Black roses. Black. Tom 1

‘Black Roses’ to pierwszy tom serii zatytułowanej ‘Black’ stanowiącej debiut literacki Karoliny Żyndy. Jest to książka z gatunku romans/erotyk, który od pierwszych stron zaciekawił mnie, by potem wywołać bardzo mieszane uczucia. Zanim przejdę do szczegółów mała informacja. W tej książce znajdują się sceny erotyczne co sprawia, że nie jest to pozycja dla każdego.

Na początku skupmy się na stylu pisania autorki. Używa ona prostego i lekkiego języka co przy niezbyt skomplikowanej fabule idealnie pasuje do historii. W swojej książce postawiła na zmienne tempo akcji: na początku dużo się dzieje, są emocje i jest akcja, co sprawiło, że moja ciekawość została bardzo rozbudzona. Niestety nie trwało to zbyt długo, gdyż szybko tempo akcji zmieniło się na spokojne, by na samym końcu wszystko zostało podkreślane i powróciła ta ciekawość. Ogólnie takie zmienność nie przeszkadzałoby mi, gdyby nie fakt, że ta spokojniejsza część, która trwała przez większość książki była jak dla mnie zbyt przesłodzona. Dwójka bohaterów, odcina się od świata i wszystkiego – dosłownie, gdyż innych bohaterów, którzy w tym momencie się ukazują policzyć można na palcach jednej ręki - żyje sobie powoli poznając się, wręcz tkwiąc w takiej idealnej bańce gdzie nic nie ma znaczeni tylko oni. Z jednej strony było to na swój sposób urocze i miłe, gdy czytało się jak odkrywają się przed sobą, jak droczą się ze sobą oraz ‘bawią się’ w kotka i myszkę ze swoimi odczuciami. Z drugiej jednak strony trwało to tak długo, że zdążyłam się przy tych scenach mocno wymęczyć. W moimi odczuciu monetami wiało nudą.

Jeśli chodzi o bohaterów to mamy tu do czynienia z bardzo skromnym ich gronem. Ewidentnie autorka postawiła na to, abyśmy skupili się na poznaniu głównych postaci. Te zostały fajnie wykreowane, tak życiowo. Aubree pomimo iż pochodzi z bogatego domu została wykreowana na bardzo swojską, zwykłą dziewczynę. Bardzo mi było żal z powodu tego, przez co musiała przejść i po części jestem w stanie jej zachowanie zrozumieć, choć nie z każdym ruchem się zgadzam. Momentami postępowała bardzo nieodpowiedzialnie, czy wręcz niebezpiecznie. Alexa można określić jako faceta idealnego: pomocny, życzliwy, opiekuńczy i myślący głównie o innych. Można by rzec, że zbyt wyidealizowany, ale wierzcie bądź nie, tacy faceci naprawdę istnieją. Ten bohater sporo przeszedł a odkrywanie co się działo w jego przeszłości jest niezwykle ciekawe, ale też bolesne. Osobiście uważam, że postać Alexa to największy atut tej historii.

Coś co muszę przyznać to w tej historii nie brakuje sporej dawki humoru, ale też gorzkich momentów, które autorka bardzo powoli przed nami odkrywa. Wszystko doprawione sporą dawką erotyzmu, który aż bije od bohaterów.

‘Black Roses’ to debiut z potencjałem. Historia jest lekka, trochę przewidywalna i momentami dla mnie zbyt słodka, ale ma to coś w sobie. Na pewno wywołuje sporo emocji. O tym tytule można usłyszeć sporo różnych opinii dlatego najlepiej jak sami po niego sięgniecie i wyrobicie sobie własne zdanie. Kto wie, może będziecie należeć do grona osób, które zachwycą się tą powieścią? A może wręcz przeciwnie. To już zostawiam Waszej ocenie.

Recenzja zawiera spojlery.

To miał być najpiękniejszy dzień w życiu Aubree Sullivan. Wszystko dopięte na ostatni guzik,wszystko idealnie zaplanowane -suknia,miejsce ślubu,dekoracje,goście,przy ołtarzu zapatrzony w pannę młodą narzeczony,lecz to nie Aubree idzie do ołatarza,tylko jej młodsza siostra. Krótko przed ślubem została zdradzona przez narzeczonego z jej własną siostrą,a na dodatek teraz spodziewają się dziecka.

Aubree pojawiła się na ich ślubie ale już ma dosyć ukradkowych spojrzeń,chce jak najszybciej stamtąd zniknąć a wtedy pojawia się on... starszy brat pana młodego - Axel i zwraca na siebie uwagę wszystkich gości.

