Cień bestii. Smoky Barrett. Tom 1

Zapraszam na swój blog - [Adres usunięty]

Smoky Barrett, stała się zdecydowanie jedną z moich ulubionych bohaterek kryminałów. Uosobienie tego, co najbardziej szanuję i podziwiam w drugiej kobiecie - siła, odwaga, rzetelność, nieustępliwość, oddanie najbliższym. Mimo niewyobrażalnego cierpienia i wielokrotnych myśli samobójczych - nie strzeliła sobie w głowę. Nie poddała się i nie dołączyła do swojej rodziny. Choć nie będę Was oszukiwać, wiele razy była blisko. Szaleństwa również. Nawet nie jestem sobie w stanie wyobrazić przez jakie piekło przeszła, kiedy Sands zaatakował ją i jej rodzinę, odbierając im życie na jej oczach. Opis tego wydarzenia zdecydowanie wbił mnie w fotel i przez dłuższy czas nie mogłam dojść do siebie. Blizny, które pozostały nie tylko w jej sercu czy umyśle, ale głównie te, które morderca pozostawił na jej ciele? Będą towarzyszyły jej już do śmierci będąc nieustannym przypomnieniem gehenny przez jaką przeszła. To, co spodobało mi się najbardziej? To fakt, że McFadyen poświęcił sporo uwagi jej psychice, traumie, którą przeszła. Stworzył bohaterkę bardzo realistyczną, taką, z którą możemy się utożsamiać, co umożliwia nam dodatkowo narracja pierwszoosobowa. Tym co napędza Smoky do życia? Jest jej praca. Ta sama, która odebrała jej to, co było w jej życiu najważniejsze i najcenniejsze. Jednak to właśnie praca okazała się prawdziwym lekiem na jej cierpienie, powodem, dla którego wyszła w końcu z ukrycia, którym stał się jej dom przez ostatnie kilka miesięcy. A kolejny morderca przyniósł punkt zwrotny w jej życiu, dzięki któremu 'smoczyca' ukryta na dnie jej duszy? Obudziła się na nowo, gotowa do walki.

Świetna, mroczna książka, od której bardzo ciężko się oderwać, choć jednocześnie przez swoją mroczność momentami powoduje, że trzeba się na chwilę zatrzymać i wziąć głębszy oddech. Rzekomy potomek w pierwszej linii Kuby Rozpruwacza postanawia kontynuować 'dzieło' swojego przodka, mordując kobiety, które 'sprzedają' swoje ciała i intymność online, tworząc prywatne strony pornograficzne. To, co z nimi robi? Pozwólcie, że przemilczę, tak byście sami mogli się zmierzyć z 'Kubą Jr.' jak nazywa go Smoky Barrett wraz ze swoim zespołem agentów. Pościg za bestia rozpoczyna się. Nie chcę mówić zbyt wiele, bo w ten sposób odbiorę Wam całą 'przyjemność' odkrywania tego, co kryją karty 'Cienia bestii'. A wierzcie mi, macie tu właściwie wszystko. Morze cierpienia, silny zespół agentów, którzy w sytuacji zagrożenia życia swojego i swoich bliskich, są gotowi zrobić absolutnie wszystko, żeby ich uratować, krew, pot, łzy, przerażenie i poczucie bezsilności. Oraz 'geniusza' morderstwa, który cały czas jest 'o krok' przed FBI, wiedząc wszystko o wszystkich. Niepokojące, prawda? Jakby tego było mało, oprócz śledztwa agenci muszą zmierzyć się z własnymi demonami z przeszłości, ale również teraźniejszości - co tylko 'dodaje smaczku' całej historii, nadając jej bardzo ludzki, bardzo realistyczny wymiar. Przyznam szczerze, że już nie mogę doczekać się kontynuacji losów Smoky, które pojawią się na początku 2018 roku. Uspokoję Was, że pomimo otwartego zakończenia, morderca zostaje znaleziony i uwierzcie mi, do samego końca nie podejrzewałam, że chodzi właśnie o niego... Jednak wątki z życia prywatnego Smoky, ale nie tylko, pozostaną otwarte i po raz pierwszy od dawna ten fakt zupełnie mi nie przeszkadza. Jest to właściwe wyjście i jedyne słuszne w moim odczuciu w tej sytuacji. Mam nadzieję, że zarówno Smoky jak i Bonnie stworzą prawdziwą rodzinę, będąc dla siebie wsparciem i opoką, której obie tak bardzo potrzebują. No właśnie, kim jest Bonnie? Obawiam się, że tego będziecie musieli się dowiedzieć sami, ruszając do księgarń w poszukiwaniu tego rewelacyjnego thrillera, który w dniu dzisiejszym ma swoją premierę! :) Polecam! :)

Blizna biegnie nieprzerwanie przez środek czoła, lewą skroń, policzek, zahacza o nos, skręcając w stronę szczęki. Ślady powstałe po przypalaniu cygarem przypominają naszyjnik, zdobiący brutalnie jej szyję. Zadane w tak staranny, precyzyjny sposób wciąż są jednak tylko bladym cieniem tych, które znajdują się wewnątrz. Blizn na jej duszy. Smoky Barrett, agentka FBI do tej pory była jedną z najlepszych, pięła się coraz wyżej po kolejnych szczeblach władzy, aż w końcu został przydzielony jej własny zespół, znana wszystkim "Centrala Śmierci". Niezmiennie tropiła najbezwzględniejszych z morderców, pewnego dnia role jednak się odwróciły, i to ON wytropił ją, zabijając przy tym jej męża i ukochaną córkę. Teraz, pół roku później Smoky musi zdecydować, czy w ogóle chce żyć dalej, czy będzie w stanie powrócić do normalnego funkcjonowania. Skłania ją do tego zabójstwo jej przyjaciółki i list od tajemniczego mordercy, skierowany bezpośrednio do niej - nic nie napędza jej tak, jak chęć złapania potwora. Czy Barrett uda się schwytać samozwańczego "Potomka Kuby Rozpruwacza"? Czy upora się przy tym z demonami przeszłości, czyhającymi na nią na każdym kroku?

