Czego nie widać w świetle. Niezapominajka. Tom 1

Quinn można powiedzieć, że to ten idealny typ faceta. Jest inteligentny, przystojny, wysportowany plus do tego nie owija w bawełnę. Dziewczyny ciągle się za nim oglądają. Tylko jedna impreza dużo w jego życiu zmieni. Nagle zagaduje go dziewczyna z niebieskimi włosami, która ma mu coś ważnego do powiedzenia. Zastanawiając się czy z nią porozmawiać, zauważa że ktoś ją atakuje, więc rusza na pomoc. Tylko wróg ma przewagę i zaczyna się pościg, który kończy się tym, że chłopak ląduje w szpitalu i musi przez pewien czas poruszać się na wózku. Dodatkowo zaczyna widzieć rzeczy, które nie powinny mieć miejsca i nikt poza nim tego nie widzi. Pomocna okazuje się Matilda. Sąsiadka, grzeczna, poukładana i bardzo religijna, która uwielbia powieści fantazy i może być jedyną, która mu uwierzy i postara się pomóc. Co rzeczywiście się wydarzyło? Kim był oprawca? Jakie tajemnice wyjdą na jaw?

No cóż, na samym wstępie mogę ostrzec, że będzie tutaj mnóstwo zachwytów, ponieważ i powieść jest genialna plus napisała to jedna z moich ukochanych autorek! Widząc zapowiedź tej powieści od razu znalazła się na szczycie listy, książek, które muszę mieć i przeczytać i nie żałuję. Choć początek lekko mnie zmylił, to im dalej to było już tylko lepiej! Kerstin Gier najwidoczniej lubuje się w gatunku fantastyki i naprawdę świetnie jej to wychodzi! Od Trylogii Czasu, którą kocham całym serduchem, po Trylogię Snów, która też wyszła jej fenomenalnie, tak teraz mamy kolejną Trylogię Niezapominajka!

Historia rozpoczyna się dość niewinnie i trudno przewidzieć, o co w niej tak dokładnie chodzi. Razem z bohaterami powoli zagłębiamy się w całą sytuację, odkrywamy kolejne fakty i poszukujemy odpowiedzi. Akcja raczej nie pędzi na łeb na szyję, ale przez napięcie i niewiedzę trudno się od niej oderwać! W tej książce wszystko jest na swoim miejscu, nie miałam wrażenia, że czegoś jest za dużo lub za mało. Balans został tutaj idealnie wyważony i w tym momencie mogę się tylko zachwycać!

Bohaterów niezwykle polubiłam i nawet nie przewidziałam, kto okaże się tym dobrym a kto złym, a to ogromny plus, bo ostatnio trudno było mnie zaskoczyć. Quinn na początku wydaje się standardowym męskim bohaterem, który niczym nie zaskoczy. Trochę taki buc, który może mieć każdą, oczywiście przystojny i dziewczyny się za nim uganiają. Co od pierwszych stron go wyróżnia, to jego hobby i umiejętności! Jednak na przestrzeni fabuły chłopak przechodzi pewną przemianę i zaczyna dostrzegać więcej. Poza tym choć na zewnątrz kreuje się jako "bad boy", to jednak w środku jest w nim dobro czy wrażliwość. Podejmuje racjonalne decyzje i rozumie, że musi ponosić za nie konsekwencje. Matilda zaś można w teorii powiedzieć, że jest jego przeciwieństwem. Nie ma prostego życia w domu, ponieważ jej rodzina jest bardzo religijna, a ona uważana jest za jej "czarną owcę". Raczej nie jest standardowo wychowywana. Nie przeszkadza jej to jednak by podążać za głosem serca i spełniać swoje pragnienia. Im dłużej przebywa z chłopakiem, tym nabiera więcej pewności siebie i jej riposty są coraz lepsze.

Książkę czyta się szybciutko i przyjemnie. Łatwo się w nią wciągnąć i zaangażować. Fabuła płynie, dialogi są zabawne i pojawia się w niej dużo smaczków z innych książek. Dodatkowo to mnie totalnie zaskoczyło i nieziemsko uszczęśliwiło, bo mamy tutaj lekkie nawiązanie do Trylogii Czasu!! To było tak niespodziewane, że najpierw to przegapiłam, a potem nie wierząc cofałam, bo musiałam się upewnić! To takie dla mnie tylko +100 do oceny. Dodatkowo w ostatniej recenzji pisałam, że niemieccy autorzy czasami mają jakieś problemy z opisywaniem relacji miłosnych, a Pani Gier jest tego wyjątkiem. Tutaj pomiędzy postaciami bardzo powoli coś się budzi i jest to świetnie przedstawione i jak najbardziej realnie (oczywiście biorąc pod uwagę wątek fantastyczny). Kiedy to się już pojawia, zachowują się oni racjonalnie i dojrzale. Nie jest to wymuszone, a po prostu jest urocze i podczas czytania tego miałam same ohy i ahy! Zakończenie pojawiło się w środku wyjaśniania i to już nie było takie fajne, zwłaszcza jak nie ma się kontynuacji pod ręką, a mój niemiecki nie jest na tak wysokim poziomie znajomości...

