Czyjaś córka

Długo odkładałam "Czyjąś córkę" i żałuję,bo jest rewelacyjna.Przeczytałam w kilka godzin,tak mnie wciągnęła.

Tu właściwie akcja zaczyna się od pierwszych stron i trzyma do ostatniej karty,ma wiele zwrotów akcji a emocje trzymają do końca.

Michael i Angela to małżeństwo ,które od kilku lat stara się o dziecko.Niespodziewanie zjawia sie była żona Michaela,która twierdzi,że porwano jej dziecko a które okazuje się być również dzieckiem Michaela.Prosi go o pomoc w poszukiwaniach ,a ten postanowia pomóc, jednocześnie tkwiąc pomiędzy niedowierzaniem a nadzieją na posiadanie upragnionego dziecka.

W tej historii jest jednak wiele podtekstów.Autor z każdym rozdziałem pomału odkrywa kolejne zasłony historii,tragedie z przeszłości zestawia ze współczesnością,wykorzystując przy tym niesamowite emocje i pragnienia.Tutaj każdy z bohaterów dokłada swoja cegiełkę do całości historii,która jest bardzo ważna a powiązania są na tyle krępujące,że nie każdy z rodziny chce się do nich przyznać.Wszystko to zdaje się potwierdzać, że z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciach, bo w rzeczywistości to ona potrafi nas najbardziej zaskoczyć i trzymać w tajemnicy mniej lub bardziej mroczne sekrety.

D.Bell utrzymuje niesamowita dynamikę fabuły,często przeskakując między wątkami a bohaterami.Trochę mnie drażniło,że w najmniej oczekiwanym miejscu przerywa rozdział by zająć się kolejnym wątkiem ale w sumie to ma swój cel.Nie jesteśmy bowiem pewni co za chwile się wydarzy i jaka nowa tajemnica zostanie przed czytelnikiem odkryta.

Polecam z czystym sumieniem "Czyjąś córkę" ,bo to doskonała lektura przy której nie jesteśmy w stanie sie nudzić.

Książkę "Czyjaś córka" D.Bella czytało mi się z przyjemnością. Opowiada ona o zaginięciu 10cio letniej dziewczynki i o zdarzeniach, które następują w ciągu kolejnych 24 godzin. Fabuła zaskakuje wieloma zwrotami akcji, a główni bohaterowie mają mnóstwo tajemnic, które stopniowo są odkrywane. Książka trzyma czytelnika w napięciu i dzięki krótkim rozdziałom bardzo szybko się ją czyta.

"Czyjaś córka" to powieść, która skręca czytelnikowi trzewia. Zaczyna się niewinnie, jednak - strona po stronie - czytelnik czuje, jak bardzo słowa tej książki owijają się wokół jego serca. W pewnym momencie czułam się wręcz osaczona nie wiedząc, w którą stronę to wszystko się potoczy.

Michael jest młodym szczęśliwym mężczyzną. Dawno temu pozostawił za sobą nieudane małżeństwo; teraz ma piękną żonę, wygodny dom i dobrą pracę. Do szczęścia brakuje mu tylko i wyłącznie dziecka, o które z żoną wytrwale walczą. Jakież jest zdziwienie Michaela, kiedy pewnego dnia do drzwi jego domu puka była żona oznajmiając mu, że porwano ICH córkę. Tak właśnie - okazuje się, że Michael od dziesięciu lat jest ojcem, tyle że nikt go o tym fakcie nie poinformował. Michael postanawia pomóc byłej żonie w poszukiwaniach. Im dalej brnie w sprawę, tym więcej pytań się pojawia, a Michael jest coraz bardziej zagubiony. Do głosu dochodzą koszmary dzieciństwa, kiedy to w wypadku zginęła jego siostra. Michael obwinia się o jej śmierć, a jej duch coraz mocniej wpływa na Michaela w trakcie prowadzonych poszukiwań. Na jaw wychodzą mroczne sekrety i rodzinne tajemnice, które prowadzą do rozwiązania zagadki porwania dziewczynki. A rozwiązanie jest naprawdę zaskakujące.

Wielkim plusem książki są postacie wykreowane z wielką starannością. Każdy bohater ma swoje zalety i wady. Każdy jest jedyny w swoim rodzaju, a powiązania między postaciami przypominają gęsto tkaną, pajęczą sieć. Jeżeli dodamy do tego fakt, że prawie wszyscy uwikłani są w tajemniczą zagadkę kryminalną, która wcale nie jest łatwa do rozwiązania - otrzymamy mieszaninę iście wybuchową.

Minusem jest spora ilość wątków prowadzących w ślepy zaułek. Rozumiem, że autor w ten sposób chciał rozpalić ciekawość czytelnika i pokazać mu, jak wiele mogło się zdarzyć, ale jak dla mnie to tylko zaciemnia historię, która i tak sama w sobie jest mocno skomplikowana.

Cała fabuła została zamknięta w ciągu jednej doby jednak zapewniam Was, że wydarzeniami można by obdarzyć co najmniej tydzień. Ten natłok zdarzeń powoduje wrażenie nierealności zdarzeń, co przeszkadzało mi w odbiorze książki.

Teraz mamy dobry czas na czytanie książek. Dlatego polecam "Czyjąś córkę" wszystkim, którzy lubią śledzić zagadki kryminalne. Ta powieść na pewno trafi w wasze gusta.

