Co mnie zmieniło na zawsze * *

Dom powinien kojarzyć się każdemu ze swoistym azylem - miejscem, w którym człowiek czuje się bezpiecznie oraz błogo. Niestety nie zawsze może tak być. Niekiedy jedna sytuacja sprawia, że dom staje się terenem obcym, niechcianym, szkodliwym. Błahe pięć minut może zniszczyć życie... A co Ciebie zmieniło na zawsze?

Często nastolatki zmieniają swoje zachowanie pod wpływem rówieśników, aby przypodobać się im i łatwiej dostosować do konkretnej grupy. W życiu Eden również nastąpiły diametralne zmiany, jednak to nie liceum sprawiło, że jej świat wywrócił się do góry nogami. To gwałt zniszczył jej życie. Gdyby tego było mało, ową krzywdę wyrządził jej najlepszy przyjaciel brata, który od zawsze traktowany był niemal jako członek rodziny. Od tej pory Eden nie czuje się bezpiecznie nawet we własnym domu, bo to w nim doznała okrucieństwa. Frustracja i ból rozlokowują się w niej tak mocno, że główna bohaterka zaczyna zachowywać się zupełnie inaczej niż do tej pory, co wzbudza ogromne zdziwienie wśród członków rodziny oraz znajomych.

Eden z nieśmiałej, zamkniętej w sobie oraz zahukanej szarej myszki przeobraża się w pozornie odważną i nieco zuchwałą dziewczynę, o której zaczyna być głośno z powodów niezbyt pochlebnych, ale dających jej popularność wśród chłopców oraz nienawiść w środowisku dziewcząt. Eden znajduje sposób na chwile oderwanie się od rzeczywistości, odcięcie się od tego, co ją spotkało, jednak jest to słabe i niebezpieczne lekarstwo na rany. Jej relacje z przyjaciółką, znajomymi oraz rodziną zostaje wystawione na niezwykle ciężką próbę...

Główna bohaterka "Co mnie zmieniło na zawsze" nie jest osobą, którą czytelniczki polubią od pierwszej strony. Podejrzewam, że niektórzy nie będą potrafili przecierpieć jej irytującego zachowania naznaczonego niezdecydowaniem, brakiem odpowiedzialności oraz nadmierną dumą. Nie ukrywam, że Eden nie wzbudziła we mnie zbyt wiele ciepłych uczuć, jednak pomimo wszystko - staram się nie oceniać postępowania osób, które dotknęło coś, czego nigdy nie doświadczyłam, ponieważ ferowanie wyroków byłoby zbyt niesprawiedliwe. W zasadzie sądzę, iż nie powinny robić tego nawet osoby, które kiedykolwiek zostały zgwałcone, gdyż każdy z nas inaczej reaguje na doznane doświadczenia, zatem ma prawo do radzenia sobie z tym na własny sposób.

Najwięcej zastrzeżeń mam do skrajnie nieodpowiedzialnego zachowania nastolatków - przygodny seks, prowadzenie pod wpływem alkoholu oraz po paleniu marihuany. Generalnie "Co mnie zmieniło na zawsze" to książka, której głównymi odbiorcami powinny być młode dziewczyny, jednak boję się, iż mogą zbyt mocno wsiąknąć w postępowanie, o jakim pisze Amber Smith, co może być bardzo niebezpieczne. Ponadto wierzę, że nastoletnie czytelniczki uświadomią sobie, że sposób radzenia sobie z problemami, jaki wybrała Eden, nie jest czymś, z czego warto brać przykład. Do tego zawsze należy dzielić się z kimś własnymi przeżyciami, nawet kiedy są niezwykle bolesne - trzymanie w sobie bólu to coś najgorszego, co możemy uczynić. Dzielmy się nie tylko radościami, ale także troskami - z rodzicami, przyjaciółmi, znajomymi czy nawet obcymi osobami, ale nie zatrzymujmy tego sobie, gdyż takie postępowanie nigdy nie przyniesie pozytywnych skutków.

Losy Eden uświadamiają, że z każdego bagna można wyjść obronną ręką - jest to nadzwyczaj trudne oraz bolesne, ale nie wolno taplać się w nim, wierząc, że już nic dobrego nas nie spotka. Cieszę się, że autorka zrezygnowała z typowego happy endu, jednocześnie przekazując promyk nadziei wszystkim tym, którzy znajdują się w podobnej sytuacji. Polecam tę lekturę głównie nastolatkom, jednocześnie apelując o dużą dawkę rozwagi.