Dlatego podsumowując, czy ją polecam? Oczywiście że tak. Dla fanów powieści Kerstin Gier to będzie powrót do domku i do tego co znamy i uwielbiamy! To będzie też świetna lektura dla osób, które poszukują lekkiej fantastyki, z dużą ilością poczucia humoru i takimi mrugnięciami autorki do czytelnika. Porusza dużo bardzo dobrych motywów i wątków jak: różne relacje dziecko-rodzice, jak czasami są traktowane osoby z niepełnosprawnościami, o zdobywaniu pewności siebie, slow burn, enemies to lovers. Pod koniec pojawia się jeszcze jeden motyw fantastyczny, który kilka lat temu królował w tym gatunku, ale nie chce mówić dokładnie o który dokładnie chodzi, żeby nie zdradzać finału. Jednak jestem zauroczona w tej książce i już z niecierpliwością wyczekuję kolejnej części!

Quinn miał jasny plan. Świetnie bawić się na urodzinach przyjaciela i zakończyć swój związek. I pewnie wszystko by szło po jego myśli, gdyby nie fakt, że podczas imprezy musiał uciekać przed stworzeniami jak z koszmaru i uległ ciężkiemu wypadkowi. Matylda to jego sąsiadka, która od dziecka jest w nim nieszczęśliwie zakochana. Sprawę komplikują jej bardzo religijni rodzicie, którzy na wiele nie pozwalają. Quinn po wypadku zaczyna widzieć i słyszeć rzeczy, które bardziej pasują do opowieści fantasy, a nie rzeczywistości. I tylko Matilda zdaje się mu wierzyć. Jednak to dopiero początek ich przygód.

„Niezapominajka” to książka pełna niejasnych wątków i niespodziewanych zwrotów akcji. Quinn i Matylda zabierają czytelnika w świat pełen magii, kolorów i fantazji.

Kerstin Gier powróciła na rynek książki w wielkim stylu. „Niezapominajka” to książka, która poprawia samopoczucie i daje poczucie ciepła porównywalne z otuleniem kocem. A dzieje się tak za sprawą humoru i lekkości pióra autorki. Zabawne momenty, ciekawe postaci i mnóstwo sarkastycznych dialogów sprawiają, że książkę czyta się z ogromną przyjemnością.

Czytaniu tej książki towarzyszyło mi ogromne poczucie nostalgii. W „Niezapominajce” pojawiały się nawiązania do „Trylogii Czasu”, którą w czasach gimnazjalnych uwielbiałam. Muszę przyznać, że w pewnym sensie moja miłość do książek zaczęła się właśnie od Kerstin Gier, więc to jej twórczość wpłynęła na to, jak teraz odbieram książki.

Matylda i Quinn zdobyli moje serce. Ich przekomarzanki i wyzwania, którym razem stawiają czoło wywoływały uśmiech na mojej twarzy. Zdecydowanie nie mogę się doczekać kolejnej książki z tej serii!

Od kiedy przeczytałam Czerwień Rubinu, Kerstin Gier stała się jedną z moich ulubionych autorek i wiedziałam, że polubie wszystko co tylko napisze. Dlatego z wielką przyjemnością sięgnęłam po pierwszy tom jej nowej trylogii.

I nie zawiodłam się. Już od pierwszego rozdziału wpadamy w historię pełną akcji oraz tajemnic. Nie brakuje w niej również typowego dla Gier poczucia humoru.

Wraz z bohaterami poznajemy fantastyczny świat, który przeplata się z tym rzeczywistym. A jest on pełen magicznych stworzeń, istot i portali. Mamy karłowate smoki, świetlne ślimaki, Wróżów, Nexów (do których należy Joanna d'Arc), a nawet ducha Nietzschego. Czuję jednak lekki niedosyt. Chciałabym dowiedzieć się więcej o Kręgu i zamieszkujących go istotach, bo mam wrażenie, że dostałam tylko okrojone informacje.

Na plus świetna kreacja bohaterów. Uwielbiam Matilde! Jest zabawna, urocza oraz bardzo bystra, a poza tym jest książkarą ze skłonnością do słowotoków. Quinn natomiast jest trochę irytujący. To taki typowy popularny dzieciak, który ma w powarzaniu innych. Pod koniec książki jego zachowanie zaczyna się jednak zmieniać, więc liczę, że przejdzie konkretną przemianę w kolejnych częściach.

Bardzo podobało mi się również przedstawienie relacji między bohaterami. I to nie tylko tej romantycznej, ale również tej rodzinnej, która w tym przypadku działała na zasadzie kontrastu. Z jednej strony mamy aż nad wyraz religijną rodzinę Matildy. Surowych, konserwatywnych rodziców z wygórowanymi ambicjami, a także wścibskie i okropne kuzynostwo. A z drugiej wyluzowaną rodzinę Quinna, która zawsze stanie po jego stronie.

