Była/żona

Była nie daje spokoju próbuje się angażować w życie. Mąci i nie pozwala zapomnieć o przeszłości. Żona nie może prowadzić spokojnego życia. Stara się jak może by połączyć dwie rodziny w jedną. Jednak cały czas na karku czuje oddech tej pierwszej. Tej, która zawsze będzie pierwsza.

Jeden mężczyzna dwie kobiety i trójka dzieci. Historia, jakiej jeszcze nie było. Walka o miłość i szczęście. Jednak z tego wszystkiego dochodzi do tragedii. Kto popełnił błąd a kto działał umyślnie.

Powiem tak, dobrze bawiłam się czytając. Na samym początku zostajemy wrzuceni w akcję historii, by potem powoli poznawać motywy oraz przeszłość kobiet. Była to ciekawa podróż z niebanalnym zakończeniem. Mam jednak uwagę co do bohaterów. Dawno nie miałam tak, że czytając nienawidziłam jakieś postaci. Jeśli czytaliście, to wiecie, że chodzi mi o głównego bohatera. Nie podobało mi się jego postępowanie. Praktycznie nie było momentu, żeby mnie nie zdenerwował. Wydaje mi się, że jednak taki był zamysł autorki. Uważam, że książka jest super napisana. Jej mocną stroną jest tajemna, jaką owiana jest cała historia i to, że my jako czytelnicy wiemy więcej niż bohaterowie. Nie podobały się mi się niedopowiedzenia oraz to, że dostajemy niektóre fakty z dwóch perspektyw i nie wiemy, która jest prawdziwa. Plusem za jest to jest to, że szybko się ją czyta. No cóż, miała swoje wady i zalety. Czy polecam tę książkę? Powiem tak, sprawdźcie sami. Jednak raczej nie będę do niej wracać. Oceniając daję jej 3/5

Andrew po rozwodzie ze swoją pierwszą żoną, w szybkim tempie składa przysięgę kolejnej kobiecie. Caz przez cztery lata znosi to, że jej mąż co rusz biegnie do swojej byłej żony, gdy ta kiwnie tylko palcem. Co prawda mają dzieci, więc mimo wszystko muszą się spotkać, aczkolwiek młoda kobieta widzi w tym drugie dno. Obawia się, że Louise będzie chciała przeciągnąć Andrew na swoją stronę.

Byliście kiedyś w sytuacji, gdzie książka irytowała Was na tyle mocno, że jedyne czego chcieliście to odłożyć ją na bok i nigdy więcej do niej nie wracać? Ja właśnie w takiej sytuacji znalazłam się podczas tej lektury. Jednak nie dlatego, że książka jest zła, a dlatego, że cała ta historia, a szczególnie zachowanie bohaterów doprowadzało mnie do furii. Relacja Andrew, Caz i Louise to niemalże życie w trójkącie. Wieczne pretensje, kłótnie, kłamstwa i intrygi to u nich codzienność. Andrew nie potrafił odciąć się od przeszłości, zrezygnować z sielankowej wizji dużej rodziny na rzecz z początku idealnego życia z Caz i ich synkiem. A przecież to ON odszedł od żony, nawet jeśli miał ku temu powód. Jednak nie myślcie, że ON był taki pokrzywdzony. Jego pierwszego miałam ochotę udusić za to jakim okazał się człowiekiem.

Lou nie mogła pogodzić się ze stratą męża. Caz widziała w pierwszej żonie zagrożenie. Andrew manipulował wszystkimi w około. Jednak żadne z nich nie zwróciło uwagi na to, że za ciągłe próby wydrapania sobie wzajemnie oczu najbardziej obrywają dzieci. Szczególnie najstarsza córka Andrew i Lou, Bella.

Ta historia jest pełna znaków zapytania. Każdy z bohaterów coś ukrywa i nie są to byle jakie tajemnice. Podczas lektury czytelnik jest wodzony za nos, przez co tak naprawdę nie wiadomo co jest prawdą, a co kłamstwem. Oczywiście do czasu.

Książka wywołała u mnie mnóstwo sprzecznych emocji. Nawet nie jestem w stanie konkretnie określić czy mi się podobała, czy też nie. Z jednej strony, jest to dobry thriller, nie da się ukryć, że autorka ma w sobie to coś. Z drugiej, za bardzo przeżywałam tą książkę, przez co szarpały mną nerwy. Nie pomagał również fakt, że kompletnie nie wiedziałam, której kobiecie mam kibicować.

