający cel: nie spocznie, dopóki nie zgładzi wszystkich Bezsennych.

Pomysłowość autora nie zna granic, o czym przekonuje nas na każdym kroku. Już pierwsze rozdziały rozpalają wyobraźnię i wzbudzają wiele emocji. Bogactwo opisów, drobiazgowość scen akcji, tworzy obraz pochłaniany jednym tchem. Świetnie przedstawiona wielowątkowa historia, w której każdy miłośnik fantasy znajdzie coś dla siebie. Krwiożercze harpie, krasnoludy "Mrow­ce i wszyst­kie inne stra­szy­dła, które gro­ma­dzi­ły się gdzieś na prze­klę­tych Pust­ko­wiach", tylko podkreślają talent i niezwykłą wyobraźnię autora. Jestem ciekawa, czym jeszcze zaskoczy nas w księdze trzeciej, na ktorą już teraz czekam z niecierpliwością.

Nie zapomnę mojego pierwszego spotkania z twórczością Pawła Zbroszczyka, nie mogłam przestać myśleć o niczym innym, jak jego debiutancka książka. Od tej chwili minęło wiele czasu, doczekałam się jednak książki „Dar anomalii. Księga druga”. Nie mogłam się doczekać, aby po raz kolejny wyjść na spotkanie bohaterom Brenie i Lebie. Z początku zastanawiałam się, czy może nie będę czegoś pamiętała, jednak podczas lektury moje obawy okazały się bezpodstawne. Paweł Zbroszczyk z przedstawieniem swojego uniwersum i bohaterów trwale zagościł w mojej głowie. Okładka drugiego tomu przypadła mi do gustu równie mocno, jak ta ukazująca nam poprzedni. Grafika jest niesamowita, a ja bardzo lubię mieć takie perełki w swojej kolekcji. Opis powieści utwierdził mnie w przekonaniu, że nie powinnam zbyt długo czekać i zwlekać, zanim zacznę czytać książkę.

„Dar anomalii. Księga druga” opowiada historie dwójkę kluczowych bohaterów, przedstawiciela rasy Parkaninów, posiadającego skrzydła Leba. Drugim jest drobny cwaniaczek walczący o lepsze życie i przede wszystkim przetrwać w trudnych czasach. Bren wiedział, że za pewne marzenia trzeba będzie słono zapłacić. Spotkanie tej dwój zapoczątkowało serię wydarzeń, obecnie robią wszystko, aby uciec przed piewcami, jednocześnie trenując rozwijając swoje nadnaturalne umiejętności. W Estepii rozszalała się gorączka taurynu, kryształ może śmiertelnie zagrażać użytkownikom magii, jest w stanie ją blokować. Ma większą wartość niż władza i armia gotowa ruszyć na najmniejsze skinienie. Nie może wpaść w ręce nieodpowiedniej osoby, Styks chce zagrozić samemu cesarzowi, a także chce za wszelką cenę pozbyć się Bezsennych. Czy mu się to powiedzie? Czy Lebie i Brenowi uda się ogarnąć ten cały chaos? Czy Estepiia ocaleje?

„Dar anomalii. Księga druga” jest historią, która sprawiła, że w mojej głowie powstał chaos, z którym tak mężnie walczyli bohaterowie. Po lekturze zastanawiałam się, co powinnam przekazać w recenzji, jak najlepiej ukazać swoje wrażenia, emocje i zaskoczenie, które autor zaserwował nam na końcu powieści. Paweł Zbroszczyk jest pisarzem, który potrafi zaskoczyć czytelnika nagłymi zwrotami akcji, nigdy do końca nie ukazując wszystkich posiadanych kart. To niezwykle utalentowany twórca, który nie poprzestał na jednym obrazie fantastycznej kreacji, pokusił się o stworzenie kilku i to w taki sposób, że żaden nie przekreślał, nie zdominował innego. Podczas czytania czułam zaciekawienie przedstawioną historią przez cały czas, nie odczuwałam negatywnych emocji, chciałam poznać, jak najwięcej szczegółów, dowiedzieć się, jak zakończy się książka. „Dar anomalii. Księga druga” ukazuje wspaniały magiczny system, za magię trzeba zapłacić, a cena jest niesamowicie wysoka, czy jest tego warta? Sama nie wiem, czy bym się na nią zdecydowała, zwłaszcza, że nie byłoby żadnej gwarancji na rodzaj posiadanej zdolności. Paweł Zbroszczyk jest niezwykle pomysłowym człowiekiem, o czym świadczy podróż, w jaką wysłał czytelnika, a ja gwarantuję, że nie będziecie chcieli z niej powrócić.