Jestem jedną z tych osób, które wybierają książkę po opisie. Ta mnie do siebie przekonała, więc postanowiłam ją przeczytać. Dodam, że sam tytuł i okładka również zachęcają. Czy sama historia okazała się warta uwagi?

'Oni nie mówią, dlaczego tak się liczy te pierwsze czterdzieści osiem godzin, ale ja wiem. Chodzi o to, że zginie. Zostanie zabita. Zamordowana. Może... Zresztą łatwo sobie wyobrazić, co się może stać z dziewczynką. Z moją córką. Z naszą córką.'

Michael Frazier układa sobie świat z drugą żoną. Mają piękny dom, wspólne życie pełne perspektyw. Do szczęścia brakuje im tylko dziecka, o które starają się już od dłuższego czasu. Pewnego wieczoru do drzwi ich wspólnego domu puka była żona mężczyzny, Erica. Prosi Michaela o pomoc w odnalezieniu jej zaginionej córki, przy okazji informując go, że Felicity jest też jego dzieckiem. Czy tak jest faktycznie? I przede wszystkim, czy uda im się odnaleźć dziewczynkę zanim będzie za późno?

Historia rozkręca się od samego początku. Jest dynamiczna i prowadzona z perspektywy Michaela i Angeli, jego żony. Odkrywane są tajemnice, które nigdy nie miały wyjść na światło dzienne. Jednak to właśnie one krok po kroku prowadzą do rozwiązania sprawy i to ogromny atut tej książki. Krótkie rozdziały sprawiają, że całość czyta się bardzo szybko. Jednocześnie wciągająca fabuła sprawiła, że nawet nie zauważyłam kiedy przeczytałam całość. Samo zakończenie jest nieprzewidywalne. Wcześniejsze tropy wcale nie prowadziły do tego, co otrzymujemy na ostatnich stronach książki.

'Tak już jest, że wspólna rozpacz wzmacnia więzi między ludźmi.'

Warto poznać tę historię. Szybka i dynamiczna akcja to tylko niektóre z jej atutów. Nie pożałujecie czasu, który spędzicie z tą książką. Polecam.

'Chciał, żeby Felicity była jego dzieckiem Chciał wypełnić tę lukę w swoim życiu.'

Kiedy w drzwiach Michaela pojawia się jego była żona, mężczyzna nawet nie wyobraża sobie, jak złe mogą być wieści, z którymi do niego przyszła. Jedno zdanie w mig zmieni całe jego życie, stawiając go w obliczy ogromnego wyzwania i konieczności podjęcia niezwykle ryzykownych decyzji.

Gdyby ktoś zapytał mnie w tej chwili o polecenie dobrego thrillera, chętnie podsunęłabym mu „Czyjąś córkę”. Świeżo po lekturze, pamiętając o wszystkich zaletach tego tytułu, mam pewność, że to książka, która może się podobać, wzbudzić refleksje, zaskoczyć, a przede wszystkim przynieść wiele frajdy osobom ceniącym powieści wypełnione napięciem i tajemnicami. Sama świetnie odnajduję się w takich klimatach, a powieść Davida Bella towarzyszyła mi nieustannie przez dwa dni.

Książka rozpoczyna się mocnym akcentem i do samego końca nie zwalania tempa. Przez cały czas sporo się dzieje, a akcja rozgrywa się w kilku miejscach na raz. Bardzo podoba mi się takie rozwiązanie, bowiem mamy okazję podglądać rozwój wydarzeń z różnych perspektyw i lepiej poznać wszystkich bohaterów. Temat zaginięcia dziecka daje autorowi wiele możliwości, a Bell wykorzystał je wszystkie.

Kolejne rozdziały to kolejne tajemnice. Szybko przekonujemy się, co ukrywają bohaterzy tego mrocznego przedstawienia. Każdy z nich chowa trupy w szafie, nikt nie jest bez winy. Podczas lektury nasuwają się pytania, na które trudno znaleźć sensowne odpowiedzi. Jak dobrze znamy swoich najbliższych? Czy wiemy o nich również te rzeczy, jakimi nie chcieliby się z nikim podzielić? Jak zachowają się w kryzysowych sytuacjach? Czy możemy na nich liczyć zawsze i wszędzie? Z tymi dylematami na kartach powieści zmagają się również bohaterzy.

Nieprzewidywalność stała się w mojej ocenie drugą obok tajemniczości wielką zaletą tego tytułu. Autor nie pozwala, by czytelnik poczuł się zbyt pewnie. W „Czyjejś córce” nie ma miejsca na banały i oczywistości. A kiedy tylko pozwolimy sobie na przekonanie, że wiemy, co się wydarzyło, Bell szybko wyprowadza nas z błędu poprzez zwrot akcji lub zasugerowanie nowego podejrzanego. Lubię, kiedy autorzy chowają w rękawie asy i nie zdradzają zbyt wiele na początku. Pozwala to czytelnikowi czuć się zaintrygowanym i zaciekawionym przez cały czas poznawania powieści.

„Czyjaś córka” to także dobra kompozycja i dobry styl. Umiejętne przedstawienie wydarzeń idzie w parze z dopracowanym i przyjaznym czytelnikowi stylem. Książkę czyta się dobrze i szybko, z pewnością w dużej mierze właśnie za sprawą takiego połączenia.

To powieść, którą można przeczytać jednym tchem. Interesująca fabuła, prowadzone równolegle wątki, zwroty akcji oraz dramaty przedstawionych postaci składają się na ciekawą i dobrze napisaną książkę.