Bibliotekarka z Paryża

Jakie znaczenie mają dla Was książki? Jakimi czytelnikami jesteście?

Odile, młoda paryżanka, dostaje wymarzoną pracę w Amerykańskiej Bibliotece. Kiedy wybucha II wojna światowa, walczy z wrogiem bronią, którą zna najlepiej - książkami.

Lily jest nastolatką. Stany, lata 80. i zupełnie inny świat niż ten, w którym dorastała Odile, a jednak obie mają dużo wspólnego.

Ta powieść mnie zauroczyła. Dosłownie. Zaczęłam czytać i ocknęłam się przy ostatniej stronie, kiedy zegar wskazywał trzecią nad ranem. Bardzo lubię powieści z wojną w tle, a tutaj na dodatek był mój ukochany temat - książki. To nie jest powieść o budynku biblioteki, ale o jej duszy, o ludziach, o miłości, o przyjaźni, o strachu i odwadze, o tym, jak wielkie znaczenie ma literatura. Tutaj nic nie jest czarnobiałe. Świat bibliotekarki z Paryża ma mnóstwo odcieni szarości, a pomiędzy nimi róże, czerwienie i soczyste zielenie. Tyle kolorów, ile emocji, a w tej powieści znajdziecie je absolutnie wszystkie - od złości, przed smutek i współczucie, po radość.

Gdybym musiała wybrać jedno, najważniejsze przesłanie, które niesie za sobą ta historia, to byłoby to „nie oceniaj książki po okładce”. Odile i Lily pokazują nam jak łatwo oceniamy innych, nie wiedząc przez co przechodzą, nie znając powodów ich decyzji. Obie dziewczyny dają do myślenia, więc prócz pięknej powieści, dostajemy również lekcję życia. I to jest właśnie to, za co cenię czytanie najbardziej - dwa w jednym.

Gorąco polecam tę powieść.

Powieść o przyjaźni, miłości i pasji do książek ♥️ Książka o prawdziwej historii paryskich bibliotekarzy, którzy podczas II Wojny Światowej wykazywali się odwagą, ryzykując swoim życiem.

W.

„Bibliotekarka z Paryża” autorstwa Janet Skeslien Charles, to kolejna powieść z akcją osadzoną w czasach II WŚ. Rozpoczyna się w Paryżu, w przededniu wojny, gdy młoda Odile dostaje wymarzoną pracę w Amerykańskiej Bibliotece. Młoda dziewczyna kocha książki, kocha tą bibliotekę, więc jest to dla niej spełnienie marzeń.

W swojej pracy poznaje wielu wspaniałych ludzi, nawiązuje przyjaźnie. Ale widmo wojny zbliża się nieodwracalnie, a gdy Paryż trafia pod niemiecką okupację, nic już w życiu Odile nie będzie takie samo.

Zacznę od tego, że książek z tego gatunku i osadzonych w realiach II WŚ czytałam sporo. Lubię takie opowieści, zwłaszcza gdy oparte są na prawdziwych wydarzeniach, tak jak w tym przypadku. Czytając o tym co się działo w tak strasznych czasach, ile odwagi i męstwa ludzie w sobie mieli, ale i ile zła ta straszna wojna wyciągnęła z niektórych, można wyciągnąć naukę na przyszłość.

Historia Odile i pozostałych bohaterów tej powieści, to przede wszystkim historia ludzi i tego jak radzili sobie w tych potwornych czasach. To historia różnych zachowań, różnych reakcji i podejmowanych decyzji. To opowieść o poświęceniu, miłości, ale i zdradzie i czarnych sercach, w których nienawiść znalazła żyzny grunt do rozkwitu. To również opowieść o książkach i o tym ile potrafiły dać wytchnienia w czasach, gdy teraźniejszość była tylko walką o przetrwanie.

Akcja powieści biegnie dwutorowo, w trakcie okupacji Paryża podczas wojny i w latach osiemdziesiątych w stanach zjednoczonych. Ale w obu liniach koncentruje się na Odile, to ona jest jej filarem. W współczesnej linii czasowej poznajemy również historię nastoletniej Lily i jej rodziny, której życie splecie się z życiem Odile, starszej, zdystansowanej sąsiadki.

