Córka mafii. Olivia. Dzieci mafii. Tom 2

Cześć książkoholicy 🎶❣️

"Córka mafii. Olivia" to drugi tom cyklu dzieci mafii. Autorka już pierwszym tomem mnie kupiła, jedyny minus tam był za zakończenie. Tutaj natomiast jestem kupiona całkowicie, bezapelacyjnie i bardzo mnie to cieszy. Pomimo cienkiej książeczki jest to kawał naprawdę dobrej lektury. Autorka potrafi zachęcić czytelnika do lektury tak bardzo, że książka jest wręcz nieodkładalna.

Interesujący pomysł na fabułę, ale to warsztat tutaj przede wszystkim robi największa robotę.

Autorka w tej części nie skupia się tylko na Olivii, ale także czytamy rozdziały z perspektywy Eleny bądź chłopaków 😁 naprawdę, jestem bardzo na tak!

Nie mogę się już doczekać innych powieści autorki 😁

Przy takich historiach zawsze zastanawia mnie jedno – czy Autor poradzi sobie ze swoim pomysłem i napisze kontynuację lepiej niż swoją poprzedniczkę? To kwestia zawsze mocno sporna, bo nie ukrywajmy, starą prawdą jest, że gusta są różne i to, co podoba się jednemu, drugiemu już nie musi. Czekałam na wieści co tym razem uda się stworzyć dla nas przez panią Aleksandrę. Liczyłam, że będzie lepiej i przyznaję, że się nie zawiodłam – wręcz jestem wdzięczna, że pani Możejko postanowiła nie porzucać swoich bohaterów i stworzyła dla Olivii osobną historię!

Olivia nie zdążyła ochłonąć po wcześniejszym narzeczonym, kiedy ma już następnego. Jej ojca nie obchodzi córka i na siłę szukał wyjścia z sytuacji. Znalazł dla niej człowieka, który owiany jest mocno złą sławą. Co na to kobieta? Zwraca się o pomoc do siostry. I tutaj jak już wspomniałam, chcę powiedzieć, że ogromnie się cieszę, że Olivia dostała swoją część całości! Wiele razy zastanawiałam się, co się z nią stało po wydarzeniach pierwszego tomu, czy wyszła na prostą i czy ułożyła sobie życie.

Aleksandra dołożyła starań, by nie wiało nudą (co oczywiście się udało!), wprowadziła bohaterów w relację, która rozwijała się w sposób naturalny, między Olivią, a Tomasem iskrzyło od samego początku – dla mnie bomba! Książka na pewno jest dla czytelników pełnoletnich, scen seksu jest dużo, ale nie są odrażające, tylko napisane ze smakiem. Cieszyłam się, że również, że nadal spotykamy Elenę i Gabriela. Warsztat Autorki z każdym kolejnym krokiem jest coraz lepszy i coraz przyjemniej się czyta! Książka oparta jest na relacji dwojga ludzi, ale również na budowaniu więzów rodzinnych. Mam tu na myśli kontakty siostrzane, bo jakby nie było to wyraźny wątek w fabule i ogromnie ON przykuł moją uwagę.

Kolejnym ważnym atutem jest kreacja bohaterek, tak, kobiet, bo dziewczyny, mimo że siostry są tak różne, tak do siebie nie podobne, że wspaniale było się wdrażać w to co je łączy. Mocnym akcentem w powieści jest fakt, że Olivia brała to co jej się podobało i zostawiała za sobą całą resztę, odwrócenie kota ogonem, który ucieka w popłochu przed zaangażowaniem – petarda! Całościowo kontynuacja wyszła jeszcze lepiej niż wstęp, a na pewno czekam na to, co pani Możejko może dla nas przygotować!

Sięgając po pierwszy tom myślałem "eh, kolejna seria mafijna - ciekawe, czy mnie czymś zaskoczy". Prawdziwie się pomyliłeam, ponieważ zarówno pierwszy jak i drugi tom wciągnęły mnie bez reszty. Tom II opowiadający o drugiej z sióstr pod żadnym względem nie ustępuje pierwszemu, co bardzo mnie ucieszyło - kolejne świetne pozycje do kolekcji w mojej biblioteczce. Książka skłoniła mnie nawet to przemyśleń - jacy rodzice postępują tak okropnie wobec swoich dzieci? Wow. Dzięki świetnemu stylowi pisania autorki, książka czyta się szybko, przyjemnie, nie męczy. Bardzo cenię sobie właśnie taki styl pisania, być może dlatego publikacja tak bardzo przypadła mi do gustu.

