Cwaniaki

„Cwaniaki”

Autorem książki jest Piotr Bojarski, z którym nie miałam wcześniej styczności. Na początku czułam lekkie opory, lecz czytanie tej książki sprawiło mi dużo przyjemności. Akcja rozgrywa się latem 1918 roku w Poznaniu. W czasie jakże trudnym dla polski, oraz jej mieszkańców. Lecz, także w czasie, gdy ludzie po 123 latach niewoli, zaczęli odzyskiwać wiarę w niepodległość swojego kraju. W czasie w którym ludzie wierzyli, że mogą zmienić bieg historii. Mimo, że był to trudny okres, ciekawie było o nim poczytać i przyznaję, że była to dla mnie bardzo intrygująca przygoda.

Akcja jest bardzo interesująca i poruszająca, co sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko i wciąga już od samego początku. Co do samej fabuły, która jest świetna nie mam kompletnie żadnych zastrzeżeń. Do stylu pisania autora tym bardziej. Podoba mi się to, że autor przeplata fikcyjnych bohaterów z autentycznymi historycznymi wydarzeniami.

Fabułę przedstawię wam dosłownie w dwóch zdaniach jedynie po to, aby jeszcze bardziej was zachęcić.



Głównymi bohaterami książki są:

Kanonier Józef Jęczkowiak, pilot Franciszek Jach, oraz strzelec Zbigniew Kaczmarek. Trójka, jakże zaradnych i odważnych mężczyzn, mężczyzn, którzy zrobili by wszystko dla swojego kraju, nawet oddali życie.

Trójka cwaniaków, którzy wiedzieli jak radzić sobie z Niemiecką policją i skutecznie ich unikać.

Trójka mężczyzn, która odmieniła losy polski, działając w ścisłej konspiracji.

Książkę oceniam 4+/5

(559 str.)

@gusiolec

Byłam bardzo ciekawa książki Piotra Bojarskiego, ponieważ uwielbiam książki z historią w tle i zawsze jestem też ciekawa czy autorzy będą umieć oddać klimat danego wydarzenia. Muszę przyznać, że Piotrowi Bojarskiemu udało się skraść moje serce już praktycznie od pierwszych stron jego książki. Nie tylko przywrócił do życia trzech dzielnych patriotów, ale także ciekawie opowiedział historię życia ich i jednego z najważniejszych wydarzeń z historii Polski. Cwaniaków przeczytałam praktycznie jednym tchem, a zaraz po tym książka od razu znalazła się pośród moich ulubionych i tych, na których kontynuację czekam z niecierpliwością.

Setna rocznica odzyskania niepodległości to święto hucznie obchodzone w naszym kraju, ale i czy celebrowane w naszych sercach? Wielu z nas nie zdaje sobie do końca sprawy z tego, że nasza wolność okupiona jest przelaną krwią tysięcy, którzy przecież mogli żyć, mogli doczekać spokojnej starości, tymczasem w imię ojczyzny poświęcili to, co mieli najcenniejsze. Całych siebie. Regułki poznawane na lekcjach historii, wyliczanka zasłużonych nazwisk, suche fakty zapisane w tabelce na kartkach zeszytu. Teoria bywa nudna i szybko o niej zapominamy. Dlaczego? Bo często nie niesie ze sobą żadnego emocjonalnego przekazu. W takim czasie jak ten, by móc poczuć prawdziwego ducha walki i poświęcenia, sugeruję pokłonić się nad nową powieścią Piotra Bojarskiego pt. „Cwaniaki”. Tutaj nie zabraknie ani polskości, ani walki, ani też wrażeń.

