Czy to sen?

"Czy to sen?" to dość mroczny, intrygujący debiut Natalii Klewicz. Historia osiemnastoletniej Łucji, która z zewnątrz wygląda na zwykłą nastolatkę. Czeka ją napisanie matury, spotyka się z idealnym chłopakiem, najlepszą przyjaciółką, kłóci się z rodzicami. Mówi to Wam coś? Codzienność każdego nastolatka. Jednak Łucja nie jest zwyczajną nastolatką. Skrywa pewną tajemnicę przed rówieśnikami, demony, które istnieją w jej życiu od dawna. O czym mowa?

Mowa o snach tak realistycznych, że dziewczyna chce spać, by móc żyć tym drugim życiem. Chodzi do specjalisty, który ma pomóc znaleźć przyczynę pojawiania się tychże snów, radzenia sobie z nimi. Gdy Łucja poznaje Nikodema, chce więcej czasu przebywać z chłopakiem ze snów, niż ze swoimi bliskimi. Pytanie więc, czy to tylko sen?

Lubię wątek snów w książkach, tak samo jak pamiętniki czy zanik pamięci. Dodają powieści wyrazu, emocji, tajemniczości. "Czy to sen?" to książka literatury młodzieżowej, po której spodziewałam się, że będzie ocierała się o fantastykę. Dwa światy, do których dostęp ma młoda dziewczyna. Jak bardzo się myliłam...

Książka porusza bardzo ważny temat, jakim jest niechęć sięgania po pomoc specjalisty. Jak życie wymyka się z rąk osoby, która ma problemy natury psychicznej. Denerwuje ją opiekuńczość rodziców, spotkania z lekarzem, a w końcu odsuwa się od przyjaciół i znajomych. W przypadku Łucji nie pomaga fakt, że w tej drugiej "rzeczywistości" poznaje chłopaka, który ją intryguje, przez co częściej chce zamykać oczy i przenosić się do drugiego świata, z pozoru tego lepszego.

"Czy to sen?" to młodzieżówka wywołująca refleksje nad którymi powinni pochylić się nie tylko nastolatkowie, ale także rodzice. Prosty język sprawia, że książkę czyta się szybko, a narracja pierwszoosobowa pozwala towarzyszyć nastolatce i poznać emocje, rozterki, które nią kierują. Historia Łucji mówi o tym, by nie bać się szukać pomocy u specjalisty. Nadal jest to temat tabu, który niejedną młodą czy dorosłą osobę pozbawił życia. Ciężko dostrzec samemu skalę problemu, a ciągłe odpychanie pomocy prowadzi do katastrofalnych skutków.

Uważam, że jest to naprawdę dobry debiut i coś czuję, że Natalia Klewicz jeszcze zaskoczy czytelników. Warto poruszać trudne tematy, zwłaszcza wśród nastolatków. Sami dobrze wiemy, że okres dojrzewania jest burzliwy i wystarczy czasami mała iskra, by doprowadzić do nieodwracalnych zmian.

Czytacie czasami młodzieżówki? Ja od jakiegoś czasu tak i muszę wam powiedzieć, że jestem z nich zadowolona. Tym razem sięgnęłam po debiutanckie dzieło Natalii Klewicz „Czy to sen?”.

Czy czasami macie wrażenie, że nie pasujecie do tego świata?

Łucja ukrywa przed swoimi przyjaciółmi prawdę o sobie. Ma 18 lat. Kłóci się ze swoimi rodzicami. Ma przerażające sny, po których płacze i krzyczy. Nie może dojść do siebie. Jej rodzice muszą ją uspokajać. Chodzi na różne terapie, po których nie ma efektów. Zmienia co chwilę terapeutów. Nie o wszystkim im mówi.

Poznaje tajemniczego chłopaka, w którym się zakochuje ze wzajemnością. Co z tego wyniknie? Co na to wszystko powie jej chłopak?

Czy wiecie co to są marzenia senne? Łucja takie ma i za wszelką cenę nie chce przestać marzyć. Zatraca się w tym. Myli rzeczywistość ze snem. Czy uda się ją z tego stanu wyleczyć? Czy może zatraci się w tym całkowicie?

Bardzo przejmująca historia, która mną wstrząsnęła. Współczułam Łucji. Nie jest łatwo walczyć z chorobą, której nie widać. Na końcu książki moje serce stanęło. Tego się nie spodziewałam. Jeszcze do teraz jestem w szoku. Czy nastąpi dalszy ciąg tej powieści? Mam nadzieję, że tak. Genialny debiut. Gratulacje.