Przed wami recenzja drugiego tomu należącego do serii "Dzieci Mafii". Tym razem na tapecie Olivia, siostra poprzedniej bohaterki. Po odejściu Eleny z rodzinnego domu nad Olivią zaczęły zbierać się ciemne chmury. Rodzice zbudowali atmosferę zwaną ciszą przed burzą. Gdy prawda dotycząca ich zamiarów, jak grom z jasnego nieba wyszła na jaw, Olivia postanowiła wziąć nogi za pas i uciekać. Jedynym ratunkiem, który przychodzi jej do głowy to Elena oraz Gabriel. Dziewczyna tym sposobem stawia wszystko na jedną kartę bo nie jest pewna czy relacja, która łączyła ją z siostrą jest na tyle silna aby powierzyć jej swoje życie? Czy uda się odbudować to co zniszczyła z zazdrości i z powodu źle dokonanych decyzji?

Olivia z pewnością różni się od Eleny. Autorka stworzyła zupełnie inną postać. Z pazurem, ambitną i pewną siebie. Mogłabym z czystym sumieniem powiedzieć, że niemalże wykreowała doskonale nam znaną postać idealnego książkowego mężczyzny tyle, że nazwała go kobiecym imieniem. Kiedy poznaje Tomaso, nie stara się zbyt mocno pochamować swoich żądzy. Między nią a głównym bohaterem rodzi się wyczuwalna chemia, która jest ciężka do opanowania dla nich dwojga. Natomiast czy często spotykcie się z tym aby to kobieta częściej brała od mężczyzny to na co ma ochotę, a potem odprawiała go z kwitkiem?😁 Najczęściej to mężczyźni uciekają od zaangażowania. Tym właśnie zaciekawiła mnie ta historia. Odwróceniem ról 🙂 na szczęście głównemu bohaterowi nie odbierało to męskości chociaż też nie był ideałem.

"Wiem, że to głupi pomysł, ale jestem teraz tak wkurwiony na Olivię, że nie myślę racjonalnie. Jedyne czego pragnę, to pokazać jej, że nie zadziera się z Tomaso DeLuca. A już na pewno nie traktuje się go jak zabawki, którą się wyciąga z pudełka tylko wtedy, kiedy chce się nią pobawić."

Pomimo wielu plusów, emocjonującego zakończenia i ciekawej fabuły książkę oceniamy na dobrą chociaż odrobinę ulotną. Dobrze spędziłyśmy przy niej czas chociaż czegoś zabrakło by powiedzieć z czystym sumieniem "WOW". Co nie zmienia faktu, że chętnie sięgniemy po kontynuację bo jednak pozostaje jeszcze trochę wątków do rozwikłania i nie ukrywam, że miło było znów tak często czytać o Elenie i Gabrielu. Mam nadzieję, że spotkamy się również z nimi w następnym tomie 🙂

„Ta kobieta wparowała jak czołg w moje, jak myślałem perfekcyjne życie i pokazała mi, że wcale takie nie było.”

Oliwia Montenegro jest córką bezwzględnego capo Nowego Jorku. Jej życie nigdy nie było usłane różami. Świat, w którym przyszło jej żyć rządzi własnymi prawami, a ona nigdy nie mogła o sobie decydować. Po niedawnych szokujących przeżyciach, ma nadzieję, że ojciec choć trochę jej odpuści i wstrzyma się z szukaniem kolejnego kandydata na jej męża. Nic bardziej mylnego, ten już zaaranżował kolejne małżeństwo. Wydawać by się mogło, że po tym co przeżyła nie może być gorzej. Niestety jest dramatycznie… Kolejnym kandydatem na jej męża jest Lorenza Gintori, mężczyzna, który budzi w niej wstręt i słynie wyjątkowego okrucieństwa. Jego żona zmarła w tajemniczych okolicznościach, a jej ciało było pokryte licznymi siniakami. Oliwia podejmuje drastyczne kroki, po których nic już nigdy nie będzie takie samo. Na jej drodze staje pewny siebie, tajemniczy, arogancki Tomaso De Luca.