Fabuła w obu liniach czasowych jest bardzo wciągająca i nietrudno przepaść dla świata podczas czytania. I co ważne, obie linie czasowe są tak samo dobrze napisane, ich bohaterowie są tak samo dobrze nakreśleni. Jest to zasługa tego, że autorka skupia się na ludziach, na relacjach jakie ich łączą, na tym co czują, na ich decyzjach i przeżyciach. Nie epatuje brutalnością, aby pokazać grozę wojny, ale pokazuje co ta wojna robiła z ludźmi. Ile im odbierała, ale i czego nie potrafiła zniszczyć, nadziei i wiary, prawdziwych przyjaźni i więzi mocniejsze niż okrucieństwo wojny.

Jeśli chodzi o kreację bohaterów, to jest to naprawdę mocna strona tej powieści. Są oni przedstawieni bardzo wiarygodnie i realistycznie, a w posłowiu autorka wytłumaczyła, kto jest postacią historyczną, jakie fakty zmieniła i dopasowała do fabuły. Bohaterowie tej powieści nie są biało-czarni. Nie znajdziecie tu wyświechtanych schematów czy z góry narzuconych odczuć wobec postaci. Będziecie musieli sami wyrobić sobie o nich zdanie, zrozumieć ich postępowanie, zdecydować co względem nich czujecie. W niektórych przypadkach będzie to łatwe, w niektórych wręcz odwrotnie. Ale żaden bohater tej książki nie pozostawi Was obojętnych.

Książka wg mnie jest jedną z lepszych w swoim gatunku i ogromnie się cieszę, że ją przeczytałam. Gdy wypatrzyłam ją na stronie księgarni w pierwszej chwili pomyślałam, że to już było, że takich historii było mnóstwo. A jednak coś mnie popchnęło do tej lektury i uwierzcie, nie żałuję ani minuty spędzonej z tą powieścią. To pięknie napisana, chwilami bolesna, chwilami pełna nadziei opowieść o ludziach, którzy postanowili przeciwstawić się złu, o nadziei i miłości w czasach, gdy rozpacz i śmierć przetaczały się niepowstrzymaną falą po świecie. To opowieść o tym, że walczyć można nie tylko na polu bitwy i z karabinem w ręku, a odwaga przybiera różne oblicza.

Ogromnie polecam tą pełną emocji powieść, czytajcie, bo naprawdę warto.

Moje Czytanie, czyli czytelniczy miszmasz

W czasach kiedy książka jest powszechna, a dostęp do niej niczym nie ograniczony, ciężko zrozumieć jak można ją ludziom odbierać i czemu miałoby to służyć. W okupowanej Francji to był jeden z pierwszych etapów zniewolenia. Odebranie tak pozornie nieistotnej rzeczy dawało znak kto rządzi i komu trzeba się podporządkować, a wszelkie przejawy niesubordynacji były surowo karane.

.

Książki "(...) posiadają tę mistyczną właściwość, pozwalają ludziom spoglądać oczami innych ludzi. Biblioteka to pomost pomiędzy kulturami."

.

Dwie kobiety, dwa różne światy. Odile - dojrzała z bagażem doświadczeń, a Lily - młoda, dopiero wchodząca w dorosłość. Francuzka i Amerykanka. Tworzą piękny dialog międzypokoleniowy. Obie bohaterki spotykają się w idealnym momencie swojego życia. Słuchają się wzajemnie, dają wsparcie i najzwyczajniej towarzystwo.

.

"Bibliotekarka z Paryża" to piękna powieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. To historia o miłości, przyjaźni, tęsknocie, oczekiwaniu na lepszy czas, ale również o stracie, zagubieniu i poszukiwaniu sensu życia. To niesamowita historia opowiadana niespiesznie przez główne bohaterki. Poszczególne wątki wychodzą na jaw jakby między wierszami. Nie dostajemy gotowych odpowiedzi i instrukcji jak postępować. Wszystko to zostaje ku głębszemu przemyśleniu każdego czytelnika.

.

Mnie przede wszystkim urzekła historia Odile, jej życie i zmaganie się z codziennością w czasach wojny. Kobieta pracowała wówczas w Amerykańskiej Bibliotece. To co wychodzi na pierwszy plan to ogromna miłość i szacunek głównej bohaterki do literatury. Jej determinacja i odwaga w walce z niesprawiedliwością.

.

"Biblioteki są jak płuca. Książki są świeżym powietrzem, dzięki któremu serce nadal bije, umysłowi nie brakuje wyobraźni, a nadzieja utrzymuje się przy życiu."

