Burzycielka twierdz. Psy Pana. Tom 3

Książka, która już od pierwszych stron zaprasza nas w sam środek rozpędzonej przygody od razu zyskuje na wartości. Nic więc dziwnego, że Marcin Świątkowski zjednuje sobie nowych fanów, ponieważ jego historie są po brzegi wypełnione zakręconymi przypadkami.

To trzecia część serii Psy Pana, którą musicie czytać zgodnie z zachowaniem chronologii. Cały sens bowiem opiera się na ciągu przyczynowo-skutkowym, na zdarzeniach będących wynikiem podjętych wcześniej działań. To intryguje, ponieważ pokazuje zamysł autora, jego realizację celu od początku do końca. Wielowątkowa fabuła prowadzona jest z pełnym zaangażowaniem, opiera się na emocjach, ukrytych znaczeniach, koncentruje wokół barwnych osobowości, które mają coś do powiedzenia. Nieustannie jesteśmy więc zasypywani atrakcjami, dzięki którymi barwna opowieść odgrywa w naszej wyobraźni niezapomniane scenariusze. Małego tego! Autor potrafi podprogowo przekazać pewne wartości, które mają swoje uzasadnienie zarówno w czasach istotnych dla bohaterów jak i tych, w których aktualnie żyjemy.

Schenk po raz pierwszy poczuł smak odpowiedzialności. Żyjąc w nowej rzeczywistości wewnątrz bariery musiał wykazać się swojego rodzaju pokorą. Erquicia natomiast, podążając za Katarzyną i czując na barkach doświadczenia wieku wybiera próbę rozwikłania niebezpiecznego sekretu. Ktoś wykaże się nadgorliwością i wpadnie w kłopoty. Ktoś przestanie kontrolować tajemną magię. Pojawi się chaos niemożliwy do opanowania a bohaterowie ponownie staną w obliczu zaskakujących wyzwań.

Autor zrobił wszystko, aby jego powieść była dynamiczna, pomysłowa oraz zmuszająca do myślenia. Na pierwszym planie pojawia się intensywna przygoda, tuż za nią kroczą pomysłowe zwroty akcji, bitwy, starcia, porachunki, magia mocno odbijająca swoje piętno na wszystkich postaciach aż w końcu wartości, niezaprzeczalnie dobrze przedstawione na bazie różnorodnych kreacji bohaterów. Każda z postaci idealnie nadaje się do głębszej analizy, obserwujemy jej lęki, walkę z własnymi demonami a także determinację w drodze do osiągnięcia celu. Z jednych czerpiemy inspirację, dzięki innym uczymy się nie popełniać podobnych błędów. Doskonale bawimy się zatem podczas czytania, zaskakująco szybko przerzucamy kolejne strony, walczymy u boku bohaterów i mamy nadzieję, że w końcu znajdą swoje miejsce w świecie. Marcin Świątkowski żonglując emocjami zadbał o odpowiedni klimat a także dużą wiarygodność wydarzeń, więc jego seria bardzo dobrze wykazuje cechy kreatywności.

"Burzycielka twierdz" bawi, intryguje oraz daje do myślenia. Pochłania na kilka niekłamanie dobrych, czytelniczych godzin. Autor na zmianę wprowadzał zabawne sceny czy humorystyczne dialogi, by tuż po tym zagwarantować momenty bardziej stonowane, wymagające rozważnego kroczenia. Nigdy więc nie możemy być pewni tego co czeka na nas na kolejnych stronach i chyba właśnie to jest największą zaletą prozy Marcina Świątkowskiego. Kto bowiem nie lubi zaskakujących książek, magicznych, niebezpiecznych i rozbrajająco zabawnych?

" [...] Mar­twie­nie się na zapas to naj­waż­niej­szy ele­ment każ­dej do­brej stra­te­gii. [...]"

To było moje trzecie spotkanie z bohaterami cyklu "Psy Pana" autorstwa Marcina Świątkowskiego. Trzecia książka nosi tytuł "Burzycielka twierdz". Jeżeli czytaliście poprzednie dwie części, to wiecie, że jest to genialna seria fantasy, która na szczęście jeszcze się nie kończy.