"Była żona" to książka którą albo kochasz, albo nienawidzisz. W tym wypadku nie pozostaje mi nic innego, jak zasugerować, że każdy powinien o niej wyrazić własne zdanie.

Dwie bohaterki, była i obecna żona, jeden mężczyzna - zarówno mąż jak i eks mąż. Z tą pierwszą Louise - Andrew ma dwoje dzieci i nawet po rozwodzie jest mocno związany z jej rodziną, natomiast z nią ma bardzo dobry kontakt, co nie podoba się znowu obecnej żonie - Caz. Zazdrość, niedopowiedzenia, brak zaufania, ciągła walka o jednego mężczyznę doprowadza w końcu do morderczego finału. Tylko kto poniesie tego konsekwencje...?

"Była/żona" to książka, która dosłownie pochłonęła mnie od pierwszej strony. Ciekawie nakreśleni bohaterowie, intrygująca fabuła i element zaskoczenia przy finale to coś co mi się bardzo w niej podobało.

Autorka już w prologu mocno przyciąga, aby czytelnik został z nią na dłużej i dostał odpowiedzi na nurtujące go pytania. Później przez całą opowieść zwodzi, kręci, by pod koniec nie można było się połapać kto jest tym dobrym, a kto tym złym.

Brakowało mi jedynie nieco większego dreszczyku emocji, ale jeśli chodzi o psychologiczną stronę historii to jestem bardzo zadowolona.

Polecam bardzo 👌

💥💥💥RECENZJA PREMIEROWA"💥💥💥

"Była/żona"

Takiej książki było mi trzeba! Wciągająca, intrygująca od pierwszych stron, z niebanalnym zakończeniem! ♥️

Czytałam już kilka thrillerów, w których występował motyw byłej żony, jednak żaden nie równa się tej książce.

Na samym początku dostajemy rozdział, w którym dowiadujemy się o zabójstwie Adrew, męża Caz i byłego męża Lou. Przyznam się, że na początku ubolewałam nad jego śmiercią, przynajmniej w początkowych rozdziałach, później z każdą chwilą zmieniałam zdanie, (zabrzmi to źle) w pewniej chwili ucieszyłam się z tego co go spotkało.

Jego była żona Louise nie może pogodzić się z rozwodem i szuka na siłę kontaktu, co doprowadza do szału obecną żonę.

Obydwie nie mogą pogodzić się z sytuacją i zaczyna się walka o mężczyznę. Początkowo są to zwykłe przepychanki, lecz z biegiem czasu zaczyna się robić coraz bardziej ciekawie i.. niebezpiecznie.

Moje serce było podzielone między Caz a Lou, bo każda z nich miała coś do przekazania. Jednak z każdym rozdziałem obecna żona zaczynała oddziaływać na mnie alergicznie, nie rozumiałam jej zachowania.

W pewnym momencie wszyscy wydawali mi się podejrzani i przy tym pokrzywdzeni.

Do czego są zdolne zazdrosne kobiety i nienawiść, która nimi kieruje?

Pióro autorki jest bardzo przyjemne w odbiorze. Fabuła zaskakiwała mnie na każdej kartce, wiemy coś, a później się dowiemy, że to jednak to nie to, co myślimy. To właśnie lubię w thrillerach, zaskoczenie, które mnie czeka, przy ich lekturze.

Autorka przedstawia narrację z perspektywy kilku bohaterów, przez co mamy większy obraz tego, co każdy z nich czuje i czym się kieruje.

Co do zakończenia to częściowo go przewidziałam, ale zapewniam, że mimo to nie odebrało mi to genialnego wrażenia co do tej książki!

Śmiało stwierdzam, że to jeden z lepszych thrillerów wydanych w tym roku! ♥️

Morderczy trójkąt

„Jeżeli są oczekiwania, to sto procent nie ma miłości”. – Oskar Wilde

Najnowszy thriller Tess Stimson to opowieść o morderczym trójkącie miłosnym. Obecna żona była żona i mąż, który został zamordowany. Była żona to potwór z piekła rodem, który knuje, manipuluje, jątrzy. Mąż to facet, który kłamie i wykazuje się brakiem zdecydowania oraz obecna żona uosobienie dobroci i wyrozumiałości.