Książka wciągnęła mnie totalnie,nie mogłam się od niej oderwać. Było mi tak cholernie żal Aubree,a z drugiej strony byłam z niej bardzo dumna. W jej życiu wali się wszystko po kolei,zdrada narzeczonego,ciąża jej siostry,ślub,na którym to ona miała być panną młodą. Mimo,że życie sypie kłody pod jej nogi,ona stawia czoła i pokazuje innym,że jest silna. Kiedy poznaje Axela,który uważany jest za czarną owcę rodziny czuje z nim jakąś więź porozumienia. Kiedy dowiaduje się,że jej ciężarna siostra wraz z jej byłym narzeczonym mają się wprowadzić do domu,w którym mieszka,szala goryczy się przelewa i postanawia przystać na propozycję nowo poznanego Axela i wyjechać z nim do Irlandii. Czy było to odpowiedzialne,żeby wyjeżdzać z nieznanym mężczyzną,wiedząc o nim tylko to,że jest czarną owcą w rodzinie i siedział w więzieniu ? Nie. Czy było to przemyślane ? Również nie. Ale czy kiedy wali Ci się całe życie i nie masz już nic do stracenia,myślisz nad konsekwencjami ? Może to jest najlepszy wybór jaki możesz podjąć. Lubię jak autorka odkrywa przed nami powolutku tajemnice z trudnego dzieciństwa Axela. Zacięte rozmowy Axela i Aubree,które z nich powie ostatnie słowo,które z nich wygra tę potyczkę,jakie zasady zostaną złamane,jak Axel traktuje Aubree. Jestem totalnie zakochana w tej historii i czekam na kontynuację. Polecam z całego serduszka.

"Czasem coś, co wygląda bardzo niewinnie, może mocno ukąsić. Ba, może odgryźć całą rękę."

Aubree miała zaplanowany ślub w każdym calu. Jednak jej niedoszły mąż zdradził ją z jej własną siostrą. Mało tego, spodziewają się dziecka. No więc ślub, który był organizowany dla Aubree, teraz przeżywać będzie jej siostra. Aubree oczywiście na uroczystości jest i to niezbyt pocieszona. Wszak nie ma się co dziwić. Dość słaba sytuacja. Poznaje tam Axela, który jest starszym bratem jej byłego narzeczonego. Tak oto rozpoczyna się nowe życie Aubree...

✨✨✨

Kochani! Co to była za książka 😍 Nieczęsto się zachwycam debiutami bo zwykle pozostawiają wiele do życzenia. Jednak tym razem to jest hit. Przysięgam, że wczułam się w tę historię tak bardzo, że nawet nie wiem kiedy ją skończyłam i było mi smutno.

Książka jest wypełniona emocjami po brzegi. Jest spora dawka humoru, jest dramat, jest seks i jest nostalgia. Geniusz w czystej postaci jak dla mnie. Dwójka bohaterów, którzy są nieco pogubieni i dźwigają swoje brzemiona.

Aubree było mi szkoda, bo nie dość, że własną siostrą odebrała jej miłość życia (tak przynajmniej się zdawało), to własna matka stała po jej stronie. Pozwoliła im zamieszkać w swoim domu. Nic dziwnego, że Aubree nie chcąc ich widzieć każdego dnia (osób, które ją skrzywdziły najmocniej na świecie), postanawia przenieść się do Irlandii... Do Axela.

Ta dwójka tak naprawdę rzuciła się na głęboką wodę ale wyszło im to na dobre. Dogadywali się od samego początku. Oboje byli w pewnym sensie wyrzutkami. On miał też swoje tajemnice, które stopniowo odkrywał przed Aubree. Do tego, uwaga! Axel jest malarzem 😁 Tego jeszcze nie czytałam chyba w żadnej książce, żeby to facet był artystą. Zwykle do kobieta miała artystyczne duszę. Generalnie postać Axela jest niesamowita. Facet dużo przeżył w swoim życiu. Siedział też w więzieniu. Był źle traktowany przez rodziców. Takie rzeczy siedzą w człowieku całe życie. No ale Axel stał się naprawdę porządnym gościem. Takiemu gościem, który jedzie w nocy do maka, żeby kupić kobiecie jedzenie kiedy ta ma okres. Wyobrażacie sobie??

Wiem, ja wiem, że to lekko przeidealizowane może ale mnie urzekło niesamowicie. Ja uwielbiam tę historie i relacje Aubree i Axela. Musiałabym się mocno zastanowić gdybym chciała się do czegoś przyczepić. Dodatkowo Aubree została wykreowana na taką zwykłą, prostą dziewczynę. Taką nie idealną. No ja polecam wam tę książkę! Ja napewno sięgnę po kolejną książkę autorki! Innej opcji nie widzę ❤

🥀 RECENZJA 🥀

"Axel Murphy był zagadką. I nie byłam do końca pewna czy chcę ją rozwiązać. Być może lepiej tańczy się w ciemnościach. Zapalenie światła zabija całą magię. I ujawnia drobiazgi, których wcale nie chcielibyśmy widzieć."