Czy poświęcilibyście jakąś część ciała lub zdolność, by uzyskać jedno zaklęcie? Czy moglibyście żyć z niepełnosprawnością za kolejne zaklęcie? A jeśli od Waszej mocy i ilości zaklęć mogłyby zależeć losy całego świata? 🤔

Ciężkie pytania, jeszcze trudniejsza decyzja, ale właśnie przed takimi decyzjami autor postawił swojego głównego bohatera w tej serii książek. Bren wraz ze swoimi towarzyszami musi nie tylko umknąć piewcom, ale też ma ważniejsze zadanie, które przedstawił mu jego Parkanin. Muszą pokonać innego Parkanina, kogoś, kto włada niesamowitą mocą, za sprawą której cała Estepia może pogrążyć się w chaosie.

Co poświęci Bren i na co się zgodzi, by wspomóc tę misję? A może pójdzie własną drogą, za nic mając wyższy cel? 😏

Ta część była lepsza od pierwszego tomu. Dosyć dobrze poznajemy głównych bohaterów, nie tylko samego Brena. Najbardziej polubiłam Pieprza - jego historia bardzo mnie poruszyła, za to Zadra wciąż jest dla mnie zagadką🤔 Fajnie, że w końcu dowiadujemy się czegoś więcej o rasie Parkan oraz wyjaśnione są skutki wszystkich podjętych przez Leba prób i decyzji.

Powieść jest wielowątkowa i choć wszystko się ze sobą łączy, to ilością historii możnaby obdzielić dwie osobne powieści, także ostrzegam, że osoby wolące mniej skomplikowane opowieści mogą się tu czuć trochę przytłoczone 😉

Tak jak i pierwsza część, tak i ta kojarzy mi się z grą RPG, w której można wykonać masę dodatkowych questów, jednak wciąż trzeba trzymać się głównej fabuły.

Całość była dosyć mroczna, miejscami niepokojąca, trochę zagmatwana, ale ogólnie bardzo dobrze spędziłam z nią czas. Trzeba przyznać, że autor ma niezwykłą wyobraźnię i potrafi swoje myśli przelać na papier ☺️

Jestem ciekawa jak dalej potoczą się losy bohaterów tej powieści.

Dar Anomalii Księga 2 autorstwa Pawła Zboroszczyka i wydana przez Wydawnictwo Elfickie.

#współpracabarterowa

Księgę 2 określiłbym miane trzech E - Epicka Przygoda, Epicka Fabuła i Epickie postacie. To rzetelnie przemyślana kontynuacja przygód Brena, Pieprza i Zdrady, która wręcz wbije Was w fotel i rozniesie wasze emocje epickości!

Bren nadal ucieka przed Piewcami wplątując się w dalsze intrygi i kształtując nowy cel swojej przygody. A nie jest to łatwe przy dość krzykliwej najemniczce i kłamliwym gnomie. Mimo pewnej nieufności poczułem bliskość i rozwój relacji między trójką głównych bohaterów, którzy z czasem stają się dla siebie rodziną. Z początkowej nieufności trafiają w sytuację, która ich wszystkich łączy, a Paweł sprawił, że to ich połączenie było niesamowicie naturalne.

Księga 1 była dla mnie dobra, ale kontynuacja pięknie rozwinęła skrzydła stając się różnorodną i nieobliczalną przygodą. Oliwy do ognia dodają ciężkie wybory moralne i przygnębiające mini historie poszerzające wiedzę o świecie przedstawionym. Szczególnie zapadła mi w pamięć ta na wyspie, z przyjaciółmi Pieprza z dawnych lat.

Autor jest skromny z natury ale jego wyobraźnia robi niesamowite wrażenie jak wiele jest w niej do odkrycia, szczególnie ze świata Leby. Całość jest przemyślana z najmniejszymi szczegółami jak fakt, że mapa świata tworzy konkretny kształt, który dopiero zauważyłem jak mi o tym powiedzieli bohaterowie.