ZARS FABUŁY

Polska tkwi w łańcuchach niewoli, skrępowana przez trzech zaborców. Nagle jednak nadchodzi rok 1918, a w sercach ciemiężonego narodu zaczyna tlić się nadzieja. Nie łatwo wyruszyć do boju i przeciwstawić się potęgom. Potrzeba niebywałej odwagi, hartu ducha oraz inteligencji. Młodzi idealiści postanawiają zaryzykować. Bo przecież lawina zaczyna się od strąconego kamyka, a więc i losy całego narodu mogą zmienić swój bieg dzięki podjętym działaniom jednostek. To nie będzie łatwa przeprawa. Ale mimo to taka, dla której warto podjąć rzucone sobie wyzwanie.

WYMAGA, ALE SPORO DAJE W ZAMIAN

Już na wstępie zaznaczam, że „Cwaniaki” to nie jest łatwa i relaksująca książka. Autor owszem, posługuje się przystępnym i lekkim językiem, niemniej jednak lektura wydaje się mocno złożona, skonstruowana na bazie kilku wątków tak, że początkowo można mieć problem z wejściem w naznaczony duchem walki świat przeszłości. Bywało i później, że musiałam mocno pracować umysłem, by posklejać wszystko w jedną całość, ale warto było. Warto. Bo to książka, która uświadamia wymiar bohaterstwa ludzi walczących w imię ogółu, dla siebie, ale przede wszystkim dla innych i ojczyzny. Szczegółowo zaplanowana, z solidną bazą historycznych faktów, z kunsztownym poprowadzeniem wartkiej akcji.

BOHATEROWIE PRZEZ DUŻE „B”

Kanonier Jęczkowiak, strzelec Kaczmarek, pilot Jach. Postaci prawdziwe, dzięki swoim czynom nieśmiertelne, ale i te stworzone na potrzeby tej książki. Pośród nich ludzie niewymienieni z imienia i nazwiska, a zasługujący na chwilę zadumy, przemyśleń i wdzięczności. Bo przecież od jednostek się zaczęło, od osób, które na przekór obawom postanowiły podjąć to ryzyko walki, ale w odzyskanie niepodległości narodu włączeni byli także inni, z którymi na zawsze pozostały krwawe obrazy tamtych lat, lub którym po prostu nie było dane przeżyć.

OBRAZ WALKI

Huk granatów, świst kul, pasja pobrzmiewająca w głosie podczas nawoływania do walki. Przesiąkający przez każde słowo patriotyzm, ale i bezwzględność, misternie skonstruowane plany czy aresztowania. W końcu tak zwane podchody i rozpoczynająca się wojna. W trakcie czytania miałam ciarki na rękach kibicując tym „naszym”, którym przyszło mi towarzyszyć. A przecież tutaj, w obliczu czyhającej za rogiem śmierci, może zdarzyć się wszystko. I największe emocje wywołuje fakt, że podobne zdarzenia miały i mogły mieć miejsce naprawdę.

PODSUMOWANIE

Książka, w której prawda miesza się z fikcją, klimat walki i ryzyka budzi dreszcze, a bohaterowie uświadamiają czym tak naprawdę jest poświęcenie i jak wielkie wyzwaniem podjęli Polacy w 1918 roku. Wyzwanie, którego konsekwencje możemy celebrować aż po dziś dzień. Powieść wymagająca czasu i skupienia, ale też powieść, dla której warto wygospodarować sobie tych parę godzin. Żeby zrozumieć, żeby poczuć i żeby zapamiętać.

[Adres usunięty]

Bohaterstwo w książce “Cwaniaki” Piotra Bojarskiego jest wręcz namacalne.Te historie wydarzyły się naprawdę sto lat temu. Dziś jest idealna okazja do przedstawienia tej książki.

Poznajemy w niej kanoniera Józefa Jęczkowiaka. Osobę prawdziwie zasłużoną dla polskiego narodu. To ON wkroczył w tajna organizację wojskowa powołując do walki kolejnych śmiałków do boju o wolna Polskę. Zdezerterował z frontu po To, aby w późniejszym czasie w listopadzie 1918 roku pod dowództwem samego Józefa Piłsudskiego doprowadzić do rewolucji w Warszawie i wyswobodzić się z rządów Niemiec i odzyskać upragnioną po 123 latach wolność.

