Czerwony pamiętnik

Kochani “Czerwony pamiętnik” to jeden z najlepszych debiutów, jakie czytałam. Jestem zauroczona tą książką. Czytając tą historię czułam się tak jakbym otworzyła kufer pełen skarbów.

Emilia jest nie tylko właścicielką pracowni konserwacji dzieł sztuki i galerii, ale także pasjonatką starych domów i przedwojennych artefaktów, którym przywraca blask i znaczenie. Jej niezwykłe zamiłowanie do dziedzictwa przeszłości sprawia, że staje się specjalistką od renowacji i odnawiania historii, przywracając życie każdemu zabytkowi, który trafia w jej ręce.

Kiedy od babci dostaje w spadku uroczą biblioteczkę, Emilia widzi w niej nie tylko przedmiot do odnowy, ale również skrywaną tajemnicę. Ukryte zapiski, które odkrywa w meblu, prowadzą ją do fascynującej historii Michaliny Lobsdorf, zmieniając nie tylko jej opinię na temat tej tajemniczej kobiety, ale i samej siebie.

Podczas letnich wakacji Emilia spotyka Szymona, swojego pracownika, który przypadkiem staje się jej towarzyszem w odkrywaniu sekretów przeszłości. Razem otrzymują zaproszenie na ekskluzywny wernisaż i aukcję u jednego z milionerów, gdzie Emilia zaskakuje obecnych swoją wiedzą i wrażliwością na piękno sztuki.

W miarę jak Emilia zgłębia tajemnice notatek swojej babci, próbuje również rozwikłać zagadkę związaną z pseudonimem "Jarzębina", którym babcia się posługiwała. Jednak im głębiej wchodzi w śledztwo, tym bardziej zdaje sobie sprawę, że historia przeszłości splata się z teraźniejszością w sposób, którego nie mogła się spodziewać.

Ta książka jest tak niesamowita, że aż ciężko mi to ubrać w słowa, ale mimo wszystko spróbuję.Kiedy Emilia zaczyna czytać pierwszy wpis z pamiętnika babci poczułam się jakby ktoś włączył projektor w starym kinie. Oczami wyobraźni mogłam oglądać wydarzenia z przeszłości. Magia kina w książce. Najpiękniejsza podróż w czasie jaką odbyłam, a to dzięki przepięknie skonstruowanemu wątkowi pamiętnika.

Mimo że akcja rozwija się powoli, to nie ma miejsca na nudę. Jest niezwykle ekscytująca i wciągająca. Biegnie dwutorowo - w czasach II wojny światowej, gdzie poznajemy życie Michaliny Lobsdorf, i we współczesności, gdzie poznajemy życie, a może bardziej intrygę, w jaką została wciągnięta jej wnuczka Emilia. Świetnie wpleciony w całość wątek kryminalny, którego się zupełnie nie spodziewałam.

Myślę, że historia Jarzębiny z czasów II wojny światowej jest wzruszająca i jest swego rodzaju hołdem i podziękowaniem dla wszystkich takich osób jak ona działających w podziemiu, gotowych poświęcić się dla ratowania bliskich i okupowanej Polski. To, jak organizowano działania konspiracyjne i jak funkcjonowało całe podziemie, jest niewiarygodne. Jak ratowano ludzi, książki, dzieła sztuki… Ta część jest najbardziej emocjonalna. Czuć poświęcenie, miłość i wolę walki o lepsze jutro.

Jak dla mnie debiut roku!!! Kochani tą książkę powinien przeczytać każdy ;-)

Brawa dla grafika, przepiękna okładka.

“Możemy próbować zaplanować swoje życie, ale los i tak pomiesza szyki”.

Emilię od zawsze fascynowały stare przedmioty i przedwojenne domy z duszą. Z cierpliwością i uporem potrafi nadać im nowe życie. Od lat przyjaźni się z Michałem, razem prowadzą galerię i pracownię dzieł sztuki. Ukochana babcia była jej jedyną rodziną, jej śmierć mocno nią wstrząsnęła. Babcia pozostawiła jej spadek, w tym piękną, nadszarpniętą czasem biblioteczkę, która wymaga pilnej renowacji. Niespodziewanie odkrywa w niej zapiski dotyczące życia Michaliny Lobsdorf. To one sprawią, że Emilia spojrzy na swoją babcię zupełnie inaczej. W międzyczasie Emilia wybiera się na od dawna planowane wakacje, tam dostaje zaproszenie na wernisaż i aukcję od pewnego milionera. Szybko znajdują temat do rozmowy, Emilia imponuje mu swoją wszechstronną wiedzą. Niebawem przeszłość zacznie się przeplatać z teraźniejszością…

