Błękitny dom nad jeziorem. Błękitny dom. Tom 1

Antonina to trzydziestopięcioletnia bibliotekarka. Jest taką szarą myszką. Nie maluje się, żyje skromnie, ma kota Baltazara a jej pasją jest czytanie. Poznajemy ją kiedy po dalszej krewnej dziedziczy dom nad jednym z Mazurskich jezior. Zaskoczona kobieta jedzie go zobaczyć i od razu zakochuje się w nim. Postanawia przenieść się do niewielkiej wsi i założyć w odziedziczonym domu pensjonat. Podczas jednej z mazurskich nawałnic, wiedziona szóstym zmysłem biegnie nad jezioro i tam widzi przewróconą żaglówkę oraz człowieka który wpada do wody. Tosi udaje się uratować mężczyznę, a ON w podziękowaniu za ratunek pomaga jej remontować dom. Nawiązuje się między nim nić sympatii, choć kobieta nie wie, że Kuba nie powiedział jej o sobie wszystkiego…

„- A nie jest ci teraz lżej, że nie masz już przed nim żadnych tajemnic?

Zastanawiał się przez chwilę nad odpowiedzią.

- Nie uważam, żeby zawsze trzeba było o wszystkim mówić czy to ukochanej osobie, czy też najlepszemu przyjacielowi. Są sprawy, które ranią zbyt głęboko i nie da się tych ran już nigdy tak do końca wygoić. Każdy z nas popełnia błędy. Mniejsze lub większe. I jeżeli tylko nie wynikają one z naszej złej woli, jeżeli szczerze ich żałujemy i nigdy więcej czegoś podobnego nie uczynimy, to po co komuś zadawać ból i unieszczęśliwiać go tym wyznaniem prawdy? Jaki efekt można tym osiągnąć? Zerwać z miłością, zakończyć przyjaźń? Co to da?”

Muszę napisać, tak z ręką na sercu, że z przyjemnością czytałam tą piękną powieść. Kilka zagubionych dusz, stary dom nad jeziorem, bolesne tajemnice i garść wspomnień to zdecydowanie recepta na wciągającą opowieść. Myślę że w tym ciężkim dla nas wszystkich czasie, dokładnie tego możemy potrzebować. Książka mnie wyciszyła i uspokoiła. A szczęśliwe zakończenie dało mi nadzieję że, cytując słowa piosenki: „jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie…”.

Tak, polecam tą piękną opowieść. Czuję że od teraz będę wierną fanką Pani Katarzyny i z niecierpliwością będę czekała na kolejne historie.

Za egzemplarz recenzyjny dziękuję Wydawnictwu Filia. Zapraszam na stronę: [Adres usunięty]

Wydawnictwo Filia

Ilość stron: 412

Data premiery: 23 września 2020

Czasem słońce, czasem deszcz

Życie to splot przeróżnych zdarzeń, i tych smutnych, które łamią nam serca, i tych radosnych, które pozwalają patrzeć nam z nadzieją w przyszłość. Nigdy nie wiemy czym zaskoczy nas życie, czy gdzieś za rogiem nie czeka na nas szczęście, o którym śnimy i marzymy.

Takie niespodzianki od losu otrzymają właśnie bohaterowie powieści pani Katarzyny Janus "Błękitny dom nad jeziorem". Antonina Zielińska jest samotną kobietą, mieszka w małym mieszkanku, z kotem Baltazarem, pracuje w bibliotece, marząc o wielkiej miłości, o której zdarzało się jej czytać w ukochanych romansach. Nie spodziewa się, że życie szykuje jej prawdziwą rewolucję, która odmieni jej życie o 180°. Niespodziewanie dziedziczy stary dom na Mazurach. Zachwycona otoczeniem domostwa i samym budynkiem postanawia osiąść tam na stałe, a w domu zmarłej niedawno ciotki urządzić pensjonat. Ale to jeszcze nie koniec podarunków od losu, niedługo na swej drodze Tosia spotka mężczyznę, który stanie się dla niej kimś bliskim.

Tym mężczyzną będzie Jakub Lange, pogrążony w żałobie i smutku, żalu po rozstaniu z ukochaną kobietą, zaglądający coraz częściej do kieliszka. Jest mężczyzną, który stracił sens życia i nie widzi dla siebie przyszłości. Wszystko zmienia się gdy przypadek postawi go przed bramą domku Tosi. To spotkanie zapoczątkuje wielkie zmiany w jego życiu. Gdy pewnej burzliwej nocy uratuje go przed utonięciem, przeznaczenie splecie ich losy jeszcze mocniej. Przyjaźń zacznie zmieniać się w uczucie głębsze i piękniejsze.

