Córka nieboszczyka. Siostry Raj. Tom 1

Joanna Jodełka za swoją debiutancką powieść Polichromia. Zbrodnia o wielu barwach (2010) została uhonorowana Nagrodą Wielkiego Kalibru na Międzynarodowym Festiwalu Kryminału we Wrocławiu. Jest także autorką książek takich jak: Grzechotki, Kamyka, Kryminalistki, Wariatki.

Nie można także zapomnieć o powieści „Córka nieboszczyka”, która rozpoczyna cykl kryminalny z nietypowych duetem.

O książce możemy przeczytać, że:

Pierwsza część kryminalnego cyklu, którego bohaterkami są przyrodnie siostry: konserwatorka dzieł sztuki Tycjana i charakteryzatorka teatralna Angelina. Poznają się na pogrzebie ojca, bibliotekarza z Pracowni Zbiorów Masońskich. Ekscentryczna ciotka jako jedyna wątpi, że ich ojciec zmarł śmiercią naturalną. Podejrzani są wszyscy: stary antykwariusz, kolekcjoner masoników, brat naukowiec, właścicielka sklepu ezoterycznego, kuzynki bliźniaczki, młoda instagramerka, a nawet ogrodnik.

Mimo pierwotnej niechęci siostry zmuszone są jednak rozpocząć własne śledztwo.

Podsumowując. Jest to niezłe połączenie kryminału z komedią. Co jakiś czas można wybuchnąć śmiechem na zmianę z dedukowaniem kto też zabił tego czy owego. Mnie utkwiła w pamięci scena na cmentarzu, kiedy to dwie starsze panie prawie że się pobiły o bukiet margerytek. Dla takich scen warto. Czekam na kolejne części!

“Obyś przewracał się w grobie. Bez żalu - córka nieboszczyka”

Angelina jest charakteryzatorką w teatrze, a Tycjana konserwatorką dzieł sztuki.

Kobiety bardzo dużo dzieli, jednak jedna sprawa je łączy. Są przyrodnimi siostrami. Poznają się na pogrzebie ojca, który był bibliotekarzem w Pracowni Zbiorów Masońskich. Jedna z ciotek uważa, że bibliotekarz nie zmarł śmiercią naturalną. Jej zdaniem podejrzani są wszyscy: stary antykwariusz, kolekcjoner masoników, brat naukowiec, właścicielka sklepu ezoterycznego, kuzynki bliźniaczki, influancerka, a nawet ogrodnik. Siostry muszą zacząć współpracować, żeby dowiedzieć się dlaczego i jak zmarł ich ojciec. Ginie kolejna osoba, a w śledztwo wtrąca się były policjant Jarota.

“Córka nieboszczyka” to pierwsza część cyklu którego bohaterkami są przyrodnie siostry, Tycjana i Angelina. Akcja powieści toczy się w Poznaniu. W książce znajdziemy wiele odwołań do Mansonów. Jak dla mnie książka nie jest kryminałem, tylko obyczajówką z wątkiem kryminalnym. Chwilami bardzo się nudziłam, bo jak dla mnie akcja toczyła się zbyt wolno. Wątki Mansonów, które myślałam, że będą kluczowe, mam wrażenie że były tłem, które zbyt dużo nie wnosi do fabuły.

Zachęciła mnie już okładka, taka nietypowa i nazwisko pisarki Jodełka ❤️

Dwie dorosłe siostry Raj zupełnie różne, jedna kolorowy ptak, druga szara myszka. Poznają się na pogrzebie swojego ojca i tam dopiero dowiadują się o sobie. Tycjana jest zszokowana nie tylko tym że ma siostrę ale jej ekstrawagancją, Angelika ma miętowe włosy i jeździ karawanem. Obie postanawiają zamieszkać w mieszkaniu nieżyjącego ojca, żadna nie będzie zadowolona z tego że pod dachem mieszka ta druga. Jest jeszcze ciotka Józefina Amalia, ale ona zajmuje swoje piętro i tylko ona podejrzewa że ojciec dziewczyn został zamordowany. Intryga zaczyna się rozkręcać, a siostry mimo że za sobą nie przepadają będą musiały współpracować.