Czy Oliwi uda się uciec? Czy jednak ojciec i tak ją dopadnie i będzie musiała poddać się jego woli? Akcja powieści toczy się dynamicznie, fabuła ciekawie utkana, niesie spore emocje. Pozytywnie zaskakują liczne nawiązania do bohaterów z pierwszej części. Narracja toczy się naprzemiennie z kilku perspektyw, co daje nam szersze spojrzenie na rozwój wydarzeń. Oliwia i Tomaso oboje wzbudzali we mnie sporą irytację. Ona jest silna, waleczna, chwilami bardzo naiwna i lekkomyślna. On jest mafiosem z krwi i kości, władczy, bezwzględny, arogancki bawidamek. Między nimi, aż iskrzy od nadmiaru emocji i wzajemnego pożądania.

Relacja naszej pary jest bardzo gwałtowna, nie potrafią ze sobą normalnie rozmawiać. Gorące kłótnie są na porządku dziennym. Trudne decyzje i ich konsekwencje. Ogromne ryzyko, odwaga, walka o siebie. Mafijny, brutalny, niebezpieczny świat, w którym liczą się tylko własne korzyści i władza. Świat, w którym często kartą przetargową są własne dzieci. Uzyskane przywileje są ważniejsze od ich dobra.

Lekki, dość przewidywalny romans mafijny. Opowieść o dziewczynie, która odważyła się zawalczyć o siebie. Polecam, Tatiasza i jej książki :)

Dobra mafia nigdy nie jest zła. A romans mafijny w wykonaniu @aleksandramozejko_autorka który mam przyjemność zrecenzować dzięki @wydawnictwoniezwykle co tu dużo mówić przypadł mi do gustu nie mniej niż tom pierwszy o losach Eleny i Gabriela. Jeśli tak jak ja nie macie przesytu mafią w książkach to z czystym sumieniem polecić mogę drugi tom serii Dzieci mafii Córka mafii Olivia. Nie sądziłam, że po Elenie autorce uda się coś więcej wycisnąć odkrywczego w temacie fabuły. A jednak jestem mile zaskoczona. Chemia pomiędzy Olivią i Tomasso jest widoczna od pierwszych stron. A w gruncie rzeczy mafii tutaj zbyt wiele nie ma. To powinno przekonać sceptycznych czytelników którzy mają dość romansów mafijnych i powielania schematów.

W córce mafii Olivii autorka skupiła się bardziej na napięciu erotycznym pomiędzy bohaterami niż na mafijnych realiach. Muszę przyznać, że oprócz wypieków na twarzy udało mi się nawet łezkę wzruszenia uronić podczas lektury. Wzdychałam wcześniej do Gabriela ale Tomasso też stanął na wysokości zadania i również mnie oczarował. Choć do grzecznych chłopców to ON nie należy. Co do Olivii na początku miałam wobec niej mieszane uczucia jednak z czasem zwłaszcza w kontekście jej relacji z ojcem nawet jej współczułam.

Krótko mówiąc odłożyłam właśnie na półkę przeczytaną kolejną naprawdę dobrze napisaną historię @aleksandramozejko_autorka z dającymi się polubić bohaterami i nie przesądzoną fabułą. Ciekawa jestem czym nas jeszcze zaskoczy autorka w kolejnych swoich książkach na które mam nadzieję nie każe nam długo czekać.

Serii mafijnych jest co nie miara, można przebierać w książkach o tej tematyce dowolnie. Zagraniczni autorzy prześcigają się w konkurach o uwagę czytelnika z naszymi rodzimymi pisarkami a ten kto wygra ostatecznie wcale nie jest pewne. W gronie tych, którzy upatrzyli sobie tak znany ostatnio temat jest również Aleksandra Możejko, która wychodzi na scenę z drugim tomem swojej serii. Czy warto bliżej przyjrzeć się jej twórczości?

Jeśli lubicie lekkie historie, które czyta się w jeden wieczór to tak. Autorka pisze lekko, nieskomplikowanie, jej opowieść opiera się na jednym motywie i bardzo szybko ujawnia sekrety fabuły. Z jednej strony to minus jeśli lubicie zaczytywać się w danym temacie, z drugiej plus jeśli szukacie przygody na leniwe popołudnie, więc interpretację pozostawiam Wam - ja osobiście spędziłam miło czas w towarzystwie nowych bohaterów, chociaż przyznaję, że nie pogniewałabym się jeśli zastosowano by lepsze dopracowanie postaci czy bardziej emocjonalnie potraktowano fabułę.

