Błahostka i kamyk

Błahostka i kamyk - Ewa Nowak - recenzja

Kiedy w bibliotece szkolnej zauważyłam nową książkę pani Ewy Nowak, nie zastanawiałam się ani chwili, od razu ją wypożyczyłam. Nawet nie wiedziałam o czym jest, po prostu „brałam w ciemno”.

Ewa Nowak książki dla młodzieży pisze od kilkunastu lat. Jest autorką serii „Miętowej” i powieści takich jak „Bransoletka”, „Nie do pary”.

„Błahostka i kamyk” to jej najnowsza powieść. Głowna bohaterka – Marlena straciła rodziców. W ciągu roku szkolnego mieszka z dziadkiem, wakacje spędza u wujka i jego żony w Kanadzie. Dziewczyna cały czas obwinia się o śmierć rodziców, a demony przeszłości nie dają jej spokoju. W wakacje, przed rozpoczęciem nowej szkoły, w Kanadzie poznaje przystojnego Thomasa, który jednak nie okazuje się być „tym jedynym”. Po powrocie do Polski, jedzie na obóz, gdzie poznaje Tomka. Chłopak jednak w momencie kiedy dziewczyna najbardziej go potrzebuje, pokazuje swoje prawdziwe oblicze i odwraca się od niej. Jest też Olaf, na którego dziewczyna w ogóle nie zwraca uwagi, lecz gdy Marlena poznaje jego mamę, od razu zmienia podejście do niego. Nastolatka ewidentnie pogubiła się w życiu. A na dodatek jej ciotka, a za razem najlepsza przyjaciółka, odchodzi od jej wuja i układa sobie życie na nowo. Dziadek, kocha ją całym sercem, jednak nie za bardzo potrafi zrozumieć dojrzewającą nastolatkę. Jedyna osoba której Marlena tak naprawdę może się zwierzyć to Waleria. Ona jedyna ją rozumie, bo też straciła najważniejszą osobę w swoim życiu…

Czy Marlena w końcu odnajdzie się w swojej sytuacji? Jaką rolę w tym wszystkim odegra mama Olafa? Co w tej całej historii robi Kinga – pielęgniarka z osiedlowej przychodni - i skąd zna sekret dziewczyny? Tego dowiecie się czytając książkę pani Ewy Nowak.

Epilog... hmm... trochę mnie zadziwił. Ale jeśli chcecie się dowiedzieć dlaczego, musicie poznać główną bohaterkę. Okazuje się, że człowiek w ciągu trzech lat może zmienić się diametralnie, zauważyć wszystkie swoje błędy i zamienić je w coś dobrego.

Powieść ta podejmuje bardzo ważne tematy. Znajdziecie w niej wiele psychologicznych wskazówek, będziecie mieli okazję wczuć się w rolę Marleny i zastanowić się co tak naprawdę jest w życiu ważne. Zobaczycie, że problem który wydaje Wam się „największy na świecie” z perspektywy czasu okazuje się błahostką. Przekonacie się, że nie ma problemu, którego nie da się rozwiązać.

Książka adresowana jest do starszych nastolatków, młodsi nie zrozumieją buntowniczej postawy Marleny.

Po lekturze tej książki, znów utwierdziłam się w przekonaniu, że książki pani Nowak, są idealne dla młodzieży, która dopiero wyrabia sobie swój własny system wartości. Polecam, na długi jesienny wieczór. Na pewno nie będziecie żałować!

Weronika, 17 lat

źródło:[Adres usunięty]

POWAŻNA BŁAHOSTKA

Ewa Nowak chyba nie odpoczywa od pisania, bo co chwila na rynku pojawiają się jej kolejne książki, ale to dobrze. W końcu powieści, które wychodzą spod jej ręki należą do jednych z najlepszych rodzimych przeznaczonych dla młodzieży, a sama autorka nigdy nie schodzi poniżej pewnego poziomu. I tak też jest tym razem.

