Sny bogów i potworów. Część 1. Córka dymu i kości. Tom 3

Po "Sny bogów i potworów cz.1" sięgałam z niejakim lękiem i obawą, czy ta książka sprosta moim dość wygórowanym oczekiwaniom, ponieważ autorka w poprzednich tomach nakreśliła niezwykle wciągającą historię. Ze spokojnym sumieniem mogę stwierdzić, że cykl trzyma swój poziom, a nawet z każdym kolejnym tomem staje się coraz lepszy.

Wrogie dotąd wojska potworów i aniołów postanawiają zawrzeć sojusz. Pomijając Karou i Akivę, dla obu stron jest to ostateczność i trudna do zniesienia, smutna rzeczywistość. Nic jednak tak nie jednoczy jak nadchodząca wojna, szczególnie wtedy gdy wokół głównych bohaterów piętrzą się same problemy, a za plecami czai się wróg. Karou zmaga się tworzeniem planów na nadchodzące starcie, a Akiva stara się doprowadzić do porządku żołnierzy swojego oddziału. Tymczasem dochodzi sprawa Wilka oraz tajemniczej obecności czającej się przy Akivie.

Laini Taylor przyzwyczaiła już czytelników, że wykreowany przez nią świat nie wpisuje się w ogólnie przyjęte schematy. Tutaj nic nie jest czarne albo białe. Potwory nie są złe, to anioły w przeważającej większości stanowią okrutną rasę. Szczególnie uderza opis ich zachowania, kiedy wdrażają w życie swój przebiegły plan wykorzystania ludzi.

Niezwykle cieszy rozwijanie opisu postaci, które do tej pory stanowiły jedyne tło całej historii. Tym razem zapoznajemy się z Liraz i jej uczuciami, które głęboko skrywa pod powłoką pozornie twardej, silnej i nieustępliwej anielicy. Mamy okazję zapoznać się też z Zirim, który do tej pory pojawiał się jedynie w wątkach powieści.

Niezwykle cieszy też powrót wątku miłosnego. Co prawda, nie jest ON tak rozbudowany jak w pierwszym tomie, ale dzięki temu dodaje ON całej historii emocjonującego zabarwienia i nie zakłóca wątku pierwszoplanowego, czyli przygotowań do wojny.

Taylor powraca też do schematu z pierwszej części, wprowadzając na karty powieści nową postać – Elizę, o której wiadomo jedynie tyle, że pracuje w laboratorium i prawdopodobnie jest w jakiś sposób związana z aniołami.

Historia przedstawiona w tej części porusza bardzo ważny temat wzajemnej akceptacji, która tak naprawdę zależy tylko od nas samych. Bohaterowie, a z nimi czytelnik może się zastanowić nad kwestią, czy tylko ze względu na wygląd można skazywać kogoś na banicję społeczną. Autorka nieśmiało podpowiada, że warto czasami łamać konwenanse, bo nigdy nie wiemy co może nas spotkać. Zresztą te łamane są przez nią już od pierwszego tomu, gdzie można było przeczytać o romansie anioła z diablicą.

"Sny bogów i potworów cz.1" są jak cisza przed burzą. Akcja rozwija się powoli, stopniowo nadając bieg toczącej się historii. Czynione są wielkie plany, wskazywane są militarne zamiary, można śledzić działania obu ze zwaśnionych stron, co wyróżnia ten tom spośród pozostałych. Zbyt poważne sytuacje w dalszym ciągu są rozładowywane niezwykle sympatycznymi żartami Mika i Zuzany (czy tylko ja mam wrażenie, że w poprzednich częściach była to Zuzanna a nie Zuzana?). Nie mogę też nie wspomnieć, że znowu podróżujemy po świecie. Praga została na dobre opuszczona, ale na kartach powieści pojawia się Maroko, Waszyngton i Watykan.

Zdecydowanie mogę podkreślić, że w dalszym ciągu "Córka dymu i kości" stanowi jeden z moich ulubionych cykli młodzieżowych. Według mnie pozostaje ON jedną z najbardziej barwnych powieści, jakie kiedykolwiek dane mi było czytać. W związku z tym z niecierpliwością czekam, aż uda mi się dostać w swoje ręce kolejną część i poznać zakończenie historii Karou i Akivy.

[Adres usunięty]

Pierwszy tom był świetny, drugi trochę słabszy, ale trzeci doskonale trzyma poziom i nie ustępuje pierwszemu na krok. Trylogia Laini Taylor jest niezwykle oryginalna i niepowtarzalna. W natłoku podobnych książek na księgarskich półkach zdecydowanie się wyróżnia. Autorce udało się znakomicie połączyć realny, współczesny świat z mitycznymi stworzeniami. Ludzie, chimery, serafini, czy bastardzi idą ramię w ramię. A odwieczna walka Dobra ze Złem, tak popularna i wydawałoby się wyeksploatowana w literaturze, tutaj wręcz bije jakąś świeżością i innością. Akcja powieści mknie z szybkością błyskawicy i porywa ze sobą czytelnika. Autorka pisze tak obrazowo i przemawia do wyobraźni, że miałam wrażenie jakbym była uczestnikiem, a nie świadkiem wydarzeń. Stałam przy boku Karou i wspierałam ją w działaniach i przeżywałam, wraz z nią, jej dylematy.

Jestem pod wielkim wrażeniem pomysłowości Autorki i jej inwencji twórczej. Bardzo jestem ciekawa jak skończy się ta opowieść i już wiem, że będzie mi brakowało jej bohaterów.

markietanka-mojeksiazki na blogspot