Najpierw była Elena teraz poznajemy losy Olivii. Obie bohaterki są do siebie dość podobne z charakteru, pozornie silne i zdecydowane, czasami jednak denerwujące swoją lekkomyślnością i księżniczkowatą postawą. Ani nie polubiłam Olivii, ani też polubiłam, jej postać była mi obojętna, chociaż ciekawiły mnie jej przygody i chętnie śledziłam przebieg wypadków. Nie jest jej łatwo, bo w tych czasach żadnej kobiecie nie uśmiecha się aranżowane małżeństwo, szczególnie, że głównej bohaterce trafił się naprawdę zaskakujący okaz. I chyba to w tej książce było najciekawsze - ojciec popycha swoją córkę w ręce demona w ludzkiej skórze i nie przejmuje się jego brutalną reputacją. Który kochający rodzic tak robi? To wzburzyło mnie w całej historii najbardziej, ale na szczęście pojawił się pewien mężczyzna, który odczarował sytuację i trochę w niej również namieszał.

"Córka Mafii. Olivia" to typowy romans mafijny - tyle i aż tyle. Jest tych książek tak dużo, że niestety upodabnia się do znanych nam już historii, jednak jeśli ta tematyka wciąż Wam się nie przejadała, myślę że lektura uprzyjemni Wam jeden z jesiennych wieczorów. Styl autorki na pewno przemawia na plus i chociaż nie przekonała mnie główna bohaterka to i tak nie żałuję swojego wyboru - to lekka, czasami emocjonalna przygoda i jednocześnie walka o to, by dążyć do znalezienia prawdziwej miłości.

„To tak, jakby moje serce potrafiło bić i pompować normalnie krew tylko wtedy. Bez niej egzystuję, z nią – żyję.”

Kolejna część serii „Dzieci mafii” w całości należy do Olivii. Którą znamy już z pierwszej części, bo to ona miała wyjść za mąż, ale niestety los chciał inaczej. I to nie ona uwolniła się od ojca a jej młodsza siostra. Znowu został skazana na łaskę ojca, który nie planował dla niej nic dobrego. Nie zważając na nic postanowił szybko znaleźć jej nowego męża. Jej nowy narzeczony okazał się być nieobliczalny, stary i znany z tego, że zabił swoją poprzednią żonę. Więc nic dziwnego, że kobieta postanowiła zawalczyć o swoją wolność i sprzeciwiła się rozkazowi ojca i postanowiła uciec. Wie jak może się to dla niej skończyć, ale mimo wszystko postanawia zaryzykować. I jedyna osoba która może jej pomóż to jej siostra. Wskutek tego na jej drodze znowu pojawia się Tomaso. Który ma ją wybadać na polecenie Gabriela. Od samego początku między tą dwójką czuć silne pożądanie i chemię, której nie potrafią się oprzeć. Więc kończy się to namiętną nocą która zmieni wszystko.

Olivia od samego początku nie była grzeczna, miała w sobie ognień i potrafiła pokazać pazurki gdy była taka potrzeba. Mimo, że w pierwszej części nie za bardzo ją polubiłam w tej zmieniłam o niej całkowicie zdanie. Okazała się silna, gotowa na poświęcenia i zamierzała naprawić swoją relację z siostrą, która była popsuta przez to, że ulegała rodzicom gdy ci ją nastawiali przeciwko niej. Zaczęła nowe życie i pozwoliła sobie na szczęście, ale niestety nie miało to potrwać długo bo ojciec już szykował swoją zasadzkę. A co do Tomasa, hmm...kochał swoje życie takie jak było, bo twierdził że było idealne. Szybko jednak zmieni zdanie, gdy ona zagości w nim.

Książka mimo, że nie jest grubiutka to zapewni wam wiele emocji i tak was wciągnie, że przeczytacie ją naraz. Będziecie się śmiać, by za chwilę drżeć ze strachu i mieć łzy w oczach, a za chwilę mieć wypieki na twarzy i szybszy puls. Gorąco się robiło w niektórych momentach. Autorka wszystko idealnie wyważyła i pozwoliła nam poznać dalsze losy Eleny i Gabriela z czego ogromnie się cieszyłam. Rozdziały pisane z perspektywy bohaterów, idealna fabuła, namiętność, mafia, strach, więc wszystko co lubię. Polecam.