Dar Anomalii czyta się dobrze, płynnie i przyjemnie. Całość jest profesjonalna i dopracowana. Nie zauważyłem błędów, a posłuchanie rad sprawiło, że jest to książka nawet świetna pod względem wydania. W Księgę 2 łatwo się wkręcić i dość szybko czytelnik czuje się jak w domu - pomogły w tym nawiązania do pierwszej części przypominając nam kluczowe wydarzenia.

Cieszę się, że mogłem współpracować po raz drugi z Wydawnictwem Elfickim, które ewidentnie dodaje magiczny składnik - serce. Jestem przekonany, że fani fantastyki będą zachwyceni i nie pożałują ani minuty siedzenia z tą pozycją.

🏝⚔️Pierwszy tom "Daru anomalii", był intrygującym debiutem fantasy, niepozbawionym wad, ale oryginalnym i z dużym potencjałem. I od razu muszę powiedzieć, że autor tego potencjału nie zmarnował, bo w drugiej części widać ogromny progres! Historia nabiera kształtów, a to co w pierwszym tomie wydawało się chaotycznym zlepkiem wydarzeń, teraz nabiera głębszego znaczenia.

🏝⚔️Od razu zostajemy wrzuceni w wir wydarzeń i przyznaję bez bicia, że początkowo nie mogłam skupić się na akcji, próbując sobie przypomnieć, kto jest kim i co działo się wcześniej. Na szczęście z czasem zaczęły się pojawiać wstawki ze wspomnieniami i nagle wszystko wskoczyło na swoje miejsce, a dalsza lektura była już czystą przyjemnością.

🏝⚔️Większą część książki dominuje motyw drogi. Poznałam nowe miejsca w wykreowanym przez autora świecie i jestem pod ogromnym wrażeniem jego wyobraźni. Szczególne zachwyciła mnie pewna wyspa i to co znajduje się pod wodą... Nic więcej nie powiem, ale ten wątek był rewelacyjny. Tym razem bez mapy ani rusz i często do niej zaglądałam. Na planszy pojawiają się też nowi gracze, a dalszy ciąg zapowiada się naprawdę epicko.

🏝⚔️Najbardziej w tym tomie podobało mi się jednak to, że widać jak bardzo autor bierze sobie do serca uwagi czytelników. Czytałam kilka negatywnych opinii pierwszego tomu i znalazłam tu odniesienie do wszystkich zarzutów jakie mieli czytelnicy. Przykłady? O głównym bohaterze wiadomo było tyle, że nazywa się Bren. Teraz zyskał przeszłość, która wiele wyjaśniania i sprawia, że staje się bardziej wiarygodny. Pojawiły się też zarzuty, że jest nieciekawy, samolubny i nie ma w nim niczego niezwykłego. Okazuje się jednak, że on i jego towarzysz mają do odegrania znaczącą rolę, a podróż bardzo odmienia jego charakter. Dowiadujemy się jaki był sens nieobowiązkowych prób w turnieju, a to, co wydawało się zlepkiem przypadkowych wydarzeń nabiera nagle sensu. Widać, że autor miał długofalowy plan i konsekwentnie go realizuje. Ci, którzy zrezygnowali z lektury mają więc czego żałować.

🏝⚔️Bardzo podobał mi się ten tom, nawet bardziej niż poprzedni. Jest bardziej drobiazgowy, mniej chaotyczny, a historia wreszcie zyskuje konkretny cel, do którego bohaterowie zmierzają. Wreszcie zacieśniają się realcje między postaciami, pojawiła się też rewelacyjna bohaterka (Zadra), którą wprost uwielbiam (mam nadzieję, że w trzecim tomie coś zacznie się dziać miedzy nią a Brenem). Świat nabrał kształtów, a ja bardzo chcę poznać wszystkie jego tajemnice. Autorze - dobra robota! Czekam na kolejną (i mam nadzieję, że nie ostatnią) część.

Proszę się rozsiąść wygodnie, bo będzie pewnie długo, ale za to dowiecie się co sądzę o 2 księdze Daru Anomalii.

