Boskie lato. Chapel Springs. Tom 1

„Boskie lato” to lekka, napisana ładnym językiem lektura. W sam raz na letnie poranki, popołudnia, czy wieczory.

Autorka dość często nawiązuje w treści powieści do wiary w Boga.

Do tego, jak ona jest ważna i potrzebna bohaterom książki, żeby poukładać swoje życie i nie rozlecieć się na kawałki, w obliczu traumatycznych przeżyć.

W zasadzie to mi nie przeszkadza, ponieważ autorka opisuje losy osób wierzących lub będących członkami rodzin ściśle związanych z kościołem.

Perypetie, osobiste dramaty, a zwłaszcza skrywane przez wiele lat tajemnice, skrzętnie ukrywane przez bohaterów rozbudzają ciekawość. Siła uczuć, zagubienie i nadzieja przez cały czas towarzyszą im w drodze do osiągnięcia porozumienia i spełnienia.

To było moje pierwsze spotkanie z piórem Denise Hunter, ale z pewnością sięgnę po kolejne jej książki. Chętnie poznam losy innych członków rodziny McKinley’ów.

Madison McKinley w wieku siedemnastu lat straciła jedną z najbliższych jej osób, a mianowicie brata bliźniaka. Od tej tragedii minęło dziesięć lat i do tej pory Madison nie może się z tym pogodzić, cały czas ją to dręczy i na dodatek miewa koszmary. Postanawia spełnić marzenie brata i wygrać doroczne regaty na rzece Ohio, z nadzieją, że to zakończy jej senne koszmary i pogodzi się w końcu z jego śmiercią. Jednak jest mały problem, dziewczyna kompletnie nie zna się na żeglowaniu. Zbieg okoliczności sprawia, ze do zawodów będzie ją przygotowywał Beckett O’Reilly, który niestety nie ma najlepszej opinii o sobie. Czy Madison uda się wygrać regaty?

„ Boskie Lato” jest to książka w sam raz na letnie popołudnia. Nie jest to typowy romans, a historia bardzo realna. W tej pozycji przeczytamy o uczuciach po stracie bliskiej osoby, o skrywanej miłości. Autorka bardzo skupiła się na wierze w Boga, która jak się okazało była wielką ostoją dla bohaterów. Dla mnie osobiście było tych wzmianek trochę za dużo. Książka momentami zaskakuje, ale są momenty bardzo nużące, co sprawia, że książka się dłuży. Brakowało mi również większego przyciągania do siebie głównych bohaterów, ich relacja był za bardzo ostrożna i brakowało mi w nich emocji.

Koło takiej okładki w ciepłe letnie dni nie można przejść obojętnie. Wydawnictwo Dreams umożliwiło mi poznanie historii zranionej stratą kobiety i mężczyzny, do którego nie pałała sympatią, lecz przemogła się chcąc spełnić marzenie zmarłego brata.

Denise Hunter na łamach powieści przedstawia nam historię Madison McKinley, która spełnia się zawodowo, jako weterynarz, jest to jej wymarzona praca, ma kochającą rodzinę, z którą jest zżyta. Jest szanowaną osobą, mieszka w pięknym niezbyt dużym miasteczku, jednak… cierpi. Dziesięć lat temu straciła brata bliźniaka, ból, który czuła jest tak wielki, że nie potrafi się z tym pogodzić. Jej umysł przysłaniają wspomnienia, które nie dają jej w pełni być sobą. Zmieniają się w koszmary, z którymi nie daje sobie rady. OD pewnego czasu myśli o tym, aby spełnić niespełnione marzenie Michaela dotyczące wygrania regat. Problem w tym, że dwudziestosześciolatka nie potrafi ani żeglować, ani nawet pływać, jeśli jednak chce spełnić marzenie brata, wygrać doroczne regaty na rzece Ohaio musi wziąć się do roboty.

„Przecież ludzie dojrzewali, zmieniali się w miarę, jak przydarzało im się wszystko to, co nazywamy życiem.”

Czy Madison sobie poradzi? Czy wytrwa w swoim postanowieniu zwłaszcza, że to właśnie człowiek, z którym dzieli ją praktycznie wszystko ma jej pomóc? Beckett O’Reilly jest przecież ostatnią osobą, którą poprosiłaby o pomoc. Przed kobietą nie małe wyzwanie, żeglarstwo nie jest przecież łatwą sprawą, a co z lękiem przed wodą? Michael kupił łódź z oszczędności, jednak nie zdążył doprowadzić ją do porządku.

Beckett nie ma zbyt dobrej opinii, za czasów szkolnych był niezwykle zbuntowanym nastolatkiem mającym problemy z prawem, podczas balu skradł jej całusa, kiedy zabrakło prądu. Jednak to nie wszystko, miał swój drobny epizod z siostrą dziewczyny która, myślała, że jest jej tajemniczym wielbicielem, dlatego poszła z nim na randkę, w tracie, której okazało się, że to jednak nie on.

