Carter Reed. Tom 2

Carter chce rozpocząć nowe życie razem z Emmą. Okazuje się, że zerwanie z przeszłością nie jest wcale takie łatwe, Carter nadal jest potrzebny wielu osobom. Emma wierzy, że Carter w końcu zakończy mafijną wojnę, niespodziewanie w życiu Emmy pojawia się tajemnicza kobieta, które twierdzi, że jest dla niej kimś bliskim. Emma będzie musiała zadecydować czy może jej zaufać. Jak zakończy się historia bohaterów? Czy w ich świecie możliwy jest spokój i szczęście?

Bardzo lubię twórczość autorki i chętnie sięgam po jej książki, ma przyjemny styl, co przekłada się na szybkość czytania powieści, a fabuły, które tworzy zaskakują mnie coraz bardziej pomysłowością i kreacją głównych bohaterów. Po przeczytaniu pierwszego tomu czytałam spory niedosyt i byłam ogromnie ciekawa jak autorka dalej pokieruje losami bohaterów. Historia poraz kolejny jej opowiedziana z perspektywy obojga bohaterów, co pozwala nam jeszcze lepiej ich poznać, lepiej poczuć ich emocje i zrozumieć ich decyzje. Zabrakło mi tutaj więcej punktu widzenia Cartera, mam wrażenie, że autorka skupiła się tutaj w głównej mierze na Emmie i to jej postaci poświęciła większość tego tomu. Na bohaterów czeka szereg przeciwności losu, intryg i tajemnic, które mocno wpłyną na ich dotychczasowe i przyszłe życie, a ja poraz kolejny przeżywałam wszystkie te wydarzenia razem z nimi i chłonęłam ich emocje. Spodziewajcie się wielu niebezpiecznych momentów, intrygujących sytuacji i nieprzewidzianych zwrotów akcji, które tylko potęgują chęć dalszego czytania. Przyznaje, że początkowe losy bohaterów trochę bardziej mnie wciągnęły, jednak mimo to dobrze się bawiłam czytając tą książkę. Myśle, że fani @tijan będą usatysfakcjonowani! Moja ocena 8/10.

Pierwszą część czytało mi się dobrze i myślę, że nawet na tym mogła się skończyć historia Cartera i Emmy. Tym czasem znów wracają i mierzą się z nową rzeczywistością. Carter niby odcina się od mafii, a w życiu Emmy pojawia się ktoś, o kim nie miała pojęcia.

Powiem szczerze, że w tym tomie zachowanie Emmy mnie irytowało, a szczególnie to, co zrobiła na koniec. Bez zastanowienia, na oślep – nie chcę wdawać się w szczegóły, żeby nie spojlerować, ale dla mnie to był po prostu szczyt głupoty. Reszta jakoś na mnie nie zrobiła super wrażenia i tak jak już wcześniej napisałam, całość obyłaby się bez tej części. W pewnym momencie czytało mi się już lepiej, ale nie było tak jak przy pierwszej części. Śmiesznie to zabrzmi, ale było w miarę poprawnie, o.

Ogólnie tak czy siak polecam. Ostatnio zrobiłam sobie przerwę od mafii w tle, po Cartera sięgnęłam w ciemno i nie żałuję 😉

Emma nie miała w życiu łatwo. Po morderstwie brata wychowywała się w rodzinach zastępczych. Jej bliskimi zostali przyjaciele. W obronie współlokatorki Emma zabiła członka mafijnej rodziny. Po pomoc zwróciła się do profesjonalnego i bardzo wpływowego zabójcy, a jednocześnie przyjaciela jej zmarłego brata, Cartera Reeda. W nim widziała jedyny ratunek. Los połączył tych dwoje silnym uczuciem, w efekcie którego Carter postanowił porzucić mafijną rodzinę i zacząć spokoje życie z Emmą. I w tym miejscu zaczyna się tom drugi opowieści, czyli „Carter Reed 2”.

Jak łatwo się domyślić, poprzednie życie Cartera szybko się o niego upominało. Żeby było jeszcze ciekawiej, zapowiada się na prawdziwą mafijną wojnę. Emma niezmiennie trwa przy swoim mężczyźnie, choć nowa sytuacja sporo zmienia w jej życiu. Dziewczyna musi na jakiś czas zerwać kontakt z przyjaciółmi i pozostać w ukryciu. Jakby tego było mało, w jej życiu pojawia się tajemnicza kobieta, zaginiony członek rodziny. Emma podchodzi do sprawy z nieufnością, choć ostatecznie ciekawość zwycięża.

