Bezpieczna przystań

Nicolas Sparks - autor takich książek jak List w Butelce czy Jesienna Miłość, znany jest z tego, że potrafi opisywać zwykłe historie w niezwykły sposób. Bohaterowie Sparksa są do bólu prawdziwi, mocno zakorzenieni w rzeczywistości - po prostu tacy sami jak my.

Chyba właśnie dlatego już od pierwszych stron powieści Bezpieczna Przystań polubimy główną bohaterkę Katie i będziemy szczerze kibicować jej w walce o normalność i szczęście. Walce z własnymi lękami, a jednocześnie przeciwnościami losu. Na szczęście Katie nie musi jej toczyć samotnie - spotyka bowiem mężczyznę, na którego ramieniu może się wesprzeć. Niestety komuś bardzo zależy, aby bohaterka nie zaznała szczęścia. Czy mu się uda?

Bezpieczna Przystań to opowieść o marzeniach i nadziei, ale też życiowej odwadze. Pokazuje, że odwaga to wcale nie jest brak strachu, ale działanie wbrew niemu. Powieść Sparksa można chyba określić mianem ''literatury kobiecej z silnymi męskimi akcentami''. Wątek miłosny przeplata się z kryminalnym, a wszystko to w świetnie zarysowanych realiach amerykańskiej prowincji. Autor szczególną uwagę poświęcił psychologicznemu realizmowi stworzonych przez siebie postaci. Przy ich pomocy daje czytelnikom - a chyba częściej czytelniczkom - wnikliwe studium mechanizmów, które potrafią związać oprawcę i jej ofiarę. Książka skłania do refleksji nad relacjami międzyludzkimi. Dla niektórych może okazać się bodźcem do wprowadzenia zmian we własnym życiu.

Bo przecież nigdy nie jest za późno, by zacząć wszystko od początku. To chyba najważniejsze przesłanie książki Bezpieczna Przystań.

O Sparksie słyszał każdy, nawet zagorzały przeciwnik sentymentalnych powieści o miłości. Jest jednym z najpopularniejszych autorów literatury obyczajowej na świecie. Część jego publikacji trafiła na wielki ekran i zyskał ON grono wiernych wielbicieli (czy może raczej wielbicielek). Ja również zaliczam się do ich grona, a „Bezpieczna przystań” jest jedną z moich ulubionych powieści Nicholasa Sparksa.

Za sprawą tej historii poznajemy dramat młodej kobiety maltretowanej psychicznie i fizycznie przez męża, policjanta o nieposzlakowanej opinii. Bohaterka jest zupełnie bezradna wobec przemocy domowej. Nie ma rodziny, do której mogłaby się zwrócić. Mąż zadbał też o to, by nie miała przyjaciół. Na policję również nie może liczyć. No cóż, w końcu nie posadzą na dołku kumpla z pracy. Kobieta obmyśla więc plan, który ma ją ocalić i nie sposób odmówić jej pomysłowości. W końcu od tego zależy jej życie.

Autor doskonale wczuł się w umysł kobiety, która ucieka przed swoim prześladowcą niczym zwierzę przed drapieżnikiem. Przedstawił też historię z perspektywy antagonisty. Postać Kevina zrobiła na mnie spore wrażenie. Bez wątpienia cierpi ON na zaburzenia psychiczne i fascynuje mnie to, jak Sparks potrafił wczuć się w jego umysł. Kevin rozdarty jest między dwoma skrajnymi uczuciami, które żywi do żony „Zabierze ją do domu, bo ją kocha, a potem ją zastrzeli, bo jej nienawidzi.” Kolejny raz Sparks przemycił też do powieści odniesienia do swojej rodziny. Przypadek żony Aleksa do złudzenia przypomina to, co spotkało Danę, siostrę Nicholasa Sparksa.