Madison czeka nie małe wyzwanie, nie tylko nauka, czegoś, o czym nie miała pojęcia, ale także konfrontacja i spędzenie dużej ilości czasu z Beckettem, takim panem niepokornym, który ma swoją przeszłość. Bez wątpienia był trudnym nastolatkiem, zrobił rzeczy, z których nie był dumny, jest także synem alkoholika, co nie ułatwiało mu dorastania. Maddie jest jego zupełnym przeciwieństwem, więc gdzie tutaj między nimi mamy miejsce na miłość zwłaszcza, że zranił jej siostrę, która wyjechała przez niego do Chicago?

''Zmierzył jej twarz swoim nieodgadnionym spojrzeniem. Zdawało się, że chce ją nim pochłonąć, a ona pozwoliła mu na to. Miał najdłuższe rzęsy, jakie kiedykolwiek widziała u chłopaka. Jego nos był lekko zakrzywiony, to pewnie pamiątka po jednej z bójek. Ale raczej jakiejś dawnej, bo inaczej na pewno by o niej usłyszała.''

O’Reilly od kilku lat tęsknie spogląda w stronę Maddison, w której się podkochuje, jednak skrywa pewien sekret, który ciąży mu na tyle, że nie potrafi cieszyć się tym, co podsunął mu los. Czy uda im się pokonać własne demony? Czy znajdą w sobie odwagę, aby podjąć się ryzyka i kochać? Czy przeszłość ich pokona? Czy przyszłość okaże się zbyt przerażająca?

W powieści poruszane są trudne zagadnienia takie, jak utrata bliskich i trudności z pogodzeniem się ze stratą, a także chwile, kiedy opinia innych potrafi człowiekowi podciąć skrzydła. Mamy też trudności z wyborem słuszności walki miłości nad rozumem, z jakim skutkiem? Przekonajcie się sami.

Spełniłam z książką wspaniałe chwile, moją sympatię skierowałam w stronę Becketta, gdyż momentami Maddie nieco mnie denerwowała, ale nie czułam do niej antypatii. Śmiałam się w chwilach radości, martwiłam, kiedy napotykali na swojej drodze trudności, zżyłam się z nimi i kibicowałam, aby przyszłość stała się klarowna.

Jest to powieść idealna na wakacje, przy której można się zrelaksować, odprężyć i udać pewnego rodzaju zadumie nad stratą i tym, zawsze obecnym w naszym życiu Bogu. Drugi tom cyklu nosi nazwę „Taniec ze świetlikami”, mamy także „Małżeństwo od poniedziałku” i „Sezon życzeń”, coś czuję, że moja przygoda z Denise Hunter się nie skończyła, a wręcz rozpoczyna, bo było to pierwsze spotkanie z autorką.

Jeśli lubisz romantyczne historie przepełnione uczuciami, walkę z losem i stawianymi przez niego przeciwnościami, jest to książka właśnie dla ciebie.

Egzemplarz „Boskie lato” na potrzeby recenzji otrzymałam od Wydawnictwa Dreams, za, co bardzo dziękuję.

_________________________________________________________________

[Adres usunięty]

Boskie lato, to kolejna książka Denise Hunter, która trafiła do mojego serca. Jednak wciąż na pierwszym miejscu jest Taniec ze świetlikami, który notabene jest drugą częścią Boskiego lata. Tak, jak to ja, zaczęłam od tomu drugiego, ale! Ale nie ma tego złego, niczego sobie nie zaspoilerowałam, a nawet powiem Wam, że cieszę się, iż właśnie od Tańca ze świetlikami zaczęłam. Ot, co!

Boskie lato (jak każda książka Hunter), to idealna powieść dla romantyczek i kobiet, lubiących miłosne opowieści. Miłosne, ale nie byle jakie, i bez polotu. Co to, to nie. Każda książka Hunter jest interesująca i każda ma w sobie coś innego, co może przypaść do gustu wielu kobietom. Mnie jak na razie podobała się każda jej książka. Od Tańca ze świetlikami, przez Jak płatki śniegu... aż do Boskiego lata. A przede mną Uciekająca narzeczona, której jestem niezmiernie ciekawa i czuję, że spodoba mi się równie mocno! Także śmiało powiedzieć mogę, że... Powieści Denise Hunter mają to coś!

W tej książce poznajemy trudy pogodzenia się z utratą bliskich. Poznajemy sytuacje, w których opinia innych potrafi człowiekowi dowalić. Są też sytuacje w których bohaterowie postawieni są w trudnych sytuacjach, jak - miłość czy rozum. Duma czy poryw serca. Główna bohaterka będzie poddana ciężkiej próbie, będzie musiała też przezwyciężyć strach (nie byle jaki, coś o nim wiem!) i odważnie podejść do pewnego zadania.