[Adres usunięty]

Eden przeżywa w swoim życiu straszną tragedię. Nie jest to tragedia z tych, w których traci się kogoś bliskiego czy znajomego. Pewnej nocy Eden traci siebie oraz władze nad własnym ciałem. Gwałt bliskiego przyjaciela, którego miała za swoją rodzinę, wywraca jej życie do góry nogami. Po tym wydarzeniu, już nic nie jest takie jak kiedyś. Nic już nie ma sensu.

Edy pomimo swojego młodego wieku, nie potrafi nikomu zaufać. Dziewczyna swoją tajemnicę skrywa...

Jak to wydarzenie ją napiętnuje? Kim stanie się Eden? Czy tajemnica przeszłości wyjdzie na jaw?

"-Kocham Cię.

Jego wielka tajemnica. Zaciskam oczy, najmocniej ja mogę i udaję, że nie słyszę - udaję, że mnie to nie obchodzi.

Kiedy jestem pewna, że naprawdę usnął, bezgłośnie wymykam się z jego pokoju."

Nie często czytamy tak trudne książki. Zwykle mamy ochotę na poznanie lektur lżejszych, mniej wymagających i przede wszystkim dużo bardziej przyjemnych. Sięgając po tę pozycję nie wiedziałam do końca, z jak wielkimi emocjami będę miała do czynienia. Już na początku powieść zaczyna się tragicznie i niemal do samego końca, właśnie taka jest.

Główna bohaterka musi zmierzyć się z poczuciem własnych lęków, strachem oraz wyobcowaniem. Edy musi sama zawalczyć z własnym strachem, co dla mnie jest straszne. Dziewczyna nie ufa swoim bliskim - to właśnie ktoś komu kiedyś ufała, dopuścił się czegoś złego. Od czasu tej wielkiej tragedii, która na zawsze napiętnowała Edy, jej życie zaczyna przypominać pustą skorupę.

To co od razu nasuwa się na myśl podczas czytania, to istotny fakt, że dziewczyna nie potrafi sama poradzić sobie z uczuciami. Choć stara się patrzeć na świat optymistycznie, to mimo wszystko jej to nie wychodzi. Powieść porusza bardzo realistyczny obraz tego, co może przytrafić się dziewczynie na każdym szczeblu jej życia.

Dla mnie, zachowanie Eden jest zrozumiałe, chociaż na początku mnie nieco irytowało. Mimo jednak tego, rozumiem ją. Wielki plus za urzeczywistnienie i nagromadzenie tak wielu uczuć oraz emocji, należy się autorce.

"Naprawdę zaczynam lubić ciszę. Została moją sojuszniczką. Rzeczy dzieją się w ciszy. Jeśli nie pozwolisz, żeby cię raniła, może uczynić cię silniejszą, zostać twoją niemożliwą do przebicia tarczą."

Amber Smith doskonale operuje słowem, własnym pomysłem oraz emocjami bohaterów. Czytanie książki, pomimo bardzo bolącego tematu, nie stwarza dużego problemu. Język autorki umożliwia czytelnikowi poznanie lektury do samego końca, raptem przez kilka godzin. Nie potrafiłam się od niej odkleić, ani tym bardziej zostawić ją niedoczytaną. Książka Co mnie zmieniło na zawsze jest wspaniałym dramatem, który jest szczery i prawdziwy. Nie znajdzie w tej powieści ani krzty obłudy.

Tę lekturę niezmiernie chcę polecić licznym osobom, które nie boją się czytać o prawdziwych tragediach, dramatach oraz lękach. Nie potrafię jednoznacznie powiedzieć, komu chcę najbardziej polecić tę lekturę. Uważam, że każdy może się w niej zaczytać i ją docenić. Książka dostarczy Wam wielu emocji, da lekcję życia oraz nauczy, że dorośli nigdy nie powinni odgradzać się od dzieci. Powiem szczerze, że to jedna z lepszych książek przeczytanych przez mnie w tym roku.

Poruszająca i przerażająca.