Jęczkowiak ocierając się o śmierć wywalczył z kompanami główne założenia konspiracyjnej organizacji.

Poznajemy również Zbigniewa Kaczmarka, który służył w armii grenadierów a teraz również trafił do “peowaikow”. To w tej organizacji zbierali się rekruci, dezerterzy, którzy zbiegli z niemieckiej armii a przeszli odpowiednie przygotowanie bojowe i mają za sobą doświadczenia frontowe.W książce Poznajemy również innych śmiałków chętnych do służenia w obronie ojczyzny, choćby nawet pilota Franciszka Jacha, który podstępem zawinął wojskowy niemiecki samolot, aby go odmalować w polskich barwach. Wojsko Polskie szerzyło swoją waleczność, młodzi ludzie ochoczo przystępowali w te progi, wiedzieli, że będą służyć w obronie wolności.

11 listopada 1918 Józef Jęczkowiak ruszył z innymi rewolucjonistami w Warszawie po odbiór naszej wolności, którą dzisiaj możemy świętować po raz setny. “Cwaniaki” to co prawda jedna z pierwszych moich historycznych książek, ale na pewno nie ostatnia. Piotr Bojarski świetnie opisywał sytuację, dzieląc historię na oddzielające wydarzenia rozdziały. Choć z początku ciężko było mi się połapać kto jest kim ze względu na ogólnie złożona konstrukcje książki, ale Kiedy to już ogarnęłam to nie mogłam się oderwać od lektury. Wiem, że część książki była oparta na prawdziwych wydarzeniach z postaciami historycznymi dlatego tym bardziej wzbudzało to we mnie zachwyt. Tak jak wspomniałam do tej pory nie były mi znane powieści historyczne. Dobrze, że miałam możliwość przeczytania “Cwaniakow”, dzięki temu na pewno sięgnę po więcej z tej tematyki. Dziękuję za możliwość przeczytania @czwartastronakryminalu.

„Cwaniaki” Piotra Bojarskiego to książka o najważniejszym dla Polski, jako narodu, wydarzeniu — odzyskaniu niepodległości. Stąd nieprzypadkowo wybrałam dzisiejszy dzień na recenzję.

„Cwaniaki” są przede wszystkim o bezimiennych bohaterach, o których podręczniki do historii milczą. Giną wśród wielkich nazwisk przywódców narodu. O idealistach, dla których myśl o wyrwaniu się spod niewoli była ważniejsza nawet od własnego życia. Niesamowicie sprytnych, umykających niemieckim patrolom cwaniaków — poznaniaków. Kanonier Józef Jęczkowiak, pilot Franciszek Jach oraz strzelec Zbigniew Kaczmarek — trzech głównych bohaterów, trójka mężczyzn, która zmieniła losy narodu. Ścisła konspiracja, ryzykowne operacje i wielka odwaga, to wszytko znajdziemy na kartach „Cwaniaków".

Piotr Bojarski pomieszał faktyczne wydarzenia oraz osoby z fikcją tak, by powieść nie była kolejnym podręcznikiem do historii, ale książką z wartką, sensacyjną akcją. To moje kolejne spotkanie z piórem autora i jedno mogę stwierdzić z całą pewnością — Piotr Bojarski wkłada bardzo dużo pracy przy pisaniu swoich książek. Nie ma znaczenia czy dana historia będzie osadzona w maleńkiej miejscowości na końcu świata, czy będzie się rozgrywała w największych miastach, zawsze jest dopracowana, miejsca są oddane z dbałością o szczegóły, tak by czytelnik poczuł się uczestnikiem wydarzeń.

Serdecznie polecam, warto chwilę, zwłaszcza w taki dzień jak dziś, pomyśleć o tych, którym zawdzięczamy życie w wolnym kraju.