Zapewne pamiętacie książkę, która opisywała życie ślicznej dziewczyny, które nie było usłane różami. Pewnie myślicie, że jest wiele takich opowieści, czym się tak wyróżniała? Była debiutem polskiej autorki Aleksandry Możejko, która wkroczyła na rynek książką mafijną. „Córka mafii. Elena” była pierwszym tomem cyklu Dzieci mafii, jak to bywa w tej tematyce, jednym czytelnikom przypadła do gustu, innym nie za bardzo. Aleksandra Możejko ma coś w sobie, co sprawia, że jej historie czyta się lekko i bardzo szybko, a bohaterów zwyczajnie lubi i chce poznać ich historie. Przeczytałam pierwszy tom, dlatego nie wyobrażałam sobie, aby nie zobaczyć, co się wydarzy dalej. Elena i Gabriel mieszkają w Chicago, już wkrótce dołączy do nich nieoczekiwany gość. Co się wydarzy?

Główną bohaterką książki „Córka mafii. Olivia” to Olivia Montenegro, córka capo Nowego Yorku, kiedy jest się kobietą to w mafijny świecie nie można decydować o sobie. Chociaż w moi odczuciu w pierwszym tomie Olivia nie była zbyt pozytywną bohaterką, byłam ciekawa, jakie ma zalety, jaka jest na prawdę i co więcej się można o niej dowiedzieć. Olivia jest kobietą twardą, która przyciśnięta do muru potrafi zaryzykować i próbować się ocalić. Kiedy dowiedziała się, że jej mężem ma zostać niezwykle niebezpieczny mężczyzna, który budzi w niej wstręt postanowiła zrobić wszystko, aby tak się nie stało. Człowiek ten najpewniej pozbawi ją życia, a jej własny ojciec wydaje się głuchy na jej prośby, zupełnie jakby była mu obojętna, jego własne dziecko miało się stać towarem, za który zyskałby przywileje. Nie pozostawił jej wyboru, musiała postawić wszystko na jedną kartę, aby w końcu stać się wolną i bezpieczną. Ucieczka do Chicago nie była łatwym i zbyt bezpiecznym posunięciem, jednak Olivia wiedziała, że jedynie Elena może jej pomoc. Na drodze kobiety staje jednak pewien mężczyzna, został ON wysłany przez Gabriela DeLucę, aby zorientował się, jaki jest powód przybycia. Tomaso DeLuca jest aroganckim facetem, który nie boi się sięgać po to, czego pragnie. Jest członkiem mafii, jest władczy i nie boi się wałczyć o to, czego pragnie. Żył samotnie oddając się sprawą rodziny, kiedy tylko wymagała tego sytuacja. To spotkanie nie należało do łatwych, ani grzecznych. Żadne z nich tego nie planowało, tym iskrom pożądania nie można było się oprzeć. Co przyniesie to spotkanie? Czy Olivii się uda uniknąć okrutnego losu?

„Córka mafii. Olivia” jest krótką książką, którą się czyta dla przyjemności. Jest lekka, napisana dobrym stylem, a fabuła nie jest wymagająca całkowitego skupienia. To jedna z tych powieści, które się czyta bez nastawiania na cokolwiek. Może i należy do powieści o sprawdzonych i znanych motywach, które nie stronią od przewidywalności, jednak to nie oznacza tego, że pozbawiona jest emocji i nie będzie w stanie Was niczym zaskoczyć. Aleksandra Możejko nie stroi od treści erotycznych, nie boi się rozpalać czytelniczych zmysłów do czerwoności. Bohaterowie są dobrze wykreowani, a ich relacja bez zwątpienia jest pikantna. „Córka mafii. Olivia” to romans, który uprzyjemni Wam wieczór i pozwoli poznać historię dziewczyny, która nie zawahała się walczyć o siebie.

W tej części powieści spotykamy sie z Oliwia starsza siostry Eleny. Dziewczyna ucieka z domu bo nie chce wyjść za mąż za faceta, którego wybrał jej ojciec. Boi sie że taki sam los spotka ja jak była żonę Lorenza. Wyjeżdża do Chicago do Eleny i Gabriela. Chce zeby oni jej pomogli w ukryciu się przed ojcem i rozpoczęciu nowego zycia. Tam poznaje Tomasino. Miedzy nią a nim rozpoczyna sie romans, który przeradza sie w uczucie.Czy Oliwia da rade uciec przed ojcem? Czy bedzie musiala poślubić mezczyzne którego wybral jej ? Czy dziewczyna zazna szczęścia? Zeby na te wszytskie pytania odpowiedzieć musiecie koniecznie przeczytac ta historie.