W tej książce znajdziecie pomieszanie jawy ze snem. Łucja tak naprawdę nie odróżnia swojego prawdziwego życia od tego co śni.

Bardzo tajemnicza historia, która wciąga od samego początku.

Dlaczego Łucja ukrywa prawdę o sobie? Myślę, że to dlatego, że nikt by jej nie zrozumiał. Boi się nawet w pełni otworzyć przed swoimi terapeutami. Co byście pomyśleli jakby ktoś wam mówił, że codziennie ma realistyczne sny i nie wie czy to się działo naprawdę czy to tylko były marzenia senne? Łucja cały czas pragnie spać. Dlaczego?

Czy jej przyjaciółka poznając prawdę odwróci się od niej?

Można powiedzieć, że prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie. Czy Łucja posiada idealnych przyjaciół?

Nie zawsze zgadzałam się z postępowaniem głównej bohaterki. Postąpiłabym inaczej niż ona.

Takiej historii jeszcze nie czytałam. Autorka ma duży potencjał. Z niecierpliwością czekam na jej kolejne dzieło.

Z całego serca polecam wam powieść „Czy to sen?” Natalii Klewicz.

Gratuluję debiutu. Takich debiutów nam potrzeba.

Czy pamiętasz swoje sny? Czy są realistyczne, czy totalnie oderwane od rzeczywistości?

Główną bohaterką w książce jest Łucja, pozornie zwyczajna nastolatka. To, co odróżnia ją od innych to jej sny. Po zaśnięciu dziewczyna żyje drugim życiem. Co się stanie, gdy sen okaże się lepszy niż rzeczywistość?

Wciągająca, intrygująca, nietypowa – to pierwsze słowa, które przychodzą mi do głowy po lekturze. Książka od początku budziła we mnie pytanie, w którą stronę potoczy się ta historia. I, co najlepsze, do ostatniego zdania nie uzyskałam odpowiedzi. Bardzo zaciekawił mnie motyw realności snów. Sama miewam zastanawiające sny, więc tym bardziej ten temat mnie zaintrygował. Ale to, czego doświadcza główna bohaterka, to zupełnie inny wymiar snów. Chciałabym powiedzieć Wam więcej, ale obawiam się za dużego zdradzenia fabuły.

Zachęcam więc Was do samodzielnego poznania tej historii. Moim zdaniem warto.

Tytuł ten w bardzo ciekawy sposób pokazuje nam jak bardzo depresja, a bardziej zniszczenia, jakie po sobie zostawia, jaki potrafi wprowadzić zamęt w na pozór poukładane i spokojne życie. Natalia Klewicz chwyciła za bardzo ciężką historię i chwała jej za to, bo wyszło jej perfekcyjnie. Dobrze przedstawione postacie, ciekawa historia i wszystko to dobrze przedstawione i poukładane. Dla mnie obowiązkowa pozycja.

O tym, że sny mogą być prorocze a to co od dziecka dla nas normalne, dla innych może być czarną magią pisze w swojej powieści Natalia Klewicz - udowadniając, że w polskiej fantastyce jest miejsce na romans oraz na zaskakujące zwroty akcji.

Zaintrygowana opisem z okładki dałam się porwać lekturze oryginalnej i bardzo pomysłowej. Debiutancka powieść autorki zaskoczyła mnie wykonaniem oraz inteligentnym połączeniem gatunkowym, ale najbardziej przypadł mi do gustu styl autorki - przyjemny, opierający się na właściwych detalach, pozwalający zrozumieć to co dzieje się dookoła głównej bohaterki a gdy do głosu zostaje dopuszczony także wątek romantyczny od razu wyczuwamy chemię pomiędzy bohaterami oraz towarzyszące im emocje.

Całość wydaje się w pełni dopracowana i jeśli szukacie lekkiej choć może niekoniecznie zobowiązującej lektury - oto propozycja dla Was. Autorka wstąpiła z przytupem na scenę literacką prezentując ciekawą wyobraźnię oraz umiejętność przełożenia na papier tego co siedzi w jej głowie. Poznajemy losy Łucji, nietypowej nastolatki, której sny wydają się aż nazbyt realistyczne. Każdej nocy dziewczyna zatraca się w nowych wydarzeniach z trudnością odróżniając jawę od snu a wszystko pogarsza się w momencie, gdy pojawia się tajemniczy chłopak z hipnotyzującym spojrzeniem.

