Za czasów PRL-u dolina Biebrzy nie była szerzej znana.
Poza nielicznym gronem przyrodników odwiedzali ją głównie wędkarze i myśliwi. Biebrzańskie bagna były traktowane jako ziemie diaboliczne i wsysające, siedliska demonów i różnych wstrętnych istot kochających życie w błocie. A przede wszystkim – jako haniebne świadectwo zaniedbania i biedy regionu, godne jak najszybszego wymazania z krajobrazu. Tymczasem pojawiły się hasła głoszące, że „bagna są dobre”, nawoływania do ich ochrony, a nawet do odtwarzania zniszczonych wcześniej obszarów podmokłych. Troszczyć się o ten przeklęty, błotnisty padół? Jeszcze parę lat wcześniej to się nikomu nie mieściło w głowie! A jednak! Dziś dolina Biebrzy otoczona jest troskliwą ochroną, a na bagna co roku Carską Drogą walą tłumy spragnionych dzikości turystów.
I właśnie dla nich jest ta „księga Biebrzy”, pełna opowieści o niezwykłej rzece, torfowiskach, życiu zwierząt i unikalnej przyrodzie, a także o ludziach, którzy nad Biebrzę zjechali i już zostali, oddając duszę i serce tej krainie… To opowieść także dla tych, którym – zakochanym w tym krajobrazie po uszy – opowiadania o tej części świata nigdy dość…
Biebrza. Opowieści o rzece, mokradłach, olsach i grądzikach, leśnych duktach i wspaniałej Carskiej Drodze, a także o życiu zwierząt i biebrzniętych ludzi na bagnie, które wciąga tak, że już nie pójdziesz dalej nie jest książką zwykłą. To wyznanie miłości do krainy, którą bracia Kłosowscy po raz pierwszy odwiedzili pięćdziesiąt lat temu i… tak już zostali. To opowieść o krainie, która ich ukształtowała… Zanurzmy się w tej opowieści… Posłuchajmy…
Kolorowe fotografie braci Kłosowskich są znakomitym dopełnieniem tej tętniącej biebrzańskim życiem księgi…
Fragment książki
„Bagno – czym jest naprawdę? Gdy niemal 40 lat temu omawiałem z wydawnictwem treść naszej pierwszej książki z bagnem w tytule, siwa pani redaktor wstała i poszła do serwantki po słownik, by znaleźć znaczenie tego słowa. Jest ono niejednolite – nawet gdy odnosi się tylko do przyrodniczych siedlisk; istnieje też wiele słów stanowiących jego odpowiedniki i synonimy. Kto jednak przeszedł po prawdziwym bagnie, wie, czym ono jest. Czuje to pod nogami, w powietrzu nad głową, w przestrzeni akustycznej.
Aż dech zapiera… Zresztą nie tylko z wrażenia, lecz także z powodu wysiłku podczas wyciągania nóg z nabiegłej wodą, uginającej się pod nogami kołderki. Wokół pustka. Gdzieś tam sterczy samotna brzózka – niczym chorągiew zatknięta przez kogoś, kto szczyci się zdobyciem tego smętnego, utrudniającego każdy krok uroczyska. Ta przestrzeń wręcz onieśmiela. I zadziwia: że coś takiego mogło uchować się w samym centrum cywilizowanej Europy”.
O autorach
Grzegorz Kłosowski (ur. 1953 r.), artysta malarz po Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, odłożył pędzel na rzecz obiektywu i zamiast farbami maluje światłem. Pędzel, z jakim teraz najczęściej ma do czynienia, to koniec ogona któregoś z dzikich mieszkańców naszych puszcz i mokradeł. Specjalizuje się w fotografowaniu zwierząt, wykonał większą część zdjęć przyrodniczych tandemu braci Kłosowskich, także prawie wszystkie w tej książce. Jego brat bliźniak, Stanisław Kłosowski, jest profesorem biologii. Grzegorz wspólnie z braćmi wydał kilkanaście albumów i książek. Pierwszą były Ptaki biebrzańskich bagien, a ostatnimi z kolei albumy Biebrza i Droga.
