Choose Cthulhu 7: Kolor z innego wszechświata

„Kolor z Innego Wszechświata” Edward T. Riker

Jest to już siódmy tom serii Choose Cthulhu, w której zmierzamy się z historiami znanymi nam z opowiadań H.P. Lovecrafta. To było moje czwarte spotkanie z grą paragrafową. Wcześniej czytałem z tej serii część trzecią „Widmno nad Innsmouth”, część piątą „Zgroza w Dunwich” i część szóstą „Sny w domu Wiedźmy”, którą napisał również autor tej części. Muszę przyznać, że polubiłem tę serię, przy każdej grze miło spędziłem czas. Uwielbiam H.P. Lovecrafta, ale opowiadania, na podstawie którego powstała ta część niestety jeszcze nie przeczytałem. Było to moje pierwsze zetknięcie się z tą historią.

W tej części wcielamy się w postać hydrologa którego zadaniem jest sprawdzenie, czy można zalać lesiste doliny Arkham, czy wręcz przeciwnie, zachować je. Podczas wykonywania pracy jesteśmy świadkami niezwykłego wydarzenia, nieopodal farmy Nahuma Gardnera z nieba spada dziwny meteoryt, w którego jądrze znajdują się kolory obce ludzkiemu oku. Jego obecność wywołuje dziwne anomalie otoczenia i ma wpływ na ciała i umysły rodziny Gardnerów.

Historia zawarta w tej grze paragrafowej mi się spodobała. Wejście w świat i historię stworzone przez Lovecrafta to naprawdę niesamowite przeżycie. Tak jak wcześniej wspomniałem, nie znałem kompletnie tej historii, więc poznawałem ją dopiero podczas czytania. Całość jest bardzo klimatyczna i dobrze poprowadzona. Momentami przerażająca, niektóre sceny były naprawdę mocne. Co dodatkowo mi się spodobało to to, że poza zwykłym wybieraniem drogi i wpływaniu na przebieg historii, zbieramy punkty Zepsucia. Zaczynając grę możemy również wybrać dwa warianty gry, tryb podstawowy lub tryb Koszmar. Wszystkie zasady są w szczegółowy sposób wyjaśnione na początku książki. Jest to ciekawe urozmaicenie rozgrywki.

Cieszę się, że ta seria powstała. Jest to gratka dla fanów Lovecrafta, możemy poznać znane nam historię przedstawione w trochę inny sposób. Seria może również zachęcić osoby, które do tej pory nie miały styczności z Lovecraftem, a naprawdę warto poznać twórczość autora.

Polecam tę część wszystkim osobom, które z grami paragrafowymi miały już styczność i tym bardziej osobom, dla których byłoby to pierwsze spotkanie z taką formą rozrywki. Jest to świetna zabawa na wiele razy, ponieważ zawiera sporo możliwych dróg do rozwiązania tajemnic. Seria jak dla mnie jest świetna i naprawdę cieszę się, że opowiadania Lovecrafta dostały drugie życie, mam nadzieję, że osoby które jeszcze nie poznały twórczości autora zostaną zachęceni, aby po nią sięgnąć.

Nastąpiła ta ponura pora roku, którą jest późna jesień, już kolorowe liście zniknęły z drzew. Pojawiają się pierwsze opady śniegu, który szybko topnieje robiąc nie mały bałagan. Jednak wydawnictwo Black Monk postanowiło nam zostawić trochę tych kolorów i przyjemnego uczucia, wydając książkę pt. ,,Kolor z innego wszechświata''. Ksiażka ta, jest niczym innym jak grą paragrafową, a dokładnej siódmą częścią cyklu „Choose Cthulhu” opartego na opowiadaniach H.P. Lovecrafta.

Wcielamy się w hydrologa, który na pewne zlecenie udaje się do wioski, w okolice doliny Arkham. Cel tej wprawy jest zupełnie inny niż cala nasza przygoda. Na farmę rodziny Gardnerów, spadł meteoryt. Kamień ten jest o tyle dziwnym i niezwykłym, że kurczy się i jest bardzo miękki, a także zawiera w sobie kolory, których jeszcze nikt nie widział.

Siódmy tom cyklu, ma nową (jak ja to nazywam), wewnętrzną grę, którą jest zbieranie poziomów zepsucia. Łatwo sie domyśleć, że im więcej tym gorzej, i tak w grze możemy zdobyć tylko 87 tych poziomów aby nie doznać potępienia i losu przeklętych. Można też spróbować swoich sił i zagrać w trybie Koszmar, należu wtedy dotrzeć do paragrafu 145 z maksymalną liczbą 77 puntków zepsucia. Nie jest to łatwe zadanie, tylko dla mocno zaangażowanych podróżników Arkham. Oczywiście warto spóbować swoich sił i doczekać przyjemności Shub-Niggurath. A któżby nie chciał zaznać tego zaszczytu?

