Bosorka. Pogranicze. Tom 1

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Książka "Bosorka" rozpoczyna nową serię "Pogranicze". Muszę od razu wspomnieć, że książka została pięknie wydana. Stylistyka i język jakim posługuje się pisarka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się w zawrotnym tempie. Mi zapoznanie się z losami bohaterów zajęło jeden wieczór. Od pierwszych stron zostałam wciągnięta do małego świata mieszkańców Tymianowej i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam to co działo się w ich życiu. Swoją drogą lubię takie małe społeczności, gdzie wszyscy się znają, mogą na siebie liczyć, chociaż nie brakuje tutaj również niesnasek i plotek, a to głównie za sprawą tego, że w tej miejscowości funkcjonują różne kultury i wyznania. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. Bohaterowie zostali w barwny, niejednoznaczny i autentyczny sposób wykreowani. To postaci, które mają swoje wady i zalety, borykają się z różnymi mniejszymi bądź większymi problemami, zdarza się im popełniać błędy, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w niektórych przypadkach podzielając podobne troski i dylematy moralne. Jestem pewna, że z powodzeniem moglibyśmy spotkać ich w rzeczywistości. W tej opowieści teraźniejszość przeplata się z przeszłością. A dokładniej losy Marty - właścicielki pensjonatu w intrygujący sposób splatają się z losami zmarłej przed laty Łemkini - Tekli. Marta od samego początku zaskarbiła sobie moją sympatię, jednak czułam, że dźwiga na swoich barkach traumy i wspomnienia, które mocno mnie poruszą i nie pomyliłam się.. Istotną rolę w tej historii odgrywają oczywiście postaci drugoplanowe, które wprowadzają sporo zamieszania do życia Marty, dostarczając zarówno jej samej jak i Czytelnikowi wielu skrajnych emocji i wrażeń. Mowa o sąsiadach kobiety, mieszkańcach Tymianowiej oraz gościach pensjonatu. Muszę przyznać, że zaczynając czytać książkę nie spodziewałam, że ta historia potoczy się właśnie w takim kierunku.. ani kto będzie stał za nieprzyjemnymi, wręcz traumatycznymi wydarzeniami dziejącymi się we wsi.. Muszę przyznać, że autorka naprawdę świetnie trzymała w napięciu i dobrze kreśli portrety psychologiczne wszystkich postaci. Ważnym elementem tej powieści są łemkowskie zwyczaje, tradycje oraz wierzenia. Przyznaje, że wcześniej się tym nie interesowałam, ale po lekturze tej książki chciałam zgłębić wiedzę. Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich. Mowa o trudnych relacjach rodzinnych i międzyludzkich, stracie czy samotności. W tej historii nic nie jest czarno - białe, a pozory bardzo często mylą. "Bosorka" to emocjonująca, miejscami poruszająca i wartościowa historia o poszukiwaniu siebie, zmianach, trudnych wyborach, marzeniach, przyjaźni, a także nadziei na lepsze jutro. Autorka swoją opowieść zakończyła w taki sposób, że jak na szpilkach wyczekuję ciągu dalszego... Jestem szalenie ciekawa jak dalej Natalia poprowadzi losy Marty oraz pozostałych mieszkańców Tymianowej. Polecam!

Czy znana jest Wam historia i losy Łemków? A może w rodzinie macie kogoś, kto kultywuje ich tradycję i kulturę?

Całość rozpoczyna się dość niewinnie. Oto trafiamy do Tymanowej, małej miejscowości w Beskidzie Niskim. Poznajemy Martę, która uciekała z dużego miasta przed toksyczną relacją z matką. Tutaj otwiera pensjonat i zaczyna żyć po swojemu. Już na wstępie dowiadujemy się, że nie wszystko poszło tak, jak sobie zaplanowała, musi bowiem zmierzyć się z osobistym bólem, który czytelnik śledzi od początku, a jego przyczynę odkrywa krok po kroku. Mimo to Marta stara się znaleźć w drobnostkach dnia codziennego szczęście. Siły na pewno dodaje jej prowadzenie własnego pensjonatu i opiekowanie się gośćmi, którzy często stanowią galerię prawdziwych osobliwości.