Tomasz Kłosowski (ur. 1949 r.), dziennikarz i fotograf, umknął z cywilizowanego świata, także z uczelnianych ław, w dzikie bagna Biebrzy, by podpatrywać i fotografować przyrodę. Tu zdziczał, ale z czasem zdobyte doświadczenia i wiedza pozwoliły mu wrócić na łono cywilizacji. Zaczął bowiem pisać artykuły, książki o przyrodzie, występować w radiu i telewizji. Prowadził programy, takie jak „Zwierzozbliżenia”, „Naturomania”, „Dzika Polska”, „Tańczący z naturą” czy ostatnio „Gawędy Kłosowskiego”. Jest autorem tekstów w tej książce.
W 2022 roku, nakładem wydawnictwa Paśny Buriat, ukazała się ich wspólna książka pt. Bracia mniejsi i więksi. Opowieści o mieszkańcach z krainy Biebrzy i nie tylko.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii ekologia i przyroda
Co sprawia, że książka "Biebrza. Opowieści o rzece..." jest wyjątkową pozycją na rynku wydawniczym?
Książka "Biebrza. Opowieści o rzece..." wyróżnia się jako niezwykła pozycja dzięki temu, że stanowi osobiste wyznanie miłości do biebrzańskiej krainy autorstwa braci Kłosowskich. Jest to efekt ich półwiecznej obecności i głębokiego związania z tym regionem. Publikacja przedstawia nie tylko szczegółowe opisy przyrody, ale także unikalne historie zwierząt i ludzi, którzy na stałe związali się z bagnami. To połączenie osobistych doświadczeń z bogactwem wiedzy o regionie czyni ją wyjątkową lekturą.
Jakie tematy są poruszane w książce "Biebrza. Opowieści o rzece..."?
W książce "Biebrza. Opowieści o rzece, mokradłach, olsach i grądzikach..." czytelnicy znajdą kompleksowe ujęcie doliny Biebrzy. Publikacja skupia się na opowieściach o samej rzece, jej rozległych mokradłach, olsach i grądzikach, a także leśnych duktach i słynnej Carskiej Drodze. Ważnym elementem są również historie o życiu zwierząt zamieszkujących te tereny oraz o ludziach, którzy oddali duszę i serce tej krainie. Całość tworzy barwny obraz biebrzańskiego świata, pełen detali i osobistych refleksji.
Kim są autorzy tej książki i jakie jest ich doświadczenie związane z Biebrzą?
Autorami książki są bracia Grzegorz i Tomasz Kłosowscy, których historia z Biebrzą rozpoczęła się pięćdziesiąt lat temu i trwa do dziś. Grzegorz Kłosowski, artysta malarz, stał się uznanym fotografem zwierząt, wykonując większość zdjęć w tej publikacji. Tomasz Kłosowski to dziennikarz i fotograf, który uciekł z cywilizowanego świata, by podpatrywać i fotografować biebrzańską przyrodę, stając się autorem tekstów. Ich wspólne, długoletnie doświadczenie i głęboka miłość do tej krainy pozwoliły im stworzyć tak autentyczną i wciągającą opowieść.
Czy książka "Biebrza. Opowieści o rzece..." zawiera materiały wizualne?
Tak, książka "Biebrza. Opowieści o rzece, mokradłach, olsach i grądzikach..." jest bogato ilustrowana kolorowymi fotografiami. Materiały wizualne są dziełem braci Kłosowskich, w szczególności Grzegorza Kłosowskiego, który jest uznanym fotografem zwierząt. Te barwne zdjęcia stanowią znakomite dopełnienie opowieści, pozwalając czytelnikowi na wizualne zanurzenie się w świat biebrzańskiej przyrody i krajobrazów. Dzięki nim, tekst nabiera dodatkowej głębi i autentyczności.
Jakie znaczenie ma "Carska Droga" w kontekście opowieści o Biebrzy?
Carska Droga odgrywa kluczową rolę w książce, symbolizując przemianę percepcji doliny Biebrzy. Kiedyś mało znana i traktowana jako ziemia diaboliczna, dziś Biebrza przyciąga rzesze turystów, którzy tłumnie wkraczają na jej tereny właśnie Carską Drogą. Publikacja opisuje ją jako "wspaniałą Carską Drogę", podkreślając jej znaczenie jako głównej trasy do odkrywania unikalnej przyrody i bogactwa mokradeł. Jest to więc nie tylko element krajobrazu, ale i symbol dostępu do dzikości tego fascynującego regionu.