Często trudne tematy są omijane w literaturze. Autorzy stawiają na proste i niewinne historie z happy endem. Książka Amber Smith jest inna. „Co mnie zmieniło na zawsze” to poruszająca i jednocześnie przerażająca opowieść o dziewczynce, która mając przed sobą całe życie, w jednej chwili je traci. Traci sens, traci nadzieję. Ktoś jej to brutalnie odbiera, jej świat, jej niewinność. Mimo, że to książka, która porusza trudny temat i którą czyta się z ogromnym bólem duszy, to jestem pewna, że znajdzie ona wielu odbiorców. Bo takich powieści powinno być więcej. Takie powieści ratują…

„Uśmiecham się co prawda, ale coś jest z tym uśmiechem nie tak. Moje oczy mają w sobie coś takiego… jakąś tępą, martwą ciemność. Jakby czegoś we mnie brakowało. Nie umiem powiedzieć czego. Ale ta brakująca część to coś ważnego, coś kluczowego, coś, co zostało mi zabrane.”

Eden jest pierwszoklasistką. Życie w liceum stoi przed nią otworem. I nagle jednej nocy zostaje tego pozbawiona. Najlepszy przyjaciel jej brata wtargnął do jej sypialni w środku nocy i odebrał jej samą siebie. Gwałt i tajemnica z nim związana pozostaje z nią na lata. Eden nie mówi nikomu o tym, co jej się przytrafiło, tłamsi wszystko w sobie. Chce sama poradzić sobie z bólem i nicością, jaki pozostawił w niej Kevin. Rani wszystkich dookoła, kłamstwom nie ma końca, przypadkowy seks jest dla niej ucieczką… ale czy można tak żyć?

„Moje ciało to komnata tortur. To [motyla nóżka] miejsce zbrodni. Wydarzyły się tutaj potworne rzeczy. Nie warto o tym mówić, nie warto tego komentować, nie na głos. Nigdy.”

„Co mnie zmieniło na zawsze” to trudna powieść. Nie ma w niej owijania w bawełnę, nie ma słodkiej opowieści o miłości. To przerażająca prawda o dziewczynie, która ufała, kochała, a mimo to została bardzo zraniona. Mając niespełna czternaście lat zostaje jej odebrane coś ważnego. Była silna, miła i dobra, a stała się pełna złości i nienawiści. Nie potrafi inaczej jak tylko ranić, oszukiwać, manipulować. To wszystko ubrane jest w słowa, które pozostają w naszej podświadomości i skłaniają do przemyśleń. Przerażające jest to, iż mimo, że autorka zapewnia, że historia przez nią napisana to fikcja literacka, my mamy świadomość, że takie rzeczy dzieją się naprawdę. Wiele dziewczyn nie radzi sobie z gwałtem i odbiera sobie życie. Inne, tak jak Eden, zapadają się w sobie, tracąc się w nienawiści. Są też takie, które otwierają się i dostają pomoc. I właśnie takie książki jak „Co mnie zmieniło na zawsze” powinny być wskazówką dla skrzywdzonych dziewczyn, by nie bały się mówić.

Głowna bohaterka to osoba, która musi żyć z traumą. Boi się powiedzieć prawdy, boi się konsekwencji. Musi żyć blisko swojego oprawcy, w pokoju, w którym doszło do tragedii. Mimo, iż ma szansę na miłość nie umie sobie poradzić z tym uczuciem. Nie umie odnaleźć w sobie pozytywnych emocji. To ją niszczy i niszczy wszystkie jej relacje. Autorka zadbała, by postać Eden była bardzo dobrze nakreślona, wyraźna i realna. Czytając książkę mamy wielką ochotę pomóc Eden, przytulić ją i powiedzieć, że wszystko będzie dobrze. Ta powieść wywołuje bardzo silne emocje.

„Miało być prosto, miało być łatwo i nieskomplikowanie, ale w ciągu jednej nocy zmieniło się to w kręty, niemożliwy do przejścia labirynt. Zgubiłam się w nim.”

Bardzo pozytywnie zaskoczyło mnie zakończenie powieści. Autorka postawiła na nieco odmienny schemat. Jest to dojrzałe, mocne i absolutnie wyciskające łzy zakończenie. Nie ma w nim przesadnego happy endu, który w tym przypadku wypadłby mało realistycznie. Amber Smith w idealny sposób zakończyła tę historię i pokazała prawdziwą siłę głównej bohaterki. Pokazała, jak wiele jest w stanie znieść młoda dziewczyna.