On zamordowany, one obie obecne na miejscu zbrodni. Która winna ? Która zabiła ? Dramatyczny początek niesamowitej historii. Czytelnik nie dostaje wskazówek, kto popełnił zbrodnię, tylko stopniowo poznaje mroczne sekrety obu żon. Każda z kobiet miała motyw, obie go kochały, obie nienawidziły, ale czy jedna z nich aż tak, że zabiła ? Caz zawsze była tą drugą, chociaż mieli dziecko i wzięli ślub, niestety widziała spore zaangażowanie Andrew w pierwszy związek. Zaangażowanie, które spowodowało, że mężczyzna wkręcił się w spiralę nienawiści. Kto zatem nienawidzi go tak bardzo, że był zdolny do morderstwa ? Świetna historia, skupiona przede wszystkim na postaciach. Dwie główne samolubne bohaterki, które jak wydaje się czytelnikowi, że są w stanie podejmować tylko złe decyzje. Zachowują się niedojrzale, jakby były niespełna rozumu, a nie jak dwie dorosłe kobiety, które mają dzieci i gospodarstwo domowe, którymi trzeba się zająć.

Świetnie skonstruowana fabuła. Narracja prowadzona raz z perspektywy Luise, raz z perspektywy Caz. To czytelnik musi zdecydować, której z nich bardziej wierzy. Autorka podsuwała mi każdą możliwą wersję, co chwila zmieniałam zdanie co do sprawcy, a zakończenie to szok w czystej postaci. No może jednak tak nie do końca, bo miałam swój typ i podejrzenia. Dobrze nakreśleni bohaterowie i stopniowe, ostrożnie krok za krokiem odkrywane sekrety, sprawiają, że czytelnik dopiero na końcu poznaje motyw morderstwa. Dlaczego zabójca to zrobił, co nim kierowało ?

Podobała mi się struktura książki. Sposób, w jaki autorka porusza się pomiędzy teraźniejszością a tygodniami poprzedzającymi przyjęcie. Straszna, podła była żona, która próbuje uprzykrzyć życie następnej wspaniałej kobiecie, żonie swego byłego męża. Obecna tak myśli, gdyż dostała taką wersję, a może Andrew oszukuje ją również ? Caz liczyła, że uda jej się przetasować priorytety swemu partnerowi, bo wydaje jej się, że wyszła za mąż za mężczyznę swoich marzeń. Nie rozumie, że wzięła ślub nie tylko z nim, ale także z całą pajęczyną jego powiązań z poprzednią rodziną. Następują próby nacisku, szantażu, walki. Przez długi czas wersje obu żon są sprzeczne, a moja sympatia przenosiła się z jednej na drugą. Każda z kobiet miała swoje motywy, które potencjalnie wskazywały na nie obie, co dodaje smaczku całej opowieści. Dochodzi ciągle do scysji i nieprzyjemnych zdarzeń, które przeradzają się w coś, co przypomina śmiertelną walkę, kiedy obie walczą o odzyskanie lub zatrzymanie Andrew. W miarę rozwoju akcji okazuje się, że sieć zabójców staje się coraz szersza, ponieważ więcej osób miało motyw poza oczywistymi rywalkami. Postacie okłamują nie tylko czytelnika, ale również siebie. Tak bardzo, że wierzą własnym kłamstwom.

Świetnym dodatkiem, uzupełniającym intrygę i wspaniałym odwróceniem uwagi były rozdziały z przesłuchaniami policyjnymi.

Niewiarygodne zwroty akcji, to niewątpliwie największe atuty tego thrillera. „Była żona”, to ciekawa, mroczna, kręta, uzależniająca lektura. Polecam gorąco. Autorka poruszyła tu problem rodziny patchworkowej, z mnóstwem dramatów. Jest jej historia, jego historia, twoja historia, a prawda gdzieś pośrodku, bo ma nic gorszego od wściekłości wzgardzonej kobiety, a w tej powieści są dwie.

„Pamięć jest bardzo niewiarygodnym narratorem ... wszyscy uważamy, że wspomnienia są przechowywane w naszych mózgach tak samo, jak w komputerach. Po zarejestrowaniu dane są przechowywane w celu przechowywania i ewentualnego przywołania. Fakty się nie zmieniają. Ale prawda jest taka, że za każdym razem, gdy coś sobie przypominamy, rekonstruujemy to zdarzenie, ponownie składając je na podstawie śladów w mózgu.”

Za niesamowitą lekturę dziękuję Wydawnictwu Otwarte, dzięki któremu mogłam przeczytać książkę przedpremierowo.