Książka super, zabawna, ciekawa wciągająca. Cieszę się że w planach jest część druga. Najbardziej ze wszystkich bohaterów pokochałam ciocię Józefinę

Trzydziestoparoletnia konserwatorka zabytków Tycjana Raj straciła ojca, bibliotekarza z Pracowni Zbiorów Masońskich. Wprowadzając się do domu ojca odkryła nagle, że ma sublokatorkę. Mało tego Angelina o szokującym miętowym kolorze włosów okazała się być jej siostrą przyrodnią, o której nie miała pojęcia. Nomen omem zielonego pojęcia. Dość szybko Angelina zdołała zaskarbić sobie względy ciotki Józefiny Amalii zamieszkującej na parterze. Obie nie tylko ekscentryczne to jeszcze podejrzewające, że śmierć Tomasza Raj nie była naturalna. Jak u Joanny Chmielewskiej – wszyscy są podejrzani:

„- […] Jak to każdy mógł chcieć go zabić?

- Nie każdy na świecie – oświadczyła staruszka – Zawęziłam grono podejrzanych do masonów, rodziny i przyjaciół […]”

Spotkanie sióstr nie było specjalnie sympatyczne. Napięcie, niedowierzanie, sarkazm. Czy siostry przyrodnie przełamią wzajemną niechęć i nieufność by odkryć, co tak naprawdę przydarzyło się ojcu? Czy spiskowe teorie ciotki Józefiny okażą się trafne?

Lubię, gdy w fabułę wpleciona jest historia i to taka przekazana w przystępny i interesujący sposób. Zagadnienia związane z masonerią proste nie są i mogą przytłoczyć, ale Autorka postarała się by nie był to suchy wykład. Zainteresowała tematem ukazując pełne symboli, tradycji, obrzędów masonów oraz dzieł sztuki z nimi związanych. Masoni w pigułce – fakty i mity. Autorka jest absolwentką historii sztuki i wie, o czym pisze.

Poznałam pogodną historię pełną uroczych, choć specyficznych bohaterów, dzięki którym były ciekawe, wartkie i zabawne dialogi. Siostry kleptomanki zakochane w mopsie, chirurg plastyczny będący masonem, antykwariusz o wdzięcznym imieniu Hermes, Bernard i Barbara z zacięciem ezoterycznym, konserwatorka dzieł sztuki i charakteryzatorka teatralna rozrzucająca peruki do sztuki po całym mieszkaniu. Zagłębiając się w opowieść o przyrodnich siostrach Raj nie sposób było się nie uśmiechnąć. Idealna lektura na leniwe popołudnie. Czy zakończenie historii mnie zaskoczyło? Nie wiem. Po prostu świetnie się bawiłam od pierwszego do ostatniego zdania.

Nie muszę chyba argumentować dla czego sięgnęłam po tą konkretną książkę. Okładka idealnie wpisuje się w moje zainteresowania. Co prawda dopiero po chwili dotarło do mnie, że te niebieskie kwiaty to tak naprawdę wieniec na ostatnie pożegnanie. Chyba bardziej skupiłam się na tytule i czaszce.

Śmierć czeka każdego z nas. Dokładnie to spotkało równie Tomasza Raja, bibliotekarza i zapalonego znawce wszelkich tradycji Masońskich jak również kolekcjonera. Gdy jego córki spotykają się na pogrzebie wszystko się może zdarzyć. Zwłaszcza jeśli ekscentryczna ciotka stwierdzi, że ich ojciec został zamordowany. Pomimo początkowego pesymizmu - kto niby chciałby zabić bibliotekarza?! - siostry Raj biorą się do roboty. I bardzo szybko odkrywają, że tajemnica goni tajemnicę a czas ucieka. Czeka je nie tylko dążenie do prawdy, ale również odnalezienie cennego miniaturowego portretu.

Podejrzani są wszyscy; ogrodnik, dalekie kuzynki, przypadkowy przechodzień. brat oraz właścicielka sklepu ezoterycznego. Gdy w to wszystko wrzucimy ekspolicjanta Jarota, którego najlepszym przyjacielem jest alkohol mamy zapewnioną całkiem niezłą rozrywkę. Poznań, masoni i tajemnice; nadciągamy!

" - To cudowne, że nie dałeś się pochować - powiedziała po chwili. "

Poznań to naprawdę cudowne, pełne magii miasto co autorka doskonale wykorzystała. W całą historię umiejętnie wplata swoja wiedzę na temat masonów, nie przynudzając jednak. W sposób przystępny potrafi napisać o sztuce i wpleść ją w całość. Wędrując po uliczkach miasta, potrafimy wręcz wyczuć tajemnicę wiszącą w powietrzu.