Wydaje się, że „Bezpieczna przystań” to powieść typowa dla Nicholasa Sparksa, jednak jest w niej coś, co sprawia, że jest wyjątkowa. Może to poruszająca historia Kate, która sprawia, że z całego serca kibicuje się bohaterce. Albo dylemat Aleksa – samotnego ojca dwójki dzieci, który rozdarty jest między lojalnością wobec uczuć do zmarłej żony, a perspektywą przyszłości z nową miłością. Pewne jest jednak, że Nicholas Sparks nigdy nie zawodzi swoich czytelników i dostarcza im porządną dawkę wzruszeń.

Bezpieczna przystań - Nicholas Sparks - recenzja

Nicholas Sparks – amerykański pisarz, którego książki w łącznym nakładzie przekraczają już 85 milionów egzemplarzy. Jego słowa

wzruszają, rozmiękczają i chwytają za serce każdą kobietę.

"Bezpieczną przystań" zaczęłam czytać, ponieważ bardzo spodobał mi się film zrealizowany na jej podstawie. Powiem szczerze, że po przeczytaniu tej historii stwierdziłam, że film nie oddaje tego co książka. Jest to cudowny dramat, świetna historia – warta przeczytania! Autor przedstawia nam młodą kobietę Katie, która ucieka przed mężczyzną, którego kiedyś poślubiła. Kobietę, która po długim czasie powiedziała STOP poniżaniu, przemocy, alkoholowi i każdym innym wybrykom jej męża- policjanta. Jej życie było pełne zawirowań, łez, strachu do czasu aż udało jej się wyrwać ze świata „terroru” do miasta, w którym zatrzymał się czas, gdzie w końcu mogła odsapnąć i cieszyć się wolnością, żyć tak jak już dawno żyć powinna. Zmieniła tożsamość, co pozwoliło jej zacząć wszystko od początku. Z czasem poznajemy drugiego bohatera - Alexa. Mężczyznę, który pracuje i żyje w tym mieście od wielu lat, wdowiec wychowujący dwójkę dzieci, stęskniony za zmarłą miłością swojego życia, próbujący ułożyć je na nowo. Kto by pomyślał, że tę dwójkę coś połączy… A jednak. Tylko połączyć to jedno, ale czy obie strony dadzą radę i staną oko w oko z przeciwnościami losu. Czy Alex jest tak zakochany by narażać siebie i swoje dzieci na niebezpiecznego męża Katie? Czy Katie pokocha dzieci mężczyzny, którego kocha? W tej książce bardzo dużo się dzieje.

Nicholas Sparks stworzył totalną mieszankę wybuchową emocji. Łzy, śmiech, złość a nawet nienawiść do niektórych bohaterów. Bardzo ujęło mnie to, że autor pokazał osobę uważającą się za wierzącą, żyjącą zgodnie z tym jak nakazywał Bóg, nie widział jednak nic złego w swoim zachowaniu co do żony. Pokazał jak „dobry” człowiek w społeczeństwie może być okrutny w prywatnym życiu, gdy już nikt nie patrzy. Z drugiej strony w tej książce pięknie są opisane sceny miłości (mam na myśli wyznania miłosne). Pierwszy raz spotkałam się z tym, że to mężczyzna był bardzo otwarty, można by nawet powiedzieć, że otworzył serce i przedstawił kobiecie wszystko co czuje, jego wyznania były przedstawione w taki piękny i niespotykany sposób, że każda kobieta chciała by usłyszeć takie deklaracje od partnera, coś niesamowitego...

W tej książce poruszone są problemy społeczne, psychologiczne, rodzinne myślę, że jest to dobra książka na takie chwile w życiu kiedy myślimy, że lepsze jutro nie nadejdzie. Tę książkę powinna przeczytać każda kobieta, która doświadczyła przemocy domowej i uwierzyć, że można odciąć się od tego i zacząć żyć na nowo! Da się, naprawdę. Życzę każdej takiej „Bezpiecznej przystani” w swoim życiu.

Ducky, lat 17

źródło:[Adres usunięty]