Blisko ciebie. Mazurska opowieść. Tom 2

Emocjonalnie ta książka mnie rozjechała. Jest smutna, ale też i dająca nadzieję, że koniec jednego może być początkiem czegoś nowego. Strata, żałoba i etapy powrotu do normalności rozebrane na czynniki pierwsze. Nie chciałabym nigdy znaleźć się na miejscu głównej bohaterki, nie chciałabym doświadczyć tego, co ona… Wątki rozpoczęte w pierwszym tomie ładnie się spinają i wyjaśniają w drugim.

Tutaj też, podobnie jak w "Twoim śladem", tylko mała część powieści dzieje się na Mazurach, tak właściwie, to tylko dwa fragmenty, więc tytuł cyklu „Mazurska opowieść” staje się tym bardziej nieadekwatny.

Pierwsza część Mazurskiej opowieści podobała mi bardzo. Podobała mi się miłość Ewy i Marcina, która była przedstawiona inaczej niż dotychczas spotykałam w romansach. Druga część to pełna smutku opowieść o stracie, o tym, że nic nie jest nam dane raz na zawsze, że szczęście jest ulotne. To też historia niosąca nadzieję, że zawsze można zacząć na nowo. Bardzo emocjonalna. Podobały mi się toskańskie plenery, pełne sugestywnych opisów i smakowitego jedzenia. Wątki o sztuce winiarskiej dodają powieści atrakcyjności.

Dzisiaj przychodzę do Was z drugą częścią Opowieści Mazurskiej. Ewa i Marcin są już małżeństwem i spodziewają się dziecka. Jak co roku planują wyjazd do Augustowa, miejsca, w którym się poznali. Jednak tym razem Ewę prześladuje dziwne uczucie, że coś złego się wydarzy. Niestety przeczucie się sprawdza i Marcin ginie w tragicznym wypadku. Żal po tej wiadomości jest tak wielki, że dziewczyna traci również dziecko. Kiedy dalsze życie traci dla niej sens, na jej drodze staje Grzegorz, którego wiele lat temu wyciągnęła z kłopotów...

Cała ta historia rozpoczyna się w tragiczny sposób, czułam się bardzo zaskoczona i zastanawiałam się co będzie dalej. Ogrom bólu i cierpienia jaki przytłoczył Ewę spadł również na mnie. To niewyobrażalne cierpienie w podwójnej dawce mogłoby złamać niejedną osobę. Dziewczyna egzystowała przez bardzo długi czas, dopóki Grzegorz nie zabrał jej do Włoch.

To tam powoli wszystko zaczęło się zmieniać. Bo pomimo, że wydaje nam się, że dalsze życie nie na prawa bytu, czas jest najlepszym lekarstwem. Przyjaźń i zrozumienie bliskiej osoby, opieka i zaangażowanie, potrafi zdziałać cuda i dać nadzieję. Ewa potrzebowała pogodzenia się z sytuacją jaka zesłał jej los j w tym pomógł jej Grzegorz. Ofiarował jej wsparcie, ale też miłość, której potrzebowała.

To niezwykle ciepła historia, która jest jak opatrunek na jątrzącą się ranę. Idealna na jesienne wieczory pod kocykiem.

Ewa i Marcin są szczęśliwym małżeństwem i spodziewają się pierwszego dziecka. Właśnie szykują się do corocznego wyjazdu do Augustowa, ale Ewę tym razem dręczą złe przeczucia. Jest niemal pewna, że w Augustowie wydarzy się coś złego. Jak się okazuje, jej przeczucia sprawdzają się. Jej ukochany mąż ginie w tragicznym wypadku a ona traci dziecko. Ewa jest zdruzgotana i ciężko jej wrócić do normalności.

O wydarzeniach, które zabrały Ewie męża i dziecko dowiaduje się Grzegorz, któremu kobieta przed laty pomogła wyjść z kłopotów. Obecnie mieszka on we Włoszech, gdzie prowadzi winnicę. Bez wahania postanawia pomóc Ewie i proponuje jej wyjazd do Włoch. Początkowo niechętna zdaje sobie sprawię, że to jedyna szansa na wyjście z żałoby.