Na początku pomyślałam- ot, zwykła obyczajówka, jakich wiele: pensjonat, goście i rutyna małej, zamkniętej społeczności. Nic bardziej mylnego. ,,Bosorka’’ to opowieść okraszona ludowością, zapachem ziemi i ziół, czymś trochę magicznym, często niepokojącym. Teraźniejszość przeplatana przeszłością, historią, ludzkimi losami, często przesiąkniętymi uprzedzeniami. Sama o historii i losie Łemków wiedziałam niewiele, a książka stała się pretekstem do zagłębienia tematu. Tym bardziej, że losy mojej rodziny związane są niechlubną historią Ukraińców na kresach…

To powieść wielowymiarowa, zanurzona w przeszłości. Autorka nie boi się poruszać trudnych tematów, które od dziesięcioleci kładą się cieniem na życiu wielu Polaków, Ukraińców i Łemków. Ale to także opowieść o stracie, bólu, samotności i o tym, że nie wszystko w życiu jest takim, jakie się wydaje na pierwszy rzut oka. Całość zdecydowanie zdominowana przez kobiece bohaterki. Bardzo realne, ludzkie, silne, ale bardzo kruche zarazem.

Na początku problemem było dla mnie tempo, ale szybko zrozumiałam, że nie ono jest siłą tej historii. ,,Bosorka’’ to głębokie doświadczanie życia, które jest trochę mroczne, a trochę piękne. Historia z pewnością fascynująca - dlatego warto po nią sięgnąć.

Dziękuję @wydawnictwodobrestrony za egzemplarz do recenzji ❤

Czy wiecie, kim jest bosorka? Ja przyznam, że nie miałam pojęcia któż to. Jeśli Wy również, to już spieszę z informacją. Według Wikipedii bosorka to postać z łemkowskich legend, określana jako wiedźma bądź czarownica, która zajmuje się magią i rzuca uroki.

Zapraszam Was zatem do Tymianowej, pewnej wsi położonej w Beskidzie Niskim, gdzie przed laty mieszkała bosorka Tekla. To tam, wśród górskiego klimatu, bukowych lasów, łąk i pól pachnących tymiankiem, stoi chata po zmarłej wiedźmie. Ma być zrównana z ziemią, ponieważ deweloperzy mają na to miejsce inne plany. I tu zaczynają się dziać dziwne rzeczy, które mogą świadczyć o zemście zmarłej Tekli. Temu wszystkiemu przyglądają się tutejsi mieszkańcy, nowo przybyły ksiądz, który sieje zamęt i wznieca kłótnie oraz Marta, właścicielka agroturystyki. Kobieta, której los nie oszczędził bólu, a która mimo wszystko stara się , by jej turystom niczego nie brakowało. Polubiłam ją od pierwszych stron i z chęcią spędziłabym wakacje w jej gospodarstwie, posiedziała przed którąś z jej ziołowych chat, skosztowała tradycyjnych potraw, wypiła nalewkę z bzu wraz Martą i Nadią, popatrzyła w niebo upstrzone gwiazdami, nasłuchujac przy tym wieczornej ciszy tej niezwykłej wsi. Bo była to wieś jedyna w swoim rodzaju. To tam żyją obok siebie Łemkowie i Polacy. Ich codzienność, zwyczaje, tradycje oraz historia, splatają się ze sobą i tworzą bardzo ciekawą fabułę. Ale to głównie dzięki autorce, która nigdy mnie nie zawodzi. Ona nie tylko świetnie wykreuje swoich bohaterów, do których albo zapała się sympatią, albo niechęcią. Również opisy przyrody czyta się tak, jakbyśmy tam byli i uczestniczyli w wydarzeniach.

Ja wiedziałam, że ta pozycja mnie zauroczy, że przypadnie mi do gustu,ale nie miałam pojęcia, że aż tak! Tylu emocji podczas czytania dawno nie doświadczyłam. To nader wzruszająca opowieść opisana w sposób przyjemny. O rodzinie, więzach sąsiedzkich, lokalnej społeczności, miłości, także tej utraconej, bolesnej przeszłości, a także mrocznych sekretach. I choć nasza bohaterka boryka się tutaj ze swoimi problemami, to pokazuje się ja także z tej typowej kobiecej strony kiedy czuje strach, ból, radość z obcowania w tak pięknych okolicznościach przyrody. Dlatego przeszłam przez te książkę niezwykle plynnie i poszłam niczym wicher do przodu odwracając kolejne strony, by poczuć zakończenie, które mnie totalnie zaskoczyło. Na szczęście będzie siedem tomów tego cyklu, więc wszystko się może zdarzyć. Polecam!

„Bosorka” to książka, która naprawdę mnie zaskoczyła. Wcześniej nie znałam twórczości tej autorki, ale po tej historii wiem już, że mam co nadrabiać.