Współpraca reklamowa z @wydawnictwoniezwykle

Życie może się bardzo różnie ułożyć. Aubree bardzo starannie dopracowała szczegóły swojego ślubu. Niestety los zrobił jej paskudnego psikusa, wszystko jest tak jak marzyła, z wyjątkiem tego, że to nie ona stała na ślubnym kobiercu, jako panna młoda u boku Connora, a jej siostra.

Bardzo ją zraniono, ale postanowiła wziąć udział w tym teatrze by uszczęśliwić rodzicielkę. Skandaliczne zachowanie dwóch najbliższych jej osób, które dotkliwie ją zraniły. Nie mogła patrzeć na to, co się wyprawia, ale na szczęście zjawił się ktoś, kto całkowicie odwrócił jej uwagę od ślubu. Axel Murphy był niechcianym gościem na przyjęciu, pojawił się wręcz z nikąd. Otoczył Aubree opieką, wyczuwając jej potrzeby, podał pomocną dłoń, i wciągnął ją do swojego mrocznego i tajemniczego świata. Mogła być przy nim sobą, stał się doskonałym uzupełnieniem jej ubytków. Tylko jego świat nie był piekłem, a niebem, z którego nie chciała być wyciągnięta.

Nigdy nie pomyślała bym, że książka na samym starcie mocno nadszarpnie moje nerwy, a niestety tak się stało. Historia Aubree jest bolesna i bardzo kontrowersyjna. Niestety nie jest to jej zasługa. Najbliżsi zgotowali jej piekło, dodatkowo zmuszając ją do udziału w późniejszych wydarzeniach. Najbardziej bolesna chwila to ta, gdzie "jej" już były narzeczony i "jej" siostra, stają na ślubnym kobiercu, w tym samym dniu, tym samym miejscu, tych samych ubraniach, które ona wybrała, i te detale miały należeć do jej najszczęśliwszego dnia. Już samą zdradę była bym w stanie jakoś pojąć ale coś takiego, nie mieści mi się w głowie. Dodatkowo mamę Aubrey zamknęła bym w jakimś zakładzie psychiatrycznym, bo jej postępowanie jest według mnie karygodne. W życiu nie potrafiła bym być tak bezduszną, mimo swoich pragnień. Nie będę wam pisała dokładniej żeby nie odebrać tej przyjemności. Nie rozumiem jak można tak po prostu przejść do porządku dziennego, po takich wydarzeniach.

Jest jednak w tym wszystkim nadzieja. Na ślubie pojawia się znienawidzony i najwidoczniej nieproszony gość, w postaci Axela. Brat pana młodego, rozsiewa niezbyt przyjemną aurę. Od razu siada przy niej, odcina jej drogę ucieczki i przyciąga niczym magnes. Trochę na złość innym, trochę z ciekawości, dziewczyna zbliża się do mężczyzny. Nie spodziewała się, że ten tajemniczy i znienawidzony typ, zostanie jej wybawicielem od wszelkich trosk i zmartwień. Proponuje jej pewną opcję ratunkową, która po ciągłych niespodziankach wydaje się najlepszym, co Aubree może zrobić w danym momencie. Choć mężczyzna uratował ją z opresji, cięgle jest zagadką, którą krok po kroku, przyjdzie nam odkrywać. Nie jest zbyt wylewny i wielu rzeczy o nim przyjedzie się domyślić. W życiu nie miał lekko, nikt mu nie współczuł, wiele spraw musiał przerobić sam. Wszystko to, co pokazywał swoją osobą z zewnątrz, nijak się ma do jego wnętrza. Aubree na chwilę obecną powinna dziękować niebiosom, za to, że zesłały jej anioła stróża, trochę mrocznego, ale jednak. Historia losów Aburee i Axela jest kontrowersyjna od samego początku, późniejsze wydarzenia dodatkowo wznoszą złość czytelnika na wyżyny. Na całe szczęście stopniowo z czasem akcja zwalnia, ale emocje pozostają, bowiem karty, są odkrywane powoli. Axel uratował Aubree z piekła, które doskonale sam zna. W jego życiu także najbliższe osoby, raniły najdotkliwiej. Doskonale się uzupełniają, ale przed nimi długa droga, na której nie raz stanie przeszkodą, którą trzeba będzie pokonać.

Bardzo, bardzo polecam tą książkę, gdzie miłość miesza się z nienawiścią, ból z ukojeniem, rodzina z najgorszym przekleństwem. Już nie mogę się doczekać dalszych losów, by w końcu móc poznać historię Aubree i Axela do końca.

