Czarny motyl

„Jeśli człowiek niszczy jedno życie, to jest tak, jak gdyby niszczył cały świat. A jeśli człowiek ratuje jedno życie, to jest tak, jak gdyby uratował cały świat”.

Powieść przybliża nam sylwetkę kobiety, bohaterki i o której mało kto pamięta. Przenosimy się do czasów II wojny światowej, młodziutka, zaledwie szesnastoletnia Halina Kłąb-Szwarc, zasiliła szeregi Związku Walki Zbrojnej. Ta niepozorna dziewczyna, której beztroska młodość została przerwana, okazała się silną, odważną, niezmordowaną i hardą w swych poczynaniach młodą kobietą. Halina nie mogła, nie chciała siedzieć bezczynnie, włączając się do ruchu oporu, dobrze wiedziała, że na szali kładzie swoje życie. W swych poczynaniach nie wahała się przed niczym, by walczyć o wolność. Aby chronić swoich bliskich i swobodnie działać w konspiracji wyprowadziła się z Łodzi, biegle opanowała język niemiecki, a nawet podpisała volkslistę.

Niebanalna, zaskakująca opowieść oparta na prawdziwych wydarzeniach. Muszę szczerze przyznać, że postać Haliny jak i inne fakty historyczne były mi nieznane. Autorzy, tworząc tę opowieść, opierali się na pamiętnikach Pani Haliny. Rewelacyjnie ukazani bohaterowie, złożone, wyraziste, charakterne osobowości, chwilami miałam wrażenie, że razem z nimi przemarzałam ich trudne życiowe ścieżki. Halina jest zwykłą i jednocześnie niezwykłą postacią. Pełna determinacji, wytrwałości, odwagi i siły potrafiła sprostać wyznaczonym zadaniom i osiągać zamierzone cele. Pomimo ciągłego strachu, by nie zostać zdekonspirowaną, nie poddawała się, wytrwale i niestrudzenie służyła swojej ojczyźnie. Ta mądra, harda kobieta przeszła wiele, bardzo wiele, a zatrzymana i uwięziona przez gestapo nie poddała się, nikogo nie wydała.

Trudno przejść obok tej lektury obojętnie. Wojenna zawierucha trwa w najlepsze, codzienność ludzi skazanych na zagładę, strach, niemoc, głód, ból, coraz wyraźniej rysujące się widmo śmierci. Z zapartym tchem śledziłam losy młodziutkiej agentki AK, kolejne akcje, działania konspiracyjne. Razem z nią przemieszczamy się z miejsca na miejsce, a ta z ogromnym poświęceniem uparcie brnie do przodu. Nie cofa się przed niczym, choć widmo śmierci towarzyszy jej nieustannie.

Wiarygodna, porywająca, chwilami dramatyczna, piękna opowieść, przez którą się płynie. Bohaterstwo Pani Haliny odczułam całą sobą, jej historia, ta powieść zostaną we mnie na dłużej. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

Duet Lidia Liszewska i Robert Kornacki znany jest czytelnikom z nadmorskich romansów, w których udowadniają, że życie to nie bajka, a miłość piękna i kolorowa w życiu się nie zdarza. Tym razem autorzy postanowili odejść nieco od tego, do czego przyzwyczaili czytelników. Zapragnęli bowiem opowiedzieć o łodziance, Halinie Kłąb-Szwarc. Tej, która – jak głosi jedno ze zdań reklamujących tę powieść – zagrała na nosie Hitlerowi. Brzmi to, jak zapowiedź filmu sensacyjnego, ale ta kobieta istniała naprawdę i w wieku szesnastu lat zapukała do pewnych drzwi i zapytała: „Dzień dobry, ja bym chciała się do konspiracji zapisać” Od tych słów, wypowiedzianych w 1939 roku, rozpoczęła się wywiadowcza kariera młodziutkiej nastolatki Haliny Kłąb. W Polsce postać bohaterki II wojny światowej wciąż jest znana tylko nielicznym, tymczasem jej działalność to idealny scenariusz na dynamiczny film akcji. Moja imienniczka Halina Szwarc przeżyła swoje życie intensywnie. Zmarła w 2002 roku, będąc nie tylko skromną, cichą bohaterką z czasów okupacji, ale tez znakomitym lekarzem i wykładowcą akademickim. Znany wszystkim Uniwersytet Trzeciego Wieku został utworzony właśnie przez Halinę Szwarc, bohaterkę powieści „Czarny motyl”