Główną bohaterką „Błahostki i kamyka” jest nastoletnia Marlena, która rodziców straciła w dzieciństwie. Teraz, wychowywana przez cudownego dziadka, a w wakacje spędzająca dni u wujostwa w Kanadzie, wiedzie zdawałoby się dobre życie. Niestety strata matki i ojca pozbawiła ją pewności siebie i pozostawiła w rozdarciu. Pełna sprzeczności Marlena skończyła właśnie gimnazjum i szykuje się do nauki w liceum, wcześniej czeka na nią jednak kolejny wyjazd do Kanady, gdzie spędzi czas z uwielbianą Shirą. Nie przejmuje się tym, że nie została przyjęta do jednej ze szkół, dziadek także nie widzi w tym nic złego – „Będziesz miała blisko”, mówi. A jednak nastolatka daleka jest od choćby zadowolenia. Uparcie wierzy, że inni mają lepiej, uważa, że jej życie jest tragiczne, pogrążając się w depresyjnych myślach. Łzy maskuje kupowaną z pasjami cebulą dormo, której przyrządzanie jest idealnym usprawiedliwieniem zaczerwienionych oczu. Na progu dorosłości stara się wypaść jak najlepiej, ale czy nie stara się za bardzo?

Ewa Nowak uwielbia skrzywionych przez życie bohaterów. Każda jej powieść, którą czytałem, wychodziła z tego prostego założenia by wrzucić pełną kompleksów nastoletnią postać w labirynt zwyczajnego, prostego (a zatem pełnego pułapek i kłopotów) życia i zobaczyć co wyniknie z tego eksperymentu. Marlena, jak widać powyżej, doskonale pasuje do tego wzorca. To dziewczyna, która nie potrafi żyć bez swojego cierpienia. Nie ma wcale gorzej, niż inni, ma po prostu inaczej – tutaj lepiej, gorzej tam. Życie jak każde inne, z tym, że Marlena gorzej sobie z nim radzi niż inni. I na tym opiera się cała siła i psychologiczna prawda „Błahostki i kamyka”.

Zresztą realizm należy do najmocniejszych stron pisarstwa Ewy Nowak. Autorka nie jest ostra, nie prezentuje wulgarnego języka i podobnych rzeczy charakterystycznych dla nastolatków, a jednak wiernie odzwierciedla ich codzienność i problemy. Ich charaktery, lęki, radości, smutki i wahania. Zarówno chłopaków, jak i dziewczyn. „Błahostka i kamyk” dedykowane jest przede wszystkim tym drugim, ale nie ograniczałbym odbiorców tylko i wyłącznie do płci pięknej. Każdy znajdzie tu coś dla siebie, jeśli tylko zainteresowany jest mądrą literaturą młodzieżową. Polecam zatem.

Błahostka i kamyk czekała na swoją kolej dłuższy czas. Jej lekturę zaczęłam już dwa miesiące temu, jednak czułam, że to nie był na nią moment. Po upływie kilku tygodni postanowiłam sięgnąć do niej ponownie i tu już zaskoczenie – z miejsca zostałam wciągnięta w historię Marleny i razem z nią przeżywałam kolejne życiowe rozterki i smutki.

Marlena straciła swoich rodziców, kiedy była małym dzieckiem. Jej rodzina długo wojowała o to, kto powinien się nią opiekować — sąd wydał wyrok, jednak jej bliscy podzielili opiekę nad nią po swojemu. Dlatego też nastolatka ma serce rozdarte na pół: część jej życia toczy się w Polsce, a druga w Kanadzie, w towarzystwie wujostwa. Marlena to silna dziewczyna, która jednocześnie ma w sobie dużo wrażliwości, jednak wciąż musi dokonywać wielu trudnych wyborów. Czy wkraczając w dorosłość, będzie w stanie poradzić sobie z przebytą traumą?

Wyżej wspomniałam, że lekturę tej książki zaczęłam już jakiś czas temu, jednak dopiero teraz postanowiłam do niej wrócić. Nie wiem, być może ciężar tej historii był dla mnie wówczas zbyt ciężki? Kto wie. W każdym razie, teraz kiedy już jestem po skończeniu tej powieści, muszę Wam powiedzieć, że... to była naprawdę dobra książka.