Książka ta powydzielana jest na cztery części. Każda z nich opisuje jedną klasę licealną Eden. Pokazuje etapy jej życie, tego jak zapada się w sobie, jak przestaje radzić sobie ze wszystkim. Autorka starała się pokazać tło tej historii, bohaterów drugoplanowych, jako osoby, które dostrzegają, że z Eden jest coś nie tak, lecz nawet nie przypuszczają, o co może chodzić. Bo po co ściemniać i pisać, że ktoś się domyślił? Byłby to wtedy mało realne, prawda? W prawdziwym życiu nie dostrzegamy takich rzeczy, albo tak jak przyjaciele Eden – widzimy, że coś jest nie tak, ale nie przypuszczamy, że chodzi o coś tak okropnego.

„Naprawdę zaczynam lubić ciszę. Została moją sojuszniczką. Rzeczy dzieją się w ciszy. Jeśli nie pozwolisz, żeby cię raniła, może uczynić cię silniejszą, zostać twoją niemożliwą do przebicia tarczą.”

Czytając książkę niejednokrotnie mamy łzy w oczach. A nawet płyną nam one po policzkach. „Co mnie zmieniło na zawsze” to powieść, która ma w sobie bardzo dużo emocji. Czytając ją czujemy się bezradni na okrucieństwo, jakim jest gwałt. Nie możemy nic zrobić, by pomóc głównej bohaterce. Ale czytając takie książki jak ta możemy zrobić wiele. Mówiąc o takich książkach o tak trudnych tematach zdziałamy więcej niż nam się wydaje.

„Co mnie zmieniło na zawsze” to książka, którą czyta się bardzo szybko. Nie zastanawiamy się, czy trzeba coś zrobić, po prostu musimy ją przeczytać do końca, choćby to równało się zarwaniem nocki. Tak było też w moim przypadku. Nie liczył się świat dookoła, liczyła się tylko Eden i jej ból, jej historia. Polecam wszystkim czytelnikom debiut Amber Smith. To bardzo udany debiut, który zasługuje na wyróżnienie i miłe słowa. Autorka postawiła na trudny temat i poradziła sobie z nim perfekcyjnie. Szczerze polecam!

Czasem nie wszystko jest czarno-białe, czasem jest po prostu szare i bolesne. A kiedy nie mamy w nikim oparcia, jest jeszcze gorzej.

Ostatnimi czasy miałam bardzo dużo pracy, nie tylko z książkami, ale także w domu, dodatkowe zadania mnie wykańczały, byłam na kresie wytrzymałości i potrzebowałam czegoś, co by pozwoliło mi się zapomnieć. Wiedziałam, że nie pomoże mi żadna książka dla młodzieży, ani żaden erotyk, potrzebowałam czegoś realistycznego, historii, która może nie jest cukierkowata, ale która mogłaby być prawdziwa. Z taką lekturą przyszła do mnie Feeria Young, którzy przekazali mi przedpremierowo książkę „Co mnie zmieniło na zawsze” od Amber Smith, za co jestem wdzięczna z całego serca, bo pozwoliła mi wrócić do równowagi emocjonalnej. Tylko o czym tak naprawdę jest ta książka?

Reszta recenzji pod linkiem [Adres usunięty]

Agresja. Brutalność. Przemoc na tle seksualnym. GWAŁT. Niewiele jest książek młodzieżowych, które podejmowałyby się próby przedstawienia tak wymagającego tematu w powieściach docelowo przeznaczonych dla nastolatków. W końcu problem gwałtu należy przedstawić tak, by ująć w nim całościowo bardzo potężny bagaż psychologiczny poszkodowanego, skutki jego narastającej bezsilności i strachu, w końcu reakcję otoczenia. Czy Amber Smith w swojej powieści „Co mnie zmieniło na zawsze” dorzuciła własną cegiełkę, przybliżając nam nie tylko trudną społecznie problematykę gwałtu, ale przede wszystkim portretując realistyczny wizerunek ofiary?