Z biegiem czasu do pensjonatu zawitają kolejne pogubione dusze. Zosia, która uciekła od swojego chłopaka, który okazał się nie tym, za kogo go miała, a także Paulina, ciężarna studentka, poszukująca swojego zaginionego chłopaka. Później do gości pensjonatu dołączy w wyniku dramatycznych splotów wydarzeń, Bruno, współpracownik i najlepszy przyjaciel Jakuba. Dla wszystkich mieszkańców pobyt w Błękitnym Domu nad jeziorem okaże się przełomowym momentem w ich życiu, czas spędzony na Mazurach przyniesie szczęśliwe zakończenia, choć dotarcie do nich nie obejdzie się bez łez, bólu i wybaczenia.

"Błękitny dom nad jeziorem" to przepiękna opowieść o tym, jak życie potrafi nas zaskakiwać, o niespodziankach od losu, jakie przytrafiają się nam, gdy się ich zupełnie nie spodziewamy, o mocy przeznaczenia, o miłości, szczęściu, które czeka za rogiem, a wreszcie o sile przebaczenia, które przynosi ukojenie i wolność.

Powieść napisana jest wspaniałym językiem, który sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko. Cieszę się, że wreszcie znalazłam chwilę by poznać losy Tosi i Kuby. Co mi się podobało? Na pewno kobiece sylwetki kreowane przez autorkę. Tosia, Paulina i Zosia to silne, samodzielne kobiety, choć czasem los nie obchodził się z nimi lekko, to one mimo to potrafiły podnieść się z każdego upadku i iść z dumnie podniesioną głową dalej. Kryją w sobie odpowiednie proporcje wrażliwości, delikatności, jak twardości i hardości. To kobiety, które obdarza się sympatią od pierwszego spotkania. Podobał mi się także wątek braci bliźniaków Piotra i Pawła, jubilera i zegarmistrza z Leszna, którzy stanowią wspaniałą klamrę spinającą losy Tosi i Jakuba. Ich wątek wnosi do powieści odrobinę magii i fantastyki. Podbił ON moje serce.

Na uwagę zasługują również fragmenty pamiętnika Benedykty, krewnej ciotki Tosi. Świetnie zawiązują one nici łączące przeszłość z teraźniejszością.

Nie podobał mi się natomiast główny bohater męski, czyli Jakub. Strasznie denerwował mnie swoim zachowaniem. Dobrze, że na koniec ogarnął się i zrozumiał głupotę swojego postępowania. Ale mojego serca nie podbił. Niestety. Dobrze, że świetnie nakreślone bohaterki powieści zrekompensowały mi to rozczarowanie głównym bohaterem.

"Błękitny dom nad jeziorem" to bardzo ciepła opowieść obyczajowa, która nie rozpieszcza ani bohaterów ani czytelnika, bo jak to nasze życie, przeplata ze sobą złe chwile z dobrymi. Jest i radość i czas na łzy. Czasem słońce, czasem deszcz.

Polecam z całego serca wszystkim fanom literatury obyczajowej i kobiecej ! Ja miło spędziłam czas przy jej lekturze :)

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu FILIA.

Moja znajomość z twórczością Katarzyny Janus rozpoczęła się we wrześniu tego roku lekturą powieści "Wszystko jest możliwe" i już wtedy wiedziałam, że z chęcią poznam inne tytuły. Autorka porywa wręcz do opisywanego świata i wręcza pakiet problemów bohaterów, dzięki którym zapominamy o swoich. Czy "Błękitny dom nad jeziorem" potwierdził moją teorię?

Antonina pracuje w małej osiedlowej bibliotece w Lesznie. Ma trzydzieści pięć lat i jest pełną kompleksów szarą myszką. Jej życie odmienia list z kancelarii Tymoteusza Mikulskiego - tak, Tosia dostaje spadek. Starsza siostra jej ojca - Maria - zostawiła jej stary dom we wsi Mrówki na Mazurach a że młoda kobieta nie jest szczęśliwa w Lesznie, postanawia podjąć wyzwanie i poznać nową rzeczywistość.

Początek jakich wiele - nieszczęśliwa bohaterka otrzymuje spadek i ma wizję lepszego życia. Jednak Katarzyna Janus tak poprowadziła fabułę, że zupełnie o tym fakcie zapomniałam. Owszem, wielokrotnie pojawia się informacja, która tym przypomina, ale tak wiele się dzieje, że traci to na znaczeniu.

Z ogromnym zaintrygowaniem śledziłam ucieczkę Tosi od dotychczasowego życia. Nie dość, że w jej codzienności pojawił się dom, dołączył do niego zwierzak, to jeszcze wokół jej osoby zaczęli pojawiać się mężczyźni! "Towar" jakże deficytowy do tej pory. A jak się okazało Kuba to mężczyzna po przejściach, z problemami i traumami, które trudno mu oswoić powieść nabrała tempa. Nie zaczął tej znajomości dobrze, więc pod dużym znakiem zapytania staje możliwość zaufania ze strony Tosi.

