CIUCIUBABKA

„Ciuciubabka” od początku tworzy historię skąpaną w napięciu i osnuta taką oniryczną paranormalną atmosferę, która do końca nie pozawalała mi odgadnąć finału powieści.

Flora Jutraj, czyli główna bohaterka będąca dziedziczką potężnej medium, jednak za wszelką cenę próbuje zmienić swoje przeznaczenie, co nadaje jej bardzo ludzkiego i tajemniczego zarazem charakteru, ponieważ posiadanie potężnej mocy, a jej akceptacja nie zawsze muszą iść w parze.

Spodobała mi się kreacja miasteczka, które pod pozornością spokoju, a wręcz senności jest świadkiem wydarzeń, gdzie życie i śmierć stają się nie mieć jako postawionej granicy. Ziarko historie obudowała niezwykle plastyczna i sugestywnie opisana atmosferą, która z każda strona wydaje się gęstnieć.


Punktem zwrotnym jest spotkanie przez bohaterkę Arkadiusza Sepię, który będąc pogrążonym w smutku i żałobie ojcem, poszukuje odpowiedzi na pytania, może za sprawą Flory uzyskać to czego tak pragnie. Autorka w ciekawy sposób zbudowała dynamikę relacji tych postaci i ukazała ewolucję tej relacji, a to co nadnaturalne zaczyna przybierać bardzo realnych kształtów.

Historia pędzie w zastraszającym tempie, co nie daje chwili na wytchnienie, ale przyznaję, że ja to lubię, momentem zwolnienia są opisy rytuałów czy zagadnień około ezoterycznych, co przyznaję, było przedstawione w bardzo absorbujący sposób. Zakończenie mnie zaskoczyło, ale co najważniejsze dało mi satysfakcję, której oczekiwałam i niemal potrzebuję przy finale każdej powieści.

Ziarko skomponowała udany utwór pełen nut niepewności, dreszczowca i ludzkich dramatów. Historie w których przeszłość wpływa na teraźniejszość zawsze maję specjalnie miejsce w moim czytelniczym serduszku

"Ciuciubabka drogę zna, Choć zakryte oczy ma...".

Paulina Ziarko w swojej powieści Ciuciubabka snuje intrygującą opowieść, w której tajemnice, duchy i walka z przeznaczeniem splatają się w niezwykle emocjonującą fabułę. Główną bohaterką jest Flora Jutraj, młoda kobieta z niezwykłym dziedzictwem – jako potomkini rodu medium od pokoleń zajmującego się kontaktem ze światem zmarłych, zostaje zmuszona do przejęcia roli, przed którą przez całe życie uciekała. Jej próba odnalezienia spokoju w małym miasteczku kończy się w momencie, gdy zostaje uwikłana w sprawę mrocznej zagadki, która burzy jej iluzję bezpieczeństwa.

Jednym z centralnych wątków książki jest relacja Flory z Arkadiuszem Sepią, mężczyzną samotnie wychowującym dziecko i desperacko poszukującym odpowiedzi na pytania, które dla innych wydają się niedorzeczne. Jego historia wprowadza do powieści wątek osobistych tragedii i niewyjaśnionych tajemnic, które wspólnie z Florą próbuje rozwikłać. Autorka tworzy sugestywny obraz ludzi, którzy mimo wewnętrznych rozterek i strachu stawiają czoła nieuchronnemu.

Powieść wyróżnia się przemyślaną konstrukcją i mistrzowskim budowaniem napięcia. Atmosfera grozy jest nieodłącznym elementem książki, a autorka nieustannie podsyca niepokój czytelnika, prowadząc go przez mroczne, nieoczywiste ścieżki fabuły. Każda scena, od kameralnych rozmów po dramatyczne wydarzenia, została skomponowana z precyzją, która wciąga w świat przedstawiony. Mroczne elementy i symbolika zabawy w ciuciubabkę, pełnej niepewności i pozornego chaosu, dodają opowieści wyjątkowego charakteru.

Paulina Ziarko oferuje czytelnikowi nie tylko rozrywkę, ale także historię o przekraczaniu granic – zarówno tych między światami, jak i własnych ograniczeń. Ciuciubabka to wciągająca lektura dla tych, którzy cenią opowieści pełne tajemnic, dynamicznej akcji i złożonych bohaterów, walczących o swoje miejsce w rzeczywistości pełnej niebezpieczeństw i sekretów. To powieść, która zachwyca, zaskakuje i pozostawia czytelnika z pytaniami, na które odpowiedzi czekają na kolejnych stronach.

I to jest dobra książka o duchach! „Ciuciubabka” to najnowsza książka Pauliny Ziarko, która podczas lektury może wywołać ciarki. U mnie tak było! Szczególnie na końcu, bo kończyłam ją czytać po godzinie 23, kiedy mąż z synem już spali i wtedy to właśnie jak na złość mieszkanie zaczęło wydawać dziwne dźwięki. Emocje po lekturze, wsłuchiwanie się w każdy stukot i już wyobraźnia pracuje na pełnych obrotach!