Autorka bardzo ładnie ujęła wartości przyjaźni oraz miłości. Łucja może pochwalić się cudowną przyjaciółką u swojego boku. Ma również chłopaka, który jej towarzyszy w tej trudnej wędrówce ku zrozumieniu siebie, ale jak można się spodziewać ich związek będzie już mniej oczywisty przez wzgląd na konkretne wydarzenia. O tym jednak przekonacie się sięgając samemu po lekturę - a zapewniam - warta jest poznania nie przez wzgląd na wątek fantasy (ciekawy, ale zredukowany do minimum) a właśnie poprzez ujęcie prawdziwego życia wywróconego do góry nogami.

Ciekawie uchwycone relacje między bohaterami, nawiązanie do ponadczasowych wartości a także swoboda w budowaniu wyjątkowych snów przekładają się na "Czy to sen?", czyli bardzo udany debiut. Natalia Klewicz bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła, oczarowała sympatycznym klimatem a także pozwoliła oderwać myśli od spraw codziennych, które powędrowały w stronę Łucji i jej tajemniczych snów. Innymi słowy - jako przyjemna lektura na leniwe popołudnie sprawdzi się idealnie.

Ostatnio wydawnictwo YA! wydało najnowszą pozycję skierowaną głównie do nastolatków. Czy warto zakupić lekturę?

Jest to historia 18-letniej Łucji, która zasypiając, przenosi się do innego świata. Granica pomiędzy prawdą a wyimaginowaną rzeczywistością się zaciera. Jej dar zaczyna coraz bardziej wpływać na jej dalsze losy. Realistyczne sny utrudniają jej prowadzenie normalnego życia.

Jestem pod wrażeniem. To ciekawa pozycja, która wyróżnia się fabułą. Choć mam wrażenie, że gdzieś to już widziałem. Natalia Klewicz w tym wszystkim zapomniała bardziej rozbudować drugi świat, do którego udaje się główna bohaterka. Jest to obszar, celowo bądź nie został zmarginalizowany do minimum. Skupiła się na wątku romantycznym. Czy dobrze? Dla mnie nie, ale na pewno wielu nastolatkom przypadnie to do gustu. Jest to również książka o przyjaźni. W bardzo piękny i ciekawy sposób opisuje relację Łucji i Alex.

Cała recenzja na: CzaosStrefa

Łucja to osiemnastolatka, szykująca się do matury i spędzająca beztrosko czas z przyjaciółmi. W sumie można stwierdzić, że to taka typowa normalna nastolatka... tylko że w nocy napadają na nią niezwykle realistyczne sny, które bardzo często są przyczynami silnych ataków paniki. Dziewczyna ma tak od dziecka. Już wtedy ciężko było jej odróżnić sen od rzeczywistości, co bardzo martwiło jej rodziców, którzy chcąc jej pomóc, zapisywali ją na przeróżne terapie. Jednak Łucja sądzi, że nie ma już dla niej nadziei... sytuacja jednak pogarsza się jeszcze bardziej, gdy pewnej nocy spotyka tajemniczego chłopaka, który wywraca jej życie do góry nogami.

Jak pisze wydawca: Jest to niepokojąca i mroczna opowieść o miłości, przyjaźni i niedopasowaniu.

Ja jednak nie do końca się z tym zgadzam. Ujęłabym to bardziej, że jest to historia trudnej sytuacji, w której zabrakło nadziei na normalność i rzeczywistą miłość. Bo czy chłopak, którego spotkała Łucja był prawdziwy, czy był tylko wytworem jej wyobraźni? To pytanie wciąż kotłuje mi się w głowie. Tak samo zastanawia mnie to ile tego uczucia, które poczuła Łucja było prawdą a ile paskudną chorobą. Oraz ciekawi mnie co myśleli o niej jej najbliżsi przyjaciele, a zwłaszcza Alex, kiedy poznała prawdę.  Dlatego byłam naprawdę zmieszana gdy dotarłam do końca tej książki. Czułam jednocześnie strach, desperacje, zrozumienie i irytacje. Bo do tej pory nie wiem, co się finalnie stało i to mnie boli. Czy Łucja zaznała szczęścia? Czy jej rodzice zrobili to, co zamierzali? 

Nie wiem... i to naprawdę mnie boli. Jednocześnie takie zakończenie sprawiło, że sama mogę sobie wymyślić zakończenie, ale nie chcę tego robić. Tak samo jak stwierdziłam, że nie będę o to pytać autorki (Byłam gotowa napisać do niej na Insta, żeby dowiedzieć się co było potem). Pozostawię to jako jedną wielką zagadkę, która ma w sobie taką samą magię, jaką miały sny Łucji. Magię tajemnicy.

