Byłem szefem Mosadu. Gra o bezpieczny Izrael

Ze wstydem przyznaję, że nie wiem tyle na temat Bliskiego Wschodu ile bym chciała. Nie czuję się w sumie dobrze na tematy po `45 im bliżej końca wojny to jeszcze ogarniam, ale później, totalnie nic. Jeżeli coś pamiętam ze swojego życia(było się w Krakowie, jak trwały tam protesty przeciwko wojnie w Iraku), to jeszcze coś wiem, ale wojny palestyńskie, powstanie państwa Izrael, jak do tego doszło, co tam się dzieje, dlaczego jedni nie lubią się z drugimi i jakie to ma konsekwencje dla nas? Ciągle się dokształcam, a moi rodzice perfekcyjnie punktują mi moje braki. Kojarzycie odcinki TBBT z matką Leonarda, to mniej więcej tak wygląda, chociaż umówmy się, to jest taki rewanż za wszystkie moje szpilki w stylu chyba każdy średnio rozgarnięty człowiek wie, nie tylko rodziców to drażni. Kiedy na stronie księgarni Tania książka, zobaczyłam książkę Byłem szefem Mosadu miałam początkowo mieszane uczucia, ale w końcu ciekawość zwyciężyła, w końcu niezbyt często na listach nowości pojawiają takie interesujące książki, które mogą mnie czegoś nauczyć.

Sabataj Szawit jest osobą, która zna Mosad od podstaw i zaprasza nas do podróży nie tylko do kazamat tego wywiadu, ale zabiera nas za kulisy światowej polityki. Czym jest Mosad, co go odróżnia od innych tego rodzaju służb, co go łączy z M16. Jak wygląda polityka światowa, kiedy okazało się, że cyberterroryzm jest zagrożeniem, jak zaczynało się go zwalczać. Autor przebywał w Stanach, pokazuje jakie różnice go urzekły, jakie niepokoiły, co stało się 11 września, dlaczego nagle nastąpiła taka eskalacja konfliktu, czym USA naraziło się tak, że wyszkolono studentów, by wbili samoloty w dwie wieże. Bardzo to jest ciekawe.

Zwykle, nawet bardzo często takie książki są ciężkie jak ciężka woda, a autor chce za wszelką cenę przekonać nas że Pokojowy Nobel i Oskar tudzież inne ważne laury należą się tylko jemu, tymczasem ta książka jest napisana z pokorą, ale jednocześnie pasją przez kogoś kto przez lata zgłębiał jakiś temat, obserwował wydarzenia z oka cyklonu i chce nam coś ważnego przekazać. Po pierwsze dowiedziałam się dużo na temat sytuacji na Bliskim Wschodzie, oczywiście nie jest to wciąż wiedza predestynuje mnie do wypowiadania się w telewizji, ale otworzyło mi się kilka furtek w głowie. Przede wszystkim jestem pod wrażeniem stylu i naprawdę będę tę książkę polecać i będę śledziła zapowiedzi podobnych tytułów. Polecam wszystkim ciekawym świata!

Z początku nie byłem pewien, czy książka sprosta moim oczekiwaniom. Nie interesuję się ani tajnikami pracy Mosadu, ani konfliktami zbrojnymi - jednak w książce Szawita jest coś, co sprawia, że nie sposób się od niej oderwać. Lektura stanowi coś więcej, niż tylko obiektywny opis działań wywiadu. To przede wszystkim skrupulatna i bardzo wyważona, ale jednocześnie niewolna od osobistego podejścia refleksja o kulisach pracy w Mosadzie. Prawdopodobnie ten personalny i subiektywny wydźwięk sprawił, że książkę pochłonąłem w dwa dni. Co prawda język był miejscami nieco przyciężki, niemniej nie na tyle, aby przeszkadzało to w cieszeniu się lekturą.