.

Wśród mieszkańców okupowanego Paryża panował niepokój przeradzający się w strach oraz obawa o losy najbliższych. Jednocześnie serca wypełniała nadzieja, że wojna szybko się skończy i wszystko powróci do normalności. Książki stanowiły coś stałego, niezmiennego na czym można było się oprzeć. Dawały chwilę wytchnienia, ukojenia, a dostarczanie ich osobom wykluczonym było pewnego rodzaju formą oporu przeciwko okupantom.

.

Powieść napisana jest pięknym, poetycki językiem, a w treść Autorka wplotła mnóstwo cytatów i fragmentów innych powieści. Dla mnie to idealne połączenie prawdziwej historii z fikcją literacką. Ma się niemal wrażenie, że wszystko jest prawdą oglądaną z perspektywy jednego z Paryżan.

Czy istnieje idealna książka dla typowego zakochanego w czytaniu i książkach czytelnika? To pytanie na pewno może rozpętać kilkugodzinną dyskusję, wszak gust każdy ma inny, ale jeśli miałabym wskazać książkę, która z pasją i oddaniem opowiada właśnie o książkach, byłaby to książka Janet Skeslien Charles „Bibliotekarka z Paryża”. Dzięki tej lekturze mój prywatny spis książek do przeczytania wydłużył się znacznie, a co ciekawe – fabuła oparta jest na prawdziwych wydarzeniach! Podczas II wojny światowej bibliotekarze paryskich bibliotek naprawdę ryzykowali własne życie, by ochronić księgozbiory. Mnie nie trzeba było długo namawiać, by sięgnąć po tę książkę, od zawsze ciągnie mnie właśnie do bibliotek, a czy Wy się skusicie na lekturę?

Historia II wojny światowej jest nam doskonale znana, kilkanaście książek o tej tematyce już za mną, ale zwykle sięgałam po książki, których fabuła rozgrywała się na froncie walk lub związana była z obozami koncentracyjnymi. Okazuje się jednak, że wojnę można rozgrywać także i w bibliotece ratując książki przed zniszczeniem a może i przy okazji ratując samego siebie? Całą historię poznajemy z dwóch perspektyw i akcja prowadzona jest dwutorowo. Przeszłość to historia Odile, która marzyła od zawsze, by pracować w Amerykańskiej Bibliotece w Paryżu. Jej rodzice woleliby, by córka znalazła sobie męża, lecz miłość do książek była silniejsza i dziewczyna dostała wymarzoną pracę. Jednak jej radość nie trwa długo, wybuch wojny niszczy wszystkie plany i sieje strach: co będzie z nią, z rodziną i z biblioteką! Odile wstępuje do Ruchu Oporu, a jak będzie wyglądała jej walka? Przekonajcie się sami. Druga opowieść to już przeskok do lat 80, znajdziemy się w Montanie i poznamy nastoletnią Lily. Dziewczyna nie ma lekko, umiera jej matka, a macocha nie jest przyjaźnie nastawioną osobą. Lily może liczyć jedynie na starszą sąsiadkę – Odile. Co wyniknie z przyjaźni dwóch kobiet?

Cała historia opowiedziana jest niespiesznie, przepięknym i kwiecistym językiem i, mimo że tempo akcji jest wolne, to znajdzie się tutaj mnóstwo chwytających za serce momentów. Autorka w przepiękny sposób opowiedziała historię dwóch kobiet, ich losy się przeplatają, może niekiedy chaotycznie przeskakuje się z jednej narracji w drugą, lecz na samym końcu zrozumiecie cały sens takiego zabiegu. W jaki sposób można walczyć z faszystami siedząc w bibliotece i czy ma to w ogóle sens? Jeśli kochacie książki – przekonacie się, że taki rodzaj wali był równie ważny. Choć spora część akcji rozgrywa się w bibliotece, to nie jest to tylko historia o książkach, ale i o strachu, miłości i utraconych marzeniach. Mimo biegu lat, innych okoliczności, w których teraz żyjemy – treści zawarte w tej książce są nadal aktualne, ludzie nawet teraz mogą być samotni wśród swoich bliskich i niekiedy nie mogą realizować swoich marzeń. „Bibliotekarka z Paryża” to przepiękna książka, którą polecam nie tylko książkoholikom!