Historia Marleny sprawiła, że poczułam ucisk w sercu i pewnego rodzaju smutek. Marlena to postać, która została wykreowana bardzo dobrze, choć nie jest to bohaterka “idealna” - w tym sensie, że przez większość czasu antenowego raczej odpycha od siebie czytelnika, niż go przyciąga. Ja jednak czułam w stosunku do niej nie tylko współczucie, ale i miałam świadomość tego, jak zraniona jest ta dziewczyna, a jedyne co mogłam jej zaoferować, to swoją uwagę. Na swój pokręcony sposób cieszę się, że autorka przedstawiła tę postać właśnie w taki, a nie inny sposób.

Fabuła powieści skupia się na samej głównej bohaterce i tym, co odczuwa w związku ze stratą rodziców oraz różnymi innymi sytuacjami, które mniej lub bardziej dotyczą jej rodziny. Patrząc na to, czego doświadczała nastolatka, jestem w stanie zrozumieć jej zdenerwowanie, niepewność i taki dystans, z jakim traktowała wiele osób. Muszę również przyznać, że i wątek romantyczny okazał się tutaj ciekawie przedstawiony, choć w teorii jest dość prosty i raczej mógłby być nazywany schematycznym. Może i rzeczywiście tak jest, ale wszelkie rozterki głównej bohaterki związane z miłością okazały się po prostu dobrze opisane.

Ewa Nowak ma bardzo dobre pióro, ale o tym pisałam już wiele razy. Choć nie jestem już docelową grupą odbiorców jej powieści, to jednak mam do jej twórczości ogromny sentyment i chociażby z tego powodu będę sięgać w przyszłości po inne jej książki. Błahostka i kamyk to tytuł, który zdecydowanie zyskał w moich oczach po upływie pewnego czasu i uważam, że jest to naprawdę wartościowa pozycja dla młodzieży.

Jeżeli lubicie sięgnąć od czasu do czasu po książkę młodzieżową, to myślę, że ten tytuł może przypaść Wam do gustu.

"(...) każdy lubi, żeby jego historię opowiedzieć sentymentalnie i z szacunkiem, bo każdy uważa, że jego historia jest wyjątkowa. I jest, ale jest też banalna."

Przytoczone słowa w najlepszy sposób oddają to, co próbuje przekazać w swojej nowej książce -"Błahostka i kamyk" - Ewa Nowak.

Bohaterka tej powieści, Marlena, nie jest zwykłą nastolatką. Jak to zazwyczaj bywa w powieściach tej autorki, jest dziewczyną bardzo doświadczoną przez los. Straciła rodziców. Jednak nie została na tym świecie sama, wręcz przeciwnie walczyło o nią wiele osób. Zaopiekował się nią dziadek, człowiek który zrobiłby dla niej wszystko. Dużo wsparcia okazała jej także rodzina z Kanady, u której co roku spędza wakacje. I choć jej życie tak na prawdę nie jest złe, to to co przeżyła, a raczej to co straciła, rzutuje na jej sposób odbierania rzeczywistości. Bohaterka nie potrafi patrzeć w przyszłość z optymizmem. Nieustannie porównuje się z innymi. Uważa, że to ona ma najgorzej na świecie. Dopiero dylematy jakie przeżywa, trudne decyzje jakie musi podjąć, wpływają na jej proces dojrzewania.

Książka jest kolejną próbą trafienia do świata nastolatków. Do miejsca, które choć z pozoru powinno być proste i bezproblemowe, wiąże się z szeregiem bardzo wielu wątpliwości, zwątpień, dylematów, ogromnym poczuciem niezrozumienia. Ewa Nowak przez proste historie,doskonale pokazuje ile dzieje się w głowach ludzi wchodzących w dorosłość. W tym wypadku, autorka odnosi się do poczucia straty i tego jak wpływa ono na nasze życie. Ponadto pokazuje młodzieży, że w tym trudnym etapie swojego życia, okresie dosrastania, nie są sami. Ich problemy, choć na pewno są wyjątkowe, nie są odosobnione. Autorka zachęca czytelników by przestali się porównywać. Zawsze znajdziemy osoby lepsze i gorsze od siebie. Ale czy ma to sens? Trzeba przestać się nad sobą użalać. Trzeba walczyć o swoje życie.

