Cichociemni. Elita polskiej dywersji

Twarda oprawa i bardzo dobra jakościowo, troszkę zdjęć , autor bardzo dobrze wyczerpał temat o żołnierzach Polskich o których historia milczy , w dalszym ciągu są niedocenieni , choć byli prekursorami takich jednostek jak grom itp. wiele innowacji wprowadzili do nich i wiele nauczyli inne narody ,bardzo dobra książka

Prawdopodobnie najlepsi Polscy żołnierze okresu II wojny światowej, bezsprzeczni poprzednicy "Gromowców" i ich patroni, elita nawet wśród jednostek alianckich, prawdziwych 300 spartan, walecznych, nie znających obawy, nieustępliwych. O kim ta laurka? O jednostce wojskowej stworzonej w Anglii, przez polaków i z polaków złożonej. O oddziale dywersyjnym, który miał otworzyć front wschodni, nim Hitler ruszył na ZSRR, o "cichociemnych".

Wciąż mniej znani niż inny polski oddział w Anglii - Dywizjon 303. Wciąż nie doceniani i wymazani z masowej świadomości. A nie zasłużyli na to. Dlaczego? Na to pytanie odpowiada lektura książki Kacpra Śledzińskiego.

Autor, choć jest człowiekiem młodym, napisał książkę o niezwykłych walorach. Po pierwsze na 400 stronach zawarł mnóstwo informacji o samej formacji "cichociemnych", poszczególnych osobach i całej II wojnie światowej. Po drugie zrobił to w sposób przystępny. Relacje naukowe i cytaty licznych, rzadkich dokumentów są przeplatane tutaj relacjami o wydarzeniach pisanymi przystępnie, z literackim zacięciem i wciągająco. Nie można też pominąć bogatej bibliografii krajowej i zagranicznej, która posłużyła autorowi za materiał źródłowy. I wreszcie zdjęcia. Nie jest ich może dużo, ale to prawdziwe unikaty. Widzimy na nich bohaterów o których czytamy (twórcę idei "cichociemnych" mjr. Kalankiewicza, najbardziej znanych cichociemnych: "Ponurego", "Nurta", "Dolinę" czy "Wanię") i miejsca, które poznajemy w lekturze (sala odpraw w Audley End w Essex, "małpi gaj" w ośrodku szkoleniowym, lasy Kielecczyzny, Nowogródczyzny, okupowaną Warszawę i dalekie kresy Rzeczpospolitej). W tym miejscu dwa słowa o samym wydaniu. Edytorsko i redakcyjnie bez uwag. Wydanie eleganckie, dopracowane i sprawdzone, przez porządnego korektora, nie jest to niestety standard w pracach historycznych, a szkoda, bo powinien być.

Taka dokładność, rzetelność informacji i przystępność treści to chyba najlepszy sposób na przypomnienie "cichociemnych" szaremu obywatelowi, który po tą pozycje może sięgnąć nie będąc znawcą historii, ani odbiorcą prac o naukowym charakterze. Zresztą to kolejne pozycja z listy odkłamanych przez K. Śledzińskiego. Jego "Czarna kawaleria" o dywizji pancernej gen. Maczka, przyczyniła się do przypomnienia w kraju chwalebnych dziejów "czerwonych diabłów", których pomniki zdobią miasta Belgii, Holandii i Francji, a którzy przez lata w Polsce, byli zapominani. Pozostaje więc czekać z nadzieją na kolejne książki, tego autora, licząc, że kolejne białe plamy naszej pamięci zostaną zlikwidowane.

Zdaje się, że o cichociemnych powiedziano już wszystko. Kacper Śledziński w swoim dziele "Cichociemni. Elita polskiej dywersji" udowadnia, że tak nie jest. W sumie było ich 300. Ich losy w trakcie drugiej wojny światowej sprawiają, że bledną przy nich postaci amerykańskich komandosów i brytyjskich szpiegów. Na podstawie historii każdego z nich można by nakręcić pełnometrażowy film sensacyjny. Książka wzbudziła moje ogromne zainteresowanie. Serdecznie polecam ją nie tylko miłośnikom II wojny światowej.