Osobiście bardzo lubię grać w gry paragrafowe, są pełne tajemnic i można je odkrywać i przeżywać na różne sposoby. Za każdym razem wybrać inną drogę i poznawać nowe rozwiązania lub rodzaje śmierci. Bo takich zakończeń jest sporo w paragrafówkach. Często przerażąjących i mrocznych. Podoba mi się cały klimat tej serii, nie tylko jeśli chodzi o fabułę, ale również wygląd tych książek zewnętrzy i wewnętrzny. Same w sobie zachęcają żeby do nich zerknąć i podziwiać.

Oczywiście polecam, nie tylko ten tom, ale cały cykl, którego nie trzeba nawet czytać chronologicznie!! :)

Książka została otrzymana z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty]

Lubię kolory – to stwierdzenie może wydawać się dość nietypowe, ładniej mówiąc ekscentryczne. Jednak od dziecka miałam zamiłowanie do kolorów. Zaczynając od zwykłego przyglądania się im, przechodząc przez farby, kredki i kończąc na zamiłowaniu do motywu kolorów. Pamiętam, że to właśnie pierwsze strony "Złodziejki książek" ujęły mnie. W tamtej powieści Śmierć również lubiła kolory. To wystarczyło, by w tamtym czasie rozpocząć niezapomnianą przygodę. Lecz pewnie zastanawiacie się, po co ja w ogóle Wam to wszystko mówię, jaki to ma sens w recenzji. Otóż ma... Ponieważ dzisiaj chcę Wam zaprezentować swoją opinię na temat gry paragrafowej "Kolor z innego wszechświata". Wielbiciel kolorów nie mógł się oprzeć takiemu tytułowi.

Najpierw zacznę od dość tradycyjnej części przy tego typu recenzjach, czyli od mojego zachwytu nad samą formą gier paragrafowych. Gry zawsze mnie fascynowały, ale nigdy nie miałam cierpliwości, by w nie grać na dłuższą metę. Z książkami, jak doskonale wiecie, było całkowicie inaczej. I gry paragrafowe połączyły to, co mnie fascynuje z tym, co jest moją piękną rzeczywistością. Tym bardziej że książki z cyklu "Choose Cthulhu" są oparte na twórczości Lovecrafta, co dla fanów jest na pewno ciekawostką i również czymś nowym do odkrycia. Sama nigdy nie czytałam żadnego dzieła tego osławionego pisarza, lecz czym lepiej poznaję wspomniany cykl, tym dzień, gdy wreszcie poznam pierwowzór, zbliża się.

Pod względem stylu tym razem byłam zachwycona, co mnie pozytywnie zaskoczyło, gdyż moje ostatnie spotkanie z Edwardem Rikerem było niezbyt dobre. Tym razem miałam poczucie, że historia prowadzi czytelnika przez unikatowy klimat – bardzo mroczny klimat. Między innymi właśnie ta atmosfera całości sprawiała, że chciałam czytać dalej i dowiedzieć się, do czego tym razem doprowadzi mnie ścieżka fabularna. Choć przyznam, że język, którym posługuje się autor, był dla mnie dość skomplikowany, wymagał ode mnie dość dużych pokładów skupienia. Dawał od siebie wiele, ale też wiele ode mnie wymagał, co jak najbardziej mi odpowiada.

Fabuła "Koloru z innego wszchświata" była niesamowicie fascynująca i intrygująca. Dawno nie wciągnęłam się tak w jakąś historię. Tym bardziej że wyjątkowo interesującym pomysłem okazała się koncepcja zbierania punktów. Nie udało mi się tego wykorzystać, ale na pewno odmieniło coś już dobrze znanego. Zachowało stare pozytywy, a dodało nowe. Jedynym minusem i tutaj niestety olbrzymim była długość ścieżek fabularnych. Trzy razy przechodziłam grę i razem nie zajęło mi to nawet pół godziny. To jak bardzo one były krótkie? A sprawdziłam, czy przypadkiem to mi się coś nie pomyliło.

W przypadku całości nie można też zapomnieć o wydaniu tej książki i ogólnie całego cyklu. Jest ono dla mnie zachwycające. Wydaje się, że to bardzo stare książki, ale zarazem hipnotyzujące. Już z samych okładek czuć ten mroczny i wabiący klimat. Pod względem środka książki to tutaj też zadbano o szczegółowość, estetykę i logiczny układ. Między paragrafami znajdują się przepiękne ilustracje, które doskonale uchwytują wspomnianą atmosferę.

Czytanie tej serii to dla mnie ciekawe i dość odmienne doświadczenie. Dzięki temu mogę poznać coś nowego i czytelniczo się rozwinąć. Cały czas też kusi, by wreszcie sięgnąć po twórczość Lovecrafta, a jestem pewna, że niedługo to zrobię. Przy okazji to fantastyczna zabawa.