Wielowymiarowa perspektywa, akcja powieści toczy się swoim rytmem, wywołuje emocje. Fabuła zajmująco poprowadzona, mamy dwie ramy czasowe, teraźniejszość i przeszłość, którą poznajemy z notatek starszej pani z czasów II wojny światowej. Atutem powieści są bohaterowie. Skomplikowane, autentyczne, ciekawie wykreowane osobowości, cały czas miałam wrażenie, że razem z nimi przemierzałem ich kręte życiowe ścieżki.

Często wydaje nam się, że dobrze znamy swoich bliskich, zwłaszcza tych starszych. A jednak ich życie, młodość potrafią zaskoczyć, odkrywamy coś, co zmienia nasze ich postrzeganie. Tak właśnie było z Emilią, po przeczytaniu wspomnień babci, młoda kobieta odkryła ją na nowo. Jej historia, życie nie było usłane różami, młodość przypadła na okrutne wojenne czasy. Przez zrządzenie losu zaczęła działać w konspiracji, to tam spotkała miłość swojego życia. Towarzyszył jej strach, niepewność jutra, brak poczucia bezpieczeństwa, wojenne okrucieństwo. Tajemnice, intrygująca zagadka kradzieży dzieł sztuki. Piękno prawdziwej przyjaźni.

Pełna życiowych zawirowań opowieść, której dałam się porwać. Miłość i jej różne oblicza, a w tle trudne, bolesne czasy II wojny światowej. Zakończenie bardzo mi się podobało. Czy ciąg dalszy nastąpi? Oby! Polecam, czytajcie! Tatiasza i jej książki :)

Michalina ukochana babcia Emilii odeszła, ale pozostawiła po sobie piękne wspomnienia i ukochaną biblioteczkę. Emilia chcąc odnowić mebel odnajduje ukryty w niej czerwony pamiętnik, w którym babcia opisuje swoje wspomnienia. Zafascynowana zapiskami babci, pragnie się dowiedzieć dlaczego babcia używała pseudonimu Jarzębina i kim jest Jan Piórko.

Emilia pasjonuje się konserwacją dzieł sztuki oraz ponadczasowymi dworkami. Kiedy przypadkowo na wakacjach spotyka Szymona, ten zaprasza ją na wernisaż i aukcję do bardzo bogatego człowieka. Emilia jest oczarowana, ale również przerażona kwotami jakimi operuje się na tego typu aukcjach.

Po powrocie do pracy z propozycją współpracy odzywa się znajomy Szymona, który jest zainteresowany wystawieniem i sprzedażą prac w galerii Emilii.

Jakie tajemnice z życia babci wyjdą na jaw?

Z jakimi trudnościami będzie musiała zmierzyć się Emilia?

Piękna i ponadczasowa historia. Zaciekawił mnie opis, więc z przyjemnością zatopiłam się w lekturze i faktycznie ta historia jest wciągająca, intrygująca i tajemnicza, że nie można się od niej oderwać.

Głównym wątkiem jest pamiętnik i spisane w nim osobiste przeżycia i sytuacje babci Michaliny z czasów wojny. Wspomnienia są przejmujące i poruszające. Czytałam z zapartym tchem i ciekawa byłam jak się historia zakończy i jak się rozwiąże zagadka tajemniczej Jarzębiny. Książka podzielana jest na rozdziały, które dzieją się na dwóch płaszczyznach czasowych i bardzo mi się podobał ten zabieg. W książce znajdziecie również wątek kryminalny, ogrom tajemnic, intryg, przyjaźń i miłość. Bardzo rzadko czytam historie, które dzieją się w czasach wojennych, ale dzięki tej historii nabrałam ochoty na więcej tak pięknych powieści.

Emilia po śmierci babci, postanawia odnowić odziedziczoną po niej biblioteczkę. Ze zdziwieniem odkrywa tajną skrytkę, a w niej czerwony pamiętnik. Kobieta, gdy tylko czas jej na to pozwala, zaczytuje się z fascynacją we wspomnieniach babci. Stopniowo poznaje dzieje najbliższych dla niej osób, zaczyna widzieć Michalinę od całkiem innej strony. Jednocześnie w życiu zawodowym Emilii dużo się dzieje. Nie koniecznie idzie ku dobremu. W pewnym momencie, zdarzenia z pamiętnika zaczynają łączyć się z teraźniejszą sytuacją... Jaki wpływ na życie Emilii, będzie mieć historia z czasów wojny?