Aubree miała wszystko, czego pragnęła, przystojnego narzeczonego Connora i zaplanowany w każdym detalu ślub. Do czasu aż nie nakryła go w łóżku ze swoją siostrą. Teraz to ona stoi przed ołtarzem w jej sukni... Dziewczyna robi wszystko co może, aby przetrwać podczas ceremonii. Niespodziewanie na uroczystości pojawia się przyrodni brat Connora, Axel, którego nikt nie zapraszał i swoją obecnością wywołuje spore zamieszanie. Dla samej Aubree to wybawienie z opresji, którego tak desperacko pragnęła. Po spędzonej wspólnie nocy Axel ma propozycję nie do odrzucenia, którą Aubree ostatecznie przyjmuje, bo cóż ma do stracenia...

Bardzo lubię czytać debiuty polskich autorek romansów, zawsze jestem ciekawa czym jeszcze mogą mnie zaskoczyć. W wypadku Black Roses przede wszystkim był to sam początek fabuły, który zwiastował emocjonującą lekturę. Dodatkowo autorka nawiązała do współczesnej popkultury, wplotła w dialogi nieco humoru i rozpisała nieidealną główną bohaterkę. Ciekawie opisane sceny seksu, które dodały całości nieco pikanterii.

Aubree to dwudziestotrzylatka, która pod wpływem impulsu najpierw ląduje w łóżku z przyrodnim bratem byłego narzeczonego, a potem podejmuje decyzję wyjazdu za zagranicę. Jej chwiejne wahania nastroju mogłam usprawiedliwić wiekiem i zdradą jakiej doznała przede wszystkim ze strony siostry. Nie do końca potrafiła zachować się w różnych sytuacjach, a bezpośredniość Axela ją przerażała. Sam Axel był dość tajemniczym bohaterem, którego zachowanie i działanie było dobrze przemyślane, nastawione na osiągnięcie nie do końca jasnego dla mnie celu.

Black Roses to w moim odczuciu wstęp do prawdziwej historii, która mam nadzieję rozwinie się w kolejnym tomie. Zdecydowanie lekkie pióro autorki pozwoliło na przepłynięcie przez książkę w jedno po południe. Uważam jednak, że historia Aubree i Axela została ucięta w dziwnym momencie. Czuję, że czegoś tu zabrakło i liczę na to, że w drugim tomie autorka nadbuduje historię Axela, który niewątpliwie ma coś do powiedzenia.

Reasumując uważam, że Black Roses to całkiem udany debiut, który warto poznać. Ja czekam na kontynuację, bowiem czuje niedosyt po zakończ pierwszego tomu. Autorce życzę samych sukcesów literackich.

„Nigdy nie wiesz, ile kroków dzieli cię od przepaści. Zrobiłem już pierwszy. I właśnie miałem zamiar zrobić kolejny. A potem przyszła pustka.”

Niestety nie da się wszystkiego przewidzieć, a tym bardziej zdrady i to takiej, która może złamać nawet najsilniejsze osoby. Zwłaszcza że wszystko już było przygotowane. Idealna suknia już wisiała na wieszaku, sala była przystrojona i czekała tylko na gości i parę młodą. Wymarzony ślub Aubree miał odbyć się już za kilka dni, a zmienił się w jeden z najgorszych w jej życiu. Bo zamiast niej przed ołtarzem stanęła jej młodsza siostra i jej narzeczony. Marzenia posypały się jak domek z kart, a na domiar złego właśnie pojawił się Axel starszy brat jej byłego. Jego pojawienie zdziwiło wszystkich, ale dla Aubree okaże się ucieczką od tego wszystkiego. Bo tylko on tak naprawdę okaże się tym który uśmierzy jej ból i sprawi, że wszytko się zmieni. Od początku ciągnie ich do siebie, co doprowadzi do gorącej nocy i to w pokoju nowożeńców, tak dla zemsty. Tylko że kobieta usłyszy jeszcze jedną rewelacyjną informację od matki, która spowoduje, że przyjmie propozycję Axela. Do czego doprowadzi ich znajomości? Jakie pozna tajemnice mężczyzny?



Ta historia pokazuje, że nie da się wszystkiego przewidzieć, a los potrafi sobie z nas zakpić i to w bardzo wredny sposób. Ale również wynagrodzić ten cały ból, jaki nam zaserwował. Axel jest chodzącą burzą i tajemnicą, ale również od razu można wyczuć w nim dobro. Z czasem również poznajemy jego historię i to jak wiele wycierpiał. Aubree na własnej skórze przekonała się, jak bardzo własna rodzina może skrzywdzić. Od samego początku, gdy zaczęłam czytać, to opanowała mnie złość na to, co spotkało główną bohaterkę. Współczułam jej i podziwiałam za to, że nie załamała się i stawiła im czoło. Zachowanie jej matki po prostu doprowadzało mnie do furii, no jak tak można. Więc jak już pewnie się domyślacie, emocji nie zabraknie tak jak kuszących, przepełnionych pożądaniem i namiętnością scen. Które przyspieszały puls i pobudzały wyobraźnię. Jak na debiut fabuła jest naprawdę bardzo dobrze poprowadzona i potrafi dostarczyć dreszczyku. Humoru również nie zabraknie. Bohaterowie również zostali świetnie wykreowani i to sprawia, że od samego początku skradli moje serce i sympatię. Zwłaszcza Axel. Z czystą przyjemnością czytałam i poznawałam ich historię, autorka zadbała starannie o każdy szczegół, a jej lekki styl pisania sprawił, że wystarczyło mi kilka godzin i już musiałam się rozstawać z bohaterami. Ogromnie jestem ciekawa, co wydarzy się w kolejnej części. Gratuluje tak udanego debiutu.