Pomijam opis tego tomu, bo jednak nie chcę sprzedać Wam spoilera 😃

Na wstępie, wspomnę o najważniejszym - książka napisana już jest w innym stylu niż tom 1. Rozdziały są krótsze, mniej poetyckie. Opisy również są krótsze i dynamiczne, przez co akcja bardzo fajnie się rozwija i ciężko oderwać się od czytania. Podoba mi się także to, że należy skupić się podczas lektury. Jak zgubiłam wątek, to wiedziałam, że się rozkojarzyłam i muszę się cofnąć. Ponadto mamy rozdziały już z kilku punktów widzenia: Berna, Leby, Styksa i innych nowych postaci. Rozszerza to znacznie przedstawiony świat i pozwala poznać lepiej danych bohaterów oraz to czym się kierują.

Mamy wiele nowych wątków, które jeszcze bardziej rozbudowują ten fantastyczny świat. Aż poczułam jak nieskończony on jest i ile może tam jeszcze autor nam pokazać!

Sama postać Brena ewoluowała, jest mniej nadąsany, ale także mogłam go lepiej poznać. Zmienia się powoli na kartach tej księgi i sądzę, że zaczynam darzyć go sympatią. Połączenie Leby i Brena też jest już coraz lepsze, czuć między nimi silną więź. Och i prawie zapomniałam o Zadrze i Pieprzu. Są genialni i dodali wiele dynamiki do całej historii. Fajną paczkę tworzą z Brenem, a ich historie są naprawdę wciągające.

Tom ten nie posiada streszczenia wydarzeń z 1 księgi, ale możecie jak ja odświeżyć sobie 1 tom w audio. Nie mniej jednak znalazłam kilka wplecionych nawiązań do 1 księgi w treści. Cieszę się, że autor na taki ruch się zdecydował.

Jako całość oceniam książkę bardzo dobrze! Jedynie uprzedzam, że jest to naprawdę dobre high fantasy, więc niewprawieni czytelnicy w tym gatunku mogą się trochę denerwować. Po prostu podczas czytania trzeba się bardziej wysilić :) Zakończenie pozostawiło mnie z ogromną pustką, więc czekam już z utęsknieniem na informację kiedy możemy się spodziewać 3 księgi.

„Dar Anomalii. Księga 2” to niesamowita kontynuacja przygód Brena i Leby, w której poznajemy jeszcze lepiej bohaterów oraz świat wykreowany przez autora. W książce występuje wiele uwielbianych przeze mnie motywów – ucieczka, magia, przyjaźń. Mamy też wątek niewolnictwa i wspaniałe dwa światy, połączone w ciekawy sposób.

Historia ukazana w tym tomie pochłonęła mnie bez reszty, bardzo zaangażowałam się w losy bohaterów i mocno im kibicowałam. Autor ich nie oszczędza i to również niezwykle lubię w książkach - kiedy bohaterowie nie są idealni, napotykają trudności i nie mają łatwo. Postaci z tej trylogii są wyraziste, wielowymiarowe, szare moralnie i przechodzą trudną drogę, obfitującą w różne przemiany. Każda z nich jest na swój sposób interesująca i przez to tak dobrze śledzi się ich poczynania.

Świat jest bogaty, zamieszkują go różne rasy oraz fantastyczne stworzenia. Choć opisów nie ma nie wiadomo ile, to są na tyle dobrze skomponowane, że poszczególne sceny czy lokacje wyraźnie ukazywała mi w głowie moja wyobraźnia. Zarówno świat, jak i historia, tworzą niezwykły klimat, który porwał mnie bez reszty.

Akcja w tym tomie jest dość dynamiczna, lecz nawet wtedy, kiedy było jej mniej, to moje zaangażowanie w tę powieść ani trochę nie malało. Mimo że czytałam tę książkę dwa razy, to w obu przypadkach mocno się wciągnęłam i wracałam do niej myślami. Z pewnością jeszcze nie raz sięgnę po tę historię.

Jestem bardzo zadowolona z kierunku jaki obrała ta historia i z dumą patrzę na swoje logo na skrzydełku książki. Jest po prostu świetna i tak jak w pierwszej części, to i tutaj czułam, jakby autor pisał ją specjalnie dla mnie. Mam ogromną nadzieję, że na trzeci tom nie przyjdzie nam długo czekać, bo nie wiem jak wytrzymam bez kolejnych przygód z Brenem, Lebą i Zadrą!

Uwielbiam tę historię, #kochamanomalię i gorąco polecam ją wszystkim miłośnikom fantasy, nie będziecie zawiedzeni!