"Czerwony pamiętnik" to debiut Eweliny Klimko. Muszę przyznać, że bardzo udany debiut. Fabuła poprowadzona w dwóch ramach czasowych. Wraz z Emilią czytamy notatki babci Michaliny z jej pamiętnika, dzięki czemu możemy przenieść się do jej lat młodości, które przypadły na okres II wojny światowej. Ta historia jak i jej bohaterowie, chwyciła mnie za serce. Dużo emocji, z jednej strony lekka w czytaniu, a jednocześnie nie brakuje w niej smutnych momentów, mało przyjemnych. Podoba mi się wątek z przemytnikami dzieł sztuki, umiejscowiony w teraźniejszości, bo to nadaje tej historii delikatnie kryminalny charakter. Nie jest mdła ani nużąca. Z pewnością będzie w mojej pamięci jeszcze przez długi czas.

Polecam wam "Czerwony pamiętnik", szczególnie jeśli lubicie opowieści, w których odkrywamy wraz z bohaterami, jak wybory przeszłych pokoleń kształtują naszą teraźniejszość.

" Czerwony pamiętnik" Ewelina Klimko

Bardzo cieszy mnie fakt, że nasz polski rynek wydawniczy rośnie w siłę. Moje serce czytelniczki raduje się ogromnie, kiedy mam możliwość sięgnąć po książkę debiutującego autora. Za każdym razem jest to dla mnie swego rodzaju podróż w nieznane, w którą chętnie się wybieram i której jestem bardzo ciekawa. Dziś chciałabym w taką podróż zabrać również was, gdyż w ostatnim czasie dzięki uprzejmości Wydawnictwo Dragon miałam wielką przyjemność spędzić wyjątkowy czas na lekturze pierwszej w dorobku twórczym Ewelina Klimko powieści „Czerwony pamiętnik” i już teraz muszę przyznać, że było to dla mnie niezapomniane przeżycie czytelnicze.

Zanim jednak opowiem nieco więcej o książce, chciałabym podzielić się z wami tym, czego możemy dowiedzieć się od samej autorki, chociażby na spotkaniach autorskich, a co mnie mocno ujęło za serce i sprawiło, że zupełnie inaczej odebrałam wszystko to, o czym przeczytamy na kartach tego tytułu. Otóż tytułowy czerwony pamiętnik istnieje naprawdę i jest wyjątkową pamiątką po nieżyjącej już babci pisarki, który to otrzymała po jej śmierci. Marzeniem babci było napisanie książki o swoim życiu, którego niestety nie zdążyła spełnić. Za to wnuczka postanowiła zrobić to za nią. I tak oto, między innymi na podstawie zapisków z owego pamiętnika powstała ta niezwykle klimatyczna i emocjonalna powieść. Nie bez powodu napisałam, że powstała ona nie tylko na podstawie wspomnianych zapisków, gdyż część z opisanych przez Ewelinę w książce wydarzeń jest fikcją literacką obrazującą życie babci Michaliny takim, jakim chciałaby je widzieć jako jej wnuczka.

Przejdźmy już zatem do samej fabuły utworu, która została podzielona na dwie płaszczyzny czasowe. Pierwszą z nich stanowi współczesność, w której poznajemy Emilię. Młodą kobietę, która wspólnie z przyjacielem prowadzi pracownie dzieł sztuki oraz galerię. Ponadto fascynuje ją stare przedwojenne domy i przedmioty, którym nadaje nowe życie. Postanawia odrestaurować starą biblioteczkę babci, w której znajduje schowek skrywający jej osobisty pamiętnik. My czytelnicy wspólnie z kobietą przenosimy się do czasów drugiej wojny światowej, a także czasów powojennych, w których wspólnie z Eweliną poznajemy trudy życia młodziutkiej dziewczyny w czasach wojennej zawieruchy i niepewności jutra, które nigdy może nie nadejść. Poznając koleje jej losów, doświadczamy bardzo wielu silnych emocji. Nie tylko tych trudnych wynikających z czasów, w jakich przyszło jej żyć. Strach, zwątpienie, brak sił do walki, ale także tych pięknych jak miłość, determinacja, nadzieja.