Wracając jednak do przypisu wydawcy:

Tak, jest to mroczna opowieść. Tak, mamy tutaj ciężką sytuację miłosną i tak, wątek przyjaźni też się pojawia... ale nie pasuje mi ON zupełnie. Naprawdę nie potrafiłam zrozumieć zachowania Łucji i Alex. Zwłaszcza tego, że Alex po jednej wiadomości odpuściła na jakiś czas i przyszła, kiedy było tylko gorzej. Jasne, widać potem jej zmartwienie i chęć pomocy... ale gdzie była wcześniej kiedy Łucja starała się ją od siebie odrzucić? Alex sama zdecydowała odpuścić i odejść. Wróciła, kiedy w moim mniemaniu było już za późno i moim zdaniem nie była prawdziwą przyjaciółką. Jasne, przyjaciele potrafią siebie zranić jak nikt inny... ale tylko prawdziwy przyjaciel będzie trwać przy kimś kto naprawdę cierpi i będzie go wspierać tak długo, jak będzie trzeba.

Myślę, że ,,Czy to sen?" to ważna książka, nad którą trzeba chwilę się zastanowić i zrozumieć. 

Książce daję 7/10.

Trudno mi jednoznacznie opisać wrażenia po przeczytaniu tej książki.

Może dlatego, że to literatura dla młodszych. Chociaż nie czuję się na nią za "dorosła" i z córką rozumiem się doskonale, to wejście w świat Łucji było dla mnie wyzwaniem.

Nastolatka żyje na pograniczu jawy i snu.

Zatraca się w wyimaginowanej realności z wyśnionymi osobami.

Tu zapytam, a gdzie jej rodzice?

Dostarczanie dziecka na terapię, luźne, sympatczne pogadanki przyzwalanie na wszelkie wyskoki, ogólna empatia raczej nie jest drogą do udzielenia pomocy.

Oczywiście to moje subiektywne zdanie.

Oparte na moim rodzicielstwie.

Książka bardzo mi odpowiada tematycznie.

Poznawanie świata psychiki bohaterki, osoby młodszej, wychowywanej w obecnej rzeczywistości, która różni się znacznie od lat w których ja dorastałam.

Autorka opisuje bardzo obrazowo i drobiazgowo uczucia dziewczyny. Idealnie wpasowuje się w obecny dobrostan egzystencji ludzkiej.

Podoba mi się język i struktura powieści.

Przemyślane zdania, dopieszczony styl przekazu.

Polecam książkę.

Można ją odebrać z punktu rodzica(ja) lub nastolatki.

Pomiędzy wersami zawarta jest prawda życia, wyborów i zmagań z demonami, które czasem nas nawiedzają.

Gratuluję.

Łucja ma 18 lat i od zawsze cierpi na bardzo realistyczne sny, które powodują u niej ataki paniki. Choć jest w szczęśliwym związku z Kubą, pewnej nocy, po zamknięciu oczu, spotyka przystojnego Nikodema. Szybko orientuje się, że zaczyna coś do chłopaka czuć.

Gdy byłam w gimnazjum, czyli jakieś 10 lat temu, szukałam szczęścia w paranormalnych romansach. Zazwyczaj sięgałam po bardziej popularne tytuły, które oczywiście były kiepskie, ale miały w sobie pewną lekkość stylu i widać było, że autor/ka jakąś tam wprawę ma. Ale czasem trafiały się toporne perełki, pisane jak tanie harlequiny, które były nie tylko wtórne, ale też nawet na tamtym etapie nie były dla mnie żadną rozrywką. Przyznaję, myślałam, że takich książek już się nie wydaje. A jednak jak się okazało, nie tylko się myliłam, ale takie rzeczy wciąż piszą polscy twórcy.

„Czy to sen?” to debiut Natali Klewicz. Przyznaję, gdy dotarła do mnie informacja na temat tej powieści, byłam przekonana, że to po prostu nowa książka nowego autora, a polskim twórcom lubię dawać szansę, tak po prostu. Dopiero gdy powieść do mnie trafiła, zorientowałam się, że Klewicz ma dość duże zasięgi w mediach społecznościowych. Nie mam pojęcia, czym się zajmuje, ale przyznaję, to wzmogło moją czujność… i słusznie. Bo to naprawdę nie jest dobra powieść.

Już kilka pierwszych zdań pełnych topornej ekspozycji pokazało, z czym będę miała do czynienia i dalej wcale nie było lepiej. Styl pisania Klewicz wygląda tak, jakby to było fanfiction, stworzone przez kompletnie nierozpisaną osobę, która w życiu przeczytała kilka najbardziej znanych, anglosaskich powieści typu „Zmierzch”, ale którą szkoła nauczyła w miarę poprawnego pisania. Zdania są więc dobrze złożone, ale brakuje tu jakiegokolwiek polotu. Wszystko jest sztywne, sztuczne, wyraźnie widać, że to debiut.