Jeśli chodzi o bohaterów tejże książki, to nie znalazłam takiej, której bym nie polubiła. Główna bohaterka, pomimo tego, że ciutkę czasem mnie denerwowała, to i tak zaskarbiła sobie moją sympatię. Jeśli chodzi o pana B. kupił mnie całkowicie. Nie wiem, po prostu facet ma w sobie coś takiego, co sprawia, że nie da się go nie lubić. Przynajmniej ja nie potrafię. Cała rodzina Madison jest świetna, zżyta ze sobą i oddana, co zauważyłam w Tańcu ze świetlikami. Lubię takie nieprzerysowane relacje, prawdziwe, jakby z życia wyciągnięte. Dzięki temu czuję się tak... Swojsko (?) czytając takie książki. I taki właśnie swojski klimat zaserwowała po raz kolejny Hunter. Za to między innymi ją sobie cenię.

Miłość, walka z przeszłością, cierpienie, walka z przeciwnościami losu, mierzenie się z własnymi słabościami, oddanie, czyste uczucia... I wiele więcej! To wszystko w Boskim lecie znajdziecie (nie czuję, jak rymuję). Jestem zadowolona z lektury i za chwilę sięgam po kolejną książkę autorki. To chyba uzależnienie!

[Adres usunięty]

Madison McKinley mieszka w Chapel Springs w stanie Indiana. Uwielbia teatr, jest weterynarzem w lecznicy dla zwierząt oraz wolontariuszką w domu dla osób starszych.

Kilka lat wcześniej kobieta straciła swoją bratnią duszę - brata bliźniaka. Madison przez wiele lat nie potrafiła pogodzić się z tą stratą, która przysporzyła jej mnóstwo cierpień. Czuła się jakby ktoś z siłą oderwał jej cząstkę siebie. Nikomu, a nawet swojej rodzinie nie mówiła jakie koszmary dręczą ją od jego śmierci.

Kobieta pragnie uporać się z bólem, który jest jej towarzyszem od lat. W tym celu Madison chce wziąć udział w regatach. Chce zrobić, to czego jej brat nie mógł. Wygrać wyścig.

Lekcji żeglarstwa udziela jej Beckett O’Reilly, który kilka lat wcześniej wygrał regaty. Jako nastolatek miał opinię niegrzecznego chłopca, który często wpadał w kłopoty. "Para była zadurzona w sobie od czasu liceum, jednak żadne z nich nie potrafiło wyznać swoich uczuć". Dzieliło ich zbyt wiele. Ona pochodziła z szacownego domu, a ON był synem alkoholika.

Mija wiele lat odkąd kolejny raz będą przy sobie blisko. Madison nie jest tym zachwycona, ponieważ uważa, że to przez niego jej młodsza siostra odeszła z domu bez pożegnania.

Wspólne lekcje zbliżają parę do siebie. Jednak Beckett skrywa tajemnicę, która jest powodem gnębiącego go poczucia winy. Im bardziej oboje się angażują, tym bardziej ona mu ciąży.

Czy Madison pogodzi się ze swoją stratą i ruszy do przodu? Jaką tajemnice skrywa Beckett?

Autorka stworzyła powieść o trudnym temacie. Czyta się ją szybko pomimo tego, że jest okraszona cierpieniem i poczuciem winy. Madison straciła osobę, która była najcenniejsza jej w życiu. Mówi się, że pomiędzy bliźniakami jest niesamowita więź. Jak można się nie załamać po takiej stracie?

Główną bohaterka jest osobą, która nosi ogromny bagaż bólu. Pomaga innym, by choć na chwilę o nim zapomnieć. Wciąż próbuje odnaleźć w swoim życiu Boga. Jednak jej wiara jest na to zbyt słaba, bo kobieta nie rozumie dlaczego Bóg odebrał jej brata.

Beckett to zamknięty w sobie mężczyzna, jednak czuły i troskliwy. Pomimo niezbyt dobrej przyszłości zmienił się i wyszedł na prostą.

Nie mogłabym nie polubić tych bohaterów, chociaż uwierało mnie w nich to, że nie potrafili ze sobą porozmawiać. O ile świat byłby prostszy gdybyśmy nie ukrywali swoich uczuć i myśli?

“Boskie lato” to powieść o stracie i bólu jej towarzyszącym. O brzmieniu, jakim jest poczucie winy. O nadziei, że kiedyś miną złe dni i powrócą te dobre. To historia o miłości, która niesie odkupienie. I przede wszystkim o Bogu, który przynosi ukojenie.

Jest wiele książek o miłości więc czemu ta miała by być wyjątkowa? Bo jest subtelna. Bohaterowie nie zakochują się w sobie w ciągu tygodnia. Tu odbywa się w sposób delikatny. Uczucie pomiędzy nimi rozkwita i oni sami poznają siebie lepiej. To sprawiło, że ta książka jest dla mnie wyjątkowa od tych wielu, które czytam. Autorka skupiła się również na relacjach rodzinnych. Niesamowicie miło się czyta o ludziach, którzy potrafią być rodziną poza zdjęciem. To jest coś niezwykle cennego.

Może ''Boskie lato'' nie zrobiło spustoszenia we mnie, ale zapisze się w moim sercu. Polecam za jej delikatność i prostotę.