Szczerze powiedziawszy drugi tom cyklu Mazurskiej opowieści nieszczególnie przypadł mi do gustu. Czytając ją zastanawiałam się czy aby na pewno dobrym pomysłem była kontynuacja losów Ewy, jej bliskich oraz przyjaciół… Czy autorka przemyślała fabułę Blisko ciebie? Myślę, że niezupełnie. Jaki sens miało zapewnianie przez całą fabułę Twoim śladem o wielkiej i niezwykłej miłości Ewy i Marcina skoro w tej części uśmiercono go a na jego miejsce umieszczono dawnego kolegę (z korzyściami) Ewy? W moim odczuciu było to absurdalne posunięcie. To niestety nie wszystko… Czytając Blisko ciebie odnotowałam więcej wad, które w mniemaniu przeszkadzały mi w dobrym odbiorze książki. Denerwowały mnie szczegółowe opisy [Adres usunięty]. tras, które Ewa pokonywała czy czynności, które wykonywała. Denerwowały mnie zapychacze w formie tekstów piosenek i niepotrzebne, nic niewnoszące do fabuły sceny np. z byłym chłopakiem Ewy. Irytowało mnie zachowanie Ewy względem innych bohaterów. Nie raz zachowywała się najzupełniej po chamsku. A nowa miłość Ewy? Ta jego obsesja na punkcie kobiety była niepokojąca. W pewnym momencie miałam wrażenie jego postawa zaczęła przypominać postawy głównych bohaterów romansów mafijnych.

Tak naprawdę Blisko ciebie miała niewiele zalet. Jedną z nich była niewielka liczba stron. Na plus też uznaję motywy, które znalazły się w środku.

Blisko ciebie w moim przekonaniu jest nieszczególnie udaną kontynuacją Twoim śladem. Przykro mi to pisać, ale takie są moje odczucia względem tej książki. Być może są osoby, które zachwycą się tą lekturą. Niestety nie jestem to ja. Czy mogę ją polecić? Hm, myślę, że tym razem ani nie mogę jej polecić ani jej nie doradzam. Decyzję czy warto po nią sięgnąć pozostawiam każdemu z Was.

"Blisko ciebie" Agnieszki Polaszek to kontynuacja powieści "Twoim śladem" z cyklu Mazurska opowieść. Po krótkim namyśle uważam, że można by ją także przeczytać bez znajomości pierwszego tomu, jednak aby poczuć pełnię emocji, jakie może wzbudzić, potrzeba poczuć namiętność zawartą w pierwszym tomie.

Od pierwszych stron zderzamy się z potężną falą wydarzeń. Po kilku latach małżeństwa Ewa i Marcin w końcu spodziewają się dziecka. Kiedy się o tym dowiadują Ewę wciąż przepełnia jakiś niepokój. Kiedy wraz z przyjaciółmi udają się do Augustowa, jej złe przeczucia sięgają zenitu. Wkrótce Marcin ginie w wypadku a ona traci ciążę.

Mija rok, a Ewa wciąż tkwi w otchłani bólu i straty, nie mogąc ruszyć naprzód. Spotkanie z Grzegorzem jest niczym ostatnia deska ratunku, a zmiana otoczenia kuracją na wyrwane serce.

Wszystkie emocje, które towarzyszą stracie zostają zestawione z malowniczym, pięknym klimatem Toskanii, wołając wręcz, że życie wciąż może być piękne. Przeżywałam wraz z główną bohaterką wszystkie uczucia i rozterki jakie pojawiały się podczas próby wyrwania jej z rozpaczy. Rozkochalam się w Livorno, rozkoszując się smakiem wina i tiramisu, pyszną kawą i specjałami kuchni włoskiej szykowanej przez Bettinę.

"Blisko ciebie" podobała mi się dużo bardziej niż wcześniejszy tom, ale muszę przyznać, że i tamten jeszcze zyskał w moich oczach, po przeczytaniu całości. Dobrze znani bohaterowie pokazujący, że zawsze można liczyć na ich miłość i przyjaźń. Ciepła, rodzinna atmosfera pełna bliskości - życzę każdemu takich przyjaciół.

Sięgając, tak jak ja po oba tomy pod rząd, możecie sobie zapewnić pełen wachlarz wrażeń.