To co urzeka w książce najbardziej to lekkość pióra. Zagadka nie jest enigmą i za pewne każdy z Was może wpaść na jej rozwiązanie dość szybko, jednak pomimo to opowieść nie nudzi.

Bohaterowie są barwni, kolorowi a zestawieni razem tworzą, niczym pochód, najbardziej niesamowite tło dla historii. Instagramerka kontra antykwariusz jest przecież kontrastem samym w sobie.

" - Nie wiem, czy mojemu znajomemu potrzebna jest teraz szczoteczka do zębów czy brzeszczot. Zorientuję się - oznajmił , podkręcając wąsa"

Dla mnie największym plusem całej książki, jest humor i uśmiech jak potrafi ON wywołać, zwłaszcza po ciężkim dniu pracy. Momentami jednak czytelnik może się zgubić w natłoku imion i postaci, ale Joanna Jodełka maskuje drobne minusy zakręconą fabułą i dużą dozą śmiechu.

Książkę polecam każdemu kto lubi lekkie kryminały na letni wieczór. Nie spodziewajcie się bowiem zagadek rodem z Sherlocka Holmes'a a po prostu dobrej zabawy.

Sylwia "Sirroco" Stinia

Córka nieboszczyka to pierwsza część nowego kryminalnego cyklu autorstwa Joanny Jodełka. Książka na swój sposób intrygująca i zapewniająca należytą dawkę rozrywki i relaksu. Śmiało można ją więc określić mianem doskonałego tytułu na lato, który umili czytelnikowi jego wolny czas.

Nietypowa śmierć, nietypowe śledztwo

Tycjana Raj to ułożona, spokojna konserwatorka zabytków, której życie w ostatnim okresie nie rozpieszcza. Do problemów z byłem mężem, do którego wyjechał jej syn, doszła żałoba po śmierci ojca. Szanowany bibliotekarz z Pracowni Zbiorów Masońskich odszedł z tego świata przedwcześnie w wyniku szoku anafilaktycznego po ugryzieniu przez pszczoły. Jego pogrzeb staje się początkiem szeregu kompletnie nieprzewidzianych wydarzeń, które wywrócą jej życie do góry nogami. Jednym z nich jest poznanie swojej przyrodniej siostry Angeliny, o której istnieniu nie miała pojęcia. Jakby tego było mało, jedna z ciotek cały czas podsyca plotki, jakoby śmierć jej ojca nie była przypadkowa. Dojrzała dama jest pewna, że doszło w tym przypadku do zbrodni, a podejrzanych w tej sprawie jest całe grono osób. Obie siostry nie tylko muszą odnaleźć się w nowej dla nich sytuacji, ale również mimowolnie zostają wplątane w prywatne rodzinne śledztwo. Szybko okazuje się, że ciotka, wielbicielka tropienia spisków i intryg, w tej konkretnej sprawie może mieć racje, a śmierć wcale nie była tak przypadkowa.

Zbrodnia i humor

Córka nieboszczyka to nie tylko lekki i przyjemny w czytaniu kryminał. To również całkiem spora dawka czarnej komedii, w której dominują nieskończone pokłady absurdu, sarkazmu i ironii. Pod względem budowy „kryminalnej historii”, autorka stawia raczej na sprawdzone schematy. Zbrodnia, tajemnica, zwroty akcji i wielki finał wyjaśniający całą sprawę. Jest poprawnie, co samo w sobie jest wielkim pozytywem i nie ma co tutaj więcej dodawać.

O wiele ciekawiej prezentuje się wspomniana warstwa rozrywkowo – komediowa, która zdecydowanie wyróżnia książkę na tyle podobnych tytułów. Podstawą czarnego humoru są tutaj mocno nietuzinkowe postacie. Mowa tutaj zarówno o rodzinie Rajów, której daleko do przeciętności i szeroko pojętej „normalności”, jak i przyjaciołach familii, którzy stają się momentalnie jednymi z głównych podejrzanych o dokonanie zbrodni. Ukazani bohaterowie są bardzo mocno specyficzni (bardzo delikatne określenie). Ich „odmienność” jest jednak atutem dzieła, które stara się kryminalną intrygą pokazać właśnie przez pryzmat nietuzinkowych postaci, których jest tutaj cała masa. Począwszy od dwóch nowo poznanych siostrach, które pałają do siebie wielką „niechęcią”; ekscentrycznej ciotce węszącej na każdym kroku spisek; kuzynkach wielbicielkach uroczych piesków; starym antykwariuszu myślącym o tym, jak zdobyć precjoza nieboszczyka; wielkim kolekcjonerze masońskich przedmiotów; bracie denata skrywającym swoją tajemnicę; właścicielce sklepu ezoterycznego; młodej instagramerce; tajemniczym młodym ogrodniku czy zawieszonym policjancie z problemami osobistymi, który został wynajęty do rozwiązania sprawy. Jest różnorodne i mocno szalenie.