„Czarny motyl” to książka wyjątkowa, napisana z dużym rozmachem, pięknym i plastycznym językiem, przez świetnie zgrany duet autorów. To niezwykła historia dzielnej, młodziutkiej dziewczyny, opowiedzianej w wyjątkowo emocjonujący i angażujący sposób. Wszystkie fakty zawarte w tej powieści są prawdziwe, oparte na wspomnieniach Haliny opisanych w jej pamiętniku. „Czarny motyl” to doskonale przedstawiony świat nastolatki, która z dnia na dzień musiała stać się dorosła, a potem już młodej kobiety do końca lojalnej i oddanej sprawie. Osoby o niezwykłym harcie ducha, której nie były w stanie złamać ani brutalne przesłuchania Niemców, ani wyrok skazujący ją na śmierć.

Autorom należą się wielkie podziękowania za to, że przedstawili w swojej książce portret tej dzielnej, niezłomnej i odważnej kobiety, oddając jej tym samym należyty hołd.

Gdy okupant wkroczył do Łodzi, Halina, nie potrafi biernie przyglądać się temu, co dzieje się w jej mieście. Postanawia więc działać, wykorzystać swoje znajomości z harcerstwa i któregoś dnia puka do pewnych drzwi i mówi: „Ja bym chciała się do konspiracji zapisać…” Od tych słów wypowiedzianych w 1939 roku, rozpoczęła się kariera wywiadowcza szesnastoletniej wówczas Haliny Kłąb. Młoda dziewczyna została przyjęta w szeregi wywiadowców, a dla ułatwienia sobie działalności konspiracyjnej, uczy się znienawidzonego języka niemieckiego i z rozkazu podziemia wpisuje na volkslistę.

Rolę, jaką Kłąbówna zdecydowała się grać, odebrała jej zaufanie znajomych i sąsiadów, pogrzebała wieloletnie przyjaźnie. Została sama. Nie mogła przecież nikomu zdradzić, co robi w rzeczywistości. Nie mogła narażać niepotrzebnie siebie, swojej rodziny i innych. Ta niewiedza w jakiś sposób chroniła ich wszystkich.

Należy pamiętać, że „Czarny motyl” nie jest powieścią historyczną, to fabularyzowana opowieść na bazie pamiętników Haliny Kłąb pisanych w tajemnicy przed rodziną. Powieść stworzona przez autorów z możliwie jak najbardziej realną fabułą przedstawiającą działania dzielnej dziewczyny w konspiracji. Piękna i niepowtarzalna historia, w której autorzy starali się pokazać nie tylko okropne realia czasów wojny i okupacji, ale także działania niezwykle dojrzałej jak na swój wiek dziewczyny, przedstawić marzenia nastolatki, która w ekspresowym tempie musiała dorosnąć. Obojgu autorom należą się wielkie podziękowania za przybliżenie tej mało znanej postaci polskiej patriotki, której po wojnie UB kładło kłody pod nogi, a ona mimo to nie poddała się i pracowała z młodzieżą oraz zawdzięczamy jej powstanie Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Życiorys tej niezwykłej kobiety mógłby stać się kanwą wspaniałego filmu, a z nieznanych powodów został pokryty kurzem niepamięci, który najwyższy czas, żeby został zdmuchnięty, a o Halinie Kłąb – Szwarc zaczęto mówić głośno i dobitnie, bo na to zasłużyła. Losy tej niezwykłej kobiety wymyśliło samo życie i są jak najbardziej prawdziwe, chociaż wydają się tak nieprawdopodobne.

„I wciąż mi się wydaje, że robimy za mało, za wolno... „

Był rok 1939 gdy beztroskie dzieciństwo niespełna szesnastoletniej Haliny Szwarc-Kłąb dobiegło końca. To wówczas nie chcąc i nie potrafiąc siedzieć bezczynni Halina zapisała się do konspiracji by pomóc w walce z wrogiem. Dla dobra sprawy nauczyła się języka niemieckiego czy podpisała volkslistę. Chcąc jednocześnie chronić najbliższych wyniosła się z Łodzi by prowadzić działalność szpiegowską...