Eden wcale nie zmieniła szkoła czy nagminna bezwzględność rówieśników w codziennych relacjach. Eden zmieniła jedna noc. Zmienił ją gwałt. Z nieśmiałej, zahukanej wręcz nastolatki przeistacza się w zimną, nieczułą kobietę, łamiącą serca przypadkowo poznanych mężczyzn. Ale Eden tylko z pozoru zdaje się być niewzruszona i oziębła. W rzeczywistości, głęboko w trzewiach własnego okaleczonego ciała, skrywa najgorszą tajemnicę. Pewnej nocy bowiem najlepszy przyjaciel brata, odwiedził Eden w jej własnej sypialni, zmieniając spokojne życie dziewczyny w niekończący się koszmar...

Eden, zamiast wyjawić najbliższym trudną prawdę, postanawia ukryć tajemnicę głęboko w sobie, a przede wszystkim stać się z dnia na dzień zupełnie inną osobą. Tłamsząc w sobie toksyczne emocje, zadaje ból nie tylko sobie, ale także swojej rodzinie i przyjaciołom, którzy wielokrotnie wyciągają do niej rękę. Ale czy nieustanne kłamstwa i pozerstwo, w końcu i przypadkowy seks z nieznajomymi, będący tylko swoistą próbą ucieczki, nie okażą się w pewnym momencie na tyle zgubne, by przepełnić czarę goryczy?

Amber Smith w swojej bestsellerowej powieści dokonała czegoś zupełnie niemożliwego: oddała niesamowicie sugestywny, do bólu wiarygodny obraz ludzkiej psychiki, bezwzględnie poturbowanej w wyniku aktu gwałtu. Czytelnik staje się więc niemym świadkiem mrocznej, wyniszczającej przemiany głównej bohaterki, która decydując się na ukrycie mrocznego sekretu, podejmuje się codziennej walki z własnymi demonami, które z każdym kolejnym dniem rujnują dziewczynę od środka. Tak złożona i mocna, miejscami wulgarna, a przy tym jednak wciąż niesamowicie słaba i delikatna osobowość świadczą o ogromnej umiejętności autorki w kreowaniu literackich postaci.

Początkowo nie do końca potrafiłam jednak przyzwyczaić się do częstych przeskoków fabularnych: autorka z jednej sceny przechodziła niespodziewanie w drugą, nie zawierając przy tym pełnego obrazu danego wątku, przedstawiając go jakby tylko w zarysie. Dopiero z końcem lektury odkryłam rzeczywiste zamiary Amber Smith, która w swojej powieści, rezygnując z nadmiernej drobiazgowości, zdecydowała się zawrzeć pewien odcinek czasu z życia bohaterki, który stanowić miał przede wszystkim obraz jej skazanej na porażkę walki.

„Co mnie zmieniło na zawsze” zdecydowanie odróżnia się od innych powieści z gatunku. Nie sposób odnaleźć w tej historii migawek szczęśliwego życia głównej bohaterki. W końcu życie Eden do radosnych nie należało. Nie sposób zresztą odnaleźć w tej opowieści jakichkolwiek przeplatających się z sobą scen goryczy z obrazami dającymi nadzieję lepszego jutra. Ta historia jest gorzka. Jest smutna. Jest trudna i wymagająca. Ale przede wszystkim jest niesamowicie poruszająca, bowiem niesie z sobą ogromną dawkę trudnych do udźwignięcia emocji, które pozostają z czytelnikiem jeszcze na długo po skończonej lekturze. Mówiąc krótko – jestem naprawdę dumna, iż mogę patronować tak niesamowitej książce.

GWAŁT DOKONANY NA ŻYCIU

„I don't believe in the secrets you keep

But I do wanna know

How do you sleep at night

And I'm over you, congratulations

Thank you for all the pain”

Sum 41

Tak o gwałcie (a przynajmniej między innymi) śpiewa zespół Sum 41 w dość przeciętnej (ale wspartej rewelacyjnym teledyskiem) piosence „Blood In My Eyes”. Tragiczne zdarzenie zmienia w niej zwyczajną dziewczynę nie do poznania. Tak samo jak w bestsellerowej powieści Amber Smith w ciekawy sposób ukazującej trwające latami konsekwencje takiego czynu.