"Prawda zazwyczaj pojawia się bez fanfar. Spada na nas jednak w jednej chwili i zmienia wszystko na zawsze. Prawdziwa prawda jest zawsze prosta".

W pozycji tej prowadzona jest narracja pierwszoosobowa, chociaż nie przepadam za tego typu rozwiązaniem w thrillerach, tak w tym przypadku sprawdziło się ono idealnie. Historię zgłębiamy z perspektywy głównej bohaterki, przez co nie poznajemy jednie bieżących wydarzeń, ale również jej skomplikowaną przeszłość, a przede wszystkim uczucia i emocje kotłujące się wewnątrz niej. Smoky wykreowana została jako niesamowicie silna i niezłomna kobieta. Nie jestem nawet w stanie wyobrazić sobie, jak boli tak wielka strata, a mimo to była ona w stanie znów stanąć na nogach i wrócić do równowagi, w czym pomógł jej zapewne wir pracy, w który wpadła. Bardzo spodobało mi się to, jak instynktownie działała podczas tropienia zabójcy, tak jakby przełączała się na całkowicie inny tryb. Tryb, do którego zdawać by się mogło została stworzona. Jedną z głównych zalet tej pozycji są zdecydowanie nieschematyczni i barwni bohaterowie drugoplanowi, tworzący "Centralę Śmierci". Zalicza się do nich Callie, która jest idealnym połączeniem niesamowitego umysłu i zabójczego wyglądu zewnętrznego, Alan, którego silna i surowa postura kompletnie nie odzwierciedla jego łagodnej duszy, no i James. Zimny, cyniczny, zarozumiały, a przy tym niewiarygodnie genialny. I chociaż na co dzień kompletnie nie potrafi porozumieć się ze Smoky, tak gdy zaczynają tropić morderców, uzupełniają się i tworzą niezłomną całość. Cody w interesujący sposób ukazał również ludzkie słabości dowodząc, że nawet najsilniejsi pod twardą powłoką skrywają swoje lęki, niedoskonałości.

Jeżeli chodzi natomiast o styl autora, nie mam mu nic do zarzucenia. Przystępny, nieprzekombinowany, prosty - zdecydowanie w dobrym znaczeniu tego słowa. Przyznam, iż odrobinę bałam się, że po tak mocnym początku McFadyen nie będzie w stanie utrzymać jego poziomu w dalszej części książki, jednak ogromnie się myliłam. Narzucone dosyć spore tempo akcji utrzymuje się aż do samego końca sprawiając, że od pozycji tej nie można się oderwać i szczerze mówiąc nie żałuję, że zarwałam z nią noc. A co z samą fabułą? Moim zdaniem książka ta ma pełen komplet tego, co powinien zawierać w sobie dobry psychologiczny thriller. Szokujące, brutalne sceny zbrodni, nagłe zwroty akcji, szalenie inteligentnego mordercę i zaskakujące zakończenie. Jednak to, co wyróżnia tę pozycję na tle innych to niespotykanie realny, mroczny klimat, którymi kartki są wręcz przesiąknięte. Ponadto przedstawienie bestii jako "Potomka Kuby Rozpruwacza", na którego zresztą sam bezczelnie się mianował, cała ideologia i cel, jaki przyświecał jego postępowaniu sprawia, że był ON kimś więcej niż tylko kolejnym obłąkanym potworem, a to w pozycji tej ujęło mnie chyba najbardziej.

Co z zakończeniem? Wielki ukłon w stronę autora, gdyż takiego rozwiązania kompletnie się nie spodziewałam, a tożsamość mordercy do ostatnich stron była dla mnie jedną wielką zagadką. Ponadto udzieliło mi ono odpowiedzi na pytania, które cały czas kotłowały się w mojej głowie podczas czytania, przez co jestem całkowicie usatysfakcjonowana lekturą. Wspomnę, że "Cień bestii" jest to dopiero pierwszy tom z cyklu o Smoky Barrett, którego kontynuacji z niecierpliwością wyczekuję.

Podsumowując pozycja ta to jeden z najlepszych (o ile nie najlepszy) thrillerów psychologicznych, jakie przeczytałam w tym roku. Mroczny, okrutny, przekraczający granice, wypełniony ogromnym ładunkiem emocjonalnym. Jest to książka, która Was porwie, nie pozwoli zasnąć, i która, po jej zakończeniu, z pewnością długo będzie odbijać się echem w Waszej głowie. To jak, odważycie się wsiąść wraz ze Smoky do "mrocznego pociągu", by spojrzeć mordercy prosto w oczy?