Akcja rozgrywa się w Tymianowej, niewielkiej wsi w Beskidzie Niskim. To miejsce ma w sobie coś niezwykłego, z jednej strony spokojne, pełne natury i pięknych krajobrazów, a z drugiej skrywające dawne wierzenia, legendy i historie, które wciąż żyją w pamięci mieszkańców. Autorka bardzo dobrze oddała klimat tej okolicy.

Historia skupia się między innymi na Marcie, właścicielce pensjonatu, która próbuje poukładać swoje życie na nowo, oraz na Tekli-Łemkini, którą przed laty mieszkańcy uznali za wiedźmę. Gdy pojawia się zagrożenie dla starej chyży związanej z jej historią, zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Pojawia się pytanie, czy to tylko zbieg okoliczności czy może jednak klątwa bosorki naprawdę istnieje.

Autorka bardzo dobrze buduje napięcie i tajemnicę, przez co cały czas chce się czytać dalej i odkrywać kolejne elementy tej historii.

Co ciekawe, połowę książki poznałam w formie audiobooka na Storytel, kiedy w końcu zabrałam się za porządki w ogrodzie. I muszę powiedzieć, że ta historia świetnie sprawdziła się również w tej formie.

Dużym plusem był też dla mnie wątek kultury i historii Łemków. Wcześniej właściwie niewiele o nich wiedziałam, kojarzyłam tylko samą nazwę. Dzięki tej książce mogłam dowiedzieć się czegoś więcej o ich tradycjach, wierzeniach i historii, co było bardzo ciekawym dodatkiem do całej fabuły.

Mocnym, choć trudnym elementem książki jest również wątek trucia zwierząt. Dla mnie był on momentami naprawdę ciężki (zwłaszcza że sama mam trzy koty), ale jednocześnie dobrze wpasował się w całą historię i dodatkowo budował napięcie.

To pierwszy tom serii i zdecydowanie jestem ciekawa kolejnych części. Jeśli utrzymają podobny klimat tajemnicy, lokalnych legend i ludzkich historii, to z przyjemnością po nie sięgnę.

„Bosorka” to pierwszy tom serii „Pogranicze” autorstwa Natalii Przeździk. To dla mnie kolejne miłe spotkanie z twórczością tej autorki. Pani Natalia czaruje słowem zachęcając do sięgnięcia po kolejne jej powieści.

Tym razem autorka zabiera nas do Tymianowej, małej wioski leżącej w Beskidzie Niskim. Tu czas płynie wolniej a kultura łemkowska miesza się z kulturą polską. Ludzie modlą się w jednej świątyni. Chociaż ich liturgie się znacznie różnią to stara cerkiew pełni funkcję wspólną. Raz mszę odprawia duchowny rzymskokatolicki a raz greckokatolicki. Mieszkańcy żyją obok siebie w pełnej zgodzie. Właśnie tu swoją agroturystykę prowadzi główna bohaterka Marta, kobieta po przejściach, która miała dość życia w dużym mieście. Marta przyjaźni się z Nadią, kobietą o łemkowskim pochodzeniu, która organizuje dla turystów liczne atrakcje związane z poznawaniem kultury łemkowskiej. Małą wioską nagle wstrząsają nieoczekiwane wydarzenia. Wieloletni duszpasterz opuszcza parafię a na jego miejsce przyjeżdża ksiądz o dość kontrowersyjnych poglądach, który skłóca żyjącą dotąd w zgodzie społeczność. Dodatkowo spokój burzy wiadomość, że chata w której niegdyś mieszkała Tekla, kobieta uważana za bosorkę (czarownicę) ma zostać zburzona a na jej miejscu powstanie ośrodek wypoczynkowy. Wokół chaty uważanej dotąd za nawiedzoną zaczynają się dziać różne dziwne rzeczy. Na domiar tego wszystkiego ktoś celowo truje miejscowe zwierzęta.

Natalia Przeździk pięknie opisała tu piękno przyrody, miejscowe zwyczaje oraz ginącą już kulturę łemkowską. Przedstawiła historię tego wydawałoby się spokojnego regionu, dawne wierzenia i zwyczaje ludności. Wyraźnie słyszałam tu melodie łemkowskich piosenek a zapach ziół roztaczał się dookoła. Książkę czytało mi się bardzo lekko i płynnie. Autorka posłużyła się pięknym językiem, który dodawał książce niepowtarzalnego klimatu. Na duży plus zasługuje piękna szata graficzna z barwionymi brzegami i ożywającymi ilustracjami. Bardzo miło spędziłam czas czytając tę lekturę. Niecierpliwie czekam na kolejną jej część.