Bliżej słońca

"Bliżej słońca", to wciągająca powieść. Czyta się ją szybko, rozbudza wyobraźnię, co dla mnie jest istotne. Razem z bohaterami przeniosłam się do innego wymiaru świata, w którym otaczające piękno natury jest niezwykłe, fascynujące, ale i wzbudzające dreszczyk niepokoju. Autor przybliża w książce zarys historii Machu Picchu i opisuje urok tego miejsca. Możemy też razem z bohaterami przeżyć niezwykłą przygodę w urokliwej dżungli.

Ważniejsze jednak od pięknych krajobrazów, wśród których rozgrywa się cała akcja powieści jest zwrócenie uwagi na przeżycia dotyczące ludzi, którzy z różnych powodów, można by rzec, skrajnie przykrych, jakich doświadczyli w swoim kraju udali się do Peru, żeby przebyć drogę w poszukiwaniu samych siebie i swojego miejsca na ziemi.

Historia przedstawiona w książce oparta jest na faktach i tylko może cieszyć to, w jaki sposób się zakończyła.

Autor ukazał w tej historii to, co dla człowieka w życiu jest najważniejsze i co może sprawić, że to, co utracone może też otworzyć wrota ku lepszemu, pełniejszemu i bardziej dojrzałemu życiu.

Książka sygnalizuje problemy dzieci żyjących w Peru i bezduszność tych, którzy te bezbronne istotki wykorzystują do zaspokajania swoich skrzywionych zachcianek. Dzieci z różnych powodów trafiają na ulice, niekiedy wyrzucane przez własnych rodziców, których nie stać na ich utrzymanie, innym razem z powodu braku tych rodziców w ogóle.

We mnie właśnie te informacje zawarte w książce uderzyły najbardziej, ale większość książki poświęcona jest rodzącym się uczuciom w dwojgu pokiereszowanych emocjonalnie ludziach.

Książka Richarda Paula Evansa pokazuje, że jeśli coś jest prawdziwe to przetrwa każdą próbę i nie trzeba niczego robić na siłę i za wszelką cenę, ponieważ w odpowiednim czasie zadziała potęga przyciągania, która ma moc sprawczą.

Uważam, że "Bliżej słońca" warto przeczytać i oddać się refleksjom po jej przeczytaniu w spokoju, przy filiżance dobrej kawy np. :)

,,Bliżej słońca" to ostatnia książka autora, którą miałam w domowej biblioteczce. Nie mogłam jakoś wcześniej przemóc się z jej lekturą, ale w końcu się udało i uważam, że to naprawdę wartościowa powieść.

Paul Cook podczas pełnienia dyżuru w Wigilię stracił aż dwóch pacjentów. Takie rzeczy na pewno bolą, a gdy rodziny zmarłych domagają się swoich praw w sądzie, tym trudniej jest lekarzowi sprostać takiej sytuacji. Christina miała wychodzić za mąż, jednak jej narzeczony krótko przed oznajmił, że nie jest na to gotowy. Kobieta za radą przyjaciółki wyjeżdża do Peru, gdzie spotyka Paula. Czy obaj będą w stanie wybaczyć przeszłości?

Do tej książki miałam kilka podejść i w końcu udało zapoznać mi się z nią w całości. Co ważne, historia jest na faktach, więc jej przesłanie jest tym bardziej cenne. Bohaterowie zostali bardzo dobrze wykreowani, nieco drażniła mnie przyjaciółkami Christine, która swoim zachowaniem mogła sprowadzić na innych nie szczęście.

Richard Paul Evans pokazuje, że tak naprawdę aby docenić to co mamy musimy zetknąć się, doświadczyć cierpienia i ubóstwa innych ludzi. Tylko wtedy będziemy w stanie zrozumieć jak wiele sami posiadamy i że tym dobrem możemy się podzielić. To, co zrobimy z tym co posiadamy, zależy tylko od nas samych. Niekoniecznie trzeba wyjeżdżać na misje do ubogich krajów, w Waszym mieście także z pewnością ktoś potrzebuje pomocy.

,,Bliżej słońca" to przepiękna historia, dająca nadzieję na szczęśliwe zakończenie. Choć mimo wszystko jest dość przewidywalna, czyta się ją naprawdę bardzo przyjemnie. Autor pisze w bardzo prosty sposób, nie sposób zauważyć w publikacji dłużące się fragmenty. Polecam, jeśli wątpicie w to, że prawdziwe szczęście ma prawo istnieć.

Bardzo dobra książka, temat Peru i misja humanitarna. Nasze bogate otoczenie gdzie mamy prawie wszystko a życie tam gdzie bieda i przemoc to chleb codzienny. Gdy widzisz co tam jest ważne, co ma wartość i daje szczęście to twoje problemy i żale stają śmieszne wobec tego co jest w miejscu tak odległym od cywilizacji jaka otacza cię od urodzenia. Pomagając innym można poczuć sens życia i cieszyć się z każdego dnia. Bardzo pozytywna i chyba najlepsza z tych jakie czytałam tego autora.