W powieści mamy kilka pobocznych wątków, które urozmaicają opowieść, choćby relację Emmy z jej bliskimi. Dziewczyna w pewnym momencie musi wybrać pomiędzy miłością życia, a przyjaźnią. Poznaje też kilka tajemnic ze swojej przeszłości, które wprowadzają odrobinę zamieszania. Jest też Carter. Mężczyzna z jednej strony próbuje uspokoić sytuację w mafijnym świadku, a z drugiej ochronić swoją kobietę. W pewnym momencie jest rozdarty pomiędzy dawnymi zobowiązaniami, a zapewnieniem bezpieczeństwa Emmie.

„Carter Reed 2” to dużo akcji, skomplikowane relacje między bohaterami, mafijne porachunki, a gdzieś między tym wszystkim prawdziwa, głęboka miłość Emmy i Cartera. Czytało się lekko, choć jak dla mnie było zbyt dużo oczywistości w formie przemyśleń i wewnętrznych analiz, szczególnie w narracji Emmy. Myślę, że można było pewne rzeczy pokazać w dużo atrakcyjniejszy sposób. Zdecydowana większość czytelników wyczytałaby je między wierszami. Mimo to powieść nie męczy, choć może w pewnych momentach zirytować. Podkreślam: może, a nie musi. Wiecie, to kwestia indywidualnych preferencji. 😉

Polecam miłośnikom ciekawych romansów mafijnych, którzy wymagają od powieści przede wszystkim chwili rozrywki, lubią kiedy historia czyta się szybko oraz nie brak w niej kilku zagadek do rozwiązania.

Byłam stuprocentowo pewna, że historia Emmy i Cartera kończy się na pierwszej części. Jednak ku mojej uciesze okazało się, że pomimo zakończonej historii, autorka postanowiła kontynuować losy dobrze znanych nam już bohaterów. Jak wypadli w nowej odsłonie?

Przyznam szczerze, że początkowo miałam bardzo mieszane odczucia co do tej historii. Autorka w pierwszej odsłonie losów Emmy i Cartera postawiła poprzeczkę bardzo wysoko. Wiedziałam, że ciężko będzie jej to przepić. Byłam święcie przekonana, że historia tej dwójki miała już swój finał.

Na samym początku nie mogłam wkręcić się w tą historię. Miałam wrażenie, że ta fabuła ciągnięta jest na siłę. Dodatkowo czułam, że dostajemy więcej pytań niż odpowiedzi. Jednak wraz z biegiem fabuły historia naprawdę się rozkręciła i czułam, że to ten sam vibe z pierwszej części. Pojawiła się adrenalina i momenty zaskoczenia, których z pewnością brakowało mi wcześniej.

Najbardziej zaintrygowały mnie nowe postacie, a w szczególności Cole. Wnosił on dużą nutkę świeżości w fabułę i mimo, iż na początku nie mogłam go rozgryźć finalnie okazał się bardzo ciekawą postacią. W romansach mafijnych zawsze cenię sobie zaangażowanie, troskę oraz wsparcie jeśli chodzi o rodzinę. Tutaj to pojęcie ma szerszy charakter, ponieważ dla Cartera i Emmy rodziną okazali się najbliżsi współpracownicy, którzy byli gotowi oddać za nich życie. Nie mogę również zapomnieć o przyjaciółkach Emmy, które również okazały jej wsparcie i zrozumienie, gdy ta ponownie chciał od nich odejść.

Mimo, iż czuję, że pierwsza część podobała mi się o wiele bardziej to uważam, że dwójeczka również jest warta uwagi. Zdecydowanie druga część książki powali czytelników na kolana. Bardzo podobało mi się zakończenie, które przyniosło wiele odpowiedzi na nurtujące mnie pytania. Nie zabrakło w nim nutki adrenaliny i momentu zaskoczenia.

Z pewnością “Carter Reed 2” jest lekką książką, która dosłownie przepływa czytelnikowi przez palce. Pisałam to już wielokrotnie, jednak powtórzę to po raz kolejny. Autorka ma bardzo lekkie pióro i jej historię czyta się bardzo szybko i z ogromną przyjemnością. Potrafi połączyć ciekawą fabułę, intrygujących bohaterów i dużą dawkę uczuć. Czego mogłabym chcieć więcej? Tego oczekuje od dobrej książki. I za taką właśnie uważam "Carter Reed 2". Gorąco polecam ten tytuł fanom romansów i nie tylko!