Eden jest nastolatką zaczynającą dopiero naukę w liceum i w chwili, w której ją poznajemy, jest już po wszystkim. Została zgwałcona. Stała się ofiarą. Zawalił się cały jej świat. Otępiała, odarta z uczuć, choć uczuć pełna, leży zawieszona pomiędzy jej dawnym życiem, które właśnie się skończyło, a niepewną przyszłością, o której jeszcze nic nie wie. Nikt ci nigdy nie uwierzy. Wiesz o tym – mówi jej oprawca. Czy Eden w to wierzy czy nie, nie jest w stanie nikomu powiedzieć o tym, co się stało. Nie pomaga reakcja otoczenia, które woli raczej nie dostrzegać prawdy. Grzeczna, spokojna, pełna życia dziewczyna zmienia się nagle nie do poznania. Tłumi swoje uczucia, stara się sama z nimi poradzić, zmaga się z palącą nienawiścią do Kevina, najlepszego przyjaciela jej brata, który ją zgwałcił. Który zgwałcił całej jej życie. Zaczyna zbaczać na złą drogę, uciekać… Jak długo może dusić to w sobie? Jak długo może milczeć i ranić siebie oraz ludzi wokoło?

Trudno jest mi ocenić tę powieść jednoznacznie. Czytałem bowiem o wiele bardziej przejmujące i poruszające opowieści o gwałcie i jego konsekwencjach dla psychiki kobiety, nie mniej tamte książki nie nadawałyby się dla nastolatków, a w końcu „Co mnie zmieniło…” to książka skierowana właśnie do ludzi młodych – do młodych dziewczyn – i pod tym względem jest pozycją ważną. Niestety, ale prawda jest taka, że w Polsce gwałt należy do czynów traktowanych dość po macoszemu. Statystki pokazują jak niskie kary są za niego zasądzane, jak często sądy choćby część winy przelewają na ofiary i że co trzeci gwałciciel opuszcza salę rozpraw bez poniesienia konsekwencji. Czy w obliczu takich faktów można się dziwić, że pokrzywdzone tak często nie zgłaszają swoich tragedii? Trzeba większego uczulenia społeczeństwa i większej świadomości ludzi, a literatura odgrywa w tym niezaprzeczalnie dużą rolę. Być może więc przeczytanie „Co mnie zmieniło…” trafi do kogoś, może sprawi, że jakaś ofiara przerwie milczenia albo chociaż stanie się przestrogą, przekładając się na większą ostrożność. Oby tak się stało.

Od strony technicznej powieść napisana została stylem młodzieżowym, dość prostym, ale nie naiwnym. Czyta się ją szybko, choć trudno powiedzieć, że przyjemnie. Atmosfera jest ciężka, bolesna, smutna. Zapewne bardziej przemawiająca do odbiorców z grupy wiekowej young adult, ale nie ograniczałbym się tylko do nich. Temat jest uniwersalny, forma to rzecz względna.

Dlatego polecam. Potrzeba takich książek, potrzeba mówienia. Potrzeba pomocy a tą w pewnym stopniu oferuje także „Co mnie zmieniło…” podając adresy stron i numery telefonów dla potrzebujących rozmowy i porady.

Zacznę może od tego, że jeśli oczekujecie kolejnego love story, gdzie fabuła powieści zaczyna się jakiś czas po traumatycznych wydarzeniach, bohaterka przeprowadza się z dala od domu, by zacząć żyć od nowa i poznaje chłopaka, który przebija się przez jej bariery to... tutaj tego nie znajdziecie. Nie będzie romantycznych gestów, uganiania się i wzdychania do siebie. Amber Smith stworzyła historię nastolatki, która doświadczyła niewyobrażalnego okrucieństwa od osoby, której w życiu by o to nie podejrzewała. Opisała wszystko od tej strasznej nocy, skupiła się na tym, co czuje i myśli bohaterka, jak bije się z tym, co wie, że powinna zrobić, a boi się, bo została zastraszona. Autorka pokazuje jak trauma, brak dobrego kontaktu z rodzicami, utrata poczucia bezpieczeństwa w domu, zmienia człowieka. Akcja powieści nie jest zbyt szybka, fabuła nie zaskakuje zwrotami wydarzeń, ale uderza w odbiorcę przekazem emocjonalnym, sprawia, że przeżywa się wszystko z Eden i rozmyśla, jakby się postąpiło na jej miejscu.

[Adres usunięty]