O czym jest „Ciuciubabka”? Główną bohaterką jest Flora Jutraj. Dziewczyna jest medium, dlatego widzi duchy. Nie są to jednak miłe dusze chcące pogawędzić. Duchy, które widzi Flora, to zazwyczaj ofiary morderstw, wypadków i innych strasznych sytuacji. Wyglądają nieciekawie, a co najgorsze emanują negatywnymi emocjami takimi jak strach, ból, złość czy zemsta. Dlatego Flora nie chce się angażować w rodzinne dziedzictwo i stara się nie zauważyć otaczających jej duchów. Jednak do pewnego czasu, bowiem w mieście, w którym mieszka, ktoś okalecza i morduje małe dzieci, których dusze nawiedzają Florę.

No i jak tu się nie wkręcić, gdy fabuła nabiera rozmachu z każdym rozdziałem?! Duchy, wizje i dziwne postacie to wszystko sprawia, że w powietrzu unosi się dziwna, złowieszcza aura, która oplata nas swoim mrokiem. Mrok ten chcemy zgłębić i dowiedzieć się, kto i dlaczego jest takim potworem, dlatego wraz z Florą angażujemy się w emocjonalne poszukiwania wśród wspomnień zranionych dziecięcych dusz. Historia dosłownie mnie porwała, wręcz nie mogłam się od niej oderwać. Podobał mi się pomysł, klimat i bohaterowie, a przede wszystkim, to że duchy potrafią nieźle nastraszyć. Podczas lektury przeniosłam się do Międzysłowia i wraz z główną bohaterką zgłębiałam makabryczne odkrycia. Było porywająco, ale nie chciałabym być na miejscu Flory, bo praca medium nie jest taka kolorowa.

„Ciuciubabka” to obowiązkowa pozycja dla fanów horroru i fantasy. Wielkie emocje gwarantowane, dlatego polecam i czekam na więcej mrocznych przygód Flory.

Dziękuję autorce za otrzymany egzemplarz w ramach współpracy barterowej.

[współpraca reklamowa wydawnictwonoca]

Ciuciubabka to pierwszy tom niezwykle klimatycznej historii osadzonej w latach 90. Przy czym sama okładka wprowadza nas w trochę niepokojący nastrój to oprócz tego niejednokrotnie pojawia się w treści książki. Na pewno nie spodziewałam się tego co znalazłam w środku, bardzo ciężko jest się oderwać od czytania. Szczególnie że akcja nie zwalnia.

Co znajdziecie w środku;

■ narrację pierwszoosobową i tylko od strony głównej bohaterki Flory;

▲wątek duchów w bardzo mrocznym wydaniu, a przy tym lekki motyw kryminalny;

■ bardzo dobrze wykreowany świat po śmierci oraz to jakie funkcje pełni medium;

▲ jeden plot twist z wieloma niewiadomymi a przy tym wiele poszlak łączących się z rzeczywistością i zaświatami;

■ opisy bardzo działające na wyobraźnię, dodatkowo ciężka, mroczną atmosfera która podkręca akcje;

▲ otwarty finał zachęcający do kolejnego tomu.

"Gdy ktoś ma wo¬bec cie¬bie pewne ocze¬ki¬wa¬nia, w końcu za¬czy¬nasz wie¬rzyć, że musi mieć ra¬cję"...

Początek książki jest w miarę spokojny, ale wraz z rozwojem wydarzeń dzieje się wiele, a przy tym mamy tylko 1 perspektywę więc czasem wydaje się nam że coś nas ominęło i wracamy próbując znaleźć brakujący fragment oraz odnaleźć złoczyńcę. Może to sprawiać wrażenie nierówności i aż się prosi o pov innego bohatera. Sam pomysł na historię jest bardzo ciekawy, wątek kryminalny tylko nakręca całą fabułę a przy tym nie szczędzi nam nieco brutalnych opisów. Bohaterów jest mało, ale są bardzo znaczący co do treści książki.

Warto zwrócić uwagę na sam opis zaświatów, to jak dobrze rozpisane jest to co tam znajdziemy, rodzaju duchów i mniej więcej zadania medium. Książka sama w sobie pokazuje, że rzeczy nadprzyrodzone nie zawsze mają same blaski i cienie. I tutaj ta harmonia jest niezwykle dobrze oddana. Dzięki wszelkim poszlakom wraz z główna bohaterką zaczynamy podejrzewać wszystkich i wszystko wydaje się podejrzane i mam wrażenie, że był to zabieg autorki aby nas nieco zmylić.

Książka jest dla osób, którzy nie boją się czytać o zmroku historii z lekkim dreszczykiem nie tylko emocji ale i na skórze. Historia którą ciężko wyrzucić z głowy nawet po przeczytaniu. Idealna na jesień dla wszystkich którzy kochają mroczne klimaty ❤