„Czarny motyl” to oparta na prawdziwych wydarzeniach powieść z historią w tle. Całość została opisana na bazie pamiętników Pani Haliny. Przyznaje, że postać bohaterki tak jak i niektóre fakty historyczne nie były mi do tej pory znane. Dzięki plastycznym i dokładnym opisom bez problemu mogłam wyobrazić sobie nakreślone miejsca, wydarzenia czy wojenną rzeczywistość. Pani Halina Szwarc-Kłąb zdecydowanie jest wzorem odwagi i poświęcenia. Pokazuje jak dzięki determinacji i wytrwałości potrafiła dojść do obranego celu.

To powieść w której nie brakuje emocji czy niespodziewanych zwrotów akcji. Pani Halina żyła w nieustannym zagrożeniu, czy nie zostanie zdekonspirowana. Jednak chęć służenia ojczyźnie była dla nie najważniejsza. Nawet w momencie osadzenia w gestapowskim więzieniu jej duch nie został złamany, a ona sama nie wydała nikogo.

Zdecydowanie warto sięgną po tą powieść by pamięć o takich osobach jak Pani Halina nigdy nie umarła.

"- Jesteś przecież... Myślałem, że to będzie ktoś starszy.

- A ile trzeba mieć lat, żeby zacząć pomagać? (...) Istnieje jakiś magiczny próg, który należy przekroczyć, by przekonać się, jak to jest?"

#czarnymotyl to opowieść o silnej i zdeterminowanej kobiecie, walczącej o wolność ojczyzny. Niemiecka okupacja bardzo szybko przerwała beztroskie dzieciństwo wielu polskich i żydowskich dzieci. Helena Szwarc-Kłąb nie chcąc być tylko biernym obserwatorem, już jako nastolatka rozpoczęła współpracę z polskim podziemiem. Wytrwale zabiegała o uwagę i posłuch. Niezłomnie, krok po kroku dążyła do obranego celu, za co szybko zyskała uznanie. Sukcesywnie pięła się po szczeblach działalności konspiracyjnej, coraz bardziej narażając życie.

Historia tej niezwykłej kobiety jest niczym emocjonalny potok. Jej pełna zwrotów akcji działalność stała się wzorem odwagi i poświęcenia.

Dla mnie ta książka to niewątpliwie ogromny krok poza strefę komfortu. Bardzo ryzykowny, gdyż z historią od zawsze nie było mi po drodze. Jednocześnie postawiłam go bardzo świadomie. Przyznaję, że wcześniej nie słyszałam o Helenie Szwarc-Kłąb, ale opis zaintrygował mnie do tego stopnia, że długo nie zastanawiałam się nad lekturą.

Nie jest to czysta historia. Autorzy na bazie pamiętników Pani Haliny stworzyli możliwie realną fabułę. Wiele z zaprezentowanych scen wydarzyło się naprawdę, a cała reszta stała się bardzo dobrze dopracowaną otoczką. To obraz życia ludzi w kraju owładniętym wojną. Strach o życie własne i najbliższych miesza się z nadzieją na lepsze jutro.

Gdyby moi nauczyciele historii w taki sposób mi ją przekazywali, to z pewnością nie odczuwalnym do niej takiej awersji.

Polecam!

CZARNY MOTYL w dużej mierze opiera się na prawdziwych postaciach historycznych i wydarzeniach, bowiem autorzy stworzyli powieść w oparciu o pamiętnik Haliny Szwarc-Kłąb, agentki AK-owskiego wywiadu z okresu II wojny światowej.

Uwielbiam książki, które nie tylko bawią i cieszą, ale też uczą. Bez dwóch zdań, ta pozycja zalicza się do tego typu książek, bo dzięki autorom poznałam historię Haliny, która mimo młodemu wieku, potrafiła wiele zdziałać.

Fabuła oparta na emocjach i zwrotach akcji, wciągnęła mnie w ten trudny czas wojenny. Może nie czytałam jej jednych tchem, ale losy Haliny śledziłam z ogromną uwagą i zaangażowaniem. A fakt, że większość powieści bazuje na jej prawdziwej historii życia, tylko potęgowała chęć samodzielnego wyszukiwanie wiedzy.

Autorzy spisując tą powieść nieco że wyśmienicie przedstawili porter kobiety niezłomnej i odważnej, ale również oddali jej tym należyty hołd. Bo o takiej postać warto mówić i pamiętać.