Daj się zabrać w niezwykłą podróż po Europie. Jeden z najwybitniejszych współczesnych pisarzy ukraińskich w książce "Big Mac" zaprasza do niezwykłego świata outsiderów, wyrzutków i ludzi zagubionych we współczesności.
Serhij Żadan otwiera przed czytelnikiem drzwi do świata, do którego wielu boi się wejść. Spacerując po ulicach starych europejskich miast, przedstawia ludzi pełnych smutku, goryczy, a często rozpaczy, którzy ciągle starają się walczyć z przeciwnościami losu. Prostym, bezpośrednim językiem opisuje ich rzeczywistość taką, jaką ona jest naprawdę. Zza specyficznej mgły papierosowego dymu, na wąskich, brukowanych uliczkach odwiedzanych miast wyłania się obraz pozornie dziwnych postaci, które jednak zmagają się często z takimi problemami, jak my wszyscy.
W poszczególnych rozdziałach, z których każdy stanowi odrębną całość, Żadan wraca do swoich młodzieńczych lat, wspominając je na poły z nostalgią, a na poły z przerażeniem. We wspomnieniach tych szalonych, pełnych alkoholu, seksu i zabawy czasów młodości jest mnóstwo bólu i smutku, a jednak coś sprawia, że wciąż chce się do nich wracać.
Opinie o książce
Przez miasta Europy, podejrzane bary, nocne ulice pełne dziwnych postaci i przypadkowych znajomych, przez opary alkoholu i rozmowy o życiu ciągnie nas Żadan i pozwala na chwilę uwierzyć, że był kiedyś taki czas, kiedy nie było wojny. Wspaniała, transowa i ekstatyczna proza.
Wit Szostak
Jeden z niewątpliwych bohaterów najnowszej ukraińskiej poezji nagle okazał się prozaikiem. I to jakim! Prawdziwe lewactwo literackie - w sensie pisania od lewa; od serca.
Jurij Andruchowycz
"Big Mac" jest ciągiem rozsypanych barwnych fotografii, które ujawniają nieprzeciętną wyobraźnię poetycką autora.
Stanisław Łubieński
O autorze
Serhij Żadan (urodzony w 1974 roku) jest ukraińskim poetą, prozaikiem, dramaturgiem i animatorem kultury. Autor wielu przełożonych na język polski książek, m.in. "Anarchy in the UKR", "Depeche Mode" czy "Mezopotamia", za którą otrzymał nagrodę prezydenta Ukrainy "Ukraińska książka roku". W 2022 roku Komitet Nauk o Literaturze Polskiej Akademii Nauk zgłosił go do Literackiej Nagrody Nobla.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca lub z serii Powieść
Jaki jest styl literacki książki "Big Mac" autorstwa Serhija Żadana?
"Big Mac" charakteryzuje się transową, ekstatyczną prozą, która łączy surowy realizm życia outsiderów z głęboką wrażliwością poetycką autora. Serhij Żadan posługuje się językiem szczerym i bezpośrednim, nadając zwyczajnym rozmowom o alkoholu czy samotności niemal liryczny wymiar. Czytelnik odnajdzie tu dynamiczne tempo narracji, które odzwierciedla chaos i energię podróży po Europie. To literatura zaangażowana emocjonalnie, pisana z perspektywy człowieka bacznie obserwującego marginesy rzeczywistości.
Czy ta książka to jedna spójna powieść, czy zbiór opowiadań?
Książka stanowi ciąg rozsypanych, barwnych fotografii literackich, które tworzą mozaikę powiązanych ze sobą tematycznie historii. Zamiast klasycznej, linearnej powieści, otrzymujemy zbiór opowiadań i szkiców skupionych wokół losów narratora oraz jego wiernych kompanów. Każdy rozdział przenosi nas w inne miejsce lub sytuację, zachowując jednak spójny klimat egzystencjalnych poszukiwań. Taka forma pozwala na swobodne dawkowanie lektury i powracanie do ulubionych fragmentów bez obawy o utratę głównego wątku.
W jakim klimacie utrzymane są historie przedstawione w tym tomie?
Historie w tym zbiorze są przesiąknięte atmosferą europejskich barów, nocnych ulic i podróży autostopem, co tworzy melancholijny, a zarazem buntowniczy nastrój. Autor kreśli obraz świata pełnego dymu tytoniowego, haustów piwa i szczerych rozmów o rozpaczy oraz pustce, z którymi mierzą się bohaterowie. Mimo trudnej tematyki, proza ta tętni życiem i pozwala poczuć ducha dawnej, przedwojennej Europy Środkowo-Wschodniej. To lektura idealna dla osób szukających w literaturze autentyczności i nastroju miejskiej włóczęgi.
Dla jakiego czytelnika proza w "Big Mac" może okazać się nieodpowiednia?
Książka ta nie jest polecana czytelnikom poszukującym lekkiej, optymistycznej rozrywki lub sztywno określonej, tradycyjnej struktury fabularnej. Ze względu na liczne opisy nadużywania alkoholu oraz surowy obraz życia marginesu społecznego, może ona budzić dyskomfort u osób wrażliwych na taką estetykę. Nie jest to również pozycja dla odbiorców oczekujących wartkiej akcji opartej na nagłych zwrotach wydarzeń, gdyż autor skupia się głównie na stanach wewnętrznych. Lektura wymaga od czytelnika otwartości na eksperymenty formalne i specyficzną, poetycką wrażliwość.
Jakie środki transportu i miejsca odwiedzają bohaterowie podczas swoich podróży?
Bohaterowie przemieszczają się przez liczne miasta Europy, odwiedzając podejrzane bary i stare ulice, które stają się tłem dla ich osobistych dramatów. Razem z narratorem podróżujemy samochodami, pociągami oraz autostopem, obserwując zmieniające się krajobrazy od Ukrainy po zachodnie krańce kontynentu. Przestrzeń w tych historiach jest żywa i namacalna, a każde miasto ma swój własny, unikalny zapach i dźwięk. Ta geograficzna różnorodność podkreśla uniwersalność ludzkich uczuć, takich jak samotność czy potrzeba bliskości, niezależnie od miejsca pobytu.