"Black roses" to debiutancka powieść Karoliny Żyndy.

Jak już wielokrotnie podkreślałam, debiuty rządzą się własnymi prawami, dlatego podchodzę do nich bez większych oczekiwań, aby w razie czego tak bardzo się nie zawieść. I muszę przyznać, że tym razem autorka naprawdę mnie zaskoczyła, a jej książka zdecydowanie przypadła mi do gustu.

Aubree Sullivan zaplanowała ten dzień w najdrobniejszych szczegółach. Wszak miało to być jej wymarzone wesele. Dlaczego więc ta dwudziestotrzyletnia kobieta jest tak poirytowana tym dniem? Pewnie dlatego, że miejsce obok jej wieloletniego narzeczonego zajmuje jej młodsza siostra, a nie ona. Aubree najchętniej w ogóle nie pojawiłaby się na ceremonii, gdyby nie nalegała na to jej matka. Dziewczyna, będąc na językach wszystkich zebranych na ceremonii osób, zajmuje miejsce w jednym z ostatnich rzędów, by móc niepostrzeżenie opuścić miejsce zaślubin.

Axel Murphy, przyrodni starszy brat pana młodego, przybywa na miejsce ceremonii z przynajmniej piętnastominutowym spóźnieniem. Pewnie część z gości nawet by tego nie zauważyła, gdyby nie fakt, że podobno nikt go na tę imprezę nie zapraszał. Mężczyzna rozsiewa wokół siebie mroczną i tajemniczą aurę, a dodatkowo wyraźnie działa na nerwy członkom swojej rodziny.

Gdy podczas składania przysięgi przez parę młodą, rozchwiana emocjonalnie Aubree wybiega na zewnątrz, Axel zostaje tym, który odnalazł ją w lesie, gdzie zapijała smutki podprowadzonym z wesela winem. Podczas rozmowy mężczyzna namawia ją, żeby nie rezygnowała z wszystkich atrakcji, które zaplanowała na ten dzień i podprowadziła nowożeńcom sprzed nosa przygotowany dla nich apartament.

Czy sojusz zawiązany pomiędzy Aubree, a Axelem okaże się korzystny dla obojga głównych bohaterów? Tego dowiecie się sięgając po debiutancką powieść Karoliny Żyndy.

Muszę przyznać, że historia opisana "Black roses" naprawdę mnie urzekła. Główni bohaterowie tworzą razem naprawdę udany duet, którego po prostu nie da się nie polubić.

Aubree jest świetną dziewczyną, pełną poczucia humoru i niezwykle silną, zwarzywszy na to, co ją spotkało ze strony jej rodziny i byłego narzeczonego. Natomiast Axel skrywa mroczne tajemnice z przeszłości (które możemy powoli odkrywać dzięki retrospekcjom). Mężczyzna stara się zachować spokój ducha, pomimo tego, że zarówno jego ojciec, jak i brat za wszelką cenę chcą przekonać wszystkich, że jest on wyrzutkiem społeczeństwa, który raz na zawsze powinien zniknąć z ich życia.

A jaki Axel jest w rzeczywistości? Odebrałam go jako niezwykle opiekuńczego i oddanego mężczyznę, który, mimo że wcale nie miał łatwego życia, potrafił w tym mrocznym świecie, odnaleźć prawdziwe światło.

Jedyne czym jestem naprawdę zawiedziona w tej książce to zakończenie. Po przeczytaniu epilogu miałam tak wielki niedosyt, że trzy razy sprawdzałam, czy to rzeczywiście koniec i byłam (a w zasadzie dalej jestem) rozżalona z tego powodu.

"Black roses" to oczywiście pierwsza część cyklu Black, więc z pewnością w bardzo niedalekiej przyszłości (zważywszy na to, że autorka właśnie zakończyła poszukiwanie patronów drugiej części) poznamy dalsze losy historii Aubree i Axela, ale jednak publikacja była na tyle krótka, że z pewnością można było wydać obie części jako jedną. Nie mniej jednak serdecznie zachęcam Was do lektury tej książki.

🦓Książkę pochłonęłam w jeden wieczór.

Przeżywałam ją całą sobą.