Książka, mimo drobnych mankamentów, bardzo mi się podobała i chętnie sięgnę po kolejne części. Polecam ją wszystkim fanom Kerstin Gier oraz osobom, które lubią lekkie powieści fantastyczne ze sporą dawką humoru.

[ współpraca reklamowa z wydawnictwem must read ]

Quinn i Matilda nienawidzą się od dzieciństwa, a ich rodziny toczą ze sobą wojnę na przeróżne sposoby. Na dodatek różnią się od siebie jak ogień i woda. Quinn jest popularny, pewny siebie i lubiany, natomiast Matilda to szara myszka, której rodzina ma fioła na punkcie religii.

Pewnego wieczoru, gdy Quinn zostaje poważnie potrącony przez samochód ich życie zmienna się o 180 stopni. Chłopak zaczyna widzieć różne stwory i dziwne postacie. Niespodziewanie wciąga Matilde w magiczną, pełną niebezpieczeństw przygodę.

To było naprawdę dobre ! Fabuła jest przemyślana i ma ogromny potencjał na dalszy rozwój ( czekam na II tom ! ) Dopracowana w każdym fragmencie, a z każdym kolejnym rozdziałem akcja nabierała rozpędu.

Jak to u Gier bywa, książka napisana jest lekkim piórem. Przyjemnie czytało się o przygodach bohaterów i ma doskonałe poczucie humoru.

Zgrabne intrygi, mnóstwo wątków, ciekawe postacie-to wszystko sprawia, że powieść wciąga i każe zastanawiać się, co będzie dalej.

Podsumowując, to była niesamowita i złożona historia. Idealna na fanów zagadek. Świetna młodzieżówka napisana przyjemnym stylem, idealna, by oderwać się od rzeczywistości 😉

Niezapominajka to pierwszy tom trylogii od niesamowitej autorki Kerstin Gier. Tym razem przenosimy się w świat który poniekąd jest ukryty, ale tak naprawdę na widoku. Cały świat jest bardzo zagmatwany i chaotyczny, ale z każdą kolejną stroną mamy ochotę poznać go jeszcze bardziej.

Książka pisana jest w 1 osobie i ma dual pov Matildy i Quinna. Przyznam się szczerze, że postać Quinna nie wzbudziła mojej sympatii przez prawie połowę książki, natomiast Matilda od razu potrafi zjednać sobie czytelnika. Kreacja świata nieco kuleje, ale nie przez istoty a przez to że nie do końca jest on wyjaśniony przez spór polityczny. Nazwy własne są bardzo zabawne. Opis uczuć bohaterów też bardzo mi się podobał.

"Jedyny sposób na przeżycie przygody to wyjście ze swojej strefy komfortu".

Fabuła zaczyna się dość przewrotnie i nieco mrocznie. Zderzają się że sobą nie tylko dwa światy czyli jakby wyśniony i rzeczywisty ale również światy w jakich tkwią nasi bohaterowie. Jest to o tyle ważne dla fabuły, że mimo fantastycznych aspektów poznajemy od środka jak bardzo religia może mieć wpływ na środowisko wokół innych. A pojęcie "dobra" znacznie odbiegać od normy. Ale spokojnie tu jest nieco mniej fanatycznie, a bardziej groteskowo. Przynajmniej w moim odczuciu.

Quinn na początku jest trochę płytkim kolesiem, widać że popularność uderzyła mu do głowy trochę za mocno przez co trudno go polubić, a wręcz może nas irytować. Matilda jest bliska naszemu sercu, ponieważ jest książkarą tak jak my, a przy tym pochłania fantastykę. Dzięki temu dwójka bohaterów, która nie powinna mieć ze sobą nic wspólnego, staje się drużyną w najmniej oczekiwanym momencie. Autorka bardzo zgrabnie przedstawiła uczucia, szczególnie głównej bohaterki przez co czuło się więź a mniej fikcję.

Świat fantastyczny jest jak ze snu. Na pewno każdy z nas czasem łapie się na tym, że widzi jakieś twarze w różnych wzorach czy korze drzewa i na tym głównie opiera się pomysł. Co bardzo urzeka, ale z drugiej strony jest tego o wiele za mało żeby wczuć się na całego. Liczę na rozwinięcie w kolejnym tomie. Plot twist nie był może zbyt trudny ale akcja jaka mu towarzyszyła przy rozwiązaniu sprawiła, że trudno było się oderwać od czytania.

Już dawno nie czytałam książki w której sen wydaje się jawą. I wcale nie jest związane to z magią. Miły akcent osoby czytającej która wierzy w to że jest coś więcej niż sami ludzie tylko przyciąga. Jako wprowadzenie do trylogii pierwszy tom wypada dobrze, a przede wszystkim sprawia że wyczekujemy kolejnych tomów i tego co spotka głównych bohaterów a szczególnie Matildę.

Polecam ♥