Gdy raz wkroczy się na przestępczą ścieżkę trudno z niej zawrócić. Nie przysługują się temu ani znajomości nawiązane podczas takiego życia ani przyzwyczajenia, które zdążyły już skutecznie wejść do krwioobiegu. Niemniej każdy człowiek, nawet gangster z krwi i kości, zabijający bez zmrużenia oka, ma swoje priorytety, którymi kieruje się w życiu. Priorytety, które mogą się zmienić, a przyczyną takiego stanu rzeczy może być tylko jedno: uczucie. Silne, jedyne w swoim rodzaju, nieposkromione, może odrobinę egoistyczne, lecz z pewnością takie, które jest niezbędne niczym tlen. Dla Cartera kiedyś tlenem była krew przelanych ofiar. Teraz jest nim Emma i stanowi dla niego centrum jego wszechświata. Lecz postanowienie podjęte dla zapewnienia jej bezpieczeństwa chwieją się w posadach, gdy niebezpieczeństwo ponownie czyha nad ich losem.

Teoretycznie relacja Cartera i Emmy została ustabilizowana, ich życie zmierzało już we wspólnym kierunku, a odpowiednie decyzje względem ułożenia planów na przyszłość zostały podjęte w poprzedniej części. Niestety, jak w życiu bywa, bohaterowie nie dostali swojego długo i szczęśliwie tak, jak sobie wymyślili, chociażby z uwagi na to, że świat, w którym się obracali w ogóle nie należał do bezpiecznych. A takie realia lubią się o siebie upomnieć. Czy ten tom był potrzebny? Moim zdaniem tak, chociażby żeby pokazać, że nie wszystko zawsze układa się tak, jakbyśmy sobie tego życzyli, a plany i marzenia trzeba czasem zweryfikować i dostosować do zmieniającej się sytuacji. Nie zawsze miłość, nawet jak najbardziej prawdziwa i szczera, może być kluczem do zamknięcia wszystkich niepotrzebnych drzwi i otwarcia nowych, które będą pełne szans i dobrych dni. Bowiem są ludzie, którzy nie potrafią odpuścić, są sprawy, które należy zamknąć definitywnie, są kwestie, które trzeba rozliczyć. I to udowadnia Autorka w tym tomie. Ponownie jest niebezpiecznie, nad bohaterami wisi widmo wojny, trudno określić kto jest sprzymierzeńcem, a kto wrogiem. Pojawiające się nowe postaci wzbudzają w nas chwilową ulgę, by za chwilę zasiać ziarno podejrzeń co do słuszności ich zamiarów. Komu można zaufać, komu zawierzyć swoje życie, a kogo natychmiast wyeliminować? Odpowiedź nie jest zbyt łatwa do znalezienia.

Carter nadal nosi w sobie pierwiastek zabójcy, który przyćmiony miłością do Emmy, został odrobinę zapomniany. Jednak jego dawne ja wciąż w nim jest i czeka na odpowiedni zapalnik, by ponownie siać postrach wśród wrogów. W jego przypadku idealnie sprawdzi się powiedzenie 'nigdy nie mów nigdy', bowiem choć zarzekał się, że nie wróci do "zawodu", to są sprawy, których nie odpuści i zemsty, które musi dokonać, by wyrównać rachunki za doznane krzywdy. Emma jest pewna tylko jednego- swojego ukochanego i tego, że jest gotowa poświęcić dla niego wszystko. Miota się w swoich decyzjach co do słuszności utrzymywanych znajomości, ma trudności z pełnym zaufaniem, doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że jej życie zawsze będzie odmienne od codzienności bliskich jej osób spoza kręgu Cartera. Ponadto tę parę łączą wyrzuty sumienia, które biorą się z... ich ogromnej, wzajemnej miłości. Czy uda im się przetrwać kolejną burzę, która rozpętuje się nad ich głowami?

Ta część z pewnością jest inna od poprzedniej. Lepsza, gorsza? W mojej ocenie nie da się ich porównywać, bowiem bohaterowie znajdują się w zupełności innym momencie życia. Jednak rozterki, z którymi przyjdzie im się mierzyć są w pełni uzasadnione. Ich uczucie nadal piękne i jedyne, nie pozwala nawet na moment w siebie zwątpić. Fabuła poprowadzona jest tak, że trudno przewidzieć w którym momencie nastąpi coś, co zagrozi Emmie i Carterowi, nie wspominając o tym jakie skutki będzie niosło i jakie ofiary pochłonie, co jest dużym atutem. Natomiast sama końcówka jest genialnie poprowadzona i stanowi naprawdę świetne domknięcie starych spraw związanych z mafią. Odrobinę mniej przekonał mnie wątek nawiązujący do przeszłości Emmy, natomiast rozumiem, że Autorka chciała i dla niej samej przygotować coś, co wyprowadzi ją ze świeżo nabytej równowagi, co z pewnością jej się udało. Niemniej jednak to absolutny must read dla fanów pierwszej części, stanowiący dobre zakończenie tej wyjątkowej historii.