Breaking hearts

Po pierwsze, na początku książki jest ostrzeżenie co do treści jaką się tutaj znajdzie, więc czytamy ją na swoje ryzyko.

Po drugie, brakowało mi tutaj jakiegoś początku, czegoś nad czym mogłabym myśleć, co by mnie wciągało. Wchodząc w treść długo nie wiemy gdzie kto ucieka i czemu to robi. Opisy ucieczki proste, niekoniecznie jest tutaj jakaś emocja. Wiemy, że postać czuje to, co mówi, ale my nie możemy tego poczuć, bo jest mało przekonująca.

Po trzecie, mam wrażenie, że autorka pisząc ją miała ogrom emocji w głowie, które sięgały niemal duszy. Czułam, że tu powinno być coś więcej, że to jest, ale nie zostało napisane. Niekiedy ludzie cierpią w samotności, udzielają tylko zdawkowych zachowań i właśnie to widziałam tutaj. Wrzało w tym, czego nie ujęła, dlatego zasypani zostaliśmy prostotą.

Po czwarte, wydarzenia i cierpienie są tutaj ważne, ale zostały nieco przesłonięte opisami jedzenia i momentami z dnia codziennego. To, bez czego człowiek nie potrafi funkcjonować, a mniej tego z czym się zmaga. Przeskakujemy tutaj w wydarzeniach, a często jakaś rzecz dzieje się po chwili, kilku godzinach, czy dłuższym czasie. Nie wiemy co kto robił pomiędzy tym, a to opowieść napisana z punktu widzenia bohaterki, więc tego czegoś pomiędzy nieco brakowało.

Po piąte, nasza osoba z książki żyje jakby pomiędzy światami. Niby wie, czego chce, ale reaguje inaczej niż by chciała i tłumaczy nam się od strony dlaczego tego nie chciała. Po tym poznać typową nastolatkę, gdyż ona ma siedemnaście lat. To jak została skrzywdzona rzutuje na jej relacjach i tego co pragnie, a czego się boi. Zresztą opisała nam, że mama szybko odebrała sobie życie, a ojciec jawił się jako kat. Wydaje mi się, że dlatego chciała uciec gdziekolwiek, aby zamknąć tamten rozdział w swoim życiu. To było pragnienie skrzywdzonego dziecka, które wręcz błagało o pozytywną uwagę i jednocześnie krzyczało, aby nie zbliżać się za mocno. Psychika ewidentnie grała tutaj na tym, co ,,dał" jej ojciec. Wszystko, co najgorsze kojarzy jej się właśnie z nim.

Po szóste, dodatkowymi wydarzeniami będzie wypadek w którym ona weźmie udział, o ile tak można to określić. Chodziło tutaj o spojrzenie na sprawę od strony tego w czym miała ,,doświadczenie" życiowe.

Z pewnością moja recenzja wygląda na inną od tych poprzednich, ale chodziło mi o to, aby czytelnik ujrzał, czy tak ukazana książka przypadnie mu do gustu. Widząc mniej pochlebne opinie spostrzegłam, że nie każdy czyta to, co budzi jego czy jej zachwyt. Zdecydujcie zatem sami, czy macie ochotę po nią sięgnąć. I pamiętajcie, że po drugiej stronie zawsze stoi człowiek:-)