Jak pozbierać się po zdradzie...i to takiej zdradzie...jak można tak potraktować bliskie nam osoby. Początek książki, a ja mnie już bolało serce z rozpaczy.

A później.. później było i wesoło i romantycznie i tajemniczo.

Dodatkowo cięty język bohaterów, wstawki z Pottera, no czego chcieć więcej?

To miał być najpiękniejszy dzień w życiu Aubree Sullivan.

Biała suknia, eleganckie wesele, pięknie przystrojona sala i ukochany u boku, z którym spędzi resztę życia. Wszystko się zgadzało z wyjątkiem jednego aspektu. Do ołtarza zamiast niej, szła jej siostra, ze znacznie odznaczającym się brzuchem pod suknią, która przecież miała być jej.

Jedyne co kobiecie pozostało to uczucie zażenowania i wstyd z każdym posłanym w jej stronę spojrzeniem gości. Aubree najchętniej uciekałyby niezauważona, by na wieki zaszyć się w miejscu, gdzie już żadne współczujące spojrzenie jej nie dosięgnie.

Kiedy na ceremonię wkracza Axel Murphy, Sullivan przekonuje się, że los zdecydowanie jej nie lubi. Mężczyzna to przyrodni brat jej byłego, który na dodatek niedawno wyszedł z więzienia i odwrócił uwagę zebranych od plotek.

Teraz Aubree nie może tak łatwo zniknąć. Chyba, że uda jej się wymknąć z pokoju Axela niezauważoną... Jednakże czy ona nadal chce znikać?

------- recenzja

Black Roses. Zupełnie nie wiem jak mam opisać tą pozycję. Jak coś, co pokochałam od pierwszych stron, coś co zafascynowało i wciągnęło mnie od samego początku, czy jak coś, czego nadal nie mogę wyrzucić z głowy? Chyba wszystko po kolei i jeszcze więcej.

Relacja bohaterów zafascynowana mnie od samego początku. Może jest to zasługa świetnie wykreowanych bohaterów, z którymi czytelnik związuje się od samego początku, a może ogólnego przedstawienia ich losów w bardzo oryginalny sposób. Mimo, że relacja bohaterów nie należy do najwolniejszych, między nimi od samego początku widać tę więź porozumienia i co spodoba się większości z was, ogromne napięcie, które prowadzi do wielu ciekawych sytuacji. Od początku wydaje nam się, że jest coś, co musi mieć duży wpływ na fabułę, lecz do samego końca wątpliwości nie zostają rozwiane, a my zostajemy bez odpowiedzi na nurtujące pytania, co potęguje naszą niecierpliwość związaną z premierą drugiego tomu.

Książka sprawia pozory raczej spokojnej. Brak tu spektakularnych zwrotów akcji czy wydarzeń, które wgniatają w fotel. Zapytacie więc, co sprawia, że po zaczęciu lektury zatraca się w niej na amen. Między innymi bohaterowie, których Karolina wykreowała na silne postacie, które mimo młodego wieku już wiele przeszły.

Aubree Sullivan jest w totalnej kropce. Jedyne osoby, którym ufała okazały się nie być już jej przyjaciółmi. Jest postawiona w bardzo niezręcznej sytuacji, bo sama nie wie czy jest w stanie wybaczyć podwójną zdradę. Na dodatek nikt jej w tym nie pomaga, zmuszając do udawania, że wszystko jest okej. Nie ma również wsparcia w swojej mamie, która na każdym kroku ją krytykowała i nie doceniała w żaden sposób.

Aż tu nagle na jej drodze pojawia się zupełne przeciwieństwo mężczyzny, z którym planowała resztę życia, czytaj Axel Murphy. I dopiero wtedy Aubree dostrzega, że dotychczas jej życie było zupełnie nudne. Przez Connora wpadła w rutynę, która, nawet nie zauważyła, ale zaczynała ją męczyć, a Axel wniósł do jej życia nutkę pikantności, powiew świeżości, poprostu coś nowego, coś co do końca sama nie wie jak nazwać.

Axel Murphy to postać, która zaskoczy was najbardziej. Na początku wyda wam się tym gburowatym typem spod ciemnej gwiazdy, ale tak naprawdę kryje się w nim czuły, troskliwy facet. Oczarował mnie swoim zachowaniem i tym jaki szarmancki, ale jednocześnie bezpośredni był. Jego sarkastyczne odzywki i szalone pomysły rozbawiały mnie do łez.

Jednakże oprócz zewnętrznej warstwy, posiada też tą z wieloma ranami jakie zafundowała mu przeszłość. Czytanie jego retrospekcji sprawia czytelnikowi ogromny ból. Karolina świetnie poradziła sobie z perspektywą małego Axela, który rozumie już więcej, niż dziecko w jego wieku powinno.