Ten pamiętnik miał sprawić, że Emilia pozna lepiej swoją babcię i rzeczywiście tak się stało. Czytając tę książkę, uświadamiamy sobie, jak niewiele wiemy o naszych bliskich. Historia Michaliny przypomina nam, aby doceniać i dostrzegać to, co mamy. Często bowiem żyjemy owładnięci tęsknotą, ułudą, mrzonką, nie dostrzegając wartości tego, co mamy obok siebie. Również doświadczenie życiowe tej kobiety uczy nas, abyśmy nie oceniali zbyt pochopnie innych ludzi. Życie bowiem nierzadko wymusza na nich zakładanie masek, które uniemożliwiają im bycie do końca sobą, a tym samym postępowanie w zgodzie z samym sobą.

To jednak jeszcze nie ostatnia życiowa lekcja, którą dostaniemy, sięgając po tę książkę. Jej lektura uświadomi nam również, że przeszłość naszych krewnych, nigdy nie jest wyłącznie w ich przeszłości, gdyż jak sami się przekonacie, w tej opowieści przeplata się ona z teraźniejszością i dopełnia przeznaczenia.

„Dziewczyna popatrzyła na siebie i wydawało jej się, że jest starsza niż w rzeczywistości. Dostrzegła w sobie pewną nieuchwytną zmianę, jakby przeżycia babci na nią wpłynęły. Zdawała sobie sprawę, że doświadczenia przodków kształtują potomnych, i można odziedziczyć pamięć wydarzeń, które rozgrywały się na wiele lat przed ich urodzeniem. Teraz miała okazję przekonać się o tym na własnej skórze”.

„Czerwony pamiętnik” to piękna i niezwykle klimatyczna powieść fabularyzowana z solidnie dopracowanym tłem historycznym, która poruszy każdego, kto zechce poświęcić jej swój czas, do czego gorąco zachęcam. Jestem przekonana, że dotknie ona najczulszych strun waszych serc i dusz. Nie mogłabym nie wspomnieć także o tym, że jest to również książka o książkach. Książkach, które są naszym dziedzictwem i które w tej powieści, a także w historii naszego kraju odegrały bardzo ważną rolę. Każdy znajdzie w tej historii coś dla siebie. Bo choć mogłoby się, wydawać, że jest ona adresowana do kobiet, to mężczyźni również na pewno będą zadowoleni, oddając się jej lekturze. Satysfakcję czytelniczą zapewnią nam nie tylko wciągająca historia i tło historyczne, ale także zajmująca zagadka kryminalna, którą wspólnie z bohaterami próbujemy rozwikłać. Na uwagę i uznanie zasługuje również plastyczny, wręcz malujący przed naszymi oczami słowem piękne obrazy język, jak również ciekawe kreacje bohaterów, którzy są mocno niejednoznaczni.

Te wszystkie aspekty sprawiają, iż bez wahania mogę napisać, że debiut literacki okazał się bardzo udany, co bez wątpienia czyni Ewelinę Klimko bardzo obiecującą autorką. Oddała w nasze ręce książkę, która od początku budzi naszą ciekawość i zainteresowanie Taki zostaje aż do ostatnich stron, a samo zakończenie zaskakuje. Kochana serdecznie Ci gratuluję i z niecierpliwością, czekam na to, co teraz dla nas przygotujesz. Jestem pewna, że babcia patrzy na Ciebie z góry i jest dumna.

Główną bohaterkę Emilię poznajemy w momencie, w którym musi pożegnać się z umierającą babcią Michaliną. Jest to trudne pożegnanie, gdyż młoda kobieta jest bardzo zżyta z babcią. Gdy przychodzi do podziału majątku po zmarłej, większość dziedziczy Emilia, w tym zabytkową biblioteczkę. Kobieta postanawia ją odnowić i wówczas natrafia na skrytkę, a w niej na czerwony pamiętnik. Emilia za pośrednictwem zapisków babci, przenosi się w czasie do lat młodości Michaliny Lobsdorf vel „Jarzębiny”.

Emilia wraz ze swym przyjaciel Michałem prowadzi niewielką galerię sztuki. Nawiązują współpracę z poważanym w branży przedsiębiorcą, który wystawia kopie znanych na całym świecie dzieł. Okazuje się jednak, iż zawarta współpraca przyniesie więcej złego niż dobrego.