Oliwia dała nam sie zapoznać w pierwszej czesci jako zimna, niesympatyczna bez serca i cienia zrozumienia kobieta, ktora miała gdzieś uczucia innych. Była manipulantka tutaj mamy do czynienia z dziewczyną z sercem. Przyznala sie do wielu błędów. Chciala odnowić swoja relacje z Elena. Przyznała racje, że zaniedbywała ją jako siostra. Bardzo mi sie to spodobalo ze chciala odnowić relacje siostrzana. Mimo tego co wydarzyło sie w przeszłości postanowiły dac sobie druga szanse i nadrobic stracony czas.Oliwia jest ambitną kobietą tutaj w tym Tomie ją bardzo polubilam natomiast w pierwszym nie darzylam jej sympatią. Tutaj pokazuje sie od innej strony.Natomiast Tomasso to bawidamek i kuzyn Gabriela oraz niebezpieczny członek mafii o bardzo dobrym poczuciu humoru. Czy w jego życiu nastąpi przełom i sie ustatkuje?

Ta historia moim zdaniem jest lepsza od pierwszej części. Jest wiecej scen sexu ale nie przesadnie. Duzo emocji. Miedzy bohaterami jest duze przyciąganie. Bardzo duzo chemii az iskrzylo jak czytalam ta książkę. Dobrze zbudowana fabuła ale pewne postacie powinny miec rozbudowane wątki. Historia mimo ze jest przewidywalna ale przyciągająca grono czytelników. Nie moglam przejsc kolo tej pozycji obejetnie. Bylam ciekawa losów Oliwii. Przy końcu autorka zasadzila nam bombe myslalam ze zakończenie będzie inne a tu prosze taka niespodzianka. 😁😁

Nie czekajcie. Ani chwili dluzej tylko sięgnijcie po ta historie.

📖 Nie dam ci tak łatwo odejść.📖

"Córka mafii. Olivia" jest drugą częścią serii "Dzieci Mafii" Aleksandry Możejko.

To bezpośrednia kontynuacja poprzedniego tomu, skupiająca się tym razem na starszej siostrze Montenegro.

Olivia, uciekając przed niechcianym małżeństwem prosi o pomoc Elenę. Mimo, że wcześniej nie dogadywały się zbyt dobrze. Teraz pojawia się szansa, żeby to naprawić.

A kiedy przy okazji na jej drodze staje Tomaso, kuzyn Gabriela, wtedy dopiero się zaczyna.

Nie zawiodłam się tym tomem. Miałam nadzieję, że będzie lepszy od pierwszego i chyba tak właśnie było.

Między głównymi bohaterami była wyczuwalna chemia, która udzielała się również czytelnikowi. Akcja nie zwalniała aż do samego końca.

Ciekawym zabiegiem była narracja całej czwórki, a nie tylko głównej pary.

Chętnie przeczytam ciąg dalszy.

Polecam.

Dzieci Mafii 2

Jeden ślub nie doszedł do skutku, ale ojciec szykuje dla niej już kokeljny, nie dając ani chwili na odpoczynek. Niestety, nie jest to najlepszymi rozwiązanie gdyż tym wybrankiem ma być Lorenzho, okrutny nawet jak na mafie mężczyzna, którego podejrzewa się o bicie żony której śmierci nie wyjaśniono. Czy Olivi uda się unikać tego ślubu, a może wydarzy się coś jeszcze?

W tej niebezpiecznej miłosnej układance mamy także Thomasa, który ma tylko pojechać po Olivie do hotelu, a jednak...

Nie byłam pewna czy polubię Olvie, tak samo jak Elene, ale jednak się udało. Polubiłam jej relacje z Thomasem, jej waleczność, gotować poświęcić się dla bliskich.

Zaintrygowała mnie postać Loreno od którego niby wszystko się zaczęło, którego tak się bala, a nawet z nim nie rozmawiała. Tutaj brakowało mi pociągnięcia tego wątku, a szkoda.

Druga część jest dość podobna do wcześniejszej, brakwolo mi tu pewnego zaskoczyła, ale mimo to czytanie było przyjemnością i podobała mi się ta książka.