Styl pisania Karoliny przypomina pływanie po morzu. Dopiero co wypłyniemy z portu, a za chwilę z powrotem cumujemy i jesteśmy zaskoczeni, że to koniec podróży. Pióro autorki jest lekkie i przyjemne. Świetnie przeniosła wszystkie emocje na papier sprawiając, że cala ich paleta dotyka również czytelnika.

,,Black Roses" na początku zachęci i zwabi was swoim wyglądem. Kiedy już się wciągnięcie nie będziecie mogli się oderwać, a w waszej głowie pojawi się tysiące pytań, na których odpowiedzi ciągle brak. A gdy zdacie sobie sprawę, że to już koniec i pora wrócić do rzeczywistości, poczujecie pustkę i rozpacz z powodu końca przygód bohaterów, których pokochacie.

Książka jest niepowtarzalna a bohaterowie oryginalni. Karolina wreszcie stworzyła kobietę, która nie wstydzi się swoich kilogramów, ale dodała jej także faceta, który utwierdzi ją w przekonaniu jak piękna i wyjątkowa jest.

Jestem w stanie wam zagwarantować, że książka przyniesie wam całą gamę emocji, od fali śmiechu co rozdział, do smutku przy opisach przeszłości bohatera. Końca może zostawić was z lekkim niedosytem, ale jeżeli zdecydujecie się kontynuować czytanie losów Axela i Aubree, drugi tom z pewnością wam to wynagrodzi!

Lubicie Harrego Pottera? Tak? A która postać jest Waszą ulubioną? Nie pytam bez powodu... W historii, którą mam na myśli, możemy spotkać Georga lub Freda- to zależy jak spojrzymy, Syriusza Black'a, a nawet samego Voldemorta, który przy bliższym poznaniu daje poznać nam swoją drugą twarz. Ale może od początku...

"To był mój wy­ma­rzo­ny ślub. Lam­pio­ny przy­cze­pio­ne do gru­be­go sznu­ra cią­gnę­ły się od drze­wa do drze­wa. Łuk we­sel­ny, ozdo­bio­ny wi­ją­cym się blusz­czem, stał na skra­ju po­mo­stu tuż przy wo­dzie, w któ­rej od­bi­ja­ła się po­ma­rań­czo­wa tar­cza za­cho­dzą­ce­go słoń­ca. Suk­nia była pro­sta, ale ele­ganc­ka, z rę­ka­wa­mi z cien­kiej ko­ron­ki.

Wszyst­ko wy­glą­da­ło do­kład­nie tak, jak za­pla­no­wa­łam". Albo prawie wszystko... Au­bree nie spodziewała się jednak jednego- przedślubnego prezentu od narzeczonego, w konsekwencji, którego to nie ona, a jej siostra stanie na ślubnym kobiercu poślubiając jej, byłego już narzeczonego.

Jakby niespodzianek jeszcze było mało, uroczystość zaszczyca brat Pana Młodego, Axel, wywołując nie lada zamieszanie.

"Był ni­czym Vol­de­mort. Nikt nie wy­po­wia­dał na głos jego imie­nia", był zagadką, a jego obecność zwiastowała kłopoty.

I to właśnie te "wielkie, przystojne, dobrze pachnące kłopoty" stanęły na drodze Au­bree uniemożliwiając jej ucieczkę z ceremonii.

A później?... Wcale nie było lepiej. Sam Diabeł przybywający z odległej Irlandii obrał sobie za cel niedoszłą Pannę Młodą i jej towarzystwo...

Jak zakończy się to wesele? Fajerwerków nie zabraknie... Przekonajcie się sami.

🔹️ 🔹️ 🔹️

Po pierwsze nie czytałam tej historii na watt.

Po drugie, jeśli macie ją w planie, nie czytajcie opisu, odbierzecie sobie trochę frajdy.

Ja nastawiłam się na historię, która mnie pochłonie, może zaczaruje, przy której będę się dobrze bawić, a i emocji w niej nie zabraknie. I kurczę... Tak, tak, tak. To było to.

Przez nawał obowiązków, jedną książkę potrafię czytać tydzień- przyznaję się bez bicia... Jednak tutaj? Pyk- zaczęłam i skończyłam.

Nie myślcie tylko, że ta historia łatwo pozwoli o sobie zapomnieć. Może nie sprawi, że kapcie spadną Wam z nóg w momencie, ale na pewno poczujecie pod nimi ogień. W moim odczuciu ma siłę przyciągania i wabienia. Niezaprzeczalnie moje myśli krążą wokół niej. A to zawieszenie akcji na zakończenie nie daje mi spokoju, tak samo jak i pytania, mimochodem rzucone słowa, bez odpowiedzi i rozwinięcia tematu... Kurczę, tu jest tyle do odkrycia jeszcze... No i te emocje... Humor przeplatany rozczarowaniem, bólem, niesprawiedliwością, zdradą, smutkiem, nadzieją i kiełkującą miłością. Wszystkie te uczucia mogłam odczuć, mogłam uczestniczyć w opisanych wydarzeniach. Dla mnie ta historia była niepozorna, niezaprzeczalnie Axel trafił do mojego serducha.