„Czerwony pamiętnik” to bardzo ciekawie napisana debiutancka powieść Autorki, w której posiłkuje się dwiema osiami czasowymi. Pierwsza z nich rozgrywa się w 2011 roku i dotyczy losów Emilii, zaś druga jest wspominkami, historią Michaliny zapisaną w tytułowym czerwonym pamiętniku, rozpoczynającą się Truskawcu w 1938 roku, opowiadającą o latach II wojny oraz czasach powojennych.

Autorka skupiła się na ciężkich przeżyciach związanych z działaniami wojennymi, walką z wrogiem, konspiracją, w której między innymi działała Michalina. Wspomnienia babci Emilii wywoływały niemałe emocje, począwszy od strachu, niepewności, lęku, poczucia utraty bezpieczeństwa, troski o przyszłość. Emilia wcześniej nie wiedziała, w jaki sposób jej babcia poznała miłość swojego życia – dziadka Jana. We wspomnieniach spisanych w pamiętniku, Michalina zawarła również tę historię i szczerze mówiąc, była ona dla mnie niemałym zaskoczeniem.

Jest to opowieść o trudach wojny, bolesnych, łamiących serce przeżyciach, ale i o tych szczęśliwszych aspektach życia, jakim niewątpliwie jest miłość. To historia różnych jej obliczy, od miłości między wnuczką a babcią, miłość do sztuki, po miłość udawaną czy niespełnioną. To książka skierowana głównie do czytelników lubujących się w literaturze obyczajowej z historią w tle. Całość czyta się bardzo szybko i sprawnie, między innymi dzięki lekkiemu i przyjemnemu stylowi Autorki. Polecam!

Książka opowiada o trudnej miłości w czasach wojny. Całą książkę kibicujemy Michalinie i Janowi, aby w końcu spotkali się ponownie i zostali na zawsze razem. Czy tak się dzieje? Przeczytajcie sami!

OPOWIEŚĆ O PRZEZNACZENIU, KTÓRE WYPEŁNIA SIĘ PRZEZ POKOLENIA

Główna bohaterka Emilia to młoda dziewczyna wraz z przyjacielem Michałem prowadzi małą galerię sztuki połączoną z pracownią renowacji. Kobieta uwielbia przedwojenne domy i przedmioty, którym nadaje drugie życie. Emilia była bardzo związana z babcią, po śmierci staruszki, wnuczka wciąż wraca wspomnieniami do chwil spędzonych z seniorką. Starsza pani zostawiła dziewczynie w spadku zabytkową biblioteczkę wraz z cennym skarbem – tytułowym czerwonym pamiętnikiem, w którym znajdują się zapiski Michaliny Lobsdorf. Emilia na kartach notesu wyrusza w podróż do przeszłości. Poznaje wojenną historię swojej babci, wiele rodzinnych tajemnic oraz okrucieństwo jakie spotkało niewinnych ludzi w czasie wojny. Historia opisywana jest dwutorowo, to co działo się kiedyś oraz obecne wydarzenia.

Do książki wpleciony został bardzo wyraźny wątek związany z dziełami sztuki. Emilia podczas wakacji została zaproszona na wernisaż i aukcję u jednego z milionerów z tej branży. Później nawiązuje z nim współpracę i staje na drodze oszustów fałszujących dzieła sztuki. Jakie skutki przyniesie to odkrycie? Czego o swojej babci dowie się Emilia? Jak historia zatoczy koło i połączy przeszłość z teraźniejszością?

CZERWONY PAMIĘTNIK to bardzo dobrze napisany debiut, przemyślany i dopracowany. Ciekawe połączenie wątków i zaskakujący finał. Świetne manewrowanie Autorki między przeszłością i teraźniejszością. Od samego początku bardzo polubiłam Emilię, byłam też jednocześnie ciekawa historii Jarzębiny. Ewelina Klimko nie omija też tematu miłości. Opisuje uczucie jakie łączyło Michalinę i Jana. Miłość w czasie wojny to coś co trudno sobie dziś wyobrazić. Niepewność, strach, niebezpieczeństwo to wszystko towarzyszyło ludziom każdego dnia. Jednocześnie tak samo jak dziś pragnęli kochać i być kochanymi. Wielu musiało podejmować trudne decyzje, które przynosiły konsekwencje nie tylko dla nich samych, ale ich najbliższych i przyszłych pokoleń. Jak potoczą się losy babci i wnuczki? Czy dzieła sztuki będą kiedykolwiek bezpieczne? Jaką historie skrywa czerwony pamiętnik? – sięgnij po debiutancką książkę Eweliny Klimko i poznaj wartościową międzypokoleniową historię.