[SPOILERY bez konkretów] Sam pomysł na książkę jest… ech, chciałabym powiedzieć, że to miało jakiś potencjał, ale nie, nie miało. To trochę wygląda tak, jakby autorka umyśliła sobie wielki plot twist na końcu, jakby SPECJALNIE chciała się wyróżnić, ale nijak jej to wyszło. Bo widzę to trochę tak, jakby „Czy to sen?” z założenia miało udawać fantasy i być romantyczną opowieścią, ale przez otwarte zakończenie miało pozostawiać czytelnika w niepewności: gdzie leżała prawda? Która rzeczywistość była/jest prawdziwa?

Tyle że Klewicz zbyt kiepsko pisze, aby to w ogóle mogło być. Ani nie robi porządnego worldbuildingu, jeśli chodzi o fantastyczne elementy, ani nie prowadzi w realistyczny sposób problemów psychicznych Łucji i to wypada po prostu mdło i nijak. Wyobrażam sobie, że ten tekst mógłby działać, gdyby jakiś wybitny autor, tworzący w realizmie magicznym, przerobił go na opowiadanie. Ale nie w tej formie, absolutnie nie. [Koniec SPOILERÓW]

Autorka próbuje być realistyczna i do pewnego stopnia same dialogi bohaterów działają, a sytuacja w świecie rzeczywistym jest, jak na tego typu dzieło, stosunkowo dobrze osadzona, ale właściwie mnie co najwyżej męczyła. Szczególnie że nastoletnie dramy, które przeżywają bohaterowie, po prostu kompletnie do mnie już nie przemawiają. Pewnie nastolatek poczułby się bardziej w nie wciągnięty, ja kompletnie nie.

Z zalet mogę wymienić to, że „Czy to sen?” jest książką krótką, którą szybko się czyta. Tu w gruncie rzeczy nie ma zbyt wiele treści, więc po prostu trudno w tej książce utknąć, a nie ma nawet 300 stron, więc sprawny czytelnik bez problemu przyswoi wszystko w jeden wieczór. Ach, no i nie wydaje się szczególnie szkodliwa, to też zawsze zaleta, biorąc pod uwagę, co czasem w młodzieżówkach się dzieje.

Byłam, widziałam, oceniłam i więcej do tej książki wracać nie będę. Gratuluje autorce spełnienia marzeń w postaci wydanej książki, ale jednocześnie przestrzegam czytelników: nawet jeśli szukacie lekkiego romansu z nadnaturalnym wątkiem, to na rynku naprawdę znajdziecie masę lepszych. Nawet wśród tych, które sama krytykowałam. „Czy to sen?” jest po prostu czymś naprawdę nudnym i kiepsko napisanym.

Czy to sen?

Debiutancka powieść autorki Natali Klewicz znanej z telewizyjnego programu związanym z projektem My3. Książka opowiada o Łucji z pozoru normalna nastolatka. Chodzi na randki z chłopakiem, spędza czas z przyjaciółka, gra w siatkówkę, czasem kłoci się z rodzicami. Różni ją jedna rzecz, ona nie śpi by odpoczywać, a po to, by życ drugim, niesamowitym życiem. Może z życia korzystać podwójnie. To co robi w jednym życiu, nie prowadza konsekwencji do drugiego. Do czasu, kiedy w śnie poznaję tajemniczego Nikodema, traci równowagę między dwoma życiami. Zaczynają zaburzać rzeczywistość, która ją otacza.

Ciekawy zamysł książki, z opisu brzmi ciekawie, jednak miałam większe oczekiwania do książki, inaczej wyglądało to w mojej głowie po przeczytaniu opisu, niż było naprawdę. Z początku doczytałam do 91 strony i zaliczyłam dnf, potem miałam drugie podejść z którym dotarłam do końca. W niektórych momentach zażenowało mnie mocno, poczułam totalny cringe. Śmieszyły mnie sytuację niektóre, ale w odwrócony sposób niż planowała autorka. Pierwsza połowa była dość bezsensowna i cringowa, a druga już lepiej, lecz na zakończeniu straciłam wszystko, co dała mi druga połowa. Niepowala.

Oceniam książkę na 2,75 na pięć. Miała być trója, ale zakończenie, w jakim momencie przerwa.

Przedział wiekowy taki trzynaście plus.

recenzja rowniez na ig : mar1ynab00ks

Książka napisana tak, że szybką się ją czyta. Mogę polecić ją każdemu. Piękna historia dziewczyny, zakochanej w mężczyźnie ze snów. I jej przeżyć i chęci spotkania go ponownie.