Ciekawa dawka historii

Kolejnym ciekawym elementem książki jest przewijająca się cały czas w tle tematyka masonerii. Ma ona tutaj nadać historii pewnej dozy tajemniczości i doskonale się to udaje. Autora w przystępny sposób przybliża czytelnikowi funkcjonowanie masonerii w historii świata oraz przedstawia ich symbolikę. W kryminalno-rozrywkową treść, wplata ona pewne fakty historyczne, które mają pobudzić umysł czytelnika do wzmożonej aktywności. Nie jest to jednak element nadmiernie eksponowany, cały czas pozostaje ON na drugim planie, nie zaburzając tym samym dynamicznego charakteru dzieła, gdzie najważniejsi są bohaterowie.

Dobry kawałek rozrywki

Córka nieboszczyka to całkiem udana pozycja, która sprawdzi się równie dobrze jako książka typowo wakacyjna, jak i chwila rozrywki podczas długich jesiennych/zimowych wieczorów. Tytuł godny polecenia każdemu miłośnikowi szeroko pojętego gatunku „kryminałów”.

Cała fabuła to doskonały trening dla naszych umysłów, ale uprzedzam, nie da się jej przekartkować od niechcenia. Powieść czyta się wolno ze zrozumieniem, bo każde zdanie wydaje nam się ważne bardzo istotne, ciekawe i pouczające. Nasze szare komórki napracują się przy odgadywaniu tajemnic, a uśmiech będzie gościł do końca stron. Nieoczywiste wskazówki podane, jak na tacy mają pomóc czytelnikowi lub jeszcze bardziej zamieszać mu w głowie. Nie odgadłam zakończenia, ale wyśmienicie się bawiłam, snując domysły.

„Córka nieboszczyka” to powieść z bohaterami, których charaktery aż iskrzą od ognistych cech. Szybka akcja, malownicze opisy otoczenia i wątków pobocznych nadają płynności czytaniu. Zadziorni bohaterowie, cięty dowcip, inteligentne zagadki i podstępna intryga wymyślona przez autorkę rzuci nas na kolana. Wiedza dotycząca sztuki, którą tu znajdziemy, jest cenna, jak poszukiwane dzieła. Zakończenie nas zaskoczy i zaprosi do drugiej części, która może już powstaje.

Co wspólnego łączy masonów, pszczoły i mopsy? Zdecydowanie kartki tej książki. Komedia dość zwariowana, trochę za sprawą pomyłek, trochę przez niedomówienia ale i sporo w niej całkiem poważnych symboli, mających swoje źródła w kulturze masońskiej. Oczywiście nie ma co dopowiadać do tej historii wielkiej filozofii, bo to lektura przede wszystkim wakacyjna, lekka i nieskomplikowana. Ale jednak lubię, jak z każdej powieści można się czegoś dowiedzieć i należy to docenić.

W moim odczuciu to taka obyczajowa komedia kryminalna, coś na podobieństwo książek Chmielewskiej, choć przy nich śmiałam się gęściej i głośniej. Ale zabawnie jest, jak na moje specyficzne poczucie humoru, autorka jakiś tam uśmiech na mej ponurej twarzy wyczarowała 😉 Głównie za sprawą bohaterów, rodzinki Raj, w której każdy członek stanowi wyjątkową indywidualność. Oryginałów ci w książce dostatek. Mamy również dwa morderstwa i policjanta, który choć zawieszony w służbie, wynajęty został "do rozejrzenia się" w sprawie. Oczywiście nie brakuje dzieł sztuki. Do tego muszę wspomnieć o "moim" Poznaniu. To po nim się poruszamy i trochę o historii dowiadujemy.

