Bruce Willis. Bohater kina hollywoodzkiego

Wiecie, to takie miłe, kiedy czyta się biografię osoby, którą znało się z telewizji, który przez pięć dekad zabawiał publiczność swoimi wystąpieniami. Ja od razu przypomniałam sobie wielką radość i wzruszenie, gdyż film ,,I kto to mówi?" był jednym z moich ulubionych:-) Autor przytoczył tutaj wszystkie filmy w których występował Bruce Willis, podał nam tytuły oraz wymienił osoby z którymi grał główną rolę. Podejrzewam, że połowa czytelników odpali telewizory, żeby tylko jeszcze raz obejrzeć je w których grał albo dopiero do nich zajrzeć, gdyż możliwe jest, że nie wszystkie zostały przez nas obejrzane. Powodem różnorodności wcielanych ról mogła być plastyczność aktora, gdyż potrafił zmieniać swoje osobowości w zależności od tego, czego wymagali od niego twórcy filmowi. Komedie, sensacje, kryminały, to tylko zalążek rodzaju w których występował. Ze słów autora wywnioskowałam, że Bruce odkąd skończył dziewiętnaście lat zapragnął zostać aktorem filmowym. Mamy nawet wymienione w czym zagrał, jaki procent z przychodów udało mu się wynegocjować i ile milionów spłynęło na jego konto. To tylko pokazuje jak bardzo świadomy był tego talentu, który posiadał. Być może odkrył w sobie smykałkę do zabawiania ludzi w latach wcześniejszych, kiedy stał za barem, obsługiwał klientów i jeszcze opisywał wyniki meczów. Autor podkreśla, że usta nigdy mu się nie zamykały, potrafił stwarzać niesamowitą atmosferę, wysłuchiwał i jakby odbierał od ludzi wszystko co złe, co sprawiało, że lubili przebywać w jego towarzystwie. Dlatego nawet podczas kręcenia filmów filmowcy zauważali jak wiele on wnosił do ich treści. Nie tylko grał, ale całym sobą zabierał uwagę pokazując, że warto poświęcać mu uwagę. Był totalną duszą towarzystwa, dlatego sama zdziwiłam się, kiedy pewnego dnia ogłoszono że ze względów zdrowotnych odchodzi z branży filmowej. Nie dziwiła mnie choroba ale to jak został potraktowany przez kolegów z branży i ludzi, którzy kochali filmy w których grał. Trudno podejść do tego tematu, kto ciekawy to zachęcam do przeczytania tej książki. Jeśli macie ochotę zobaczyć wykaz jego filmów oraz krótkich wzmianek o czym były, wybranych urywków, to gorąco zachęcam do lektury. Pomimo tego, że to tylko książka , to jednak dała taki przedsmak tego, co być może kiedyś nastąpi. Aktor bowiem stwierdził, że gdyby sam napisał swoją biografię, to skrzywdziłby innych. Bo taki właśnie był, myślał o innych. Jestem przekonana, że i wy będziecie zachwyceni treścią i nie oddacie tej książki nikomu:-)

Jaki jest Wasz ulubiony aktor/ka?

Nie jest to zwyczajna biografia. Raczej nostalgiczny portret aktora, który przez dekady uosabiał kino, jakiego dziś już prawie nie ma. To opowieść o człowieku, którego twarz towarzyszyła całym pokoleniom widzów. Autor nie szuka sensacji ani taniej legendy, zamiast tego z czułością i precyzją przygląda się drodze, jaką przebył aktor, od barowych scenek i ról komediowych, po najbardziej ikoniczne wcielenia w historii kina akcji.

To, co uderza w tej publikacji, to jej ton. Spokojny, analityczny, ale podszyty emocją. Analizując film po filmie, Autor prowadzi czytelnika przez kolejne dekady. Od złotej ery kina sensacyjnego po czas, gdy Willis zaczął szukać innych dróg, grać z własnym wizerunkiem. W tym wszystkim pojawia się nuta zadumy jak przemysł filmowy potrafi pożreć swoich bohaterów, a widzowie zapominają, jak bardzo ktoś ich kiedyś poruszył.

Czytając tę książkę, trudno nie cofnąć się pamięcią do pierwszego seansu „Szklanej pułapki”, do emocji, jakie budziły jego role w „Szóstym zmyśle”. To publikacja, która przypomina, że za każdą ikoną stoi człowiek. Nie zawsze doceniony, często niedoskonały, ale prawdziwy. Autor pisze z wyczuciem, pozwalając, by wspomnienia same wypływały na powierzchnię.

To książka dla tych, którzy tęsknią za kinem sprzed epoki cyfrowego przesytu. Za czasami, gdy bohaterowie mieli zmęczone oczy i serca pełne wątpliwości. Autor pisze tak, jakby składał hołd nie tylko Willisowi, ale całemu pokoleniu filmowych marzycieli. To lektura, która nie tylko porządkuje karierę aktora, ale pozwala nam na nowo poczuć magię tamtych lat.