I tak, żeby nie było kolorowo zdarzyło się parę literówek, jednak mimo wszystko: za chemię, uczucia, fabułę- gorąco polecam Wam dać się oczarować tej historii. Ja czekam na więcej.

Do takiego piekła ja mogłabym iść 🤭

Przedpremierowa Recenzja Patronacka

viksa_books

” Jego chaos dał jej spokój. Tajemnica ją zniszczyła”

Aubree Sullivan to 23-letnia kobieta, która miała wszystko poukładane. Zbliżający się ślubu, fantastycznego narzeczonego. To miał być jej najlepszy dzień w życiu, a stał się najgorszym. Zamiast niej na eleganckim weselu w pięknej sukni u boku przystojnego narzeczonego stała jej siostra i do tego w ciąży z ich dzieckiem. Dziewczyna w tym dniu najchętniej zapadłaby się pod ziemię. Jednak może nie będzie to taki zły dzień, gdy na horyzoncie jak chmura gradowa pojawił się niesamowicie przystojny Axel Murphy starszy, przyrodni brat jej exnarzyczonego. Wszyscy uważają go za czarną owce w rodzinnie a do tego niedawno wyszedł z więzienie. To miała być tylko jedna przygoda w lesie a znaleźli się w pokoju Axela który dostał to co jego brat nigdy nie dostał. Czy Axel pozwoli jej odejść bez pożegnania z jego pokoju?

“Najwyraźniej sam diabeł, którego siły nieczyste przysłały z dalekiej Irlandii miał zapędy altruistyczne. Każdy ma jakieś hobby, nie mi oceniać.”

Historia Aubree i Axela jest trochę inna niż większość tego typu książek. Książka pełna mrocznych przeszłości, bólu, tajemnicami a jednocześnie namiętnością, miłością. W książce poznajemy historię przykrą a za razem mroczną, która jest demonami przeszłości Axela. Każdy go uważa za tego złego, ale to nie jest prawda jest on fantastycznym mężczyzną, w którym ZAKOCHAŁAM się od pierwszych stron. Mamy też cudowną Aubree która jest taką pokręconą i pozytywną osóbką, że nie da się jej nie polubić. Ale najpiękniejsze jest to, jak Axel mówił, patrzył na Aubree jakby była najpiękniejszym co na tym świecie istnieje i nic innego się nie liczyło.

“– Trawa jest zielona – ciągnął bez większego sensu. Spojrzał mi prosto w oczy, gdy dodał: – A ty jesteś niezaprzeczalnie piękna.

– Przegrzało cię na słońcu tak? – zapytałam marszcząc brwi.

Niby nie było dziś tak gorąco, ale nigdy nie wiadomo. Było w końcu lato, a ja nie miałam pojęcia co robił przez cały dzień. A może uderzył się w głowę? No na pewno gadał od rzeczy.

– Nie. – Pokręcił głową. – Tak sobie wymieniam najbardziej oczywiste fakty na świecie.”

Książka jest szybka, intensywna. Każdy następny rozdział dawał wiele emocji i coś nowego. Jestem zachwycona zarówno fabułą jak i głównymi bohaterami, każda z postaci jest piękna, wyjątkowa z silnymi charakterami. Od której nie będziecie mogli się oderwać.

„ Zastanawiałam się czy straciłam głowę dla Axela Murphiego właśnie w tej chwili czy stało się to dużo wcześniej. Stało się dla mnie jasne jak słońce, że choćbym nie wiem, jak się broniła, nie udałoby mi się ochronić przed nim mojego serca.”

Autorka stworzyła świetną fabułę. Powieść porwała mnie do zupełnie innego świata, w którym historia nieraz chwytała za serce. Gdy skończyłam czytać “Black Roses” to się popłakałam, nie chcę się rozstawać z nimi, ale pocieszyła mnie jedna myśl, że to 1 tom i jeszcze ich historia się nie skończyła. “Black Roses” to świetny debiut, autorka ma tak wielki talent i lekkie pióro. Ona jest warta każdej waszej uwagi. Jest to ta książka, do której z chęcią będziecie wracać, bo zapragniecie przeżyć tą cudowną historie jeszcze raz.

A i jeszcze jedno AXEL MURPHY JEST MÓJ!!!!!!!

Ja bym chciała na sam koniec podziękować za możliwość patronowania historii Aubree i Axela. Dziękuję za zaufanie wobec mojej osoby i dziękuję, że mogę patronować tak cudowną książkę jaką jest “Black Roses”. Gratulacje dla Karoliny za napisanie cudownego debiutu.

“Jeśli tak wygląda piekło to chcę w nim zostać na zawsze.”