Bardzo sprawie napisane, intryga wciąga, rozwiązanie może nie jest takie trudne do przewidzenia ale raczej w tego typu książkach nie to jest najważniejsze. Wszystko w tonie sympatycznej, absurdalnej ale nieogłupiającej historii na dwa wieczory. Jeżeli macie właśnie na taką ochotę to polecam. Warto wspomnieć, że to pierwsza część kryminalnego cyklu z siostrami Raj. Zobaczmy co będzie dalej 😉

Jakiś minus? Wiem już, że okładka nie przekonałaby wieluuu z was do sięgnięcia po lekturę. I ja to rozumiem 🙈

Siostry Raj - kryminalny duet, jakiego dotąd nie było!

Jest to pierwsza część kryminalnego cyklu, którego bohaterkami są przyrodnie siostry  Tycjana i  Angelina.

Pierwsza z nich jest   konserwatorką dzieł sztuki, druga charakteryzatorką teatralną.

Poznają się na pogrzebie ojca, bibliotekarza z Pracowni Zbiorów Masońskich.

Ojciec nie był co prawda ojcem roku. Czego dowiadujemy się po dosyć specyficznym napisie na szarfie pogrzebowej.

Ten wątek przekonał mnie do tego, że to będzie dobry kryminał z wątkiem komedyjnym.

---------

Ekscentryczna i przecudna cioteczka  wątpi w naturalną śmierć ich ojca.

Powodem śmierci jest wstrząs anafilaktyczny.

Co dziwi rodzinę, ponieważ był na tym punkcie bardzo ostrożny.

Podejrzani są wszyscy, którzy kręcili się wokół ich rodziny.

Antykwariusz, kolekcjoner masoników, brat naukowiec, właścicielka sklepu ezoterycznego, kuzynki bliźniaczki, młoda instagramerka,  ogrodnik. Nie ma dla nich wyjątku.

Mimo do siebie niechęci siostry zmuszone są  rozpocząć własne śledztwo.

Stawką jest nie tylko dotarcie do prawdy, ale także odnalezienie cennego miniaturowego portretu.

Siostry muszą się spieszyć ponieważ ginie kolejna osoba, a w śledztwo wkręca się były policjant Jarota. Do tego alkoholik.

Akcja zmienia się dynamicznie. Wspólny front i chęć dotarcia do prawdy łączy siostry.

Być może nawet się polubią.

Istotną rolę w całym tym zamieszaniu odgrywają zbiory masoników.

Masonerią określa się tajne stowarzyszenie, którego według wielu głównym celem jest panowanie nad światem. ... Masoni występują w większości zakątków świata, wiele państw zakazuje przynależności do tego typu ugrupowań.

Autorka książki trafiła na nie przypadkiem w bibliotece, tak się za fascynowała tym tematem, że postanowiła wykorzystać to w swojej książce.

Każdy kolejny tom będzie miał jeden wspólny wątek skarbu sióstr oraz inny związany z dziełami sztuki. Podoba mi się ta koncepcja na jeden typ poszukiwać.

Córka nieboszczyka to pozycja w której autorka doskonale "mydli oczy" czytelnikowi.

Konserwatorka dzieł sztuki Tycjana i charakteryzatorka teatralna Angelika, dwie siostry które poznają się na pogrzebie własnego ojca. Ich ciotka jako jedyna wątpi iż śmierć bibliotekarza było samobójstwo. Podejrzewa rodzinę jak i bliskich znajomych a każda osoba ma coś na sumieniu. Bliźniaczki które uwielbiają swojego mopsika, antykwariusz który miał chrapkę na antyki bibliotekarza, lekarz chirurg który jest masonem, jego Brat Bernard z którym był skłócony. Ale czy to na pewno morderstwo,jak podejrzewa ekscentryczka ciotka czy jednak samobójstwo?

Autorka połączyła barwne postacie, z ciekawostkami historycznymi takimi jak zwyczaje masońskie, historia wolnomularstwo z poczuciem humoru.

Co najciekawsze ja sama do ostatniej strony nie wiedziałam którą stronę obrać, stronę ciotki czy jednak faktów...

Po przeczytaniu ostatniej strony, muszę stwierdzić iż autorka ma doskonały zmysł do tworzenia doskonałego otoczenia aby zmylić czytelnika.

Polecam książkę która zaciekawi, czasami rozbawi, a nawet zaintryguje.