Nim zaczęłam pisać recenzję, konsultowałam się z moją nastoletnią chrześnicą, fanką prozy Ewy Nowak. "Moje źródło" potwierdziło moją opinię. Książka bardzo jej się podobała. Aczkolwiek wg niej "Bransoletka" i "Moja Ananke" miały w sobie coś bardziej poruszającego.

Myślę, że "Błahostka i kamyk" są dobrą propozycją dla młodzieży. Czyta się ja lekko, szybko, i na pewno można sporo z niej wynieść.

Polecam!

Więcej recenzji na [Adres usunięty]

Marlena jest nastolatką, która dopiero skończyła gimnazjum, wybrała liceum i nadszedł czas wakacji. Dziewczyna nie ma rodziców - zginęli, gdy była mała, a opiekę nad nią przejął dziadek. Główna bohaterka zamyka się w swoim świecie i unika nawiązywania kontaktu z rówieśnikami. Jedyną osobą, która potrafi trzymać w szachu jej wewnętrzne demony jest Shira, żona wujka, który mieszka w Kanadzie. Każde wakacje dziewczyna spędza u wujostwa. Życie Marleny wydaje się ciągiem porażek, aż do momentu wakacji, gdy wszystko zaczyna się zmieniać.

Marlena zachowuje się, jakby jej życie było najgorsze na świecie, jakby ta tragedia dotyczyła tylko jej, jednak nastolatka jest postacią dynamiczną. W pewnym sensie jej zachowanie jest logiczne i myślę, że częściowo usprawiedliwione. Co więcej Marlena wydawała się szalenie bystra, inteligentna jak na swój wiek. Nie raz zaskoczyła mnie ciętą ripostą. Jeszcze ciekawsze były porównania, które czasem były zabawne, czasem niezwykle prawdziwe, a czasem cóż... głupie.

Marlena jest w tak zwanym "głupim wieku", zaczyna interesować się chłopcami "bardziej na poważnie". Dopadają ją chwile nieuzasadnionej złości. Najbliżsi starają się jej pomóc pozbyć się poczucia winy, a także pokonać słabości, które ona nazywa demonami.

Całość książki wydaje się uniwersalna. Ciekawym motywem jest cebula. Marlena zna się bezbłędnie na różnych rodzajach cebul, wie, po których będzie płakać, a które jej nie wycisną łez. Powieść porusza ważne tematy - starta rodziców i życie sieroty, depresja, dorastanie. Okładka i tytuł nawiązują do treści książki, bardzo do niej pasują.

Momentami fabuła wydawała mi się lekko naciągana, lecz jestem w stanie to zaakceptować ze względu na to, że jest to literatura bardziej dziecięca niż młodzieżowa. Książka ma pokazywać także, życie ludzi w Kanadzie. Po przeczytaniu chętnie pojechałabym w to miejsce, jednak nie jestem w stanie zaakceptować postrzegania związków między ludźmi, jakie autorka przedstawiła, jako normalne i naturalne w tamtym miejscu.

Podsumowując, powieść jest przeznaczona dla dzieci w wieku klasy 4-6 podstawówki i w tej roli sprawdza się bezbłędnie, pomijając te drobne zagadnienia, o których wspominałam wcześniej. Książka ma swoje przesłanie i pokazuje, że każdy ma możliwość zmiany siebie oraz swojego podejścia do życia. Myślę, że dobrym pomysłem było sięgnięcie po tą książkę, przypomnienie sobie młodszych lat. Serdecznie polecam "Błahostkę i kamyk". Dostała ona ode mnie 7/10 gwiazdek.