Czarownica. Tom 1

Niezwykła, wciągająca historia, która dosłownie przenosi czytelnika do magicznego i zarazem dziwnego lasu. Tam dużo się dzieje. Adelgunda do tej pory nie wierzyła w magię, czary czy w cokolwiek z tym tematem związane. Kiedy wyszło na jaw, że jej babcia, jest czarownicą i dodatkowo chce ją uczyć wszystkiego co umie, dziewczyna z początku nie brała tego na poważnie. Jednak z czasem wszystko się zmieniło. W cichym i wydawałoby się spokojnym lesie, dzieją się dziwne rzeczy, które niejednokrotnie zaskakują nasze bohaterki. Jak sobie z tymi sprawami radzą? Przeczytajcie! Nasza Adelgunda dodatkowo nie umie odnaleźć się w towarzystwie dwóch mega przystojniaków. Do tej pory nikt się koło niej nie kręcił, a teraz ma ich aż dwóch. Czy któregoś wybierze? I czy dokona dobrego ewentualnie wyboru? Nie powiem, za to zdradzę, że przeczytacie tutaj o takich stworach, o których może nigdy wcześniej nie czytaliście. Ja kilku z nich już znam, bo czytałam gdzieś w innych książkach, ale kilka nowych stworów tu poznałam. Jeśli lubicie takie słowiańskie klimaty, stwory, demony, bogów i magię, to ta historia jest dla Was!!! Dodatkowo jest tu i trochę humoru, trochę miłości, jest żal, złość, ale też tragedia i wiele innych emocji czy wydarzeń. No i spieszcie się z czytaniem, bo już niedługo ma być tom 2, finałowy z tymi bohaterami. Przyznam się, że po przeczytaniu tej historii, nabrałam ochoty na dokształcenie się w temacie ziół. Już kiedyś trochę tego tematu "liznęłam", ale przyda się odświeżyć. Może i kogoś z Was natchnie ta książka do tego :)

Dzisiaj przychodzą właśnie z taką idealną pozycją na Majówkę, a mianowicie z „Czarownicą” pióra Andrzeja F. Paczkowskiego, którą to miałam przyjemność przeczytać dzięki uprzejmości Autora oraz Wydawnictwa Inedita.

Właśnie dzisiaj skończyłam tą historię i muszę Wam powiedzieć, że świetnie się bawiłam czytając.

Przede wszystkim nie spodziewałam się, że ta historia będzie działa się poniekąd w naszych czasach.

Ada (przepraszam, nie potrafię zapamiętać jej pełnego imienia) mieszka z przyjaciółką w Wodzisławiu Śląskim. Jest zwyczajną dziewczyną. Pracuje jako kucharka, uwielbia komedie romantyczne i marzy o księciu na białym koniu. Cały czas ma nadzieję, że coś się zmieni w jej życiu i w końcu tak się dzieje, a Ada nie jest do końca gotowa na to, co ją czeka.

Może zacznę od świata, bo chociaż wydawałoby się, że jest on nam współczesny, rządzą nim inne reguły. Krajem rządzi Krwawa Krystyna, która ma naprawdę twardą rękę i nie waha się stawiać szafotów czy pręgierzy na rynkach. Chociaż w miastach rządzi współczesność, w wioskach i lasach dalej można spotkać słowiańskie demony, diabły, a nawet bogów.

Właśnie na skraju takiej małej wioski w środku lasu mieszka babcia Ady. Dziewczyna dozna lekkiego wstrząsu, gdy chatka do które trafi będzie stała na jednej nodze, a babci kot nosić będzie buty. Jednak to nic, bo przecież Ada nie spodziewa się również małych skrzatów zamieszkujących chatkę babci i Rokity pilnującego swojego bagnistego rewiru.

Ta historia to była świetna przygoda! Poznawałam ten świat wraz z Adą. Powolutku wszystkie elementy układanki wskakiwały na swoje miejsce, a ja bawiłam się przednio czytając o intrygującej przepowiedni, tajemnicach sprzed lat i walce dobra ze złem.

Tak właściwie sięgnęłam po tę historię tylko ze względu na miejsce akcji, do którego mam jakieś 16 km. A trafiłam na historię perełkę jedyną w swoim rodzaju. Autor bawi się słowem, czerpie pełnymi garściami z baśni i mitów, ale robi to w jedyny i niepowtarzalny sposób. Jestem oczarowana tą historią i naprawdę chcę więcej!

