Co to są „ciapasy”? Ciapasy to w nieformalnym słownictwie Polaków imigranci z Azji i północnej Afryki, którymi straszą nas politycy. Dla polskiego obywatela każdy z tych ciapasów to przestępca. Nawet jeśli pracuje. W książce mamy do czynienia z polskimi odpowiednikami ciapasów. Powołując się na oryginał – po co nam szukać nowych ciapasów, jak swoi pod bokiem. Nie są oni aż tak radykalni, jak ci z Afryki i Azji, ale mogą. Na razie ktoś z siekierą napadnie na współobywatela, okradnie śpiącego w pociągu pasażera, porwie kogoś dla okupu, zastrzeli członków rodziny, podpali mieszkanie lub fabrykę, okradnie pod bankomatem, wyłudzi piwo... Są też i tacy, którzy rozjeżdżają współobywateli na chodnikach, że są po zażyciu, to już inna sprawa. Ucieczka za granicę niewiele pomoże – każda twarz przy stoliku w zagranicznym pubie wydaje się nam znajoma.
Trudno ustalić, od kiedy pisałem, chyba od zawsze. Pisałem do szuflady. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku byłem fotoreporterem w jednej ze szczecińskich agencji fotograficznych. W tym też czasie ukończyłem roczny kurs dziennikarski. Pisałem głównie w prasie wewnętrznej, ale w ogólnopolskiej (mniej) też. Jeden z krajowych technicznych miesięczników poprosił mnie o wywiad. Opublikował go. W wywiadzie zapowiedziałem, iż po przejściu na emeryturę napiszę książkę. Napisałem, ale wcześniej jedno z wydawnictw zaproponowało mi napisanie dla nich książki "BHP w budownictwie". Napisałem, książka została wydana. To samo wydawnictwo zaproponowało mi pisanie odpowiedzi na behapowskie i okołobehapowskie pytania czytelników. Napisałem tysiąc takich odpowiedzi. Przerwałem, aby tworzyć książki literackie. Do dziś ukazały się: "Kierat Filipa", "Scypion z pogranicza światów", "Fałszywy harlequin", "Zapach wojny" i "Ciapasy".
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii obyczajowa
Jaką tematykę porusza książka "Ciapasy" autorstwa Kazimierza Kościukiewicza?
Powieść "Ciapasy" to realistyczna literatura obyczajowa skupiająca się na mrocznych aspektach współczesnego polskiego społeczeństwa. Autor analizuje zachowania marginalizowanej części obywateli, zestawiając ich z negatywnymi stereotypami dotyczącymi imigrantów. Treść obfituje w obserwacje dotyczące przestępczości, patologii społecznych i codziennych zagrożeń, z którymi mierzą się zwykli ludzie. To mocna lektura dla czytelników szukających bezkompromisowego obrazu polskiej rzeczywistości bez zbędnych upiększeń.
Czy styl pisarski autora jest mocno osadzony w faktach i realizmie?
Tak, warsztat Kazimierza Kościukiewicza wywodzi się z jego wieloletniego doświadczenia dziennikarskiego i fotoreporterskiego. Dzięki temu opisywane sytuacje mają charakter niemal dokumentalny, co nadaje całej opowieści wyjątkowej autentyczności. Czytelnik odnajdzie tu surowy język oraz dbałość o detale typową dla reportażu, przeniesioną umiejętnie na grunt fikcji literackiej. Książka unika zbędnych metafor, stawiając na bezpośredni przekaz i rzetelną obserwację otaczającego nas świata.
Dla kogo lektura tej powieści będzie najbardziej wartościowym wyborem?
Pozycję tę docenią przede wszystkim osoby zainteresowane socjologicznym spojrzeniem na Polskę i mechanizmy wykluczenia społecznego. Jest to idealna propozycja dla czytelników, którzy cenią literaturę zaangażowaną, poruszającą trudne tematy etyczne i moralne. Powieść skłania do głębokiej refleksji nad tym, jak postrzegamy "obcych" i "swoich" w obrębie własnego narodu. Sprawdzi się u odbiorców lubiących historie oparte na wnikliwej analizie ludzkich charakterów oraz postaw.
Co dokładnie oznacza tytuł "Ciapasy" w kontekście fabuły tej książki?
Tytuł odnosi się do pejoratywnego określenia imigrantów, które autor przewrotnie wykorzystuje do opisania polskich obywateli łamiących prawo. Zamiast skupiać się na zagrożeniach zewnętrznych, książka kieruje uwagę na rodzimych przestępców, agresorów i oszustów działających w kraju. Termin ten służy jako prowokacyjna metafora mająca na celu obnażenie hipokryzji oraz lęków społecznych. Jest to kluczowy element narracji, pozwalający lepiej zrozumieć główny przekaz dotyczący bezpieczeństwa i uprzedzeń.
Dla jakiej grupy czytelników ta książka może okazać się zbyt trudna?
Powieść nie jest odpowiednia dla osób poszukujących lekkiej, optymistycznej rozrywki lub ucieczki od problemów dnia codziennego. Ze względu na brutalne opisy napadów, kradzieży i patologii, treść może być przytłaczająca dla wrażliwych odbiorców. Nie polecamy jej również czytelnikom, którzy oczekują klasycznej struktury kryminału z jasnym podziałem na dobro i zło. Całość koncentruje się na surowej prawdzie o ludziach, co bywa konfrontacyjne i emocjonalnie wymagające.