Antonina okazała się osobą chętną do pomocy, szczerą i otwartą a jej dobre serce zjednywało sobie wielokrotnie obce osoby. W błękitnym domku zaczęła realizację swoich marzeń ratując przy okazji swoich przyszłych przyjaciół z opresji. Niespodziewanie pojawił się też dość sensacyjny wątek rozgrywający się w stolicy Szwecji - Sztokholmie, który dzięki powieści można zwiedzić wirtualnie.

Dość zaskakującym wątkiem, który z biegiem czasu zyskał na znaczeniu, są bliźnięta Piotr i Paweł - jubiler i zegarmistrz. Wyjątkowi starsi panowie mają pewne przeczucia a ich rola w powieści jest większa niż początkowo myślałam. Bardzo spodobała mi się historia przedmiotów osobistych, choć miałam pewne przypuszczenia wcześniej niż zostało to ujawnione.

Katarzyna Janus pokazała w tej historii cały wachlarz ludzkich problemów: utratę dziecka, ukochanego, alkoholizm, depresję, wizję samotnego macierzyństwa, przemoc domową, oszustwa finansowe, zdradę czy nadszarpnięte zaufanie. Wisienką na torcie tej powieści, utkanej z mazurskich jezior, wiatrów i spokojniejszego życia na prowincji, są wspomnienia, które podczytuje Tosia - bardzo lubię takie głosy z przeszłości.

Ile pozytywnych a ile negatywnych wydarzeń czeka na czytelnika w tej lekturze? Musicie sprawdzić sami, zwłaszcza że książka wciąga, relaksuje a język autorki jest lekki, prosty i przyjemny w odbiorze.

Podsumowując - "Błękitny dom nad jeziorem" to opowieść o miłości do właściwych i niewłaściwych osób, przyjaźni, utracie cnoty i zaufania, o śmierci bliskich osób, tragicznej prawdzie i wybaczaniu. Historia pełna smutku, tęsknoty, ale i żaru czy namiętności, w której nie brakuje przeznaczenia, pozytywnej energii, poczucia winy i oswajania nieznanego. Gorąco polecam Wam tę powieść!

Jak to jest oddać, sprzedać, zastawić w lombardzie pamiątkę rodzinną tylko dlatego żeby urzeczywistnić marzenia, rozpocząć nowe życie, bądź po prostu z innych przymusowych rzeczy/spraw? Nikt z nas nie dowie się, chyba że są wśród was tacy którzy mają taką przygodę za sobą to z miłą chęcią posłucham.

Czy wierzycie w przeznaczenie? Czy wierzysz, że przeszłość i ludzie żyjący wtedy mogą mieć wpływ na to co stanie się za jakiś czas? Przyznam się, że nie mam bladego pojęcia, ale wierze w istnienie naszej rodziny gdzieś tam która wspomaga nas tu i teraz. Czytając książkę „Błękitny dom nad jeziorem” miałam wrażenie, że jestem częścią tej rodziny, zagadki, która kryje się w dwóch przedmiotach jakie znalazły się u jubilera i zegarmistrza, a kim Panowie są to już do odkrycia przed wami.

Jak łatwo oceniamy po wyglądzie? Bardzo! I na dowód tego nasza bohaterka Antonina, która dziedziczy dom po przodkach i chce tam otworzyć pensjonat przekona się chyba najbardziej, ale chyba ktoś jeszcze?! A wracając do oceniania to, to akurat spotkało Jakuba, który ma za sobą trudną przeszłość i który zawdzięcza naszej Tosi życie. Kim jest Jakub zapytacie? Napiszę tylko, że dobry chłopak z niego, lecz pogubiony zresztą Antonina sama też, ale ciiii już więcej nie napiszę :p

Poznasz kilkoro bohaterów, którzy odkryją przed tobą swój Świat, a w nim troski, smutki, radości, dowiesz się kim jest Jakub i co zawdzięcza Tosi oraz dlaczego napisałam wyżej, że człowiek ocenia po pozorach. Będzie ciekawie, chwytającą za serce, ale i śmieszne momenty.

Co najbardziej spodobało mi się w książce to klimat domowego zacisza, to to, że bez względu jaki masz bagaż doświadczeń w tym domu/pensjonacie znajdziesz przyjazną duszyczkę, która zaopiekuje się Tobą. Brak oceny, krytyki, ale za to kubek kakao i uśmiech, życzliwość wypisana na twarzy. To było moje pierwsze spotkanie z autorką i cieszę się, że zaczęłam od tej książki.

Za swój egzemplarz dziękuje Wydawnictwu Filia. Nie wiem jak u was, ale ja uwielbiam obyczajówki z tego Wydawnictwa.