Jak widzicie po nieco dłuższym opisie, książka zapowiada się naprawdę ciekawie! Więc jak mogłam przejść obok niej obojętnie? Niestety, nie dało się. Okładka przedstawia się świetnie! Widzimy kobietę w samym centrum, pewnie naszą tytułową czarownicę. Ciemne kolory kontrastują z czerwienią. Moim zdaniem rzuca się w oczy. W dotyku jest śliska, ma kremowe strony, czcionka jest wystarczająca, a odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane. Mamy fajną wstawkę w postaci wiedźmy do każdego rozdziału. Książka posiadać będzie skrzydełka, które ochronią ją przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie kilka zdań o autorze, a na drugim fragment powieści.

Jest to moje drugie spotkanie z piórem Andrzeja F.Paczkowskiego, muszę przyznać, że bardzo udane. Zdecydowanie bardziej niż w przypadku pierwszej czytanej przeze mnie jego powieści. Już od samego początku "wpadłam" do świata wykreowanego. Moje troski odeszły na bok, zanurzyłam się wraz z bohaterami w ich życie, z zainteresowaniem śledziłam każdy krok, wydarzenie, a strony w bardzo szybkim tempie znikały. Cieszę się, że mogłam chociaż na chwilę oderwać się od codzienności i poznawać koleje losu Adelgundy, naszej głównej bohaterki. Czyta się bardzo szybko, lekko i przyjemnie, nie mamy tu jakichkolwiek przeszkód czy blokad. Myślę, że wielu z Was ta pozycja może przypaść do gustu.

Kreacja bohaterów... Stwierdzam, że mamy tutaj wiele fantastycznych istot, które... Wzbudzają naszą sympatię. Adelgunda to młoda dziewczyna, kucharka, której mama wciąż i wciąż docina, przypominając, że zegar biologiczny tyka... I to coraz głośniej. Nie cierpię takich ludzi, którzy przymuszają i narzucają innym swoją wolę. Dlatego jak się domyślacie, jej mamy nie polubiłam. Jest też babcia, która intryguje od samego początku. Poznajemy kota w butach, który... Na swój sposób jest uroczy. Merlin i Wojbor - dwóch mężczyzn, którzy namieszają w głowie kobiety i przyspieszą rytm jej serca. Jest baba wodna, która autentycznie za każdym razem śmieszyła mnie. Jej zachowanie, słowa, powodowały uśmiech na twarzy. Jak widzicie, autor porządnie zadbał o to, by czytelnik z postaciami się nie nudził. Każdy z nich jest inny, różni się nie tylko wyglądem, umiejętnościami ale i charakterem.

Akcja ma odpowiednie tempo, które momentami tak pędzi, że ledwo idzie nadążyć. Nie będziecie się nudzić! Wraz z Adelgundą poznacie las i jego mieszkańców, nowe wyzwania rzucane przez babcię. Początkowo nie sądziłam, że aż tak spodoba mi się powieść i że tak się wkręcę. A jednak! Z pozoru nudne życie kobiety nagle zmienia się diametralnie! Te wszystkie fantastyczne zdarzenia, które mają miejsce w drugiej części książki niejednokrotnie powodowały, że brwi podjeżdżały mi do góry ze zdziwienia. Mamy nawiązanie do wierzeń słowiańskich, mamy bogów, czarownice, diabły - to wszystko było tak ciekawe, że już teraz czuję niedosyt i nie wiem, jak ja dożyję do czasu publikacji drugiej części. Jeszcze kończy się w takim momencie, że... Tak się nie robi. Mamy prowadzoną narrację głównie z punktu widzenia Adel, jak również Krystyny, która wzbudza w nas wiele pytań, ale i Szołpan, która końcowo przyprawiła mnie o szok i niedowierzanie. Jednak musicie przeczytać sami, wiem, że rzuciłam Wam wiele niewiadomych, ale nie chcąc zaspoilerować, koniecznie musicie sami sprawdzić. Dawno nie czytałam tak ciekawej pozycji, naprawdę!

Czy wzbudziła we mnie emocje? Tak! Przede wszystkim szok, niedowierzanie, jedno wielkie zdziwienie. Momentami odczuwałam razem z młodą czarownicą wszystkie jej uczucia, ale tylko chwilami, kiedy były one "mocniejsze". Trzymałam kciuki za jej powodzenie, chociaż niecodziennie zdarza się być postawionym przed faktem dokonanym i zrozumieć coś, co nie jest logiczne, a przynajmniej nie w normalny, życiowy sposób, a ten inny, fantastyczny. Opisane zdarzenia straszne dla mnie nie były, a wręcz tak intrygujące, że aż nie chciało się odchodzić od czytania.

Reasumując uważam, że jest to książka wciągająca i sprawiająca, że niektórym włos może się zjeżyć na ciele. Może sam początek jest z tych wprowadzających, i średnio ciekawych, ale to, co dzieje się po przyjeździe Adel... Powieść z gatunku fantasy, zdecydowanie wciągnęła mnie w swój świat i śmiem stwierdzić, że jest jedną z lepszych lektur przeczytanych w tym roku. Moim zdaniem nie ma tutaj żadnych wad. Szczerze polecam, czytajcie, bo warto!