Fabuła jest tak bardzo wciągająca, że żałuję, że tak szybko się skończyła. Szczerze mówiąc, już się nie mogę doczekać kolejnych przygód Katarzyny i innych postaci. Mam cichą nadzieję, że Marcin Świątkowski nie każe nam długo na nią czekać.

Od razu mówię, że całą serię "Psów Pana" chętnie zobaczyłabym na małym lub dużym ekranie.

Od jakiegoś czasu uwielbiam czytać książki z gatunku fantasy i Sci-fi, dlatego tak bardzo przypadła mi do gustu ta historia.

Autor idealnie zbudował świat pełen magi, konfliktów i wojennych bitew. Czytając tę książkę, czułam się, jakbym się w niej znalazła. A to wszystko przez to, że Marcin Świątkowski wszystko bardzo realnie opisał.

Nie wiem jak wy, ale ja sądzę, że trzecia część jest najlepsza. Widać w niej perfekcyjne dopracowanie.

Trzeci tom przenosi nas do XVII wieku. W tym wieku rządziła polityka i religia — a dodatkowo u naszych bohaterów pojawia się magia.

Jak tym razem poradzi sobie nasza główna bohaterka Katarzyna von Bes­se­rer zu Thal­fin­gen? Czy będzie władała potężną armią? Oczywiście po odpowiedzi odsyłam was do tej powieści. Emocje i dobra zabawa, gwarantowane. Katarzyna ma cięty język i nie radzę jej podskakiwać. Jest twarda i stanowcza. Jej riposty powalały mnie na kolana. I za to ją lubię.

Oczywiście spotkacie tutaj również inne postacie, które wyskoczą wam z książki podczas czytania. Czy jesteście na to gotowi?

Na waszą uwagę zasługuje również świetna okładka, która przyciąga wzrok. Idealnie prezentuje się na półce. Warto ją mieć w swojej kolekcji.

Jak dobrze znacie historię Europy? U mnie niestety ta wiedza nie jest zbyt obszerna, jednak nie przeszkadzało mi to w czytaniu trzeciego tomu "Psów Pana", czyli cyklu osadzonego właśnie w Europie XVII w., czyli w czasach konfliktów religijnych i politycznych. Zwłaszcza, że w tych powieściach mamy do czynienia z magią!

W "Burzycielce twierdz" wracamy do naszych bohaterów - spokojnego Erquicii, przebiegłego Schenka oraz Katarzyny - istnej przedstawicielki chaosu 😉 No dobrze, może opisałam ich trochę na wyrost, ale tak tak mi się właśnie kojarzą 😏

Ten tom pełen jest akcji, podróży, a także bitewnego zgiełku. Katarzyna wraz z byłym dominikaninem i braćmi Wittelsbach, starają się stworzyć swoją małą armię, by inne rody i siły zaczęły się z nimi liczyć. Schenk zaś utknął za prawie nieprzekraczalną barierą i stara się przetrwać do czasu obalenia szalonego fanatyka...

Niezwykle łatwo wróciłam do tego świata pełnego bitew, politycznych sojuszy i manewrów wojskowych. Ogromnie podobała mi się opowieść autora o tych niespokojnych czasach, w które wplótł fantastyczne motywy. Na plus było ograniczenie liczby osób przewijających się w tle i skupienie na głównych wątkach. No i oddział szkocki mnie urzekł 🥰 (chyba mam słabość 😅).

Po przeczytaniu tego tomu czuję jednak duży niedosyt. I to naprawdę duży! Tak bardzo polubiłam głównych bohaterów (nawet Schenk w tym tomie zdołał mnie do siebie przekonać),iż nie mogę doczekać się kolejnego, podobno ostatniego już tomu tej serii.

Jeśli jeszcze nie znacie Psów Pana, to koniecznie sięgnijcie po te historyczną fantastykę! Polecam gorąco i czekam na kolejny tom!