Olivia miała wyjść za mąż, jednak jej niedoszły mąż zamiast niej poślubił jej siostrę. To nie miało być małżeństwo z miłości, mimo wszystko miało jej zagwarantować bezpieczeństwo, a to, co się stało było dla niej upokarzające. Teraz liczy, że nie będzie już musiała wychodzić za nikogo, że ojciec jej odpuści. Niestety bardzo szybko dowiaduje się, że ON ma już plany i nie zamierza się jej pytać o zdanie. Lorenza Gintori to mężczyzna, który nie ma dobrej opinii, który jest brutalny i bezwzględny, a jego młodziutka żona nie żyje i chociaż nikt mu tego nie udowodnił, mówi się, że ma coś z tym wspólnego. To ON ma stać się mężem Olivii, a ona wie, że jeśli do tego dojdzie, będzie bardzo źle. Zamierza uciec, jednak wie, że sama nie ukryje się długo, potrzebny jest jej sprzymierzeniec i to wysoko postawiony. Zamierza skontaktować się z Eleną i liczyć, że mimo wszystko jej pomoże.

Tomaso jest kuzynem Gabriela i dzięki temu może sobie na wiele pozwolić. Korzysta z życia i przywilejów, jakie ma, a jednocześnie doskonale wie, że kiedy ten coś chce, nie może mu odmówić. Dlatego, kiedy dowiaduje się, że ma jechać po siostrę Eleny do hotelu i ją sprawdzić, chociaż wcale na to nie ma ochoty, jednak to robi. Na miejscu dochodzi do sytuacji, której nie planowało żadne z nich. Jakie? Co połączy Tomaso i Olivię? Czy kobiecie uda się uciec przed ojcem? Czy znajdzie schronienie u siostry?

Książka jest z tych cieńszy, taka na jedno podejście. Historia, jaką w niej znalazłam, podobała mi się, momentami zabawna (w szczególności dialogi między Olivią a Tomaso wywoływały wielki uśmiech na twarzy), pełna namiętności, z mafijnymi porachunkami. Zdecydowanym plusem jest według mnie fakt, że w tym tomie poznajemy również dalsze losy Eleny i Gabriela.

Olivię poznałam już w poprzednim tomie i zdecydowanie nie polubiłam. Tym razem poznajemy ją bliżej, troszkę od innej strony, jednak dopiero w drugiej połowie książki zaczęłam zmieniać o niej zdanie. Początkowo rozpieszczona, egoistyczna, myśląca tylko o sobie, później bardzo się zmienia i mnie ta zmiana zdecydowanie się podobała.

O Tomaso nie mogę wam zdradzić zbyt wiele. Powiem tylko tyle, że poznanie Olivii zmienia jego priorytety.

„Córka Mafii. Olivia” to pozycja na jeden wieczór. Ja spędziłam z książką dość miło czas i dlatego polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Kolejny tom, kolejna córka.

Oliwię mogliśmy poznać już w pierwszym tomie. To ona miała poślubić Gabriela. Ale gdy jej narzeczony wybrał jej młodszą siostrę decyzja o jej ślubie zostaje wstrzymana aż do momentu gdy ojciec znajduje jej nowego kandydata.

Która w żadnym stopniu dziewczynie się nie podoba. Mężczyzna zabił swoją poprzednia żonę. Więc Oliwia decyduje się na ucieczkę. Pomimo że wie że ma niewielkie szanse na sukces i przeżycie.

Możemy bardziej poznać osobę Oliwii która prosi o pomoc Elene. Więc w tym tomie duża rolę również gra para z poprzedniego tomu co mi się bardzo podoba. Oliwia poznaje kuzyna Gabriela i pomiędzy nimi dojdzie do zbliżenia. Sceny seksu jak ostatnio okazały być się bardzo niegrzeczne oraz podniecające. Jest ich bardzo dużo przez co pikanterii nie brakuje. Cała ucieczka Oliwii to granicą śmierci więc dzieje się wiele a Ojciec nie odpuszcza jest zdolny do wszystkiego. Był moment w którym stanęło mi serce i popłynęły łzy.

Więc zdecydowanie książka warta polecenia. Kolejna historia 200stronowa która zawiera wszystkie lubiane wątki i super rozwinięta fabułę. Książka na jeden wieczór idealna do poduszki. Ja jestem zakochana.