W każdej z nas drzemie moc. Możemy ją zaakceptować lub nie. Każdy w życiu ma do wypełnienia swoje przeznaczenie i takie też ma nasza bohaterka Adelgunda.

Adelgunda to młoda kobieta , która z zawodu jest kucharką. I jak każdy człowiek marzy , by w życiu coś się stało. Jej współlokatorka, a zarazem przyjaciółka są singielkami i wieczorami lubią oglądać romantyczne filmy i pić winko. Ma dosyć irytującą matkę z którą nie może się dogadać. Pewnego wieczoru spoglądając w niebo widzi spadającą gwiazdę. Niby nic dziwnego, ale gwiazda spadła niedaleko od niej. Ten niezwykły kamień, który spadł postanawia zabrać go ze sobą. Na następny dzień dziewczyna czuję , że coś jest nie tak. W ten sam dzień dostaje telefon od mamy , że natychmiast musi jechać do babci , której nigdy nie widziała. Kiedy już to robi nie przypuszczała , że znajdzie się w miejscu jak z bajki. Domek w lesie na nodze , która czasami zmienia miejsce , baba wodna broniącą swego stawu , baba jagodowa, rusałki , wróżki czy też kot w bucikach. Przed nią świat Starych Bogów i przeróżnych stworzeń stoi otworem. A przed nią dużo nauki i wypełnienie przeznaczenia. Niestety we wsi dzieje się źle. Zło wypłynęło na powierzchnię, ale czy przypadkiem ktoś im nie pomaga? W między czasie pojawiają się dwoje przystojniaków. Przed Adelgundą nie lada wyzwanie. Czy magia , która się w niej kryje uratuje wszystkich? Czy jej przeznaczenie się wypełni? Co czeka przyszłą Czarownicę?

Książka jest niesamowita. Nie przypuszczałam, że mnie aż tak wciągnie. Faktycznie matka naszej bohaterki jest irytującą osobą za to babcia jest niesamowicie sympatyczna. Uwielbiam wplecione wątki słowiańskich stworów. A konflikt między babcią, a babą wodną jest tak zabawny , że od śmiechu aż musiałam sięgnąć po husteczki. Nie mogę doczekać się kolejnej części. Akcja niesamowicie wartka. Tam nie ma miejsca na nudę. A czeka nas też zagadka , którą musimy rozwiązać w części drugiej. Kto stoi za złymi mocami i czego tak naprawdę chce. Polecam osobom , które kochają takie motywy w książkach.

„Czarownica” to powieść łącząca w sobie elementy fantasy, horroru i poniekąd powieści historycznej. Akcja osadzona jest w dwóch liniach czasowych: w mrocznych czasach średniowiecza i w świecie współczesnym (ta linia dominuje).

Adelgunda to nieco samotna, młoda kobieta, pracująca jako kucharka i wynajmująca mieszkanie ze współokatorką. Pewnego dnia dzwoni jej matka i nalega na wizytę u babci, której dziewczyna nigdy nie miała okazji poznać, co więcej... matka do tej pory zabraniała jej próby kontaktu z nią. Dziewczyna wyrusza do babci, która jak się później okazuje, mieszka w lesie i zajmuje magią, od niej dowiaduje się, że też ma dar i wywodzi się z rodu czarownic. Niebawem dotychczas nudne życie Adelgundy zaczyna się komplikować.

Powieść Paczkowskiego porusza tematykę magii, przesądów i ludzkich lęków, ukazując obraz społeczeństwa, w którym strach przed nieznanym może prowadzić do okrucieństwa i prześladowań. Z jednej strony kreuje atmosferę lasu przepełnionego stworzeniami znanymi z mitologii słowiańskiej, z drugiej zaś, nie brakuje dynamizmu i zwrotów akcji.

Autor w odpowiednich momentach tworzy gęstą atmosferę grozy, a opisy są pełne szczegółów, co pozwala czytelnikowi w pełni zanurzyć się w przedstawionym świecie. Bohaterowie są ciekawi i charakterystyczni, szczególnie imienniczka głównej bohaterki, czyli jej babcia, również Adelgunda, która skradła moją sympatię. Wątek miłosny jest naturalny i przyjemny. Pojawia się też sporo sytuacji humorystycznych, związanych szczególnie z słowiańskimi demonami.

„Czarownica” to powieść dla czytelników, którzy cenią sobie mroczne i klimatyczne powieści fantasy. Książka porusza trudne tematy, a jej fabuła jest pełna zwrotów akcji. Powieść serwuje szereg różnych emocji. Wciąga, trudno się od niej oderwać i tym bardziej nie mogę doczekać się kontynuacji...